Κοσμόπολις – Καθημερινή Κοινή Νοερή Καρδιακή Προσευχή

Αγαπητοί φίλοι, η πρόσκληση για κοινή νοερά προσευχή, στην οποία ασκηθήκαμε το Σάββατο και την Κυριακή 14 και 15/3, στις 22.00-22.15, μετά από προτροπή των Αγίων μας Πατέρων, θα συνεχιστεί σε ημερήσια πλέον βάση, τις ίδιες ώρες.

Από το Άγιο Όρος και ειδικότερα την Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου ανακοινώθηκε και ζητήθηκε από τους πιστούς να προσέλθουν με πίστη και αγάπη σε καθημερινή κοινή καρδιακή νοερά προσευχή, στις 22.00 με 22:15 , με την εκ της καρδίας επανάληψη της ευχής: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον κόσμο σου», από όπου και αν βρίσκεται καθένας.

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, η οποία ήδη από τον Οκτώβριο του 2019 έχει ανακοινώσει τη λειτουργία του Προγράμματος Νευροδικτύωσης του Ελληνισμού και πλέον όλου του Κόσμου, οργανώνοντας κοινές πνευματικές δράσεις ενεργοποίησης και σύνδεσης των μελών και φίλων μας, με κύρια βάση της την κοινή καρδιακή προσευχή, αγκαλιάζει με χαρά την πρωτοβουλία αυτή των Γερόντων του Αγίου Όρου μας και σας καλεί όλους να προστρέξετε στη μοναδική αυτή ευκαιρία, που μας παρέχει η πανδημία, για να συνέλθουμε πνευματικά, να συνειδητοποιήσουμε τα αληθή αίτια των δεινών μας και να αναζητήσουμε από κοινού τη μόνη ΟΔΟ διεξόδου από τη δυστυχία και το θάνατο!

Μια παρότρυνση αγάπης προς κοινή προσευχή για την αντιμετώπιση της πανδημίας, για να στείλουμε την αγάπη μας στους πάσχοντες, στους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που υπερβαίνουν εαυτούς, στους ερευνητές που πάσχουν να βρουν λύση, σε όσους εργάζονται φιλότιμα για την αντιμετώπισή της, για τους αγωνιζομένους συμπατριώτες μας στα σύνορα της χώρας για την αντιμετώπιση ενός άλλης φύσης εισβολέα, τη στιγμή που εμείς βολευτήκαμε στη θαλπωρή του σπιτιού μας και όλους όσοι αγωνίζονται να ανακαλύψουν εντός τους το Φως και να γίνουν λαμπάδες Του εντός του σκοτεινού μας πλανήτη .

Στη δύσκολη αυτή συγκυρία οφείλουμε να ενεργοποιήσουμε όλα μας τα όπλα και η πίστη και η προσευχή είναι τα ισχυρότερα, αφού διαπερνούν τα όρια του εγκόσμιου βίου!

Oι καθημερινές μας πνευματικές συνάξεις για καρδιακή νοερά προσευχή, θα λαμβάνουν χώρα στις 22.00 με 22:15 και στις 06.00 με 06,15′ ή όποια ώρα εγερθεί έκαστος.


Ἡ προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ ἐλέησόν με».

Περὶ μελέτης τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ.


«Τί οὖν μακαριώτερον; τί εὐδαιμονέστερον; ἢ τί γλυκύτερον ἄλλο εἶναι ἢ τὸ νὰ μελετᾷ τις πάντοτε τὸ ἔνδοξον, τὸ τερπνὸν καὶ πολυπόθητον ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ὅ,τι καὶ ἂν ζητήσῃ τις ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, ἐξάπαντος τὸ λαμβάνει;…(Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)
»Ποία δέ ἔννοια καὶ ἐνθύμησις εἶναι χαριεστέρα καὶ θειοτέρα ἀπὸ τῆς ἐννοίας καὶ ἐνθυμήσεως τοῦ σωτηρίου καὶ θεοπρεποῦς καὶ φοβεροῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα ὀνόματος, εἰς τό ὁποῖον κάμπτουσιν, ἀλλὰ καὶ κάμψουσι τὸ γόνυ τὰ ἐπουράνια, τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ καταχθόνια;…».
(Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)


Ἡ καρδιακὴ προσευχήΜέσα στὴν πνευματικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας «Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ» ἢ «καρδιακὴ προσευχὴ» ὀνομάστηκε ἡ συνεχὴς καὶ σιωπηλὴ ἐπίκληση τοῦ θείου ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ γίνεται μὲ θέρμη ἀπὸ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ «Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ» εἶναι γιὰ τοὺς πιστοὺς μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ προσφιλεῖς προσευχές, γιατὶ περιέχει ὅλη τὴ χάρη τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Δημιουργεῖ στὸν ἄνθρωπο κατάνυξη καὶ μετάνοια, γεμίζει τὴν καρδιά του μέ ἀγάπη, χαρὰ καὶ εἰρήνη, καὶ τὸν ἐνισχύει στὸν ἀγώνα του κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐπιθέσεων τοῦ διαβόλου. Ἐπειδὴ εἶναι ἁπλὴ καὶ περιεκτικὴ μπορεῖ νὰ τὴν χρησιμοποιεῖ ὁ καθένας καὶ σὲ κάθε στιγμὴ καὶ περίσταση τῆς ζωῆς του. Ἰδιαίτερα ὅμως προσφέρεται σ᾿ ἐκείνους ποὺ ἡ ὀργάνωση καὶ ὁ ρυθμὸς τῆς καθημερινῆς τους ζωῆς ὄχι μόνο δὲν τοὺς ἀφήνει πολὺ χρόνο γιὰ προσευχή, ἀλλὰ τείνει νὰ κρύψει ὁλότελα ἀπὸ τὴν ψυχή τους τὴ θέα τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ. Ἡ συχνὴ καὶ ἐγκάρδια ἐπίκληση τοῦ ἁγίου ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἐνσαρκώνει ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν καθημερινὴ ἀναζήτηση καὶ εὕρεση τῆς βαθύτερης πραγματικότητας τῆς ζωῆς, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Ἐκεῖνος δηλαδὴ ποὺ δίνει ἀληθινὸ νόημα στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου.


Ἡ ἀνάγκη τῆς προσευχῆς«Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχομεν ἀνάγκην τῆς προσευχῆς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι τὰ δένδρα ἔχουν ἀνάγκην τῶν ὑδάτων. Διότι οὔτε τὰ δένδρα δύνανται νὰ παράγουν τοὺς καρπούς, ἐὰν δὲν πίνουν ὕδωρ διὰ τῶν ριζῶν, οὔτε ἡμεῖς θὰ δυνηθῶμεν νὰ παραγάγωμεν τοὺς πολυτίμους καρποὺς τῆς εὐσεβείας, ἐὰν δὲν ποτιζώμεθα διὰ τῶν προσευχῶν. Διὰ τοῦτο πρέπει καὶ ὅταν ἐξεγειρώμεθα ἐκ τῆς κλίνης, νὰ προφθάνωμεν πάντοτε τὸν ἥλιον μὲ τὴν λατρείαν τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅταν καθήμεθα εἰς τὴν τράπεζαν διὰ νὰ φάγωμεν καὶ ὅταν πρόκειται νὰ κοιμηθῶμεν. Μᾶλλον δὲ καθ᾿ ἑκάστην ὥραν καὶ μίαν προσευχὴν νὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν Θεόν, διατρέχοντες τοιουτοτρόπως διὰ τῆς προσευχῆς ἕνα δρόμον ἴσον πρὸς τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας».
(Ἱερὸς Χρυσόστομος)


Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Coach – Πρόεδρος Κ.Ο.Κ.

Ο Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος και Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, με αντιπροσωπεία μας, στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Νικηταρά στο Α νεκροταφείο Αθηνών

Σήμερα, 23/3/2022, μετά από 4 χρόνια έντονης προσπάθειας κι αφιέρωσης του αγαπητού αδελφού ΟΥΚ (103ο σχολείο ΥΚΤ) κι υπαξιωματικού της ΜΥΑ Κωνσταντίνου Χατζηδάκη, ενός Έλληνα με θερμή καρδιά κι όραμα προσφοράς, έγιναν τα αποκαλυπτήρα της προτομής του ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, Νικηταρά, κατά κόσμον Νικήτα Σταματελόπουλου, στο Α νεκροταφείο Αθηνών, πίσω από το άγαλμα του θείου του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, σύμφωνα και με τη δική του βούληση, σε καλλιτεχνική εκτέλεση κι ανιδιοτελή προσφορά μίας άλλης μεγάλης ψυχής, του γλύπτη Γεωργίου Ρούσση!!!

Την Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ εκπροσώπησε με πολλά άλλα μέλη και φίλους μας, στη σημαντική αυτή εκδήλωση, ο πρόεδρός της Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Διαπραγματευτής, CSAP και Coach, ΟΥΚ επίσης του 102ου σχολείου ΥΚΤ.

Μπορεί η πολιτεία, ως εκφράστηκε επί 200 χρόνια από τις ηγεσίες της, που απεδείχθησαν μικρότερες του προσδοκώμενου, να αναγνώρισε στον ταπεινό, αλλά φωτεινό μας ήρωα, μόνο μία άδεια επαιτείας στο ναό της Ευαγγελιστρίας στον Πειραιά, πλην όμως η αγάπη των απλών Ελλήνων, έστω με σημαντική καθυστέρηση, του επιφυλάσσει εξέχουσα θέση στο πάνθεο των ηρώων της, προτύπων κια αρχετυπικών μορφών των αγώνων της φυλής μας για τις μοναδικές αξίες, που την χαρακτηρίζουν χιλιάδες τώρα χρόνια!

Εν μέσω κρύου και βροχής πολλές τέτοιες “παλιές” ψυχές, αναγνωρισμένες μεταξύ τους, από τα βάθη των αιώνων, βρέθηκαν στο ιερό πεδίο, στα αόρατα σύνορα μεταξύ περατής κι αιωνίου ζωής και για λίγο αγγίξαμε, μέσω του Νικηταρά την γλυκόπικρη γεύση της δόξας μετά από αγώνες και θυσίες, που δεν αναγνωρίστηκαν στον καιρό που έπρεπε, αλλά συνεχίζουν να παιδεύουν και να φωτίζουν, όσους αναζητούν τα δύσκολα μονοπάτια προς το Αληθές Νόημα της Ζωής!

Αωνία του η μνήμη!

Άξιοι Κωνσταντίνε και Γεώργιε και σας ευχαριστούμε για την έμπνευση, το όραμα και την συνεργασία για την υλοποίησή του!

Πόλεμος στην Ουκρανία – Οι εθελοντές του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ αναπτύσσουμε δίκτυο υποστήριξης-Όσοι μπορούν να φιλοξενήσουν πρόσφυγες να μας στείλουν μήνυμα!

Κανείς μας δεν έχει το δικαίωμα να μείνει αμέτοχος και απαθής σε έναν πόλεμο, με θύματα ανθρώπους, οικογένειες, ένα ολόκληρο έθνος!

Πολλά μπορούν να ειπωθούν για τα βαθύτερα αίτια, για τις εκατέρωθεν ευθύνες, για τα γεωπολιτικά συμφέροντα, για τις πιθανές διεξόδους, αλλά τα αφήνουμε προς το παρόν, ως άνευ σημασίας την ώρα της ανάγκης!

Ας μείνουμε σε όσα μπορούμε εμείς, καθημερινοί άνθρωποι με ανοικτές καρδιές, να προσφέρουμε για να καλύψουμε την ανάγκη του συνανθρώπου, μακριά από όσα αλλοιώνουν και θέτουν όρια στην Αγάπη και την άνευ όρων Προσφορά!

Αναπτύσσουμε ένα δίκτυο εθελοντών, που μπορούν να προσφέρουν φιλοξενία σε όσους συνανθρώπους μας έχουν ανάγκη.

Όσοι μπορείτε να φιλοξενήσετε για λίγες ή περισσότερες ημέρες συνανθρώπους μας από την Ουκρανία στείλτε μας μήνυμα στο cosmopolis.organicity@gmail.com

Σήμερα, 18/3/2022 οικογένεια 2 γονέων και 2 ανηλίκων, που προς το παρόν βρίσκονται στην περιοχή της Αρτέμιδας, αναζητούν φιλοξενία τους!

Η ετήσια κοπή πίτας του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Μπορεί να είναι εικόνα 9 άτομα και κείμενο

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ συνεχίζοντας με συνέπεια μία πορεία κάθαρσης, αναγέννησης κι αφύπνισης καλεί μέλη και φίλους στην κοπή της πίτας μας για το 2022, στην έδρα μας, Κάνιγγος 33 – Αθήνα – 7ος όρ., το Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2022, στις 18.00′.
Η συνάντησή μας σύμφωνη με τις αρχές μας, αφίσταται κενών συμβατικοτήτων κι ανούσιων κοσμικοτήτων, στρέφοντας τα έσω όμματα πάντα στη Θεία Ουσία, αναζητώντας μόνον το γνήσιο πνευματικό βίωμα, την επ’ αγαθώ υπέρβαση, την αγαπητική ειλικρινή κοινωνία, την αρμονική σύζευγη θεωρίας και πράξης για έναν Κόσμο Ουσίας και Αξίας!
Σε μια τέτοια συνάντηση καλείστε όλοι με χαρά, για να μοιραστείτε την ωραιότητα του είναι σας, με όλους μας.
Σας καλούμε όλους όσoι μοιράζεστε τις αξίες του Χριστικού κι Ελληνικού πνεύματος, αλλά και εν γένει όλους όσοι αναζητείτε, με καλή προαίρεση, νόημα στη Ζωή, για να ξεκινήσουμε μαζί μια νέα πορεία αξίας για την πατρίδα και τον κόσμο μας, συλλογική, ανηφορική, ανορθόδοξη ως Ορθόδοξη, πνευματική και ζωογόνο, ως αρμόζει σε Έλληνες αγωνιζόμενους Ανθρώπους!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Πρόεδρος Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Τρίτη Συνάντηση Ολικού Επαναπρογραμματισμού (ΣΟΛΕ) – ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ πραγματοποίησε το τριήμερο 14 έως 16 Ιανουαρίου 2022 την τρίτη Συνάντηση Ολικού Επαναπρογραμματισμού (ΣΟΛΕ), ως συνήθως σε συνθήκες υπαίθριας διαβίωσης, σε σκηνές στη φύση, με θέμα ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ.

Ευχαριστούμε θερμά τους φίλους/ες και την ομάδα ΟΔΕΥΩ ως σύνολο, για την ανταπόκριση στην πρόσκληση για συμμετοχή στις τακτικές ετήσιες υπαίθριες συναντήσεις μας, που αποσκοπούν στο να βοηθήσουν τους συμμετόχους να ενεργοποιήσουν το σύνολο του όντος τους, να το εναρμονίσουν, να γυμνάσουν τις ικανότητές τους στο σώμα, την ψυχή και το πνεύμα, να ξεκαθαρίσουν τα σημαντικά εντός τους, να θέσουν στόχους ουσίας και να ανακαλύψουν τις δυνάμεις επίτευξής τους και μέσα σε όλα αυτά να ανακαλύψουν τους νόμους της συλλογικότητας, της αρμονικής επικοινωνίας και συνεργασίας, της ένθερμης αγάπης, σεβασμού και ανιδιοτελούς προσφοράς!.

Αυτή ήταν η τρίτη ΣΟΛΕ και η ενέργεια της ομάδας, το ήθος κι η συμμετοχή σε όλες τις δράσεις του προγράμματος ΥΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ, μας αποζημίωσε όλους, για τις αντιξοότητες της χειμερινής διαβίωσης στη φύση, με μοναδικά βιώματα, που μεταμορφώνουν, πάντα προς το καλό!Θα μείνουν σφραγισμένες στη μνήμη μας οι ανεπανάληπτες ώρες, που μοιραστήκαμε με αλληλοσεβασμό, αλληλεγγύη, μοίρασμα όσων καθένας κατέχει αλλά κυρίως ΕΙΝΑΙ , η αναζωογονητική πορεία στο βουνό και η βουτιά στα κρύα νερά του καταρράκτη του Βαλανάρη, οι μεταμορφωτικοκοί μας διάλογοι και διαλογισμοί, οι ασκήσεις στον καθαρό αέρα με το χειμερινό ήλιο να μας προσφέρει το ΦΩΣ και την Ενέργειά του, διαλύοντας σκότη, αμφιβολίες, φόβους, επιφυλάξεις και κάθε αρνητικότητα, οι Προσευχές και η χαρά και χάρη της συντοφικότητας γύρω από τη νυκτερινή και πρωινή υπαίθρια εστία, κάτω από τον Ουράνιο Θόλο, του Άνω Ούρου και Φρουρού της όλης Ανθρωπότητας και του Σύμπαντος Κόσμου!

Τον πνευματικό και ολικό μας επαναπρογραμματισμό συμπλήρωσε η ανάγνωση και συζήτηση του εκπληκτικού έργου ζωής του Μεγίστου Αυτοκράτορα και Στωικού Φιλοσόφου Μάρκου Αυρηλίου «Τα εις Εαυτόν»!

Ολοκληρώσαμε τον κύκλο και αυτής μας της συνάντησης έχοντας πληρέστερα κατανοήσει τους νόμους της υλικής και πνευματικής επιβίωσης, που τόσο έχουν καταστεί ασαφείς και έχοντας έμπρακτα ενισχύσει τα νήματα, που συνδέουν όλους τους εν αγαθώ αγωνιστές του Κόσμου μας, μεταξύ τους, άριστα και άρρηκτα τεχνουργημένα, καθώς μόνον δι’ αυτών οδηγούμαστε στην πηγή της ζωής, στον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα!

Κάπως έτσι ο Κόσμος μας σηκώνεται ψηλά και καθένας από εμάς, σε αρμονική σύνδεση με όλους τους λοιπούς, αναλαμβάνει υπεύθυνα, ελεύθερα και με χαρά, την εκπλήρωση του ατομικού του έργου εντός της συλλογικότητας.Σας εύχομαι να παραμείνετε Υγιείς, Όμορφοι , Ωραίοι και Εντελείς στον αγώνα, ως Έλληνες, Άνθρωποι και Χριστιανοί, εν αγαθώ συντονισμένοι μέχρι την επόμενη συνάντησή μας!

Τρεις εσείς, τρεις κι εμείς, Κύριε ελέησον ημάς!!!

Ευλογία φίλοι μου για την Άγια Ημέρα των Θεοφανείων και για μεγαλύτερη πνευματική βοήθεια σας προτρέπω να δείτε την όμορφη παραβολική αυτή Ρωσική ταινιούλα … Τρεις εσείς, τρεις εμείς, Κύριε ελέησον ημάς!!!

3η Συνάντηση-Άσκηση Ολικού Πνευματικού Επαναπρογραμματισμού

«3η Συνάντηση – Άσκηση Ολικού Πνευματικού Επαναπρογραμματισμού» , ως απάντηση και άσκηση κατά του κάθε κοροναϊού, του φόβου της φθοράς, του θανάτου και της ανελευθερίας / <<Από το Ο-μικρον στο Ω-μέγα – Η μεγάλη πορεία του ανθρώπου για την «εν ύλει και εν πνεύματι» ΕΠΙΒΊΩΣΗ>>!

Παρακαλούμε να διαβαστεί μέχρι τέλους, από όσους θέλουν να συμμετάσχουν!

Εισαγωγή – Τί είναι η Οργανικότητα

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ μετά από τα πρώτα έτη μελέτης και διάδοσης της μεταμορφωτικής και ενωτικής ιδέας της Οργανικότητας, της θέασης δηλαδή της Ανθρωπότητας ως ζώντος Οργανισμού και κάθε ανθρώπου ως αναπόσπαστου μέρους του, εντός του οποίου σχηματίζει πάσης φύσεως αναγκαίες συλλογικότητες και της διασύνδεσης όλων αυτών των ατόμων και ομάδων, κατά τρόπο άρρηκτο και αναγκαία αλληλεπιδρούντα, με τον Κόσμο και το Δημιουργό, προχωρά σε ένα επόμενο βήμα του έργου της.

Τί προσφέρει η Οργανικότητα

Καθώς οι άνθρωποι προχωρούν σταδιακά σε επίπεδα εξέλιξής τους, ενεργοποιούν αντιληπτικά όργανα ικανά να τους αποκαλύψουν πτυχές τις πραγματικότητας, που δεν ήσαν αντιληπτές στο προηγούμενο επίπεδο.
Μέσω της Οργανικότητας, ενεργοποιούνται λεπτές αντιληπτικές ικανότητες, που αξιοποιούν τις ικανότητες των επ’ αγαθώ διασυνδεδεμένων ανθρώπων και ομάδων, για την επίτευξη των αναγκαίων για την ευζωία του συνόλου αγαθών σκοπιμοτήτων.
Επίσης ενεργοποιούνται και οι υπνώτουσες λειτουργίες και ικανότητες ατόμων και ομάδων, όπως η φαντασία, η αναλυτική και συνθετική σκέψη, η ενόραση κι η διαίσθηση, η συσσωρευμένη εμπειρία, η βουλητική και δυναμική ισχύς ατόμων και συλλογικοτήτων. λόγω των ενισχυμένων διαύλων επικοινωνίας και της διάχυσής τους στο σύνολο και λόγω του περιορισμού της ανταγωνιστικής χάριν της συνεργατικής αντίληψης, γεγονός το οποίο οικονομεί δυνάμεις, που σπαταλούνταν σε αρνητικές δράσεις και τις επικεντρώνει στις θετικές, δηλαδή αυτές που επιτυγχάνουν την τέλεια σύζευγη ατομικού και συλλογικού καλού.
Με την υποκατάσταση αυτή ενισχύεται το έργο αποκρυπτογράφησης των κρυμμένων εντός μας και εντός του κόσμου αληθειών, που επαναλαμβάνονται υπό μορφή fractals, δηλαδή επαναλαμβανόμενων προτύπων – μοτίβων, σε όλα τα επίπεδα ζωής. Κι αυτό γιατί κάθε άνθρωπος διασυνδεδεμένος, συνειδητά κι επ’ αγαθώ, με το όλον, φωτίζει με τη δική του μοναδική ενέργεια και ένα χωριστό τμήμα της Αλήθειας, που χωρίς τη δική του φωτεινή προσωπικότητα θα έμενε σκοτεινό, αλλά και χωρίς την οργανική διασύνδεση εντός του όλου θα χανόταν ως αποσπασματικό.
Η αξιοποίηση όλων αυτών λαμβάνει χώρα δια της συνειδητοποίησης και ενοποίησης αρχικά του κάθε Ανθρώπου στην ολότητά του ως έμβιο, βιολογικό και ψυχοπνευματικό ον, δηλαδή με την αύξηση της συνειδητότητας του βιολογικού του φορέα, που ονομάζουμε σώμα, του ψυχικού – συναισθηματικού του φορέα, που ονομάζουμε ψυχή και του νοητικού του φορέα, που ονομάζουμε πνεύμα, φορείς που καθένας έχει το δικό του έργο να επιτελέσει και όλοι μαζί συγκροτούν τον κάθε άνθρωπο. Όταν δε οι φορείς αυτοί συνεργάζονται αρμονικά, υπηρετούν το σκοπό γένεσης και αποκάλυψης της πραγματικής φύσης καθενός από εμάς και μας οδηγούν στη βίωση ύπαρξης μίας εσώτατης πνευματικής αρχής, που ζωογονεί καθένα από εμάς και καθιστά δυνατή την – υπό τις προϋποθέσεις της ενεργοποίησής μας υπό συνθήκες ελευθερίας, συνείδησης και αρετής – μετοχή μας στις ιδιότητες του Δημιουργού μας, την έμπρακτη υλοποίηση δηλαδή της Οντοποίησης του καθ΄εικόνα, της θείας δυνατότητας, που καθίσταται απτή εγκόσμια πραγματικότητα.
Σε επόμενο επίπεδο και παράλληλα με το εντός μας έργο, η Οργανικότητα επιζητά, διευκολύνει και υπηρετεί την αγαστή επικοινωνία, αρμονική διασύνδεση και αγαπητική ενοποίησή μας με τους συναθρώπους μας, με την αποκάλυψη της φυσικής και ιερής λειτουργίας των κοινωνικών ομάδων και συλλογικοτήτων , του ζεύγους, της οικογένειας, της πόλης, του έθνους, αλλά και άλλων, που υπηρετούν επιμέρους ανάγκες οργανικής διασύνδεσης, ως είναι οι επιχειρήσεις , οι κοινωνικές ομάδες κ.ο.κ. έως το σύνολο της ανθρωπότητας.
Σε επόμενο επίπεδο και παράλληλα με τα ανωτέρω έργα, η Οργανικότητα επιζητά, διευκολύνει και υπηρετεί την αρμονική διασύνδεσή μας με τη φύση και τον κόσμο εν συνόλω, ώστε σε μία αναγωγική και ανελικτική πορεία να επιτευχθεί η έμπρακτη και βιωματική μας διασύνδεση με το Σύμπαντα Κόσμο, που αποτελεί το όριο της Θείας Δημιουργίας, ώστε έτσι να γεννηθούν οι προϋποθέσεις να επιτύχουμε να σηκώσουμε την κουρτίνα και να διαρρήξουμε το ωό, που συμβολίζει τη νηπιακή μας ηλικία και να μετάσχουμε αποκαλυπτικά στη βίωση των ενεργειών του Άκτιστου Φωτός και δια της χάριτος να ενηλικιωθούμε εν Πνεύματι, που συνιστά και την αληθή μας φύση.Πού στηρίζεται η ΟργανικότηταΓια να πραγματώσουμε το σημαντικό αυτό έργο ενοποίησης και νοηματοδότησης της ζωής του ανθρώπου, σε επίπεδο ατομικότητας και συλλογικότητας, με την αγαπητική ενοποίηση και διασύνδεση ανθρώπων, κόσμου και Δημιουργού, στηριζόμαστε σε δύο ισχυρότατους πυλώνες, που έχουν αποδείξει, στη διάρκεια χιλετιών, την στιβαρότητα, ανθεκτικότητα, αλήθεια και θεία προέλευσή τους, αυτούς της Ελληνικής Φιλοσοφίας και Πνευματικότητας και της Ορθόδοξης Χριστιανικής Θεολογίας και Ησυχαστικής πρακτικής, δηλαδή της Ελληνορθόδοξης πνευματικής παράδοσης.
Οι πυλώνες αυτοί, ενεργοποιούμενοι με συνείδηση και αγαθή προαίρεση για το καλό του Σύμπαντος Κόσμου, ενοποιούν τις ενέργειες του χωροχρόνου και πραγματοποιούν κβαντικά άλματα σε υλικό, ψυχικό και πνευματικό επίπεδο, επιτυγχάνοντας τη διασύνδεση τεράστιου πλήθους αγαθών ανθρώπων, με τις φυσικές και θείες δυνάμεις, προς την κατεύθυνση του ΕΥ ΖΕΙΝ!

3η Συνάντηση – Άσκηση Ολικού Επαναπρογραμματισμού Οργανικότητας / Από το Ο-μικρον στο Ω-μέγα – Η μεγάλη πορεία του ανθρώπου για την «εν ύλει και εν πνεύματι» ΕΠΙΒIΩΣΗ>>!Διαπιστώνοντας τη δίψα των ανθρώπων για την Αλήθεια και μια Ζωή με ουσιαστικό νόημα και ευδαιμονία, καθώς και την ανάγκη κάθε ανθρώπου να περνά σύντομα από το πεδίο της θεωρίας στο πεδίο της δράσης, με συνέπεια όμως στη θεωρία, διοργανώνουμε σειρά βιωματικών συναντήσεων στη φύση, όπου και διενεργούνται εκπαιδευτικές ομαδικές ασκήσεις – δράσεις ολικού επαναπρογραμματισμού καθενός από εμάς, ατομικά και εντός της ομάδας, για την ικανοποίηση της ανάγκης συνεχούς βελτίωσης και ανόδου σε διαδοχικά επίπεδα πνευματικότητας και Ουσιαστικής Επιβίωσης εντός της ύλης, αλλά και εντός του Πνεύματος
Οι δράσεις αυτές αποσκοπούν στην υποβοήθηση συνειδητοποίησης της φύσης μας, ως υλικού και ψυχοπνευματικού όντος, της εναρμόνισης των φορέων των επιμέρους «σωμάτων» μας, της κάθαρσης αυτών από στρεβλώσεις, επικαθήσεις και παραμορφώσεις ως αποτέλεσμα είτε δικών μας αδυναμιών είτε της κυριαρχικής επίδρασης του περιβάλλοντός μας και της σταδιακής πορείας μας προς την αυτογνωσία και την καλλιέργεια των ικανοτήτων και προϋποθέσεων για την αποτελεσματική επιδίωξη των αγαθών μας σκοπών, προς την επίτευξη ατομικής και συνάμα συλλογικής ευημερίας.
Οι συναντήσεις γίνονται σε χώρους ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς και ισορροπημένης ενέργειας, στη φύση και σε συνθήκες ελεύθερης κατασκήνωσης, και διαρκούν από ώρες ως λίγες ημέρες.
Αντικειμενικός σκοπός των συναντήσεών μας είναι να αποσυρθούμε για ένα μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα από τις περισπάσεις και μέριμνες της καθημερινότητας, ώστε να αφιερώσουμε τον αναγκαίο χρόνο στο να συνειδητοποιήσουμε και δώσουμε απαντήσεις σε αρχαία ερωτήματα: <<Είμαστε; Ποιοί είμαστε; Γιατί είμαστε; Πώς γινόμαστε ΕΓΩ και ΕΜΕΙΣ; Γιατί οι ιδιότητες κι η δύναμη της ομάδας υπερβαίνουν το άθροισμα των ιδιοτήτων και δύναμης των μερών της; >>.
Ξεκινώντας την πορεία των αποριών, κάνουμε το πρώτο βήμα στη φιλοσοφία, στην αναζήτηση δηλαδή της Αλήθειας και του Θαυμασμού, που αναγκαία επακολουθεί.
Στην πορεία αυτή , για να βρούμε τις απαντήσεις και να επιτύχουμε τους σκοπούς της ζωής μας, αναπτύσσουμε ικανότητες, οι οποίες πρέπει να είναι οι κατάλληλες για να μας βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων μας.
Στις συναντήσεις μας αυτές και για να επιτύχουμε τον ολικό Πνευματικό μας Επαναπρογραμματισμό, που σημαίνει εναρμόνιση του όλου Εαυτού μας στη Φυσική του Κατάσταση, επιδιώκουμε και ασκούμαστε όλοι μαζί στα ακόλουθα:
Στη διαβίωσή μας σε φυσική κατάσταση, στην απόκτηση γνώσεων και εμπειριών μέσα στη φύση, στα δάση, στο βουνό και στη θάλασσα, μέσα από τις οποίες κατακτούμε το πρώτο επίπεδο ανάγκης, την ικανότητά μας προς φυσική επιβίωση, στην αρμονική επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ μας, στην γνώση και επικοινωνία με τη φύση, τα ζώα, τα φυτά και τον κόσμο.
Επόμενη ευεργεσία του προγράμματος αποτελεί ο καθαρισμός, η στοχευμένη και συμπυκνωμένη άσκηση του σώματος κι η εφαρμογή ορθής αναπνοής. Αυτά επιτυγχάνονται με την αλλαγή για το διάστημα της συνάντησής μας των διατροφικών μας συνηθειών και η εφαρμογή ενός ισορροπημένου προγράμματος διατροφής, στηριγμένου στην κλασσική μεσογειακή διατροφή, κυρίως όσπρια, λαχανικά και φρούτα, με αποφυγή τροφών ζωικής προέλευσης, τη χρήση καθαρού νερού από πηγή, την εφαρμογή προγράμματος καθημερινών ασκήσεων συνολικής εκγύμνασης, που μπορούν όλοι εύκολα να εφαρμόσουν και πεζοποριών στη φύση, καθώς επίσης και ασκήσεων ορθής αναπνοής.
Σημαντική επίσης ευεργεσία του προγράμματος αποτελούν οι καθημερινές συζητήσεις, που θα λαμβάνουν χώρα επί πνευματικών ζητημάτων, που θα συνοδεύονται από ασκήσεις, διαλογισμό και προσευχή, για εμπέδωση, οικειοποίηση και μεταβολή της γνώσης σε βίωμα, μέσα από τα οποία θα μάθουμε να είμαστε παρόντες στο χώρο και το χρόνο και να αναπέμπουμε διαρκώς ευχαριστίες για το δώρο της Ζωής, το οποίο ξεχνούμε στη δίνη της καθημερινότητας.Η 3η συνάντησή μας θα λάβει χώρα εντός Αττικής, σε τόπο, που θα ανακοινωθεί μόνον σε όσους εκδηλώσουν ενδιαφέρον και επιλεγούν για να συμμετέχουν, δεδομένου ότι σε αυτήν θα υπάρξουν σημαντικές αποκαλύψεις για την Ίδρυση του Πρώτου Κύκλου Οργανικότητας, επιφορτισμένου με το ιδιαίτερο έργο, που θα επακολουθήσει.
Η συνάντηση θα λάβει χώρα την, Παρασκευή, 14/1/2022, στις 17.00′. Όσοι δεν μπορούν αυτήν την ώρα, θα συνεννοηθούμε να έρθουν αργότερα.

Συνθήκες και όροι συμμετοχής:
1. Η 3η Σ.ΟΛ.Ε. διενεργείται αποκλειστικά στη φύση, επαναφέροντας τον άνθρωπο στο φυσικό του περιβάλλον, μέσω του οποίου αντλεί ενέργεια, τροφή και πρότυπα ανέλιξης. Όσοι θέλουν να συμμετάσχουν οφείλουν να λάβουν σοβαρά υπ’ όψη τις συνθήκες του χειμώνα και να προετοιμαστούν κατάλληλα, ώστε να μην προκληθεί κατάρρευση της ομάδας, δια μίας απευχόμενης αποχώρησης ή ακόμη χειρότερα αποβολής μέλους της αρχικά συγκροτουμένης ομάδας. Το γεγονός αυτό προαπαιτεί τη διάθεση καθενός να διαχειριστεί θετικά κάθε εσωτερική του αδυναμία, να αντιμετωπίσει αρμονικά κάθε πρόκληση και να ελέγξει αρνητικές παρορμήσεις, αντιπαρατάσσοντας το θετικό του οπλοστάσιο, που θα έχουμε ευκαιρία να αρχίσουμε να το μαθαίνουμε, καλλιεργώντας τις ικανότητες χρήσης του ως γνήσιοι πνευματικοί πολεμιστές.
2. Η επίτευξη της Οργανικότητας δεν αποτελεί απλή θεωρία, αλλά αποδεικνύει την αξία της, δια της έμπρακτης εφαρμογής της, γεγονός που απαιτεί την εφαρμογή διαφόρων ικανοτήτων, σε επίπεδο διαπροσωπικών σχέσεων, επικοινωνίας και αντιμετώπισης κρίσεων. που πάντα δοκιμάζουν τα όριά μας και το βαθμό συνειδητότητάς μας. Η συνάντηση αυτή τυγχάνει ακριβώς μία ευκαιρία εμβάθυνσης και βίωσης των αγαθών αποτελεσμάτων της Οργανικότητας, όταν αυτή εφαρμόζεται με συνείδηση, καθώς μία ομάδα «τυχαίων» και πιθανώς αγνώστων μεταξύ τους ανθρώπων θα κληθεί να καταστεί για λίγες ημέρες ένας ενιαίος οργανισμός, που θα αποτελείται από όλους μας ως κύτταρά του και θα προάγει την ευτυχία καθενός και όλων μαζί.
3. Οι συμμετέχοντες οφείλουν να έχουν επίγνωση ότι η συνάντηση σε συνθήκες ελεύθερης κατασκήνωσης στη φύση δεν εγγυάται ιδανικές συνθήκες «άνεσης και ασφάλειας», ως τις έχουμε συνηθίσει στην αστική μας διαβίωση στις πόλεις, ιδιαίτερα το χειμώνα. Άλλωστε μία σκοπιμότηττα της συνάντησής μας και αναγκαίο αντικείμενο εκπαίδευσής μας στα πλαίσια του ολικού μας επαναπρογραμματισμού είναι να απωλέσουμε τα όσα συνιστούν και προσδιορίζουν το «χώρο ασφάλειας και άνεσης» του καθενός μας και να μάθουμε να λειτουργούμε αποτελεσματικά σε κάθε συνθήκη, χωρίς να χάνουμε την αίσθηση πληρότητας, χαράς και ευτυχίας, που χαρακτηρίζει τους πνευματικούς και συνειδητούς ανθρώπους, που έχουν κατακτήσει την αυτογνωσία.
4. Η συμμετοχή όσων το επιθυμούν είναι ελεύθερη, ως ελεύθερη είναι τόσο η συμμετοχή στο όλο πρόγραμμα και τις δράσεις του, όσο και η ίδια η αποχώρηση όποιου επιθυμεί πριν τη λήξη του προγράμματος.Ωστόσο για λόγους αναγκαίου σεβασμού, τόσο της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, που αποτελεί το διοργανωτή, των ανθρώπων, που εργάστηκαν για την υλοποίησή του, όσο και των υπολοίπων συμμετεχόντων, ιδίως όμως του ιδίου του εαυτού καθενός μας, συστήνεται να εξαντλούνται τα περιθώρια καλής πίστης και διάθεσης ενεργητικής συμμετοχής όλων στα δρώμενα, σύμφωνα με το πρόγραμμα και μέχρι τη λήξη του. Όσοι έχουν ιδιαίτερους λόγους, που δεν θέλουν να συμμετάσχουν σε κάποια δράση, μπορούν ελεύθερα να το συζητούν με τους υπεύθυνους οργάνωσης, που είναι βέβαιο ότι θα αναζητήσουν διακριτικά τη βέλτιστη δυνατή λύση. Το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ διατηρεί το δικαίωμα να μην αποδεχθεί άτομα, που δεν γνωρίζει, δεν έχουν συστάσεις από μέλη του και δεν συμβαδίζουν με το γενικότερο πνεύμα του.
5. Η διατροφή θα λαμβάνει χώρα στον τόπο κατασκήνωσης (πρόγευμα και δείπνο). Καθένας θα πρέπει να φέρει μαζί του τα αναγκαία τρόφιμα για το πρόγευμα και το δείπνο του, επιλέγοντας ή δυνατόν είδη μη ζωικής προέλευσης. Ενδεικτικά προτείνονται ικανές ποσότητες από:
Μπάρες δημητριακών και δημητριακά (βρώμη κλπ).
Σοκολάτες υγείας, μέλι, μαρμελάδα, παξιμάδια.
Ξηροί καρποί και σταφίδες .
Εποχικά Φρούτα (μπανάνες κλπ).
Γάλα αμυγδάλου, φουντουκιού, σόγιας
Νερό σε μπουκάλια .
6. Δεν επιτρέπονται τα ακόλουθα κατά τη διάρκεια του προγράμματος, ως ασύμβατες περισπάσεις προς τη φύση και τους σκοπούς του και κάποια ως αντίθετα και προς νομικές διατάξεις:
Χρήση κινητών τηλεφώνων (εκτός ανάγκης), τηλεοράσεων, ραδιοφώνων και ηλεκτρονικών υπολογιστών ή συσκευών άλλης φύσεως.
Χρήση αλκοόλ, πάσης φύσεως ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.
Σωματική επαφή σεξουαλικού περιεχομένου.
Διαπληκτισμοί, λογομαχίες, ύβρεις και πάσης φύσεως αρνητισμοί.
Θόρυβοι και πάσης φύσεως διασπάσεις της προσοχής και ηρεμίας της ομάδας.
Ανήλικα παιδιά χωρίς παρουσία ενηλίκου γονέως κι άτομα πάσχοντα από ασθένειες, που αντενδείκνυνται για συμμετοχή στο πρόγραμμα.
7. ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ:
Η παραμονή στη φύση, την εποχή αυτή του χρόνου και στο συγκεκριμένο υψόμετρο, προϋποθέτει μία ελάχιστη προετοιμασία, ώστε να μην καταστεί η εμπειρία, στενάχωρη δοκιμασία. Επιβάλλεται κάθε συμμέτοχος να έχει μαζί του:
Ζεστά ρούχα, ορειβατικά μποτάκια ή άρβυλα, αδιάβροχα για όλο το σώμα , μπουφάν, σκούφο και γάντια.
Ατομική σκηνή με προστασία βροχής.
Υπνόσακκο, με υπόστρωμα αδιάβροχο, χρήσιμο και για τις εξωτερικές μας ασκήσεις και είδη υγιεινής.
Φακό με μπαταρίες ικανές για δύο ημέρες χρήσης.
Σακκίδιο για τη μεταφορά πραγμάτων αναγκαίων στις πεζοπορίες μας.
Ατομικό φαρμακείο και ενδεχομένως τα αναγκαία για τη χρήση καθενός φάρμακα. Όσοι τελούν υπό φαρμακευτική αγωγή, καλό είναι να ενημερώσουν τους υπεύθυνους του προγράμματος κατά τη δήλωση συμμετοχής τους.
Είδη φαγητού (μεταλλικό ή ξύλινο πιάτο, κουτάλι, μαχαίρι κλπ).
Κράνος κεφαλής και όσοι διαθέτουν και είδη αναρρίχησης/καταρρίχησης (μποντριέ, οκτάρι κλπ).
Μαγιό και πετσέτα.
Σημειωματάριο και στυλό.
8. Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ οργανώνει την 3η ΣΟΛΕ χωρίς να έχει απαιτήσεις ανταπόδοσης οιασδήποτε μορφής εκ μέρους των συμμετεχόντων. Η συμμετοχή, με καλή διάθεση κι ιδίως η ωφέλεια, που μπορεί καθένας που συμμετέχει, να βρει, από αυτήν τη συμμετοχή του, αποτελεί τη μεγαλύτερη ανταμοιβή μας.
Είναι βεβαίως ευπρόσδεκτο κάθε αίτημα ενδιαφερομένου, που με σοβαρότητα και μετά από αξιολόγηση του έργου μας, το εκτιμά και θέλει να αποτελεί ενεργό μέρος του, να εισέλθει στην κίνησή μας ως μέλος, καθώς και κάθε οικειοθελής, ελεύθερη και καλοπροαίρετη οικονομική ή άλλης φύσεως συνεισφορά, προς την Κίνησή μας, που θα βελτιώνει τις συνθήκες κάθε επόμενης ΣΟΛΕ, αλλά και των υπολοίπων δράσεών μας.
Όσοι επιθυμείτε να συμμετάσχετε, μπορείτε να στείλετε μήνυμα στο τηλέφωνο του Προέδρου της Κίνησης Κυριάκου Κόκκινου +30 6973022722 ή και ηλεκτρονικό μήνυμα στο cosmopolis.organicity@gmail.com, αναγράφοντας πλήρη στοιχεία συμμετεχόντων, κινητό τηλέφωνο, e-mail εκάστου κι ημερομηνία γέννησης, προκειμένου να υπάρξει σχετικός συντονισμός και να σας σταλεί η αίτηση συμμετοχής και οδηγίες για το σημείο συνάντησής μας.

Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ 

ΤΟ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ!

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΤΟ 2022, ΥΓΕΙΑ, ΕΥΗΜΕΡΙΑ

ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΛΩΝ ΣΤΟΧΩΝ!

Καλησπέρα αγαπητοί φίλοι και φίλες.

Πρώτη ημέρα σήμερα της νέας χρονιάς του 2022, που σηματοδοτεί σημαντικό σταθμό της προσωπικής και συλλογικής μας ζωής.

Όχι μόνον γιατί όπως κάθε τέλος ενός χρονικού κύκλου, αποτελεί την έναρξη ενός επόμενου, αλλά και γιατί οι συγκεκριμένοι κύκλοι, που πέρασαν κι αυτοί που έρχονται, συνοδεύθηκαν και αναμένεται να συνοδεύονται και στο μέλλον με πολύ σπουδαία γεγονότα, που έργο μας είναι να τα αντιληφθούμε, κατανοήσουμε και αξιοποιήσουμε κατάλληλα προς την κατεύθυνση υλοποίησης των υψηλής ποιότητας σκοπιμοτήτων, που συνθέτουν το αξιακό περιεχόμενο της προσωπικότητας του καθενός μας.

Το 2021 πέρασε ως ένας εορταστικός σταθμός στη ζωή των σύγχρονων Ελλήνων, γιατί συνδέθηκε με το κλείσιμο ενός μεγάλου ιστορικού κύκλου 200 ετών από την έναρξη της μεγάλης σύγχρονης Ελληνικής Επανάστασης για την Ελευθερία του 1821.

Το 2022 έρχεται και συνδέεται με το κλείσιμο ενός επίσης μεγάλου ιστορικού κύκλου 100 ετών από τη μεγάλη πληγή του Ελληνισμού, τη Μικρασιατική καταστροφή, το ξερίζωμα του Ελληνισμού από τις πατρογονικές του εστίες, μετά από πολλές χιλιάδες χρόνια γόνιμης ζωής στα εδάφη αυτά.

Επέτειοι που άλλοτε μας κάνουν υπερήφανους, γιατί συνδέονται με την πεποίθηση ότι πράξαμε ως συλλογικότητα τα μέγιστα για να υλοποιήσουμε τις αξίες, που μας χαρακτηρίζουν ως έθνος, η κορωνίδα των οποίων είναι η Ελευθερία, καθόλου τυχαία, συνδεόμενη με την πρώτη συλλαβή της ονομασίας Έλλην και άλλοτε μας πονούν αφόρητα, γιατί συνδέονται με την αναγνώριση της ανεπάρκειάς μας, της επίγνωσης των λαθών και αδυναμιών μας, που επέτρεψαν σε εξωτερικές συνθήκες, να καθορίσουν δυσμενώς τη ζωή του λαού μας, φέροντας πόνο, θάνατο και δυστυχία.

Παράλληλα ως ανθρωπότητα το έτος που πέρασε δοκιμαστήκαμε από την ασθένεια του κοροναϊού, που έκανε επέλαση στις ζωές μας, ανατρέποντας πολλά από τα δεδομένα, που δεν είχαν κατορθώσει να ανατρέψουν τα οικονομοπολιτικά μνημόνια της προηγούμενης δεκαετίας, αναδεικνύοντας παράλληλα σημαντικές παθογένειές μας, που δεν αποτινάξαμε, όπως είναι – κυριότερη μεταξύ πολλών άλλων – η εδραιωμένη συλλογικά καχυποψία και έλλειψη εμπιστοσύνης του ενός προς τον άλλον, κυρίως των πολιτών και λαών έναντι των κυβερνήσεων, των δημοσιογράφων, των ΜΜΕ και των κοινωνικών δικτύων, των μεγάλης ισχύος διεθνών επιχειρήσεων και για πρώτη φορά της εξ ίσου διχασμένης επιστημονικής κοινότητας.

Όπως και την περίοδο της μνημονιακής δοκιμασίας, αναδείχθηκε έντονα η δυσκολία αποκάλυψης μίας Αλήθειας καθολικής ισχύος, ως προς το τι είναι σωστό ή λάθος στη διαχείριση σημαντικών κρίσεων, που επηρεάζουν τη ζωή μεγάλων πληθυσμών, λαών και όλη την ανθρωπότητα. Το βέβαιο είναι ότι αντιληφθήκαμε στο πετσί μας το άγριο μαστίγωμα των ισχυρών του κόσμου, κατά των πλέον αδυνάμων, χάριν προστασίας των δικών τους κακώς νοουμένων υλιστικών συμφερόντων, που απέκτησαν και ιδεολογική χροιά.

Η επανάληψη τη διετία εξάπλωσης του κοροναϊού των εμπειριών, που βιώσαμε την περίοδο των μνημονίων, με την έντονη αυτή αδυναμία να ομονοήσουμε στο ορθό ή μη, η δυσπιστία στις αρχές, στους διεθνείς οργανισμούς, σε μέρος των επιστημόνων, στους δημοσιογράφους και στα όργανα πληροφόρησης, που απέκτησαν ένα ρόλο ακραίας χειραγώγησης της ανθρωπότητας, με μία ομοιογενή αντιμετώπιση των συμβάντων, που έπεισε και τον πλέον ανίδεο ότι ακολουθούσαν άνωθεν εντολές προς την ίδια κατεύθυνση, εξάπλωσε το διχασμό, το φανατισμό πάσης φύσεως, την άγνοια, την εκμετάλλευση, την ιδιοτέλεια και την πλάνη σχεδόν παντού.

Όλα αυτά τα δεινά, που βιώσαμε και βιώνουμε αποτελούν την αυτοάνοση ασθένεια του συλλογικού σώματος, ψυχής και πνεύματος του οργανισμού της ανθρωπότητας, πολλά από τα μέρη της οποίας, δηλαδή από εμάς, αδυνατούμε να αντικρύσουμε με γενναιότητα την πραγματικότητα και να πάρουμε τις ζωές μας με υπευθυνότητα στα χέρια μας, ζώντας σε μία μόνιμη κατάσταση φόβου και αγωνίας, σε μία συγκρουσιακή σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό, αλλά και το περιβάλλον μας. Κι επειδή επιλέγουμε να ζούμε με αυτόν τον τρόπο, ως αποτέλεσμα επαναλαμβάνονται στη ζωή μας ανάλογες συμφορές, ως αφορμή και μέσο, για να λάβουμε τα μαθήματα, που δεν πήραμε στο παρελθόν.

Πώς μπορούμε να μεταβάλλουμε τη συνθήκη και να ζήσουμε περισσότερο στην Αλήθεια, περισσότερο στην Αγάπη και στην Ενότητα, περισσότερο Ευτυχείς και εν Ευδαιμονία, με όλη την αναγκαία για τις ζωές μας αφθονία;

Μπορούμε για αρχή να αποδεχθούμε τη ζωή ως μία μόνιμη εναλλαγή έξωθεν προερχομένων εμποδίων και προβλημάτων, αλλά και βοηθειών και χαροποιών καταστάσεων, ώστε να μην επιζητούμε να αλλάξουμε πράγματα που ουδόλως περνούν από το χέρι μας και να μην καταρρέουμε όταν τέτοια, μη ελεγχόμενα γεγονότα, μας συμβαίνουν.

Το μυστικό της δικής μας ευτυχίας είναι να αποσυνδέσουμε την ατομική μας χαρά και αίσθηση πληρότητας, από τις εξωτερικά μεταβαλλόμενες συνθήκες, τις οποίες καθόλου ή ελάχιστα ελέγχουμε, επικεντρωνόμενοι σε αυτά που εμείς ελέγχουμε, δηλαδή τον εαυτό μας και την εσωτερική του ποιότητα, η οποία δεν μπορεί να μας αφαιρεθεί, όσο και αν αλλάξουν οι συνθήκες.

Μπορούμε επίσης να αντιληφθούμε ότι η ευτυχία μας αποτελεί ένα συνδυασμό ζωής στο άριστο μέτρο, της αποφυγής της άρνησης και των υπερβολών της και της σύνδεσής μας με ανθρώπους, που έχουν ανάλογη ποιότητα, ενδιαφέροντα και σκοπιμότητα ζωής με εμάς, χωρίς όμως να αποσυνδεόμαστε και να συγκρουόμαστε με τους υπόλοιπους.

Αυτό θα το πετύχουμε διαλογιζόμενοι και ασκούμενοι στην ιδέα της Οργανικότητας, στο πώς άνθρωποι με ανάλογη ποιότητα μαγνητίζονται και προσεγγίζουν ο ένας τον άλλον, για να επιτελέσουν τον κοινό τους σκοπό, ως όργανα εντός ενός ευρύτερου συνόλου, καθώς όλοι αποτελούμε μέρη του ενιαίου υπεροργανισμού της Ανθρωπότητας, εντός του οποίου οφείλουμε να αναζητήσουμε την ομοφωνία, ως προς το τι είναι ορθό και ωφέλιμο και τι λάθος και βλαβερό.

Για να συμβεί αυτό οφείλουμε να αναπτύσσουμε διαρκώς ελεύθερες και με αμοιβαίο μεταξύ μας σεβασμό συνάψεις, ανταλλαγής πληροφοριών, συναισθημάτων, ιδεών και βιωμάτων, σκοπός των οποίων είναι να διαμορφώσει την αναγκαία ομοιογένεια του οργανισμού και των μερών του ως προς τους επιδιωκόμενους στόχους, που προάγουν το καλό του κάθε μέρους και του όλου ταυτόχρονα. Αυτό δεν συνιστά ουτοπία, μια και συμβαίνει καθημερινά εντός του ίδιου του οργανισμού μας και όταν παύει να συμβαίνει, το αντιλαμβανόμαστε ως κάποιας μορφής ασθένεια.

Ο καθένας μας, ως μοναδική οντότητα και μέρος του υπεροργανισμού, οφείλει στα πλαίσια αυτής της προσπάθειας ανάδειξης της καθολικής Αλήθειας, να φωτίσει την αλήθεια που ο ίδιος ανακάλυψε και απέδειξε με το προσωπικό του βίωμα, και να την παρουσιάσει στα υπόλοιπα μέρη του οργανισμού, με υπευθυνότητα, ενδιαφέρον, αγάπη, προσοχή και αξιοπιστία.

Να παρουσιάσει όμως , προσέξτε, την αλήθεια του, προϊόν ενός ειλικρινή, συνεπή και μακροχρόνιου αγώνα, να αποτινάξει αδυναμίες και πάθη, όχι ως ευκαιρία μέσα στη σύγχυση να προβάλει και δημοσιοποιήσει τις πλάνες του, της εξαλλοσύνες και στρεβλές του αντιλήψεις, όχι την προβολή ως δήθεν αλήθειας των πάσης φύσεως εξωραϊσμένων και εκλογικευμένων ιδιοτελειών του κάθε επιτηδείου.

Στην διττή αυτή προσπάθεια αποκάλυψης της φωτεινής προσωπικότητας καθενός μας και της κοινοτικής διασύνδεσής μας στα πλαίσια του συλλογικού μας οργανισμού, αφιερώνουμε ως άνθρωποι, Ως Νομικό Γραφείο και ως Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ τις προσπάθειές μας και σας καλούμε όλους και όλες να συνταχθείτε και συνδράμετε με τον μοναδικό σας τρόπο, στο να σηκώσουμε τους εαυτούς μας και τον κόσμο μας ψηλά, στο φως του Πνεύματος και στον καθαρό αέρα του Πατρός και του Υιού!

Εντός του 2022 η προσπάθεια αυτή θα γίνει ακόμη πιο συνειδητή, οργανωμένη, μεθοδική και αποτελεσματική στο να μεταβάλλει επ’ αγαθώ τις ζωές όλων όσων αντιλαμβάνονται τις αλήθειες, που μεταφέρουμε και συμμετέχουν έμπρακτα στις δράσεις μας, αποτελώντας ζωντανές αποδείξεις της εγκυρότητάς τους.

Σας αναμένουμε σε κάθε ευκαιρία στις δράσεις μας, αλλά και εκεί που η ίδια η ζωή, δίνει την ευκαιρία στον καθένα μας, να συνδέεται αρμονικά με όλους τους άλλους, να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για να βοηθά τους πάσχοντες, να μεταφέρει ιδέες αληθείας, ελπίδας, πίστης και αγαθής ισχύος!

Μείνετε συντονισμένοι στις συχνότητες του αγαθού, ζητείστε και θα βρείτε, χτυπήστε και θα σας ανοιχθεί η πόρτα!

Καλή και ευλογημένη νέα χρονιά!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος, Διαπραγματευτής, CSAP, Coach. Εκπαιδευτής Ενηλίκων,

Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Ακούστε όλο το μήνυμα ΕΔΩ

Το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ ξεκινά τη νέα χρονιά του 2022 στους Αγίους Ισιδώρους Λυκαβηττού – Καλή και ευλογημένη χρονιά!

Μπορεί να είναι εικόνα κείμενο

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ καλεί τα μέλη και φίλους μας, τους Ορθοδόξους και όσους αναζητούν την Αλήθεια, στην εορταστική μας σύναξη, στο πνευματικό μας κέντρο, στους Αγίους Ισιδώρους Λυκαβηττού, για μία ευχαριστηριακή σύναξη για το απελθόν και το καλωσόρισμα του νέου έτους, την Κυριακή το πρωί, 2/1/2022, συμμετέχοντας στη Θεία Λειτουργία.
Η προσπάθειά μας να αναγεννήσουμε τον έσω ΑΝΘΡΩΠΟ, ενοποιώντας τα πολυδιασπασμένα του κομμάτια σε μία κατεύθυνση ζωοποίησης εν ΑΛΗΘΕΙΑ και ΑΓΑΠΗ, δεν μπορεί παρά να ξεκινά ετησίως με τη συνάντηση αυτή των πιστών, στον ιδιαίτερο τόπο προσευχής και πνευματικής εργασίας, που εκπροσωπεί η Ορθόδοξη αυτή Κυψέλη του πατρός Δημητρίου και των αδελφών, που τον συνδράμουν, τόπο άσκησης και του Μ. Βασιλείου.
Αποτελεί τιμή και χαρά μας να αποτελούμε μέλη της ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ και σας καλούμε όλους να κάνετε το αναγκαίο βήμα, που απαιτεί η συμπερίληψή σας στην αγαπητική αυτή σύναξη!
Μετά τη Θεία Λειτουργία θα συζητήσουμε με τους ενεργούς αδελφούς/ές τις λεπτομέρειες της χειμερινής μας υπαίθριας απόσυρσης,. στην οποία θα συμμετάσχουν μόνον όσοι μετέχουν ενεργά των δράσεών μας, δεδομένου ότι σε αυτήν θα ανακοινωθεί και οργανωθεί η επόμενη φάση ολικού πνευματικού επαναπρογραμματισμού της ανθρωπότητας, που εκκινεί από τον Ελληνικό ομφαλό της!

Μπορείτε να φέρετε μαζί σας, καφέ, ζάχαρη, γλυκά και γενικά είδη για κέρασμα, για την κάλυψη των αναγκών του Ιερού Ναού, για κέρασμα των προσκυνητών του!

Μεσολογγίτικα Χριστούγεννα – Πηνελόπη Δέλτα

(Η επίκαιρη ιστορία της Πηνελόπης Δέλτα, που αξίζει να διαβάσετε με ανοικτές καρδιές, καθώς διερχόμαστε μέσα από την ευλογημένη περίοδο των Χριστουγέννων του 2021 κι αποδράμουν οι «εορτασμοί» – τρόπος του λέγειν – των 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης του 1821 – Κείμενο που διαβάσαμε ως ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, εις ανάμνηση ηρώων κι αγίων προτύπων μας, κατά την εκδήλωσή μας, του Δεκεμβρίου 2021, για την υποστήριξη των αστέγων της Αθήνας και την επίσκεψή μας στο Μετόχιο του Παναγίου Τάφου στην Πλάκα)

Μεσολογγίτικα Χριστούγεννα το 1822 - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Στη σκηνή του Ομέρ Βρυώνη, οι πασάδες όλοι μαζεμένοι συζητούσαν.

Ήταν ν’ αποφασιστεί, πριν ξημερώσει, αν εσήμανε ή όχι η ώρα να πάρουν το Μεσολόγγι.

Η νύχτα ήταν σκοτεινή, το κρύο δυνατό, η ώρα περασμένη. Μα ειδήσεις είχαν φθάσει και ο Ομέρ είχε συγκαλέσει τους αρχηγούς, ανυπόμονος να τους ανακοινώσει τα μαντάτα και να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση τους.

Ένδεκα χιλιάδες στρατός περιέζωνε για δύο ολόκληρους μήνες το χωριό, που ήταν τότε το ερημωμένο Μεσολόγγι, και δυο δοξασμένοι στρατηγοί, ο Κιουταχής και ο Ομέρ Βρυώνης, αμιλλούνταν ποιος να το πρωτοπάρει. Τα οχυρώματα ήταν χωματένια, μισογκρεμισμένα κι ελεεινά. Μέσα – που να το ήξεραν τότε οι Τούρκοι! – τριακόσια εξήντα παλικάρια όλα-όλα, διαφέντευαν την ημέρα και ξανάχτιζαν τη νύχτα τις χαλάστρες που άνοιγαν στον τοίχο τα τούρκικα κανόνια.

Πηνελόπη Δέλτα: Μεσολογγίτικα Χριστούγεννα (Τουρκοκρατία: 1453-1821) |  ΕΛΛΑΔΑ | antinews.gr

Από καιρό επέμεινε ο Κιουταχής πως μόνο με το σπαθί και τη φωτιά θα βάλουν γνώση στους Γκιαούρηδες και θα φέρουν σε λογαριασμό τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και τον Μάρκο Μπότσαρη, που πεισμάτωναν στην τρέλα τους ή να ελευθερώσουν τη χώρα ή να ταφούν μες στα ερείπια στης. Μα ο Ομέρ Βρυώνης, που μελετούσε την κατάκτηση του Μωριά και που ήθελε το Μεσολόγγι στρατιωτική του βάση, επέμενε να το πάρει με το καλό.

Και λόγια βαριά ανταλλάχθηκαν μεταξύ στους δυο στρατηγούς.

Γιατί τους είχαν παίξει οι Γκιαούρηδες, και πολύτιμος καιρός πήγε χαμένος σε συζητήσεις και διαπραγματεύσεις· ώσπου, ένα πρωί, ξαφνισμένοι είδαν οι πασάδες τον υπερήφανο στόλο του Ισούφη να σκορπά και να χάνεται μπρος σε επτά Υδρέικα καραβάκια, που με απλωμένα τα πανιά μπήκαν στη λιμνοθάλασσα και προκλητικά άραξαν στο Μεσολόγγι.

Και όταν συνήλθαν από τη σάστισή τους οι πασάδες, και παραπονέθηκαν και αγρίεψαν και πρόσταξαν την πόλη να παραδοθεί, τους αποκρίθηκε αυθάδικα ο Μάρκος Μπότσαρης: – Αν θέλετε τον τόπο μας, ελάτε να τον πάρετε.

Άφριζε ο Κιουταχής, γιατί είχε μπει πια μέσα ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης με επτακόσιους Μανιάτες, μαζί και ο Ζαΐμης, μαζί και ο Δεληγιάννης. Έβριζε και φώναζε ο οργισμένος πασάς, πως ξεφόρτωσαν πια τα Υδρέικα καράβια όπλα και πολεμοφόδια, και πως ποτέ πια δε θα παραδοθεί το Μεσολόγγι, αν δε χαθούν πρώτα πολλοί πιστοί και αν δεν πνιγούν οι Γκιαούρηδες στο αίμα.

Τα μεσολογγίτικα Χριστούγεννα - The Daily Owl

Λόγια πικρά είχε ξεστομίσει ο Κιουταχής, και βαριά το έφερε ο Ομέρ Βρυώνης, τάχα πως αυτός είχε ταπεινώσει το γένος των πιστών, από πονοψυχιά για μια φούχτα σκύλους άπιστους.

Και το έφερε βαριά, γιατί, μες στα τραχιά λόγια του Κιουταχή, διέβλεπε την άλλη κατηγορία, που δόλια την κρυφομετάλεγαν φθονεροί αντίζηλοι του, τάχα πως γκιαούρικο αίμα έτρεχε και στις δικές του φλέβες, και γι’ αυτό λιποψυχούσε κάθε φορά που είχε να το χύσει σφάζοντας Χριστιανούς.

Είχε περάσει νύχτες άυπνες, ξαπλωμένος στη σκηνή του ο αγέρωχος Αρβανίτης, γιατί το έβλεπε και αυτός πως η κατάσταση άρχιζε να γίνεται κρίσιμη στο τούρκικο στρατόπεδο. Μετά την καταστροφή της Πέτας, σαν του έστειλαν οι Ρωμιοί τον Βαρνακιώτη για συνεννόηση, το νόμισε μεγάλο θρίαμβο που τον κατάφερε να προσκυνήσει και να προδώσει εκείνους που τον έστειλαν· και όμως, από τότε, πολλοί οπλαρχηγοί ξανάπιασαν τα βουνά κι έκοβαν τις συγκοινωνίες και όπλιζαν τους πληθυσμούς κι έφερναν χίλιες δυσκολίες στους πιστούς· και το κρύο είχε πιάσει, οι βροχές είχαν πλημμυρίσει το στρατόπεδο, το ψωμί σπάνιζε και οι στρατιώτες άρχισαν να γρινιά-ζουν. Και ύστερα από δύο ολόκληρους μήνες, ούτε κατά μια σπιθαμή δεν είχε προχωρήσει η επιχείρηση του υπερήφανου πασά.

Μα επιτέλους, τώρα είχαν φθάσει οι ειδήσεις που με τόση αγωνία τις περίμενε! Η τύχη είχε γυρίσει, ο Αλλάχ ήταν μαζί του. Τώρα ήλθε η ώρα να διαψεύσει το θρύλο της χριστιανικής του καταγωγής. Αύριο θα πνίξει το Μεσολόγγι στο αίμα.

Ξημέρωνε παραμονή των Χριστουγέννων.

Πλάγι στη σκηνή, σπαρμένη πλούσια μαξιλάρια και χαλιά, όπου ο Ομέρ Βρυώνης είχε συγκαλέσει τους πασάδες, σ’ ένα χωριστό διαμέρισμα, ανάμεσα στις αποσκευές του στρατηγού, ένας δούλος έψηνε καφέδες.

Οι ταπεινώσεις είχαν γύρει τις λιγνές του πλάτες, και βαθιά χαράκια είχαν σκάψει οι συλλογές ανάμεσα στα φρύδια και γύρω στο κλειστό του στόμα. Σκυμμένος πάνω σ’ ένα μαγκάλι, φαίνουνταν παραδομένος στη δουλειά του, τα μάτια καρφωμένα στο μπακιρένιο μπρικάκι.

Ο Ομέρ χτύπησε τα χέρια του.

-Γιάννη, φώναξε, φέρε καφέδες.

Και στο γραμματικό, που παράμερα στέκουνταν και περίμενε, έδειξε το τραπέζι και πρόσταξε: – Εσύ, κάθισε αυτού και γράφε.

Ο Γιάννης έχυσε με προσοχή τον καφέ σε τέσσερα-πέντε ζάρφια, και τα έφερε με το δίσκο μέσα στη σκηνή. Ο Ομέρ Βρυώνης, περπατώντας απάνω-κάτω, υπαγόρευε ένα γράμμα προς τον Βαρνακιώτη:

«Μάθε», έλεγε, «πως αύριο θα γευματίσω στο Μεσολόγγι».

– Αύριο, είπε μέσα του ο Γιάννης, δε θα γευματίσεις στο Μεσολόγγι – πρώτα ο Θεός…

Μα το πρόσωπο του δεν άλλαξε, ούτε φαίνουνταν να προσέχει εκείνα που έλεγαν γύρω του. Ένα-ένα, με αργές κινήσεις, ακούμπησε τα ζάρφια με τον καυτό καφέ εμπρός σε κάθε πασά, προσέχοντας μη χυθεί ούτε κόμπος από το μυρωδάτο ποτό.

-Φέρε και άλλους, πρόσταξε ο Βρυώνης, δείχνοντας μ’ ένα νόημα των μαύρων φρυδιών του πως τα ζάρφια ήταν λιγότερα από τους πασάδες.

Και χωρίς να σταθεί, με τα χέρια πίσω στη ράχη και τα μάτια χάμω, εξακολούθησε να υπαγορεύει τις τελευταίες του διαταγές στον Βαρνακιώτη:

«Κοίταξε να μάθεις πού πάγει ο στρατός που φεύγει για την Ακαρνανία, και βάσταξε τους αρματωλούς που έχουν προσκυνήσει, ώσπου να μάθεις πως πήρα το Μεσολόγγι. Είσαι υπεύθυνος για το Βραχώρι».

Απότομα στάθηκε εμπρός στον Ισμαήλ Χατζημπέντο, που, αργοκουνώντας το κεφάλι, κάτι σιγομουρμούριζε του Ισμαήλ Πλιάσα.

– Φοβάσαι; τον ρώτησε περιφρονητικά. Οι δυο πασάδες σώπασαν.

Έριξε ο Αλβανός μια πλαγινή ματιά του Κιουταχή, που σιωπηλά και ακατάδεχτα παρακολουθούσε τα κρυφομιλήματα των δυο Ισμαήλιδων, και με οργή, χτυπώντας το χέρι του στο τραπέζι, φώναξε:

– Ή αύριο ή ποτέ.

Και γυρνώντας στον Ισμαήλ Χατζημπέντο, χαμογέλασε και είπε:

– Μη φοβάσαι, πασά μου, τώρα πια ο Αλλάχ είναι μαζί μας, όλα μας έρχονται δεξιά!

Με το κεφάλι, χαμογελώντας, τον εγκαρδίωνε ο Άγος Βαστάρας.

-Πε τους, πε τους, πασά μου, τα μαντάτα.

Και τους τα είπε ο Ομέρ Βρυώνης.

Έφευγε, λέει, στρατός από μέσα από το Μεσολόγγι για τα δυτικά παράλια της Ακαρνανίας, όπου σκοπό είχε να σφάξει τους πληθυσμούς, ίσως και να αρπάξει το Βραχώρι που το φύλαγε ο Βαρνακιώτης, και να συλλάβουν τον Βαρνακιώτη ή να τον πείσουν να γυρίσει μαζί τους.

Κρυμμένος μες στα βούρλα είχε δει κάποιος άνθρωπος του τις ετοιμασίες στα Ελληνικά καράβια· 500 άντρες της φρουράς ετοιμάζουνταν να φύγουν με τρεις από τους αρχηγούς. Θα έφευγαν αύριο βράδυ, παραμονή των Χριστουγέννων. Τα ξημερώματα της μεγάλης τους εορτής, οι Γκιαούρηδες θα μαζεύουνταν όλοι στις εκκλησίες τους, για τη χριστουγεννιάτικη λειτουργία· αυτή ήταν η κατάλληλη ώρα…

Ο Κιουταχής τον διέκοψε μ’ ένα νόημα κατά τον Γιάννη, που στο πλαγινό διαμέρισμα, ανακούρκουδα εμπρός στο μαγκάλι, ανακάτωνε τον καφέ στο μπρίκι.

-Αυτός; έκανε ο Βρυώνης χωρίς να χαμηλώσει τη φωνή.

Και μ’ ένα αρνητικό σήκωμα του κεφαλιού πρόσθεσε:

-Μπα, δε μιλάει αυτός!

-Μα είναι Γκιαούρης! ψιθύρισε ο άλλος.

Ο Ομέρ χαμογέλασε.

-Δε μιλάει αυτός, είναι άνθρωπος μου, είπε με τρόπο που ν’ ακούσει ο Γιάννης. Έπειτα, έχω τη γυναίκα του και τα παιδιά του στα χέρια μου. Το ξέρει πως αν ακουστεί τίποτα απ’ όσα λέμε… – με το χέρι έκοψε τον αέρα: Έννοια σου!… Δε μιλάει αυτός.

Κάθισε στο ντιβάνι, αντίκρυ στο δούλο του, κι εξακολούθησε τις εξηγήσεις του.

Το ανατολικό μέρος της χώρας είναι το πιο αδύνατο· από κει θα γίνει το γιουρούσι, όταν σημάνει το σήμαντρο που θα καλεί τους Χριστιανούς στις εκκλησίες. Συνάμα όμως θα γίνει μια ψευτοπροσβολή από άλλο μέρος του οχυρώματος, έτσι που κι αν μείνουν μερικοί φρουροί στους τοίχους, θα τρέξουν εκεί και θ’ αφήσουν αφύλαχτο το ανατολικό μέρος…

Ο Γιάννης με τα μάτια καρφωμένα στο μπρικάκι του, άκουε κάθε λέξη· φαίνουνταν παραδομένος στον καφέ που φούσκωνε, κανένα νεύρο του προσώπου του δεν κούνησε. Και όμως στην καρδιά του ήταν χαλασμός.

Τη γυναίκα του, τα παιδιά του τα είχε ξεχάσει· του τα θύμισε τώρα ο πασάς. Ναι, ήταν στην Άρτα, αιχμαλωτισμένοι σαν κι αυτόν, όμηροι στα χέρια του Ομέρ Βρυώνη. Και του ήταν γραφτό ν’ ακούσει όλες τις ετοιμασίες και ν’ αφήσει την καταστροφή να συντελεστεί, αλλιώς η γυναίκα του και τα παιδιά του…

Σιγανά έχυσε τον καφέ στα ζάρφια, προσέχοντας μη σκορπιστεί το καϊμάκι’ την αγαπούσε πολύ την όμορφη γυναίκα του, τα τρελαίνουνταν τα παιδιά του. Για να μη κακοπάθουν αυτά δούλευε τόσον καιρό τον Τούρκο, και τον δούλευε πιστά. Το ήξερε πως θα πλήρωναν με το κεφάλι τους κάθε του πληροφορία· ώστε έπρεπε να καθίσει ήσυχος, να βουλώσει το στόμα του, ν’ αφήσει το μοιραίο να συντελεστεί.

Μοίρασε πάλι τους καφέδες και πήρε τ’ αδειανά ζάρφια. Μα και οι πασάδες τώρα σηκώνουνταν, η συνεδρίαση είχε τελειώσει. Όλοι ήταν πια σύμφωνοι, η επίθεση θα γίνουνταν τα Χριστούγεννα, την ώρα της λειτουργίας των Γκιαούρηδων.

Ένας-ένας χαιρέτησαν το στρατηγό και αποτραβήχθηκαν να ξαναπάν να κοιμηθούν, ώσπου να έλθει η ώρα της ετοιμασίας.

Ο Ομέρ Βρυώνης τυλίχθηκε στη σαμουρένια κάπα του και ξαπλώθηκε στο σοφά.

– Όχι, είπε του Γιάννη, που ρωτούσε αν θα γδυθεί. Δεν έχω καιρό σήμερα για πούπουλα· κλείσε τον μπερντέ και πήγαινε· δε σε θέλω πια.

Έσβησε τα κεριά ο Γιάννης, κατέβασε το κρεμαστό χαλί που χώριζε τη σκηνή του αφέντη από το διαμέρισμα με τις αποσκευές, και ξαπλώθηκε κοντά στο μαγκάλι να ζεσταθεί.

Έτρεμε πολύ, τώρα που δεν τον έβλεπαν πια, και τα δόντια του χτυπούσαν από σύγκρυο.

Έτσι λοιπόν είχαν αποφασίσει οι πασάδες· αύριο χριστουγεννιάτικα θα παίρνανε το Μεσολόγγι. Μα αυτός αποφάσιζε πως δε θα το πάρουν… Ναι, αυτός, ο δούλος του Ομέρ Βρυώνη, ο φτωχός Γιάννης Γούναρης από τα Γιάννινα, έτσι το ήθελε, να σωθεί το Μεσολόγγι.

Μα θα μπορέσει να το σώσει;

Το ήξερε αυτός πως βίγλες είχε παντού στους τοίχους απάνω. Τις έβλεπε, σαν έβγαινε να κυνηγήσει πουλιά για το τραπέζι του αφέντη του, που φύλαγαν μέρα και νύχτα άγρυπνα. Ούτε σκιά δεν άφηναν να σιμώσει. Θα του έριχναν ευθύς, αν έκανε να πλησιάσει. Και ούτε και σημείο δεν μπορούσε να κάνει, γιατί θα τον ένιωθαν οι Τούρκοι φρουροί. Δεν τον πείραζε που θα τον σκότωναν, μια φορά πεθαίνει ο άνθρωπος και γλιτώνει από την τούρκικη σκλαβιά. Μα που δε θα μάθαιναν οι πολιορκημένοι το καταχθόνιο σχέδιο των πασάδων…

Σηκώθηκε στον άγκωνά του, τα μάτια καρφωμένα στη φωτιά. Τα κάρβουνα είχαν χωνέψει, σκιές κοκκινόμαυρες κυμάτιζαν στη θρακιά με κάθε πνοή που περνούσε και, λίγο-λίγο, απόσβηνε και από ένα καρβουνάκι και σκορπούσε η στάχτη.

Μα ο Γιάννης δεν τα έβλεπε· έβλεπε τη γυναίκα του, νέα και όμορφη, χλωμούλα η καημένη, γιατί ήλιος δεν τη θωρούσε έτσι που ζούσε, μόνη, κρυμμένη πίσω από τα κλειστά παντζούρια της… Έβλεπε τα παιδάκια του, τα δυο του αγοράκια, όλο ζωή και σκανταλιά· γελούσαν συχνά, τα καημένα, γιατί ήταν μικρά και δεν είχαν καταλάβει ακόμα, στην αγκαλιά της μάνας, το βάρος της σκλαβιάς. Και τώρα έπρεπε να τα θυσιάσει…

Η καρδιά του ράγιζε. Ήταν άραγε ανάγκη; Μπορούσε και να μην είχε ακούσει τα λόγια των πασάδων…

Έσπρωξε την κουβέρτα του και σηκώθηκε αργά· ξεκρέμασε το τουφέκι του, που κρέμουνταν σ’ ένα καρφί και βγήκε έξω.

Γλυκοχάραζε η παραμονή των Χριστουγέννων, μα καμιά χαρά δεν ήταν στη φύση· όλη την εβδομάδα είχε ρίξει βροχή, το στρατόπεδο, μουσκεμένο, ήταν λίμνη απέραντη από λάσπη.

Και το Μεσολόγγι θα γίνουνταν αύριο λίμνη απέραντη από αίμα χριστιανικό… γιατί έτσι το αποφάσισαν οι πασάδες…

-Ε, μπαρμπα-Γιάννη, για πού;

Ο Γιάννης σήκωσε τα μάτια και γνώρισε το σταβλίτη του Ομέρ, που ετοιμάζουνταν για την πρωινή του προσευχή.

Τον χαιρέτησε με το χέρι χωρίς να σταματήσει.

-Πάγω να σκοτώσω θαλασσοπούλια, του αποκρίθηκε, για το μεζέ του αφέντη.

Του φώναξε ο Τούρκος:

– Μη σε δουν με το τουφέκι οι Γκιαούρηδες, και σε πάρουν για πολεμιστή!

Και κακανίζοντας γονάτισε στην ψάθα του, γυρισμένος κατά την ανατολή.

Ο Γιάννης δεν αποκρίθηκε· με ήσυχο, τακτικό βήμα τράβηξε για τη λιμνοθάλασσα.

Το βράδυ εκείνο της παραμονής των Χριστουγέννων, ο γραμματικός του Μακρή, ο Θανάσης, γύριζε, μονάχος μες στο μονόξυλό του, από το Ανατολικό, το ηρωικό νησάκι στην είσοδο του κόλπου, που μόνο πια έμενε ελεύθερο σ’ όλη την περιφέρεια, μαζί με το Μεσολόγγι. Η ξηρά ήταν όλη στα χέρια των Τούρκων· μόνη συγκοινωνία έμενε πια από τη θάλασσα.

Βιάζουνταν να φθάσει στο Μεσολόγγι για να κάνει Χριστούγεννα με τους δικούς του και για ν’ αποχαιρετήσει τους αρχηγούς Τσόγκα, Γρίβα και Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, που έφευγαν με τα καράβια το ίδιο εκείνο βράδυ. Πεντακόσιοι άντρες διαλεγμένοι έφευγαν μαζί τους για επιχείρηση μυστική.

Από τότε που είχαν ξεφορτώσει τα Υδρέικα καράβια άντρες, τουφέκια και τροφές, οι Τούρκοι είχαν σταματήσει τις επιχειρήσεις τους· το καταλάβαιναν πως από χορτασμένους δεν το παίρνουν το Μεσολόγγι, και τους άφηναν ήσυχους ώσπου να πεινάσουν πάλι.

Χαμογέλασε ο Θανάσης. Πείνα το Μεσολόγγι δε φοβούνταν πια όσο βαστούσαν τη θάλασσα τα Υδρέικα καράβια…

Μ’ αφού τους άφηναν οι Τούρκοι ελεύθερα τα χέρια, καλό ήταν να δουν αν δε γίνεται τίποτα από το Βραχώρι…

Έξαφνα, στην ακρογιαλιά είδε ο Θανάσης έναν άνθρωπο που με το μαντίλι τού έγνεφε να πλησιάσει.

Γύρισε τη βάρκα του κατά την ξηρά.

– Ποιος είσαι; φώναξε, και τι θέλεις;

– Έλα, μη φοβάσαι… είμαι φίλος, του αποκρίθηκε ο άλλος.

Ο Θανάσης σίμωσε και ξεχώρισε καλά τον άνθρωπο.

Είχε σκυφτούς τους ώμους και φαίνουνταν κατάκοπος· τα ρούχα του ήταν πιτσιλισμένα λάσπες, σα να είχε κάνει μακριά πορεία, και στο χέρι βαστούσε τουφέκι κυνηγού.

Ο Θανάσης έσπρωξε το μονόξυλό του στην αμμουδιά, κοντά του.

-Τι θέλεις; τον ρώτησε από μέσα από τη βάρκα. Ο άλλος έριξε πίσω του μια ματιά, βεβαιώθηκε πως είναι μόνος, και σκύβοντας είπε γρήγορα:

– Τρέξε στο Μεσολόγγι, πες τους πως τα χαράματα θα γίνει γιουρούσι· ξέρουν πως φεύγουν οι αρχηγοί, πως παίρνουν πεντακόσιους άντρες, και την ώρα της λειτουργίας θα σας ρι-χθούν οι Τούρκοι.

Ο Θανάσης πήδηξε στην ξηρά.

– Ποιος είσαι; ρώτησε τον άγνωστο, και ποιος σου τα ‘πε όλα αυτά;

-Είμαι ο κυνηγός του Ομέρ Βρυώνη, και είμαι από τα Γιάννινα, Χριστιανός.

Ο Θανάσης τον έσπρωξε με αηδία, κι έκανε να ξαναμπεί στη βάρκα· μα ο άλλος τον βάσταξε από το μανίκι.

– Μη με υποψιάζεσαι και μη με αποδιώχνεις, είπε βραχνά. Τρέξε να τους τα πεις, αλλιώς πάει το Μεσολόγγι.

Η φωνή του μαρτυρούσε τέτοια αγωνία, που ο Θανάσης ταράχθηκε.

-Πώς τα ‘μαθές αυτά που λες; ρώτησε.

-Τα λέγανε οι πασάδες αναμεταξύ τους, ήμουν εκεί και τ’ άκουσα.

– Ποιοι ήταν οι πασάδες;

Ο άγνωστος τους ονόμασε και του εξήγησε με δυο λόγια σε ποιο μέρος θα χτυπούσαν οι Τούρκοι, γιατί ήξεραν πως ήταν το πιο αδύνατο.

– Θα κάνουν ψεύτικο γιουρούσι απ’ αλλού, μην τους πιστέψετε.

Ο Θανάσης τον άκουε, αλλά δίσταζε ακόμα.

– Αν είσαι Χριστιανός, γιατί δεν πολεμάς μαζί μας, παρά δουλεύεις τον Τούρκο; ρώτησε.

Ο ξένος έκανε ν’ απαντήσει, το στόμα του τεντώθηκε νευρικά, μα καμιά φωνή δε βγήκε, κι έσμιξε τα χέρια. Ο Θανάσης τον λυπήθηκε.

– Έλα μαζί μου, του είπε, τι ανάγκη τους έχεις; Έπειτα αν γυρίσεις τώρα θα σε σκοτώσουν.

Ο ξένος σήκωσε το πρόσωπο του, η όψη του ήταν αναλυμένη.

– Το τι θα γίνω εγώ, δεν πειράζει, έκανε, μα έχει στα χέρια του τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου…

Τα μάτια του ξαφνικά γέμισαν δάκρυα· πέταξε πάνω τα χέρια του και γύρισε και χάθηκε στο σουρούπωμα.

Ο Θανάσης δε δίστασε πια. Πήδηξε στο μονόξυλό του, και βιαστικά έκανε για το Μεσολόγγι.

Ήταν νύχτα βαθιά σαν έφτασε. Τρεχάτος πήγε στου Μάκρη και του είπε όσα άκουσε, κι ευθύς φώναξε κείνος τους άλλους αρχηγούς, που αμέσως σταμάτησαν τα καράβια, έτοιμα για να σαλπάρουν. Κατά διαταγή του Μαυροκορδάτου, ο Γρίβας αποβίβασε βιαστικά εκατό του άντρες, και με τον Τσαλαφτίνο και τον Κουμουντουράκη έτρεξαν κι έπιασαν τα οχυρώματα· την ίδια ώρα ο αρχιεπίσκοπος μάζεψε τους παπάδες και διέταξε να κλείσουν όλες οι εκκλησίες, και να ειδοποιηθούν τα ποίμινια πως λειτουργία χριστουγεννιάτικη δε θα γίνει, παρά θ’ αγρυπνήσουν οι Χριστιανοί όλοι στους τοίχους απάνω.

Ο Μάρκος Μπότσαρης και ο Λόντος, με τετρακόσια τους παλικάρια, είχαν πιάσει το κέντρο όπου ήταν η πύλη του οχυρώματος· ο Ζαΐμης με άλλους εξακόσιους πήραν τη δυτική μεριά, και μεγάλη δύναμη από χίλιους διακόσιους άντρες, με τον Γρίβα, τον Μακρή, τον Ροζοκότσικα και τον Δελιγιάννη, σκορπίστηκαν στο ανατολικό μέρος όπου ήταν να γίνει το γιουρούσι, ενώ άλλοι έπιαναν τα χαμηλά σπίτια εμπρός, κατά τον κάμπο, και άλλοι, κρυμμένοι στη σκιά, στα πόδια του τοίχου, περίμεναν σιωπηλά. Σύννεφα πυκνά σκέπαζαν τον ουρανό. Παντού σκοτάδι.

Από την άλλη μεριά του τοίχου οκτακόσιοι Τούρκοι τοιχοπηδηχτάδες, όλοι άντρες διαλεγμένοι και γεροί, με σκοινιά, μπήκαν σιωπηλά στο χαντάκι που περιτριγύριζε το οχύρωμα και κρύφθηκαν μες στα βούρλα, στο ανατολικό μέρος, όπου τα φρούρια ήταν πιο ευκολοπήδηχτα. Δυο χιλιάδες πεζικό, περπατώντας στα νύχια, σίμωσαν κρυφά, έτοιμοι να τους υποστηρίξουν. Πίσω τους, άλλες οκτώ χιλιάδες περίμεναν τη χαραυγή για να ορμήσουν στα οχυρώματα με το πρώτο σύνθημα.

Όλη νύχτα, από τα δύο μέρη του τοίχου, Έλληνες και Τούρκοι παραμόνευαν κρυμμένοι, χωρίς να υποψιάζονται ούτε τούτοι ούτ’ εκείνοι, πόσο κοντά αγρυπνούσε ο εχθρός. Οι εκκλησίες ήταν κλειστές, τα κεράκια σβηστά.

Χριστούγεννα 1822: Όταν οι τούρκοι επιτέθηκαν την αυγή στο Μεσολόγγι

Απάνω στα οχυρώματα, οι παπάδες ψιθυριστά εγκαρδίωναν κι ευλογογούσαν τους άντρες, και σιωπηλά τους έδιναν την ευχή τους.

Έξαφνα, στη νυχτερινή σιωπή, όλα μαζί τα σήμαντρα σήμαναν τη λειτουργία.

Και τότε άρχισε το πανηγύρι.

Από τη μίαν άκρη στην άλλη του τοίχου, φωνές και αλαλαγμοί σχίζουν τον αέρα’ με τα σπαθιά στα δόντια ορμούν του Ομέρ Βρυώνη οι τοιχοπηδηχτάδες, ρίχνουν τις σκάλες, σκαρφαλώνουν στις επάλξεις, μπήγουν δυο σημαίες. Μα τα παλικάρια αγρυπνούσαν.

Σαν τοίχο ζωντανό προβάλλουν τα στήθη τους στο ανθρώπινο κύμα που ανεβαίνει με λύσσα σιωπηλά, αρπάζουν τους ξαφνιασμένους Τούρκους, τους σηκώνουν από το χώμα, τους γκρεμίζουν στο χαντάκι· τρίζοντας τα δόντια τσακίζουν τις σημαίες, ρίχνονται στους καινούριους που σκαρφαλώνουν, τους γκρεμίζουν και αυτούς· τα σπαθιά σφυρίζουν θερίζοντας κεφάλια, βροντούν τα τουφέκια σκορπώντας όλεθρο και τρόμο, τα πόδια γλιστρούν στο γλιτσιασμένο από το αίμα χώμα.

Τρεις ώρες βαστά το πανδαιμόνιο.

Κουρασμένοι, πατώντας στα πτώματα, αποτραβιούνται οι Τούρκοι. Δεκατισμένοι, νικημένοι, αποθαρρυμένοι, υποχωρούν και φεύγουν.

Πηδούν από τους τοίχους οι δικοί μας, τους παίρνουν κατά πόδι και τους σκορπούν αλαλιασμένους στον κάμπο. Δώδεκα σημαίες κείτονται στη λάσπη, πεντακόσιοι πεθαμένοι φράζουν το χαντάκι.

Μετριούνται οι δικοί μας, λείπουν έξι παλικάρια.

Η λειτουργία είχε γίνει, αλλά με μπαρούτι και με αίμα.

Τ’ ακούν οι οπλαρχηγοί απάνω στα βουνά, και κλειούν το Μακρυνόρος.

Τ’ ακούν και οι Τούρκοι, πως Μαυρομιχάλης και Τσόγκας έπεσαν στην Κατοχή και χάλασαν τους δικούς τους, και τρόμος τους πιάνει. Σαν από μαύρο σύννεφο βροντοκυλά το άκουσμα πως Καραϊσκάκης και Οδυσσέας τραβούν για το Μεσολόγγι, και πανικός τους ταράζει. Παραμονή Άη-Βασίλη, νύχτα, σηκώνουν οι πασάδες το στρατό, και με τέτοια βία φεύγουν, που όλα τους τα κανόνια, πολεμοφόδια, τροφές, και έπιπλα ακόμη των πασάδων, μένουν στα χέρια των Ελλήνων, που το άλλο πρωί, ξαφνικά, βλέπουν τον κάμπο έρημο από εχθρούς.

Έτσι εόρτασε το Μεσολόγγι τα Χριστούγεννα του 1822.

Κάπου στην Κλεισούρα μέσα, όπου περνά ο δρόμος που από το Μεσολόγγι πηγαίνει στο Βραχώρι, άσπριζε ένα ερημοκλήσι, η Παναγία η Ελεούσα. Ο διαβάτης, που κουρασμένος στέκουνταν ν’ ανασάνει ή έμπαινε στο εκκλησιδάκι ν’ ανάψει ένα κεράκι, ήξερε πως θα βρει ένα ποτήρι κρύο νερό να σβήσει τη δίψα του, ή μια φωτιά να στεγνώσει τα ρούχα του, αν τον είχε πιάσει μπόρα στο δρόμο.

Φτωχό ήταν το ερημοκλήσι, φτωχό και το κελί του μοναχού που το φύλαγε, γιατί φτωχοί ήταν και οι Χριστιανοί που του είχαν δώσει από το στέρημά τους για να τα χτίσει.

Μα φεύγοντας, ο διαβάτης μελετούσε τη φιλοξενία του ερημίτη, και απορούσε με τη θλιμμένη του ηρεμία και τη σαν απόμακρη φωνή του.

Χρόνια πολλά κάθουνταν εκεί μέσα ο μοναχός, μα κανένας δεν τον γνώριζε, γιατί δεν ήταν από τον τόπο· ούτε τον άκουσε ποτέ κανείς να πει από που ήταν και ποιες φουρτούνες τον είχαν ρίξει εκεί. Λόγια πολλά δεν ήξερε ο ερημίτης· τα είχε ξεμάθει στη μοναξιά του.

Σκυφτός πάντα και σιωπηλός, κάθουνταν ώρες στην πόρτα του κελιού του, αφηρημένος σε βαθιά θλιμμένη συλλογή, ή βυθισμένος στην ατέλειωτη προσευχή του.

Μόνος και αποτραβηγμένος ζούσε εκεί μέσα, απείραχτος και άγνωστος, μνημονεύοντας την πεθαμένη του αγάπη και τα σφαγμένα του αγγελούδια. Δάκρυα ποτέ δεν είδε κανείς στα μάτια του· τα είχε χύσει όλα σαν έμαθε την εκδίκηση του αφέντη του που, με το αίμα της καρδιάς του δούλου του, είχε πληρώσει την απελευθέρωση του Μεσολογγίου.

Ήταν ο Γιάννης Γούναρης.

Αφιέρωμα - Χριστούγεννα - Πρωτοχρονιά - Θεοφάνεια - Έθιμα απο όλο τον Κόσμο

Ζώντας την εμπειρία της Ζωής – Ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλον τον Κόσμο!

Έφθασαν και φέτος οι ευλογημένες ημέρες των Χριστουγέννων κι έχω και πάλι μέσα μου αναμιγμένα συναισθήματα από την εμπειρία μου μέσα στην κοινότητα, που έχουμε φτιάξει για να ζήσουμε, η οποία πολύ λίγο αγγίζει το αληθινό τους νόημα. Σε λίγες γραμμές, θα μεταφέρω λίγες σκέψεις από τη δική μου εμπειρία.
Η εορτή των Χριστουγέννων αποτελεί για όσους ενσκύπτουν, έστω λίγο, στο χαροποιό τους μήνυμα, πηγή των πλέον θερμών, αισιόδοξων και αγαπητικών συναισθημάτων, αναμνήσεων και σκέψεων! Όλα ξεπηδούν αυτόματα βαθιά μέσα μας, απλά και μόνον καθώς συλλογιζόμαστε το μέγα μυστήριο της Ενανθρώπισης! Με πόση Αγάπη ο Δημιουργός του Κόσμου εξέρχεται από την ανεπίδεκτη ανθρώπινης προσπέλασης και εμπειρίας υπέρτατη κατάστασή Του, για να εισέλθει εντός του κτιστού κόσμου, μεταβάλλοντάς τον με ένα μοναδικό τρόπο, ανοίγοντας, με απόλυτο σεβασμό στην ανθρώπινη ελευθερία, οδούς σωτηρίας, εκεί που υπήρχε μόνον απελπισία και ζόφος! Το Άκτιστο εξέρχεται του «Υπέρφωτου Γνόφου» της «Κρυφιόμυστης Σιγής» και «Θείας Αφθεγξίας», ως οι Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και Μάξιμος ο Ομολογητής περιγράφουν αποφατικά την εμπειρία της Φύσης Του κι εισέρχεται στο κτιστό, διαλεγόμενο έκτοτε με τα δημιουργήματά Του, για να τους παράσχει το βίωμα, την απτή εμπειρία κι απόδειξη των μεγάλων μυστηρίων της ζωής, του πώς αυτή κατακτάται, πώς γίνεται η υπέρβαση του θανάτου, ποια η φύση του, πώς η θυσιαστική αγάπη υπερβαίνει και διορθώνει κάθε πτώση και κάθε κακό μέσα σε συνθήκη σεβασμού και ελευθερίας!
Τα Χριστούγεννα αποτελούν με όρους ιατρικής, που τόσο έχει μπει στην καθημερινότητά μας, τον ετήσιο πνευματικό εμβολιασμό των ανθρώπων, που ανοίγουν την καρδιά και το νου τους, έστω με επιφύλαξη, έστω με ερωτηματικά, στην ακατάληπτη σύνδεσή μας με την υπέρτατη Θεία Φύση, εμπιστευόμενοι την προτροπή κι υπόσχεση του Χριστού μας: «Αγωνίζεσθε εισελθείν διά της στενής πύλης” [Λουκ. ιγ’24]; “Αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζητείτε, και ευρήσετε, κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν» (Να αγωνίζεστε να μπείτε μέσα από τη στενή πύλη. Αιτηθείτε και θα σας δοθεί, ζητείστε και θα βρείτε, χτυπήστε και θα σας ανοιχθεί).
Γενόμενοι δεκτικοί των άνωθεν δωρεών, με ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια δωρεά αγάπης, ένα καλό λόγο και μια χειρονομία συμπάθειας, υπερβαίνουμε και εμείς την εμπειρία της περιορισμένης μας φύσης και για λίγο χρόνο, όσο η εγκόσμια ζωή μας, ζούμε την υπέρλαμπρη χαρμολύπη, τη συνεχή σύζευξη με τις δωρεές του Πνεύματος, το φωτισμό του εγκόσμιου σκότους με τις ακτίνες του Ακτίστου Φωτός, που εισήλθε άπαξ κι έκτοτε δεν εξήλθε του κόσμου μας! Αρκεί να ανοίγουμε τους «οφθαλμούς» μας και να εκτείνουμε τα χέρια μας σε αναζήτησή Του.
Έτσι ενεργοποιείται το δικό μας πνευματικό ανοσοποιητικό σύστημα, που αντιστεκόμενο σε αυτό που η δυτική εμπειρία ονόμασε μέσω του Μαξ Βέμπερ «απομάγευση του κόσμου», αποκρούει κάθε επίθεση αρνητικότητας και διατηρεί την εμπειρία σταθερά προσανατολισμένη στην ελπίδα κι αγάπη του ενανθρωπισθέντος Χριστού!
Χριστός γεννάται δοξάσατε!

Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Διαπραγματευτής, CSAP Συστημικός Αναλυτής, Coach, Εκπαιδευτής Ενηλίκων, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, OYK 102 σχολείο ΥΚΤ