Κοσμόπολις – Καθημερινή Κοινή Νοερή Καρδιακή Προσευχή

Αγαπητοί φίλοι, η πρόσκληση για κοινή νοερά προσευχή, στην οποία ασκηθήκαμε το Σάββατο και την Κυριακή 14 και 15/3, στις 22.00-22.15, μετά από προτροπή των Αγίων μας Πατέρων, θα συνεχιστεί σε ημερήσια πλέον βάση, τις ίδιες ώρες.

Από το Άγιο Όρος και ειδικότερα την Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου ανακοινώθηκε και ζητήθηκε από τους πιστούς να προσέλθουν με πίστη και αγάπη σε καθημερινή κοινή καρδιακή νοερά προσευχή, στις 22.00 με 22:15 , με την εκ της καρδίας επανάληψη της ευχής: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον κόσμο σου», από όπου και αν βρίσκεται καθένας.

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, η οποία ήδη από τον Οκτώβριο του 2019 έχει ανακοινώσει τη λειτουργία του Προγράμματος Νευροδικτύωσης του Ελληνισμού και πλέον όλου του Κόσμου, οργανώνοντας κοινές πνευματικές δράσεις ενεργοποίησης και σύνδεσης των μελών και φίλων μας, με κύρια βάση της την κοινή καρδιακή προσευχή, αγκαλιάζει με χαρά την πρωτοβουλία αυτή των Γερόντων του Αγίου Όρου μας και σας καλεί όλους να προστρέξετε στη μοναδική αυτή ευκαιρία, που μας παρέχει η πανδημία, για να συνέλθουμε πνευματικά, να συνειδητοποιήσουμε τα αληθή αίτια των δεινών μας και να αναζητήσουμε από κοινού τη μόνη ΟΔΟ διεξόδου από τη δυστυχία και το θάνατο!

Μια παρότρυνση αγάπης προς κοινή προσευχή για την αντιμετώπιση της πανδημίας, για να στείλουμε την αγάπη μας στους πάσχοντες, στους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που υπερβαίνουν εαυτούς, στους ερευνητές που πάσχουν να βρουν λύση, σε όσους εργάζονται φιλότιμα για την αντιμετώπισή της, για τους αγωνιζομένους συμπατριώτες μας στα σύνορα της χώρας για την αντιμετώπιση ενός άλλης φύσης εισβολέα, τη στιγμή που εμείς βολευτήκαμε στη θαλπωρή του σπιτιού μας και όλους όσοι αγωνίζονται να ανακαλύψουν εντός τους το Φως και να γίνουν λαμπάδες Του εντός του σκοτεινού μας πλανήτη .

Στη δύσκολη αυτή συγκυρία οφείλουμε να ενεργοποιήσουμε όλα μας τα όπλα και η πίστη και η προσευχή είναι τα ισχυρότερα, αφού διαπερνούν τα όρια του εγκόσμιου βίου!

Oι καθημερινές μας πνευματικές συνάξεις για καρδιακή νοερά προσευχή, θα λαμβάνουν χώρα στις 22.00 με 22:15 και στις 06.00 με 06,15′ ή όποια ώρα εγερθεί έκαστος.


Ἡ προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ ἐλέησόν με».

Περὶ μελέτης τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ.


«Τί οὖν μακαριώτερον; τί εὐδαιμονέστερον; ἢ τί γλυκύτερον ἄλλο εἶναι ἢ τὸ νὰ μελετᾷ τις πάντοτε τὸ ἔνδοξον, τὸ τερπνὸν καὶ πολυπόθητον ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ὅ,τι καὶ ἂν ζητήσῃ τις ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, ἐξάπαντος τὸ λαμβάνει;…(Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)
»Ποία δέ ἔννοια καὶ ἐνθύμησις εἶναι χαριεστέρα καὶ θειοτέρα ἀπὸ τῆς ἐννοίας καὶ ἐνθυμήσεως τοῦ σωτηρίου καὶ θεοπρεποῦς καὶ φοβεροῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα ὀνόματος, εἰς τό ὁποῖον κάμπτουσιν, ἀλλὰ καὶ κάμψουσι τὸ γόνυ τὰ ἐπουράνια, τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ καταχθόνια;…».
(Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)


Ἡ καρδιακὴ προσευχήΜέσα στὴν πνευματικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας «Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ» ἢ «καρδιακὴ προσευχὴ» ὀνομάστηκε ἡ συνεχὴς καὶ σιωπηλὴ ἐπίκληση τοῦ θείου ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ γίνεται μὲ θέρμη ἀπὸ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ «Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ» εἶναι γιὰ τοὺς πιστοὺς μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ προσφιλεῖς προσευχές, γιατὶ περιέχει ὅλη τὴ χάρη τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Δημιουργεῖ στὸν ἄνθρωπο κατάνυξη καὶ μετάνοια, γεμίζει τὴν καρδιά του μέ ἀγάπη, χαρὰ καὶ εἰρήνη, καὶ τὸν ἐνισχύει στὸν ἀγώνα του κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐπιθέσεων τοῦ διαβόλου. Ἐπειδὴ εἶναι ἁπλὴ καὶ περιεκτικὴ μπορεῖ νὰ τὴν χρησιμοποιεῖ ὁ καθένας καὶ σὲ κάθε στιγμὴ καὶ περίσταση τῆς ζωῆς του. Ἰδιαίτερα ὅμως προσφέρεται σ᾿ ἐκείνους ποὺ ἡ ὀργάνωση καὶ ὁ ρυθμὸς τῆς καθημερινῆς τους ζωῆς ὄχι μόνο δὲν τοὺς ἀφήνει πολὺ χρόνο γιὰ προσευχή, ἀλλὰ τείνει νὰ κρύψει ὁλότελα ἀπὸ τὴν ψυχή τους τὴ θέα τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ. Ἡ συχνὴ καὶ ἐγκάρδια ἐπίκληση τοῦ ἁγίου ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἐνσαρκώνει ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν καθημερινὴ ἀναζήτηση καὶ εὕρεση τῆς βαθύτερης πραγματικότητας τῆς ζωῆς, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Ἐκεῖνος δηλαδὴ ποὺ δίνει ἀληθινὸ νόημα στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου.


Ἡ ἀνάγκη τῆς προσευχῆς«Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχομεν ἀνάγκην τῆς προσευχῆς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι τὰ δένδρα ἔχουν ἀνάγκην τῶν ὑδάτων. Διότι οὔτε τὰ δένδρα δύνανται νὰ παράγουν τοὺς καρπούς, ἐὰν δὲν πίνουν ὕδωρ διὰ τῶν ριζῶν, οὔτε ἡμεῖς θὰ δυνηθῶμεν νὰ παραγάγωμεν τοὺς πολυτίμους καρποὺς τῆς εὐσεβείας, ἐὰν δὲν ποτιζώμεθα διὰ τῶν προσευχῶν. Διὰ τοῦτο πρέπει καὶ ὅταν ἐξεγειρώμεθα ἐκ τῆς κλίνης, νὰ προφθάνωμεν πάντοτε τὸν ἥλιον μὲ τὴν λατρείαν τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅταν καθήμεθα εἰς τὴν τράπεζαν διὰ νὰ φάγωμεν καὶ ὅταν πρόκειται νὰ κοιμηθῶμεν. Μᾶλλον δὲ καθ᾿ ἑκάστην ὥραν καὶ μίαν προσευχὴν νὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν Θεόν, διατρέχοντες τοιουτοτρόπως διὰ τῆς προσευχῆς ἕνα δρόμον ἴσον πρὸς τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας».
(Ἱερὸς Χρυσόστομος)


Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Coach – Πρόεδρος Κ.Ο.Κ.

Στώμεν Καλώς! Η ορθή στάση των Ανθρώπων, που δικαιώνουν τη Θεία Φύση τους!

Από Unics -25 Ιανουαρίου, 2017

SONY DSC

(Σκέψεις μου, που μοιράστηκα με φίλους και μέλη της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στην ετήσια Πρωτοχρονιάτικη πίτα μας του 2017)

Κυριάκου Κόκκινου-Δικηγόρου-Προέδρου Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ-Αντιπροέδρου Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Στις 22 Ιανουαρίου 2017, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ γιορτάσαμε τα «γενέθλια» της κίνησής μας, κόβοντας την πίτα μας, στο πνευματικό μας κέντρο, στους Αγίους Ισιδώρους στο Λυκαβηττό. Εκεί παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία, ως μία πραγματική πνευματική Μυσταγωγία. Με τη βοήθεια του πατρός Δημητρίου, των ιεροδιακόνων, των μοναχών, των ψαλτών του ναού και όλων των πιστών, ενωθήκαμε στο σώμα της Εκκλησίας του Χριστού και μεταφερθήκαμε κυριολεκτικά σε ανώτερα πεδία θείας αγαλλίασης.

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Η συνέχεια με την κοπή της πίτας μας στο φιλόξενο αρχονταρίκι του Ιερού Ναού, με την ομορφότερη θέα των Αθηνών, υπήρξε το επιστέγασμα της ανθρώπινης διασύνδεσής μας, στην κοινή μας πορεία προς την Θεία

Ευδαιμονία, όπου μοιράστηκα λίγες σκέψεις μου, όπως γεννήθηκαν, μέσα μου, τις τελευταίες ημέρες του έτους, υπό την επίδραση της καρδιακής θερμότητας της εορτής των Χριστουγέννων και του συνήθους απολογισμού και αυτογνωσιακού μου ελέγχου.

10%ce%b1

Για όσους δεν γνωρίζουν το τι πρεσβεύει η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ και το λόγο, που δραστηριοποιείται στον κόσμο, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι ως Οργανικότητα εννοούμε την εμπέδωση στα πρόσωπα και στην κοινωνία της συνείδησης ότι κάθε άνθρωπος αποτελεί την εκδήλωση στον κόσμο της Θείας Δημιουργικής Βούλησης. Το πρόσωπο του κάθε ανθρώπου συνδέεται με τους άλλους ανθρώπους, όπως τα κύτταρα ενός οργανισμού συνδέονται μεταξύ τους, για να φτιάξουν μικρότερες ή μεγαλύτερες συλλογικότητες, όπως όργανα, μέχρι έναν ολόκληρο, τέλειο οργανισμό, με τον οποίο βρίσκονται σε μία αδιάρρηκτη σχέση αμοιβαιότητας. Τέτοιες, φυσικές και αναγκαίες για την επιβίωση, εξέλιξη και πνευματική τελειοποίηση του ανθρώπου, συλλογικότητες, είναι το ζεύγος και η οικογένεια, οι φιλικές και επιχειρηματικές – επαγγελματικές συλλογικότητες, οι πόλεις, τα έθνη, έως την ίδια την ανθρωπότητα. Και βέβαια, όπως δεν μπορεί να νοηθεί κύτταρο μόνο του, εκτός του οργανισμού, έτσι αναλογικά δεν νοείται και άνθρωπος έξω από τις δικές του φυσικές συλλογικότητες. Αυτήν την αλήθεια εξέφρασε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο κι ο Χριστός θέτοντας την αγάπη προς κάθε άνθρωπο κι όχι μόνον προς τον πλησίον, ως το μέγιστο «καθήκον» και όρο ΖΩΗΣ κάθε ανθρώπου.

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Η Κίνησή μας προήλθε έτσι, φυσικά, μέσα από την ανάγκη μας να εκφράσουμε την αλήθεια αυτή με έναν ιδιαίτερο τρόπο, που θα μπορούσε να σφραγίσει την ανθρωπότητα, στην κρίσιμη εποχή, που διανύουμε και να βοηθήσει κάθε άνθρωπο να βρει ένα ουσιαστικό νόημα προσωπικής ύπαρξης, αλλά και ειρηνικής κι αγαπητικής συνύπαρξης.

Φθάνοντας δε στο τέλος ενός ακόμη ενιαύσιου κύκλου έθεσα για άλλη μία φορά μια σειρά ερωτημάτων στον εαυτό μου, καθώς μέσα μου γεννήθηκε με ένταση η ανάγκη να φωτίσω το δρόμο, που βαδίζω, ώστε να μπορώ με ασφάλεια να είμαι βέβαιος για την ορθότητα των επιλογών και της πορείας εμού ως προσώπου , αλλά και της κοινωνίας, όπου ανήκω. Η ειδική αναζήτησή μου επικεντρώθηκε εναγώνια στην περιγραφή του τρόπου, με τον οποίο θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε ένα βήμα πάνω και πέρα από την μεγάλη κρίση, που μαστίζει τις ζωές μας, καθηλώνοντάς μας εντός μιας ζωώδους και μηχανιστικής λειτουργίας, σαν να είμαστε απλές μηχανές παραγωγής υλικού πλούτου για το κράτος ή για τους λίγους παγκόσμιους δυνάστες.

Κι η απάντηση ήρθε με ένα τρόπο ταυτόχρονα φυσικό και υπερβατικό, μέσα από δύο λέξεις κλειδιά, ικανές να φωτίσουν τα αδιέξοδα, να καταδείξουν την Οδό και να δυναμοποιήσουν τους ζητούντες οδούς Αρετής και Ελευθερίας και όχι κακίας και σκλαβιάς.

«Στώμεν Καλώς» !!!

Μία συγκλονιστική φράση, μία επική εντολή, που ακούγεται στη διάρκεια της θείας λειτουργίας μετά το πιστεύω και πριν τη Θεία Κοινωνία.

angel-8

Όταν στην αρχή του χρόνου έλαβε χώρα η αποστασία, λόγω υπερηφάνειας, κάποιων εκ των πρώτων πνευματικών δημιουργημάτων του Θεού, των Αγγέλων, πρωτοστατούντος του Εωσφόρου, επακολούθησε η πτώση κι η μεταμόρφωση της παραδείσιας κατάστασης σε μία νέα σκοτεινή και θλιβερή συνθήκη, άρνησης από τα δημιουργήματα της φύσης τους!

Σ’ αυτή τη κρίσιμη ώρα, κατά την οποία οι άγγελοι εξέπιπταν ο ένας μετά τον άλλο, μιμούμενοι μηχανιστικά το τραγικό υπόδειγμα του πεσόντος αρχαγγέλου Εωσφόρου, κάνοντας χείριστη χρήση και της δικής τους ελεύθερης βούλησης, εμφανίστηκε ο αρχάγγελος Μιχαήλ, που με τρόπο υπερβατικό αντέστη και διέκοψε αυτήν την δραματική δυναμική. Σύμφωνα με την αποκάλυψη (Αποκ. 12, 7-9) έγινε τότε πόλεμος στον ουρανό, ο Μιχαήλ και οι άγγελοί του αντιπαρατάχθηκαν για να πολεμήσουν εναντίον του δράκοντος (του εωσφόρου) και των αγγέλων του. Εκείνη την τραγική ώρα της πτώσεως ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ στάθηκε στη μέση των αγγελικών ταγμάτων και με υπερβατικό τρόπο εξεφώνησε τη φράση , που αντιλάλησε στα σύμπαντα:

«Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού» (σταθείτε γερά, σταθείτε με σεβασμό στο Θεό) .

Και αμέσως στάθηκαν στη θέση τους οι άγγελοι, αναθάρρησαν και έπαψε η πτώση τους.  «Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου».

bfd69-ce97cea0cea4cea9cea3ce97cea4ce9fcea5ce95cea9cea3cea6ce9fcea1ce9fcea51

Αυτό το θείο υπόδειγμα φίλοι μου θα πρέπει να επαναλάβουμε κι εμείς καθημερινά με τις επιλογές της ζωής μας, αν θέλουμε να αξιωθούμε να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της πτωτικής ύλης και να ζήσουμε σύμφωνα με την πνευματική κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση θεία φύση μας.

Θα πρέπει βεβαίως να αναρωτιόμαστε, κάθε στιγμή, πώς στεκόμαστε καλά στις ζωές μας, πώς και πού στηρίζουμε τις επιλογές και την ευζωία μας. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις δύο συμπαντικές ΣΤΑΣΕΙΣ, που  διαθέτουν την τεράστια δύναμη να εξυψώσουν κάθε άνθρωπο στην καθ’ ομοίωση θεία κατάστασή του. Η ορθή στάση με ανοικτά τα χέρια προς τα άνω, σε κατάσταση ειλικρινούς ευχαριστίας και ταπεινής ικεσίας προς το Θεό, σχήμα που ελκύει τη Θεία Χάρη και γεμίζει τον άνθρωπο Θείες δωρεές και κατόπιν με τα χέρια ανοικτά προς τα κάτω, καθώς τα εφόδια της Χάριτος οφείλουν να μοιραστούν σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού της Εκκλησίας του Κυρίου και τα χέρια να καταστούν μέσο στήριξης, ίασης, ελέους και αγάπης προς ΟΛΟΥΣ!

Καθώς φίλοι μου φέρνουμε με τη δύναμη της φαντασίας στο νου μας τις δύο αυτές ταυτόχρονα υλοποιούμενες στάσεις του ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, σχηματίζουμε με όλο μας το είναι το μυστικό σχήμα, που αποτελεί το πραγματικό και μόνο κλειδί εξόδου από κάθε κρίση, από κάθε δυστυχία και κάθε φυλακή, ως πηγή των αγαθών, της ζωής και του ελέους!

Καλή μας χρονιά με ανοικτά χέρια, καρδιές και νου!

ΞΕΝΟΦΩΝ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ1.18–1.23 Η αληθινή κατάσταση δουλείας των ανθρώπων

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Στον Οικονομικό του Ξενοφώντα ο Σωκράτης συζητά αρχικά με τον Κριτόβουλο (κεφ.1–6) και στη συνέχεια με τον Ισχόμαχο (κεφ. 7–21) για ζητήματα οικιακής οικονομίας και αγροτικής παραγωγής. Με τον Κριτόβουλο ο μεγάλος φιλόσοφος εξετάζει τι αποτελεί περιουσία και καταλήγει ότι κάτι γίνεται περιουσία μας, μόνον αν γνωρίζουμε πώς να το χρησιμοποιούμε. Ο Κριτόβουλος αναρωτιέται, λοιπόν, πώς εξηγείται κάποιοι να μην μπορούν να ευημερήσουν, ενώ διαθέτουν και γνώσεις και κεφάλαια. Ο Σωκράτης διευκρινίζει ότι οι άνθρωποι αυτοί τελούν σε κατάσταση δουλείας, αλλά ο συνομιλητής του επιμένει ότι μιλά για ελεύθερους ανθρώπους, προκαλώντας τον παρακάτω διάλογο με τον φιλόσοφο, όπου αναλύεται το ποιοί είναι οι πραγματικοί δεσπότες και δικτάτορες του κόσμου μας, με μία απρόσμενη οπτική, ως προς τη συνήθη δική μας, που συνηθίζουμε να αποδίδουμε την κακοδαιμονία μας σε πράξεις τρίτων:

<<Και πώς γίνεται να είναι αδέσποτοι, αφού από τη μια επιθυμούν να περνούν καλά και κάνουν τα πάντα προκειμένου να αποκτούν αγαθά, ενώ από την άλλη τα αφεντικά τους τούς εμποδίζουν να το κάνουν; Και ποιοι είναι εκείνοι, είπε ο Κριτόβουλος, που είναι αφεντικά τους και δεν φαίνονται; Μα τον Δία, είπε ο Σωκράτης, δεν είναι διόλου αφανή· φαίνονται και πολύ μάλιστα. Και ξέρεις δα, ότι είναι πολύ κακά αφεντικά η κακία, η τεμπελιά, η μαλθακότητα της ψυχής και η αμέλεια. Υπάρχουν και μερικές απατηλές δέσποινες, που προσποιούνται ότι είναι ηδονές: οι κυβείες και οι ανώφελες συναναστροφές με ανθρώπους, που καθώς περνάει ο καιρός, γίνεται φανερό ακόμη και στους εξαπατημένους ότι είναι στην ουσία λύπες που φορούν το προκάλυμμα της ηδονής, τους εμποδίζουν να κάνουν έργα ωφέλιμα και τους εξουσιάζουν. Υπάρχουν όμως, Σωκράτη, και άλλοι που τίποτε δεν τους εμποδίζει να εργάζονται· αντίθετα, έχουν μεγάλη όρεξη για δουλειά και επινοούν τρόπους για να κερδίσουν χρήματα. Κι ωστόσο και τους οίκους τους καταστρέφουν και μπλέκονται σε δυσάρεστες καταστάσεις. Είναι κι αυτοί, βέβαια, δούλοι, είπε ο Σωκράτης, και μάλιστα δούλοι πολύ σκληρών αφεντικών: της λαιμαργίας, της ασέλγειας, της μέθης, δούλοι ανόητων και δαπανηρών φιλοδοξιών. Όλα αυτά τα κακά τούς κυριεύουν κι όσο τους βλέπουν να εργάζονται ακμαίοι και δυνατοί, τους παρασύρουν και τους κάνουν να ξοδεύουν όσα βγάζουν από την εργασία τους προκειμένου να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους. Όταν όμως διαπιστώσουν ότι δεν μπορούν πια να δουλέψουν εξαιτίας των γηρατειών, τους εγκαταλείπουν, τους αφήνουν να γεράσουν μόνοι τους ή άλλοι πάλι τους μεταχειρίζονται ως δούλους. Όμως πρέπει, Κριτόβουλε, να πολεμάει κανείς για την προσωπική του ελευθερία περισσότερο απ’ ό,τι όταν παίρνει το όπλο για να πολεμήσει ενάντια σ’ εχθρούς που θέλουν να τον υποδουλώσουν. Οι εχθροί, όταν είναι ενάρετοι άνδρες και υποδουλώσουν κάποιους, τους αναγκάζουν να γίνουν καλύτεροι και να ζήσουν με περισσότερες ανέσεις την υπόλοιπη ζωή τους. Τέτοιες αφέντρες σαν τις παραπάνω ηδονές, όμως, δεν παύουν να βασανίζουν και να φθείρουν τα σώματα των ανθρώπων, τις ψυχές και τους οίκους που τυχόν ελέγχουν>>.

2500 χρόνια και πολύ περισσότερα γνωρίζουμε από τί εξαρτάται η δουλεία, η Ελευθερία κι η Ευδαιμονία μας, αλλα οικειοθελώς εμμένουμε στη στρεβλή εικόνα, που δικαιολογεί τα πάθη και τις αδυναμίες μας. Έτσι με την εύκολη πάντα δικαιολογία ότι άλλοι ευθύνοντσι για τα δεινά μας, οι πολλοί αρνούνται να καθαρθούν και μετατραπούν σε ενεργούς φωτεινούς παράγοντες του κόσμου, αφού αυτό είναι πορεία αγώνα, κόπου και θυσιών, στο τέλος της οποίας προσφέρονται τα μέγιστης αξίας έπαθλα! Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣΑντιπρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Η ανελευθερία υπό το πρόσχημα της «ορθής πληροφόρησης» την εποχή της πολιτικής ορθότητας του covid19!

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο που λέει "Freedom of expression is your right"

Παραθέτω κάποιες σκέψεις μου, με αφορμή την συζήτηση με φίλους και την οικογένειά μου, σε σχέση με ό,τι συνέβη με την αντιμετώπιση της προσπάθειας ενός καλλιτέχνη, του Γρηγόρη Πετράκου, να εκφράσει δημόσιο λόγο, αναφορικά με τα ζητήματα του κοροναϊού και την εν τέλει φίμωσή του.

<<Ποτέ η εύρεση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ δεν ήταν έργο απλό, άλλά ΑΘΛΗΜΑ, συνήθως για τους λίγους, που την αναζητούν με συνέπεια.Για το λόγο αυτό όταν παρατηρώ ανθρώπους, ασχέτως επαγγέλματος και γνωσιακού υποβάθρου, να ενεργοποιούν τον εγκέφαλο, το πνεύμα και τις έμφυτες ικανότητες, που όλοι διαθέτουμε, για να προσεγγίσoυν το ζήτημα του Covid19, συγκεντρώνοντας και παραθέτοντας στοιχεία, ενθουσιάζομαι και το επικροτώ χωρίς καμμία επιφύλαξη. Ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα την άποψή του στο διαδίκτυο, με ευγένεια και σεβασμό προς τους υπολοίπους και με επίγνωση της κοινωνικής μας ευθύνης, που προέρχεται από την συνείδηση ότι κάθε λόγος και κάθε πράξη μας επηρεάζει με ανεπίγνωστο τρόπο της δυναμική του όλους συστήματος της ανθρωπότητας και του κόσμου. Άλλωστε κανείς δεν ισχυρίζεται ότι το facebook αποτελεί μέσο ακαδημαίκής πληρότητας και θέσφατο αληθείας, μπορεί όμως να καταστεί εργαλείο δημοκρατικού διαλόγου.

Αλίμονο όμως αν , ως συνέβη με το Γρηγόρη Πετράκο, αντί να επικροτήσουμε τον προβληματισμό και το δικαίωμα αντιπαράθεσης στοιχείων, ενισχύσουμε το δικαίωμα στη φίμωση και τη λογοκρισία! Τέτοιες πρακτικές οδηγούν σε έναν διχασμένο, διπολικό κόσμο «πολιτικής ορθότητας», όπου τα πάντα και κυρίως το δικαίωμα δημόσιου λόγου θα κρίνεται με βάση τα θέλω και τις κατευθύνσεις, που επιβάλλουν ισχυρά συμφέροντα, αφαιρώντας το δικαίωμα έκφρασης, με λογοκρισία και ανελευθερία, πολύ ύπουλα επιβαλλόμενη. Σήμερα δεν πάσχουμε από ενημέρωση για τους κινδύνους του covid, την οποία έχουμε χρυσοπληρώσει και με την οποία βομβαρδιζόμαστε καθημερινά. Πάσχουμε για απαντήσεις στα εύλογα ερωτήματα, που οι ίδιες οι αντιφάσεις των επιστημόνων, έχουν προκαλέσει. Πώς ξεκίνησε, υπήρξε ανθρώπινος δάκτυλος στη δημιουργία του, είναι τα επιβαλλόμενα μέτρα πρόσφορα και αναγκαία για την αντιμετώπισή του, είναι η στατιστική παράθεση στοιχείων αληθής ή σκόπιμα διογκωμένη, υπάρχει πολιτικοοικονομική ατζέντα ισχυρών συμφερόντων, που κερδοσκοπεί ασύστολα με αφορμή το φόβο επιβίωσης των ανθρώπων και άλλα τέτοια πολλά!!!

Όταν λοιπόν τα εύλογα ερωτήματα κι οι αντιφάσεις αυτές π.χ. για το δείκτη θνητότητας της ασθένειας, την αποτελεσματικότητα χρήσης μάσκας ως επιβάλλεται, με βάση ιατρικά δεδομένα κλπ, έχουν καταστεί δημόσιο κτήμα, κανείς δεν έχει δικαίωμα να εθελοτυφλεί και να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα άξιο διερεύνησης, καμμία διαφαινόμενη ιδιοτέλεια και κατευθυνόμενη πολιτική , εξ αφορμής του covid.

Αυτό που λίγοι κατανοείτε είναι ότι το διακύβευμα του covid, δεν είναι το πόσοι πεθαίνουν, αλλά το πώς με αφορμή την ασθένεια, διαμορφώνεται η ζωή για τους ζώντες!!! Για παράδειγμα έκατσε ο Πετράκος και συγκέντρωσε το υλικό, που παρέθεσε και ανάλυσε από τη δική του οπτική, με λογικά κατά την άποψή μου επιχειρήματα, που χρήζουν απαντήσεων, ασφαλώς με κενά και έλλειψη πληρότητας της έρευνάς του. Αντί επ’ αυτών να ανοίξει ένας δημοκρατικός διάλογος, ήρθαν οι συνήθεις λογοκριτές του διαδικτύου, που λέγονται Ελληνικά Hoaxes, παραφυάδα του ανελεύθερου συστήματος, που χτίζεται και επέβαλλε τη φίμωσή του, ενώ με βάση το σάλο, που προκλήθηκε, ακόμη και δημοσιογράφοι φοβήθηκαν να παραθέσουν την άποψή του, λες και η αναζήτηση της αλήθειας να είναι ο κίνδυνος!!! Και μόνον αυτό αρκεί, για όσους είναι νοήμονες, να λάβουν τα μηνύματα προβληματισμού, προσοχής και ενεργοποίησης μηχανισμών αντίστασης.

Περιμένω από όλους ένα περισσότερο ουσιαστικό διάλογο, σε σχέση με αυτά που γράφονται και ακούγονται. Τί από όσα είπε θεωρείτε λάθος και γιατί. Όχι άλλη μία δογματική απόρριψη . Δυστυχώς οι συνθήκες κοινωνικής μηχανικής, που εφαρμόστηκαν στυγνά, απάνθρωπα και με υπόγειο τρόπο σε όλη την ανθρωπότητα με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση της τελευταίας 12ετίας, κάνουν πλέον ένα νέο κύκλο ανέλιξης , τώρα με αφορμή τον covid και αύριο με άλλη αφορμή , συνέχεια αφαιρώντας ανθρώπινα δικαιώματα, λαβώνοντας την ανθρωπότητα και μειώνοντας συνεχώς, με ανεπαίσθητο και ανεπαίσχυντο τρόπο, την ουσιαστική ποιότητα του βιωτικού επιπέδου όλης της ανθρωπότητας. Μάλιστα επισημαίνω ότι ένα κύριο μέσο αποτελεσματικής λειτουργίας της κοινωνικής αυτής μηχανικής, του απόλυτου ελέγχου, αφορά την ενίσχυση της διπολικότητας του κόσμου, του εσωτερικού διχασμού του, μεταξύ δύο ψευδών εκάστοτε πόλων, τότε των μνημονιακών και αντιμνημονιακών, σήμερα των κοινωνικά ευαίσθητων και των συνομωσιολόγων! Οι ενδιάμεσες, λογικές βαθμίδες, εξαφανίζονται και κάθε λογική συζήτηση καταργείται, συνήθως με αγένεια, λάσπη και χωρίς παράθεση επιχειρημάτων. Λογοκρισία και λοβοτομή της ανθρωπότητας, στην οποία προσέρχεται αγελαία, από μόνη της , ως πρόβατο επί σφαγή!!!

Ξαφνικά οι λαλίστατοι και αδρά επιδοτούμενοι, διαφόρων κέντρων παραεξουσίας, «υποστηρικτές» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν καταλαβαίνουν… Ευελπιστώ ότι όλο και περισσότεροι θα ανοίγουν τα μάτια, σε αυτά τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα , ενεργοποιώντας το ανοσοποιητικό σύστημα της συλλογικής μας ζωής, για να μην ξυπνήσουμε μία μέρα, σε ένα κλουβί απόλυτης ανελευθερίας, στο οποίο θα έχουμε μπει με τη συναίνεσή μας>>!!!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Διαπραγματευτής – Coach

Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Ο Άγιος Δημήτριος!

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Ο άγιος Δημήτριος μαζί με τον άγιο Γεώργιο, τα δύο παλληκάρια της χριστιανοσύνης, στη μοναδική εικόνα (19ου αιώνος), του Φώτη Κόντογλου, που φυλάσσεται στο μουσείο της Ιεράς Μονής Λειμώνος – Λέσβου.Δημήτριον νύττουσι λόγχαι Χριστέ μου,Ζηλοῦντα πλευρᾶς λογχονύκτου σῆς πάθος.Εἰκοστῇ μελίαι Δημήτριον ἕκτῃ ἀνεῖλον.

Βιογραφία

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ.Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ., διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας (βλέπε 27 Οκτωβρίου), ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο. Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος.Η αγιολογική παράδοση η σχετική με τον Άγιο Δημήτριο αποτελείται από τα Θαύματα (Miracula), που εκτείνονται σε τρία βιβλία, τα Μαρτυρολόγια (Passiones) και πολλά Εγκώμια (Laudationes). Η παλαιότερη από αυτές τις πηγές είναι το πρώτο βιβλίο των Θαυμάτων, που γράφηκε από τον αρχιεπίσκοπο Θεσσαλονίκης Ιωάννη τη δεκαετία 610-20. Τα Μαρτυρολόγια είναι άγνωστου συγγραφέα και χωρίζονται σε τρία «στάδια», τα οποία περιέχουν ανώνυμα κείμενα του 9ου και του 10ου αιώνα, ενώ τα Εγκώμια αναπαράγουν την ύλη των δύο προηγουμένων.Μαρτύριο Σύμφωνα με την αγιολογική παράδοση, ο Άγιος Δημήτριος μαρτύρησε επί Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) όταν με την παρακίνηση του Γαλέριου, μέλους της Τετραρχίας, έλαβε χώρα ο πιο σκληρός διωγμός των Χριστιανών στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Στρατιώτες του Γαλέριου συνέλαβαν τον «μακαριότατο Δημήτριο εκ γένους των περιδόξων» με την κατηγορία ότι συμμετείχε ενεργά στις χριστιανικές συγκεντρώσεις. Ανώνυμος Συναξαριστής πληροφορεί για τη δράση του Αγίου Δημητρίου, αποδίδοντάς του τον τίτλο του «υπάτου» μεταξύ των χριστιανών της Θεσσαλονίκης. Ο Δημήτριος προσευχόταν στις συγκεντρώσεις στη Χαλκευτική στοά (cryptoporticus) της Ρωμαϊκής Αγοράς της Θεσσαλονίκης και ενίσχυε τους οικονομικά ανήμπορους συμπολίτες του. Δημώδες μεταβυζαντινό κείμενο για το «Μαρτύριον του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλήτου» περιγράφει τη βαθιά θρησκευτική κατάνυξη που επικρατούσε στο ακροατήριο του Δημητρίου. Οι «Δημεγέρτες» πρόδωσαν τον Δημήτριο στο Γαλέριο («ότι ο Δημήτριος κρατεί εις την πίστη των χριστιανών») ο οποίος διέταξε να συλληφθεί και να κλειστεί στις υπόγειες «καμάρες» παρά του σταδίου που γειτόνευε με το δημόσιο λουτρό. Σύμφωνα με τα αγιολογικά κείμενα ο Δημήτριος κρατήθηκε έγκλειστος «περὶ τῶν καμίνων καμάρας (δημοσίου βαλανείου)», δηλαδή στα προπνιγεία (praefurnia) του ρωμαϊκού λουτρού.Από το χώρο των φυλακών ο Δημήτριος εμψύχωσε το φίλο του Νέστορα ο οποίος αντιμετώπισε τον μονομάχο Λυαίο. Αφού ο Νέστορας κατανίκησε τον Λυαίο, θανατώθηκε από τον Γαλέριο που θεώρησε την ήττα του Λυαίου ως προσωπική του ήττα. Όταν πληροφορήθηκε ότι ο Νέστορας ήταν μαθητής του Δημητρίου, διέταξε να φέρουν τον Δημήτριο μπροστά του για να αποκηρύξει την πίστη του. Τελικά ο Δημήτριος, με διαταγή του Γαλέριου, θανατώθηκε στις υπόγειες φυλακές πιθανότατα το 306 μ.Χ.] Μετά τον θάνατό του, πιστοί τον έθαψαν την ίδια ή την επόμενη νύχτα πρόχειρα στον ίδιο χώρο, όπου αργότερα κτίστηκε ένας «οικίσκος» που κατεδαφίσθηκε από τον Λεόντιο για την ανέγερση της βασιλικής.Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου.Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο (σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου του Αγίου Γεωργίου) να πατά τον άπιστο Λυαίο.Σήμερα ο Άγιος Δημήτριος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης.Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)Ἦχος γ’.Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.ΚοντάκιονἮχος β’. Αὐτόμελον.Τοῖς τῶv ἰαμάτωv σου ῥείθροις Δημήτριε, τὴv Ἐκκλησίαν Θεὸς ἐπορφύρωσεv, ὁ δούς σοι τὸ κράτος ἀήττητοv, καὶ περιέπωv τὴν πόλιv σου ἄτρωτοv· αὐτῆς γὰρ ὑπάρχεις τὸ στήριγμα.ΚάθισμαἮχος πλ. δ’. Τὴν Σοφίαν καὶ Λογον.Εὐσεβείας τοῖς τρόποις καταπλουτῶν, ἀσεβείας τὴν πλάνην καταβαλών, Μάρτυς κατεπάτησας, τῶν τυράννων τὰ θράση, καὶ τῷ θείῳ πόθῳ, τὸν νοῦν πυρπολούμενος, τῶν εἰδώλων τὴν πλάνην, εἰς χάος ἐβύθισας· ὅθεν ἐπαξίως, ἀμοιβὴν τῶν ἀγώνων, ἐδέξω τὰ θαύματα, καὶ πηγάζεις ἰάματα, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.Ἕτερον ΚάθισμαΒασιλεῖ τῶν αἰώνων εὐαρεστῶν, βασιλέως ἀνόμου πᾶσαν βουλήν, ἐξέκλινας Ἔνδοξε, καὶ γλυπτοῖς οὐκ ἐπέθυσας· διὰ τοῦτο θῦμα, σαυτὸν προσενήνοχας, τῷ τυθέντι Λόγῳ ἀθλήσας στερρότατα· ὅθεν καὶ τῇ λόγχῃ, τὴν πλευρὰν ἐξωρύχθης, τὰ πάθη ἰώμενος, τῶν πιστῶς προσιόντων σοι, Ἀθλοφόρε Δημήτριε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου.ΜεγαλυνάριονΤὸν μέγαν ὁπλίτην καὶ ἀθλητήν, τὸν στεφανηφόρον, καὶ ἐν μάρτυσι θαυμαστόν, τὸν λόγχῃ τρωθέντα, πλευρὰν ὡς ὁ δεσπότης, Δημήτριον τὸν θεῖον ὕμνοις τιμήσωμεν.Ἕτερον ΜεγαλυνάριονΦύλαττε τοὺς δούλους σου ἀθλητά, μάρτυς μυροβλύτα τοὺς ὑμνοῦντάς σε εὐσεβῶς, καὶ ρῦσαι κινδύνων καὶ πάσης ἄλλης βλάβης, Δημήτριε τρισμάκαρ ταῖς ἱκεσίαις σου.

Στη χώρα του «Τίποτε-Τίποτε»!

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Αυτό που κατάφερε η νεότερη Ελλάδα είναι να δημιουργήσει την χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» και να βάλει ως σύμβολα αλλά και ως εκφραστές της αυτούς που δεν έχουν τίποτα να πουν και με το τίποτα ανεβαίνουν την ιεραρχία. Η βάση αυτού του οικοδομήματος ξεκινά από τον μικρό Τίποτα ο οποίος μπορεί να είναι μπακάλης και θέλει να διαφημίσει το τουλουμοτύρι του. Θα καλέσει τον διαφημιστή θα τον πληρώσει και θα του πει ΑΥΤΟΣ πώς θα γίνει η διαφήμιση, γιατί αυτός ξέρει.Είναι νεόπτωχος και θέλει την μεζονέτα του στο καμένο και καταπατημένο δάσος; Θα καλέσει μηχανικούς και αρχιτέκτονες και θα τους πει Αυτός πώς θα την χτίσουν και απαραίτητα να την βάψουν χρώμα γουρουνί για να ταιριάζει με το περιβάλλον, (επειδή ξέρει και από οικολογικά θέματα).Όσο ανεβαίνει αυτό το τρισάθλιο οικοδόμημα όλο και πιο κραυγαλέοι Τίποτα κάνουν την εμφάνισή τους. Για παράδειγμα, υπάρχει στην ελληνική πραγματικότητα δίποδο που διαλαλεί δημοσίως ότι ήταν ηλίθιος και πήγαινε στο σχολείο μια φορά την εβδομάδα γιατί πίστευε ότι η Δευτέρα είναι μία εβδομάδα, η Τρίτη είναι η επόμενη και πάει λέγοντας. Κι όμως, παρ΄ όλη την ηλιθιότητα, την αμορφωσιά, την αγραμματοσύνη, «πρόκοψε» στη χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» και εκτός από βουλευτής (όπου αποφάσιζε για τις τύχες ενός λαού) είναι και νομάρχης όπου κουμαντάρει και διασκεδάζει ταυτόχρονα τον λαό (γιατί είναι και τραγουδιστής και ηθοποιός και ότι «γουστάρει» η ψυχή σου).Στους διαδρόμους του οικοδομήματος θα βρεις και άλλες ειδικότητες. Ένας Τίποτα, αν και υδραυλικός, έκανε ορθοπεδικές εγχειρήσεις σε δημόσιο νοσοκομείο διότι ο ίδιος δεν έβλεπε καμία διαφορά μεταξύ μιας ανθρώπινης λεκάνης από μία πορσελάνινη, αναρωτιόταν μόνο που να στηρίξει το καζανάκι.Στην κορυφή του οικοδομήματος που θέλει να λέγεται χώρα, οι Τίποτα αρχηγοί των Τίποτα-κομμάτων με τα επιτελεία τους, αντιμετωπίζοντας το εκλογικό κοπάδι ως μάζα «μπανιστιρτζήδων», προτείνουν σε «αναγνωρίσιμους» Τίποτα να μπουν στα ψηφοδέλτια για να «κυβερνήσουν» όλοι μαζί τη χώρα του «Τίποτε-Τίποτε». Είσαι μοντέλα με ξώβυζο που βγαίνεις στην tv; Έχεις την έδρα σίγουρη. Είσαι Τίποτα -ηθοποιός, Τίποτα-αθλητής, Τίποτα-δημοσιογράφος, μουγγή τραγουδιάρα και παντός είδους «αναγνωρίσιμο ξέκωλο»; Τότε έχεις μία θέση στην Τίποτα-Βουλή.Η εξειδίκευση όπως και η τέχνη στην χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» δεν έχουν θέση. Ίσα-ίσα που είναι μεγάλο αμάρτημα να έχεις ειδικότητα και ταλέντο. Μεγαλύτερο απ’ όλα να έχεις μεράκι και μυαλό. Διότι μπορεί να λες εύκολα ότι είσαι «πολιτικό ζώον» αλλά δεν λες με την ίδια ευκολία ότι είσαι απλώς, αποτυχημένος μπακάλης, κακός υδραυλικός, κλέφτης, τεμπέλης, ξέκωλο, ηλίθιος, άεργος ή απατεώνας. Προς αποφυγή όλων των παραπάνω η νεοελληνική πολιτική τέχνη ήρθε για να καλύψει αυτό το κενό. Καθόρισε ως πρότυπο το Τίποτα, κάνει πολιτική για το Τίποτα, οργανώνει τις στρατιές των Τίποτα. Όσο για αυτούς που είναι Κάποιοι, μην μπορώντας να αλλάξουν χώρα, μυαλό αλλά και ταυτότητα ονειρεύονται ότι κάποια στιγμή η χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» θα γίνει αυτή του «Ποτέ – Ποτέ ξανά».

Δέσποινα Ζωγράφου – Παπαγιαννοπούλου

** Despoina Zwgrafou Papagiannopoulou **

Όταν ο λαός κουραστεί από το συνταγματικό δικαίωμα να διορθώνει μια κυβέρνηση, οφείλει να ασκήσει το επαναστατικό δικαίωμα να διαλύσει και να ανατρέψει την κυβέρνηση αυτή!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα

Ο Αβραάμ Λίνκολν από το 1861 για τα χαρακτηριστικά μιας αληθινά δημοκρατικής πολιτείας και της υποχρέωσης ανάκλησης διεφθαρμένων κυβερνήσεων και καθεστώτων, ιδιοτελείας, οικογενειοκρατίας, αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας κι αδικίας: <<Όταν ο λαός κουραστεί από το συνταγματικό δικαίωμα να διορθώνει μια κυβέρνηση, οφείλει να ασκήσει το επαναστατικό δικαίωμα να διαλύσει και να ανατρέψει την κυβέρνηση αυτή >>!

Peter Tabichi – ΔΑΣΚΑΛΟΣ με κεφαλαία γράμματα…

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνο

Ο Peter Tabichi είναι από την Κένυα. Είναι 36 ετών και διδάσκει μαθηματικά και φυσική σε ένα γυμνάσιο αγροτικής περιοχής. Για φέτος, βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δάσκαλος στον κόσμο. Και αυτό δεν έγινε καθόλου τυχαία. Άλλωστε, επιλέχθηκε μέσα από 10.000 υποψηφιότητες που προέρχονταν από 179 χώρες!Περισσότεροι από το 90% των μαθητών του προέρχονται από φτωχές οικογένειες. Το 1/3 των παιδιών είναι ορφανά ή έχουν μόνο έναν γονιό. Τα προβλήματά τους είναι πολλά. Ναρκωτικά, εφηβικές εγκυμοσύνες, αυτοκτονίες, ενώ πολλοί μαθητές παρατάνε το σχολείο νωρίς. Η αντιστοιχία μαθητών – καθηγητών είναι 58 προς ένα. Ο Tabichi χαρίζει το 80% του μισθού του σε φτωχούς μαθητές, που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε την στολή. Ίδρυσε μια λέσχη ταλέντων και ανέπτυξε το επιστημονικό πρόγραμμα του σχολείου και βοηθά μαθητές σε έρευνες, που πλέον είναι τόσο καλές ώστε οι μαθητές του παίρνουν μέρος σε εθνικούς διαγωνισμούς. Επισκέπτεται τα σπίτια μαθητών για να γνωρίσει από πρώτο χέρι όσα αντιμετωπίζουν οι μαθητές του και οι οικογένειές τους. Μέσα σε λίγα χρόνια, κατάφερε να διπλασιάσει τους μαθητές του σχολείου, όπως και τον συνολικό αριθμό των κοριτσιών. Αυτός ο υπέροχος δάσκαλος και άνθρωπος τιμήθηκε λοιπόν με το «Varkey Foundation Global Teacher Prize 2019» και εκτός από το συμβολικό βραβείο, κέρδισε και ένα εκατομμύριο δολάρια. Τώρα, σίγουρα θα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια για να βοηθήσει όσο πιο πολύ μπορεί, ακόμα περισσότερα παιδιά από την Κένυα!!!

Παναγία «Ίνα Ώσιν Εν» η Πατριώτισσα!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, εσωτερικός χώρος

Μία εικόνα της Παναγίας που αποτυπώνει με συμβολικό τρόπο την πριν 2000 χρόνια τελευταία παρακαταθήκη του Ιησού. Ήταν στο όρος των ελαιών και προσευχόταν. Κυριολεκτικά λίγο πριν την σύλληψή Του είπε: » Την δόξαν ήν δέδωκάς μοι, δέδωκα αυτοίς, Ίνα Ώσιν Έν καθώς ημείς Έν εσμέν «, απευθυνόμενος στον Πατέρα. Τι είπε δηλαδή; Έδειξε στο ανθρώπινο Γένος την ενότητα Πατρός, Υιού και Αγίου Πνεύματος και διακήρυξε ότι στην ίδια ενότητα μπορούν και οι άνθρωποι να συμπεριληφθούν, αν φυσικά το επιθυμούν. Τα λόγια Του αυτά ήταν τα τελευταία προς την ανθρωπότητα. Ήταν η παρακαταθήκη που μας άφησε. Λίγες ημέρες αργότερα και από τον Σταυρό, μας έδειξε και τον τρόπο που θα μπορεί να πραγματοποιηθεί η Ενότητα. » Άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι «. Αυτός είναι ο τρόπος. Η συγχώρεση. Εάν δεν συγχωρείς είσαι σε διάσπαση και διάσταση με τον συνάνθρωπο. Εάν συγχωρείς είσαι σε Ενότητα. Πριν 180 χρόνια περίπου ο Πρώτος Κυβερνήτης του Έθνους Ιωάννης Καποδίστριας θα γράψει μια εγκύκλιο προς τον Ιερό Κλήρο της εποχής του. (Λαλήσατε εις τας καρδίας του λαού την γλώσσα της αληθείας, διδάξατε την φιλαδελφείαν, την προς αλλήλους αγάπην, ίνα οι πάντες Έν Ώσι…).Ξημερώματα της 2 Δεκεμβρίου 1991, ένας Άγιος Γέροντας στα Καυσοκαλύβια του Άγίου Όρους εγκαταλείπει τα εγκόσμια. Για 35 λεπτά της ώρας επαναλαμβάνει διαρκώς την Αρχιερατική Ευχή «Ίνα ώσιν Έν, Ίνα ώσιν Έν, Ίνα ώσιν Εν» . Ήταν Ο Γέρων Πορφύριος.Η παρακαταθήκη του Ιησού, του Ιωάννη Καποδίστρια, του Άγίου Γέροντος Πορφυρίου αποτυπώθηκε σε ξύλο. Έγινε εικόνα και μάλιστα σε Ελληνική και Ρωσική εκδοχή. Μια εικόνα της Παναγίας που για να περιγράψεις τον συμβολισμό της χρειάζονται δεκάδες σελίδες. Μία εικόνα που έχει αγκαλιά την Ελλάδα, την Πατρίδα μας. Αυτός αλλά όχι ο μόνος, ήταν ο λόγος, που η συγκεκριμένη εικόνα έλαβε και το δεύτερο όνομα της, Πατριώτισσα. Είναι Αυτή η Κυρία Θεοτόκος που σε δύσκολους καιρούς θα προστατέψει τα σύνορα της Ελλάδας…Ο Ελληνισμός ήταν ο πρώτος από αρχαιοτάτων χρόνων που μίλησε για το Έν και την Μονάδα. Από τον Πυθαγόρα, τον Ηράκλειτο, τον Εμπεδοκλή, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη. Αξίζει να πληροφορηθούμε τι έγραψε ο Ηράκλειτος: Ουκ εμού αλλά του Λόγου ακούσαντος, ομολογείν εστί σοφόν, ΕΝ πάντα είναι…».

10 Οκτωβρίου 2020, Άγημα Ελλήνων, από το Άλσος Κηφισιάς στο Μαραθώνα, από την αρχαία διαδρομή μέσω Σταμάτας και Πεντέλης!

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βατραχανθρώπων συνεπής μέσα στην πολύχρονη παρουσία και δράση του, διοργάνωσε το δικό του επετειακό δρομικό προσκύνημα, για να τιμήσει τα 2500 χρόνια από τις μεγάλες στρατιωτικές και πνευματικές νίκες στις Θερμοπύλες και τη Σαλαμίνα κατά των δυνάμεων της ανελευθερίας και του δεσποτισμού.Το Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2020, ξεκινήσαμε την δρομική πορεία μας, ως Άγημα, σε μικρές ομάδες, από το Άλσος Κηφισιάς, όπως πάντα με κατεύθυνση το Μαραθώνα, προς αναζήτηση του πνεύματος των μαχών αυτών, από την αρχαία διαδρομή μέσω Σταμάτας και Πεντέλης.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα, άτομα που στέκονται και υπαίθριες δραστηριότητες

Μαζί μας, όπως συνεχώς τα 11 χρόνια, που πραγματοποιούμε το εθνικό μας αυτό προσκύνημα, ήσαν φίλοι μας, έφεδροι, καταδρομείς κι απλοί δρομείς με δυνατές ψυχές, από την Κίνηση Οργανικότητας «ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ» και τις ομάδες Εφέδρων κι Εθελοντών ΟΔΕΥΩ, ΚΕΑΠ, Τράπεζα Αίματος Δημήτρης Βλων και όσοι αδελφοί θέλησαν να συνδεθούν μαζί μας.Με το Άγημα στείλαμε το δικό μας μήνυμα για τον κοροναϊό, μια και αν και τηρήσαμε όλους τους προβλεπόμενους κανόνες προστασίας, ωστόσο ταυτόχρονα διατρανώσαμε την πίστη μας ότι η Ζωή υπερνικά τα πάντα κι ότι ισχυρότερο μέσο προστασίας κατά κάθε εξωτερικής επιβουλής είναι η ισχυρή μας θέληση για ζωή, η συνεχής άσκηση στο σώμα, στην ψυχή και το πνεύμα και πάνω απ’ όλα η σύνδεσή μας με το Θείο, που αποτελεί την πηγή κάθε Ζωής!Το «ΑΓΗΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ», διήνυσε την αρχαία αυτή διαδρομή, μέσα σε μία μαγευτική βραδιά, περνώντας μέσα από το δάσος της Σταμάτας, φέροντας , ως συμβολικό οπλισμό, δάδες, σωματική ρώμη , ψυχικό σθένος και πνευματική αρετή κι η δράση αυτή αποτέλεσε τη δική μας συμβολή για να φωτίσουμε τη νύχτα , με ένα ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΥΡΦΟΡΟ ΒΕΛΟΣ, που δικτύωσε πνευματικά την Ελλάδα, την Κύπρο και τον Κόσμο!Διασχίζοντας τα ιερά χώματα της ΑΤΤΙΚΗΣ ΓΗΣ, αναπέμψαμε για άλλη μία φορά ΥΜΝΟ στις λησμονημένες πατρικές μας αρετές. Κάθε βήμα του Αγήματος αποτέλεσε και μία νίκη κατά των δυνάμεων της «βαρύτητας», που θέλουν να μας διατηρήσουν παθητικούς παρατηρητές της ζωής.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα, άτομα που στέκονται

Τερματίζοντας την τιμημένη αυτή διαδρομή, όλοι μαζί όπως κάθε χρόνο, κερδίσαμε μία ανεπανάληπτη πνευματική και ψυχοσωματική εμπειρία, ικανή να μεταβάλει το Είναι μας, προς το καλλίτερο …! Μεταβολές που μόνο με Αγώνα και Θυσία επιτυγχάνονται!

Ο τερματισμός στο στάδιο του Μαραθώνα, σημείο πνευματικής εκκίνησης κάθε Μαραθωνίου, όπου κι αν γίνεται στον Κόσμο, συνοδεύθηκε απο μια βαθιά κατάδυση στην Ελληνική μας Ιστορία, που είναι και επίκεντρο της Ανθρώπινης περιπέτειας.Μια ανορθόδοξη ματιά στο τί συνέβη τότε και τί συμβαίνει ανελλιπώς σε επαναλαμβανόμενους κύκλους, εξαιτίας της ελλιπούς κι αγύμνσστης μνήμης μας και των χαμένων μαχών στο επίπεδο του πνεύματος, που αν και δραματικότερες στις συνέπειές τους, περνούν απαρατήρητες, με αποτέλεσμα τη διαιώνιση των λαθών και πτώσεων.

Εύγε σε όλη την ομάδα για τη δύναμη ψυχής, την ενεργή παρουσία και τη δυναμικότητα του πνεύματός τους, που εκφράστηκαν υπέροχα την 10η Οκτωβρίου του 2020, 2500 χρόνια μετά!!!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Πρόεδρος Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Το εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός (Πάουλο Κοέλο)

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο

«Πολλοί μεν άνθρωποι, άνδρες δε ολίγοι» Ηρόδ.

Ο Πολεμιστής του Φωτός, χωρίς να το θέλει, κάνει ένα λάθος βήμα και βυθίζεται στην άβυσσο…

Τα φαντάσματα τον τρομάζουν, η μοναξιά τον βασανίζει. Επειδή αγαπούσε τον Καλό Αγώνα, δεν πίστευε ποτέ ότι θα μπορούσε να του συμβεί κάτι τέτοιο, κι όμως συνέβη.

Τυλιγμένος στο σκοτάδι, έρχεται σ’ επικοινωνία με τον δάσκαλό του.

-” Δάσκαλε, έπεσα στην άβυσσο..”, λέει. ” Τα νερά είναι βαθιά και μαύρα..”

-“Να θυμάσαι ένα πράγμα..”, απαντάει ο δάσκαλος. ” Αυτό που σε πνίγει… Δεν είναι το ότι βυθίζεσαι, αλλά το ότι παραμένεις κάτω από το νερό…”Και ο Πολεμιστής του Φωτός καταβάλει κάθε προσπάθεια για να βγει από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται…Κάθε πολεμιστής του Φωτός πρόδωσε και είπε ψέματα στο παρελθόν. Κάθε πολεμιστής του Φωτός πήρε ένα δρόμο που δεν ήταν δικός του… Κάθε πολεμιστής του Φωτός πλήγωσε κάποιον που αγαπούσε. Γι’ αυτό είναι πολεμιστής του Φωτός: επειδή πέρασε αυτές τις εμπειρίες και δεν έχασε την ελπίδα ότι θα γίνει καλύτερος. ΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ μελετάει με μεγάλη προσοχή τη θέση που έχει σκοπό να κατακτήσει. ‘Οσο δύσκολος κι αν είναι ο στόχος του, υπάρχει πάντα ένας τρόπος να ξεπεράσει τα εμπόδια. Επαληθεύει τις εναλλακτικές πορείες, ακονίζει το σπαθί του και προσπαθεί να γεμίσει την καρδιά του με την αναγκαία επιμονή για την αντιμετώπιση της πρόκλησης. Ωστόσο, όσο προχωρά σιγά σιγά, ο πολεμιστής συνειδητοποιεί ότι υπάρχουν δυσκολίες που δεν είχε λάβει υπόψη του. Αν σταματήσει περιμένοντας την ιδανική στιγμή, δε θα ξεφύγει ποτέ από εκείνο το μέρος, είναι απαραίτητη μια ελάχιστη δόση τρέλας για να κάνει το επόμενο βήμα. Κι έτσι ο πολεμιστής χρησιμοποιεί ένα ψίχουλο τρέλας. Επειδή, στον πόλεμο και στον έρωτα, δεν είναι δυνατό να προβλεφτούν όλα. Ο πολεμιστής του φωτός πιστεύει. Επειδή πιστεύει στα θαύματα, τα θαύματα αρχίζουν και συμβαίνουν. Επειδή έχει τη βεβαιότητα πως η σκέψη του μπορεί ν’ αλλάξει τη ζωή, η ζωή του αρχίζει και αλλάζει. Επειδή είναι βέβαιος ότι θα συναντήσει την αγάπη, η αγάπη εμφανίζεται. Από καιρό σε καιρό νιώθει απογοήτευση. Μερικές φορές πονάει. Και τότε ακούει τα σχόλια: <<Πόσο αφελής είναι>> Ο πολεμιστής όμως γνωρίζει πως αξίζει το τίμημα. Για κάθε ήττα, έχει δύο κατακτήσεις προς όφελος του. Ο Πολεμιστής του Φωτός ακούει σχόλια όπως :“Δε θέλω να μιλάω για κάποια πράγματα γιατί οι άνθρωποι είναι φθονεροί”. Όταν το ακούει αυτό, ο πολεμιστής γελάει. Αν δε γίνει αποδεκτός, ο φθόνος δεν μπορεί να προκαλέσει κανένα κακό. Ο φθόνος αποτελεί μέρος της ζωής και είναι απαραίτητο να μάθουν όλοι να τον αντιμετωπίζουν. Κι όμως, σπάνια μιλάει για τα σχέδιά του. Και καμιά φορά οι άλλοι πιστεύουν ότι φοβάται το φθόνο. Ο Πολεμιστής, όμως, γνωρίζει πως κάθε φορά που μιλάει για ένα όνειρο χρησιμοποιεί λίγη απο την ενέργεια αυτού του ονείρου για να εκφραστεί. Και αν το συζητάει πολύ, διατρέχει τον κίνδυνο να σπαταλήσει όλη την απαραίτητη ενέργεια για να δράσει. Ένας Πολεμιστής του Φωτός γνωρίζει τη Δύναμη των Λέξεων…”Ένας πολεμιστής του Φωτός δεν μπορεί πάντα να επιλέξει το πεδίο της μάχης. Καμιά φορά αιφνιδιάζεται, εμπλέκεται σε μάχες που δεν επιθυμούσε. Αλλά είναι μάταιο να το σκάσει, γιατί αυτοί οι πόλεμοι θα τον ακολουθήσουν.Τότε, τη στιγμή κατά την οποία η σύγκρουση είναι σχεδόν αναπόφευκτη, ο πολεμιστής μιλάει με τον αντίπαλο του. Χωρίς να δείξει φόβο ή ανανδρία, προσπαθεί ν’ ανακαλύψει το λόγο που ο άλλος θέλει τη μάχη: τι είναι εκείνο που τον ώθησε ν’ αφήσει τη χώρα του και να αναζητήσει εκείνον για μία μονομαχία. Χωρίς να βγάλει το σπαθί από το θηκάρι του, ο πολεμιστής τον πείθει ότι αυτή η μάχη δεν τον αφορά. Ένας πολεμιστής του Φωτός ακούει αυτό που έχει να του πει ο αντίπαλος. Και πολεμάει μόνο όταν είναι απαραίτητο. Πάντα υπάρχει κάτι που λείπει. Και ο πολεμιστής εκμεταλλεύεται τις στιγμές που ο χρόνος σταματάει, για να οπλιστεί καλύτερα. Ο πολεμιστής του Φωτός δεν γνωρίζει τι σημαίνει σκοτάδι…ή το ονομάζει «φωτεινό παρελθόν»…

Το εγχειρίδιο του Πολεμιστή του Φωτός (Πάουλο Κοέλο)