Κοσμόπολις – Καθημερινή Κοινή Νοερή Καρδιακή Προσευχή

Αγαπητοί φίλοι, η πρόσκληση για κοινή νοερά προσευχή, στην οποία ασκηθήκαμε το Σάββατο και την Κυριακή 14 και 15/3, στις 22.00-22.15, μετά από προτροπή των Αγίων μας Πατέρων, θα συνεχιστεί σε ημερήσια πλέον βάση, τις ίδιες ώρες.

Από το Άγιο Όρος και ειδικότερα την Ιερά Μονή Οσίου Γρηγορίου ανακοινώθηκε και ζητήθηκε από τους πιστούς να προσέλθουν με πίστη και αγάπη σε καθημερινή κοινή καρδιακή νοερά προσευχή, στις 22.00 με 22:15 , με την εκ της καρδίας επανάληψη της ευχής: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον τον κόσμο σου», από όπου και αν βρίσκεται καθένας.

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, η οποία ήδη από τον Οκτώβριο του 2019 έχει ανακοινώσει τη λειτουργία του Προγράμματος Νευροδικτύωσης του Ελληνισμού και πλέον όλου του Κόσμου, οργανώνοντας κοινές πνευματικές δράσεις ενεργοποίησης και σύνδεσης των μελών και φίλων μας, με κύρια βάση της την κοινή καρδιακή προσευχή, αγκαλιάζει με χαρά την πρωτοβουλία αυτή των Γερόντων του Αγίου Όρου μας και σας καλεί όλους να προστρέξετε στη μοναδική αυτή ευκαιρία, που μας παρέχει η πανδημία, για να συνέλθουμε πνευματικά, να συνειδητοποιήσουμε τα αληθή αίτια των δεινών μας και να αναζητήσουμε από κοινού τη μόνη ΟΔΟ διεξόδου από τη δυστυχία και το θάνατο!

Μια παρότρυνση αγάπης προς κοινή προσευχή για την αντιμετώπιση της πανδημίας, για να στείλουμε την αγάπη μας στους πάσχοντες, στους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που υπερβαίνουν εαυτούς, στους ερευνητές που πάσχουν να βρουν λύση, σε όσους εργάζονται φιλότιμα για την αντιμετώπισή της, για τους αγωνιζομένους συμπατριώτες μας στα σύνορα της χώρας για την αντιμετώπιση ενός άλλης φύσης εισβολέα, τη στιγμή που εμείς βολευτήκαμε στη θαλπωρή του σπιτιού μας και όλους όσοι αγωνίζονται να ανακαλύψουν εντός τους το Φως και να γίνουν λαμπάδες Του εντός του σκοτεινού μας πλανήτη .

Στη δύσκολη αυτή συγκυρία οφείλουμε να ενεργοποιήσουμε όλα μας τα όπλα και η πίστη και η προσευχή είναι τα ισχυρότερα, αφού διαπερνούν τα όρια του εγκόσμιου βίου!

Oι καθημερινές μας πνευματικές συνάξεις για καρδιακή νοερά προσευχή, θα λαμβάνουν χώρα στις 22.00 με 22:15 και στις 06.00 με 06,15′ ή όποια ώρα εγερθεί έκαστος.


Ἡ προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ ἐλέησόν με».

Περὶ μελέτης τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ.


«Τί οὖν μακαριώτερον; τί εὐδαιμονέστερον; ἢ τί γλυκύτερον ἄλλο εἶναι ἢ τὸ νὰ μελετᾷ τις πάντοτε τὸ ἔνδοξον, τὸ τερπνὸν καὶ πολυπόθητον ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ ὁποίου ὅ,τι καὶ ἂν ζητήσῃ τις ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἰδίου, ἐξάπαντος τὸ λαμβάνει;…(Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)
»Ποία δέ ἔννοια καὶ ἐνθύμησις εἶναι χαριεστέρα καὶ θειοτέρα ἀπὸ τῆς ἐννοίας καὶ ἐνθυμήσεως τοῦ σωτηρίου καὶ θεοπρεποῦς καὶ φοβεροῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα ὀνόματος, εἰς τό ὁποῖον κάμπτουσιν, ἀλλὰ καὶ κάμψουσι τὸ γόνυ τὰ ἐπουράνια, τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ καταχθόνια;…».
(Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)


Ἡ καρδιακὴ προσευχήΜέσα στὴν πνευματικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας «Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ» ἢ «καρδιακὴ προσευχὴ» ὀνομάστηκε ἡ συνεχὴς καὶ σιωπηλὴ ἐπίκληση τοῦ θείου ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ γίνεται μὲ θέρμη ἀπὸ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου. Ἡ «Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ» εἶναι γιὰ τοὺς πιστοὺς μιὰ ἀπὸ τὶς πιὸ προσφιλεῖς προσευχές, γιατὶ περιέχει ὅλη τὴ χάρη τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Δημιουργεῖ στὸν ἄνθρωπο κατάνυξη καὶ μετάνοια, γεμίζει τὴν καρδιά του μέ ἀγάπη, χαρὰ καὶ εἰρήνη, καὶ τὸν ἐνισχύει στὸν ἀγώνα του κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐπιθέσεων τοῦ διαβόλου. Ἐπειδὴ εἶναι ἁπλὴ καὶ περιεκτικὴ μπορεῖ νὰ τὴν χρησιμοποιεῖ ὁ καθένας καὶ σὲ κάθε στιγμὴ καὶ περίσταση τῆς ζωῆς του. Ἰδιαίτερα ὅμως προσφέρεται σ᾿ ἐκείνους ποὺ ἡ ὀργάνωση καὶ ὁ ρυθμὸς τῆς καθημερινῆς τους ζωῆς ὄχι μόνο δὲν τοὺς ἀφήνει πολὺ χρόνο γιὰ προσευχή, ἀλλὰ τείνει νὰ κρύψει ὁλότελα ἀπὸ τὴν ψυχή τους τὴ θέα τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ. Ἡ συχνὴ καὶ ἐγκάρδια ἐπίκληση τοῦ ἁγίου ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἐνσαρκώνει ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν καθημερινὴ ἀναζήτηση καὶ εὕρεση τῆς βαθύτερης πραγματικότητας τῆς ζωῆς, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός. Ἐκεῖνος δηλαδὴ ποὺ δίνει ἀληθινὸ νόημα στὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου.


Ἡ ἀνάγκη τῆς προσευχῆς«Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἔχομεν ἀνάγκην τῆς προσευχῆς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι τὰ δένδρα ἔχουν ἀνάγκην τῶν ὑδάτων. Διότι οὔτε τὰ δένδρα δύνανται νὰ παράγουν τοὺς καρπούς, ἐὰν δὲν πίνουν ὕδωρ διὰ τῶν ριζῶν, οὔτε ἡμεῖς θὰ δυνηθῶμεν νὰ παραγάγωμεν τοὺς πολυτίμους καρποὺς τῆς εὐσεβείας, ἐὰν δὲν ποτιζώμεθα διὰ τῶν προσευχῶν. Διὰ τοῦτο πρέπει καὶ ὅταν ἐξεγειρώμεθα ἐκ τῆς κλίνης, νὰ προφθάνωμεν πάντοτε τὸν ἥλιον μὲ τὴν λατρείαν τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅταν καθήμεθα εἰς τὴν τράπεζαν διὰ νὰ φάγωμεν καὶ ὅταν πρόκειται νὰ κοιμηθῶμεν. Μᾶλλον δὲ καθ᾿ ἑκάστην ὥραν καὶ μίαν προσευχὴν νὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν Θεόν, διατρέχοντες τοιουτοτρόπως διὰ τῆς προσευχῆς ἕνα δρόμον ἴσον πρὸς τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας».
(Ἱερὸς Χρυσόστομος)


Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Coach – Πρόεδρος Κ.Ο.Κ.

Τέταρτη Συνάντηση Ολικής Ενδυνάμωσης (Σ.ΟΛ.Ε.) – ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΣΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ

«4η Συνάντηση Ολικής Ενδυνάμωσης» , ως απάντηση και άσκηση κατά του κάθε ιού, του φόβου της φθοράς, της αδυναμίας, των πάσης φύσεως παθών, της ανελευθερίας και του θανάτου

<<Από το Ό-μικρον στο Ω-μέγα – Η μεγάλη πορεία του ανθρώπου για την «εν ύλει και εν πνεύματι» ΕΠΙΒΙΩΣΗ>>!

Παρακαλούμε να διαβαστεί μέχρι τέλους, από όσους θέλουν να συμμετάσχουν!

Εισαγωγή – Τί είναι η Οργανικότητα

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ μετά από τα πρώτα έτη μελέτης και διάδοσης της μεταμορφωτικής και ενωτικής ιδέας της Οργανικότητας, της θέασης δηλαδή της Ανθρωπότητας ως ζώντος Οργανισμού και κάθε ανθρώπου ως αναπόσπαστου μέρους του, εντός του οποίου σχηματίζει πάσης φύσεως αναγκαίες συλλογικότητες και της διασύνδεσης όλων αυτών των ατόμων και ομάδων, κατά τρόπο άρρηκτο και αναγκαία αλληλεπιδρούντα, με τον Κόσμο και το Δημιουργό, προχωρά σε ένα επόμενο βήμα του έργου της.

Τί προσφέρει η Οργανικότητα

Καθώς οι άνθρωποι προχωρούν σταδιακά σε επίπεδα εξέλιξής τους, ενεργοποιούν αντιληπτικά όργανα ικανά να τους αποκαλύψουν πτυχές της πραγματικότητας, που δεν ήσαν αντιληπτές στο προηγούμενο επίπεδο.
Μέσω της Οργανικότητας, ενεργοποιούνται λεπτές αντιληπτικές ικανότητες, που αξιοποιούν τις ικανότητες των επ’ αγαθώ διασυνδεδεμένων ανθρώπων και ομάδων, δηλαδή όσων θεωρούμε ανεπίγνωστα ως κάτι άλλο από εμάς, για την επίτευξη των αναγκαίων για την ευζωία του συνόλου αγαθών σκοπιμοτήτων.
Επίσης ενεργοποιούνται και οι υπνώτουσες λειτουργίες και ικανότητες ατόμων και ομάδων, όπως η φαντασία, η αναλυτική και συνθετική σκέψη, η ενόραση κι η διαίσθηση, η συσσωρευμένη εμπειρία, η βουλητική και δυναμική ισχύς ατόμων και συλλογικοτήτων. λόγω των ενισχυμένων διαύλων επικοινωνίας και της διάχυσής τους στο σύνολο και λόγω του περιορισμού της ανταγωνιστικής χάριν της συνεργατικής αντίληψης, γεγονός το οποίο οικονομεί δυνάμεις, που σπαταλούνταν σε αρνητικές δράσεις και τις επικεντρώνει στις θετικές, δηλαδή αυτές που επιτυγχάνουν την τέλεια σύζευγη ατομικού και συλλογικού καλού.
Με την υποκατάσταση αυτή ενισχύεται το έργο αποκρυπτογράφησης των κρυμμένων εντός μας και εντός του κόσμου αληθειών, που επαναλαμβάνονται υπό μορφή fractals, δηλαδή επαναλαμβανόμενων προτύπων – μοτίβων, σε όλα τα επίπεδα ζωής. Κι αυτό γιατί κάθε άνθρωπος διασυνδεδεμένος, συνειδητά κι επ’ αγαθώ, με το όλον, φωτίζει με τη δική του μοναδική ενέργεια και ένα χωριστό τμήμα της Αλήθειας, που χωρίς τη δική του φωτεινή προσωπικότητα θα έμενε σκοτεινό, αλλά και χωρίς την οργανική διασύνδεση εντός του όλου θα χανόταν ως αποσπασματικό.
Η αξιοποίηση όλων αυτών λαμβάνει χώρα δια της συνειδητοποίησης και ενοποίησης αρχικά του κάθε Ανθρώπου στην ολότητά του ως έμβιο, βιολογικό και ψυχοπνευματικό ον, δηλαδή με την αύξηση της συνειδητότητας του βιολογικού του φορέα, που ονομάζουμε σώμα, του ψυχικού – συναισθηματικού του φορέα, που ονομάζουμε ψυχή και του νοητικού του φορέα, που ονομάζουμε πνεύμα, φορείς που καθένας έχει το δικό του έργο να επιτελέσει και όλοι μαζί συγκροτούν τον κάθε άνθρωπο. Όταν δε οι φορείς αυτοί συνεργάζονται αρμονικά, υπηρετούν το σκοπό γένεσης και αποκάλυψης της πραγματικής φύσης καθενός από εμάς και μας οδηγούν στη βίωση ύπαρξης μίας εσώτατης πνευματικής αρχής, που ζωογονεί καθένα από εμάς και καθιστά δυνατή την – υπό τις προϋποθέσεις της ενεργοποίησής μας υπό συνθήκες ελευθερίας, συνείδησης και αρετής – μετοχή μας στις ιδιότητες του Δημιουργού μας, την έμπρακτη υλοποίηση δηλαδή της Οντοποίησης του καθ΄εικόνα, της θείας δυνατότητας, που καθίσταται απτή εγκόσμια πραγματικότητα.
Σε επόμενο επίπεδο και παράλληλα με το εντός μας έργο, η Οργανικότητα επιζητά, διευκολύνει και υπηρετεί την αγαστή επικοινωνία, αρμονική διασύνδεση και αγαπητική ενοποίησή μας με τους συναθρώπους μας, με την αποκάλυψη της φυσικής και ιερής λειτουργίας των κοινωνικών ομάδων και συλλογικοτήτων , του ζεύγους, της οικογένειας, της πόλης, του έθνους, αλλά και άλλων, που υπηρετούν επιμέρους ανάγκες οργανικής διασύνδεσης, ως είναι οι επιχειρήσεις , οι κοινωνικές ομάδες κ.ο.κ. έως το σύνολο της ανθρωπότητας.
Σε επόμενο επίπεδο και παράλληλα με τα ανωτέρω έργα, η Οργανικότητα επιζητά, διευκολύνει και υπηρετεί την αρμονική διασύνδεσή μας με τη φύση και τον κόσμο εν συνόλω, ώστε σε μία αναγωγική και ανελικτική πορεία να επιτευχθεί η έμπρακτη και βιωματική μας διασύνδεση με το Σύμπαντα Κόσμο, που αποτελεί το όριο της Θείας Δημιουργίας, ώστε έτσι να γεννηθούν οι προϋποθέσεις να επιτύχουμε να σηκώσουμε την κουρτίνα και να διαρρήξουμε το ωό, που συμβολίζει τη νηπιακή μας ηλικία και να μετάσχουμε αποκαλυπτικά στη βίωση των ενεργειών του Άκτιστου Φωτός και δια της χάριτος να ενηλικιωθούμε εν Πνεύματι, που συνιστά και την αληθή μας φύση.

Πού στηρίζεται η Οργανικότητα

Για να πραγματώσουμε το σημαντικό αυτό έργο ενοποίησης και νοηματοδότησης της ζωής του ανθρώπου, σε επίπεδο ατομικότητας και συλλογικότητας, με την αγαπητική ενοποίηση και διασύνδεση ανθρώπων, κόσμου και Δημιουργού, στηριζόμαστε σε δύο ισχυρότατους πυλώνες, που έχουν αποδείξει, στη διάρκεια χιλιετιών, την στιβαρότητα, ανθεκτικότητα, αλήθεια και θεία προέλευσή τους, αυτούς της Ελληνικής Φιλοσοφίας και Πνευματικότητας και της Ορθόδοξης Χριστιανικής Θεολογίας και Ησυχαστικής πρακτικής, δηλαδή της Ελληνορθόδοξης πνευματικής παράδοσης.
Οι πυλώνες αυτοί, ενεργοποιούμενοι με συνείδηση και αγαθή προαίρεση για το καλό του Σύμπαντος Κόσμου, ενοποιούν τις ενέργειες του χωροχρόνου και βοηθούν στην πραγματοποίηση κβαντικών αλμάτων σε υλικό, ψυχικό και πνευματικό επίπεδο, επιτυγχάνοντας τη διασύνδεση τεράστιου πλήθους αγαθών ανθρώπων, με τις φυσικές και θείες δυνάμεις, προς την κατεύθυνση του ΕΥ ΖΕΙΝ!

4η Συνάντηση Ολικής Ενεργοποίησης (Σ.ΟΛ.Ε.) / Από το Ο-μικρον στο Ω-μέγα – Η μεγάλη πορεία του ανθρώπου για την «εν ύλει και εν πνεύματι» ΕΠΙΒIΩΣΗ>>!

Διαπιστώνοντας τη δίψα των ανθρώπων για την Αλήθεια και μια Ζωή με ουσιαστικό νόημα και ευδαιμονία, καθώς και την ανάγκη κάθε ανθρώπου να περνά σύντομα από το πεδίο της θεωρίας στο πεδίο της δράσης, με συνέπεια όμως στη θεωρία, διοργανώνουμε σειρά βιωματικών συναντήσεων στη φύση, όπου και διενεργούνται εκπαιδευτικές ομαδικές ασκήσεις – δράσεις ολικής ενδυνάμωσης καθενός από εμάς, ατομικά και εντός της ομάδας, για την ικανοποίηση της ανάγκης συνεχούς βελτίωσης και ανόδου σε διαδοχικά επίπεδα πνευματικότητας και Ουσιαστικής Επιβίωσης εντός της ύλης, αλλά και εντός του Πνεύματος.
Οι δράσεις αυτές αποσκοπούν στην υποβοήθηση συνειδητοποίησης της φύσης μας, ως υλικού και ψυχοπνευματικού όντος, της εναρμόνισης των φορέων των επιμέρους «σωμάτων» μας, της κάθαρσης αυτών από στρεβλώσεις, επικαθήσεις και παραμορφώσεις ως αποτέλεσμα είτε δικών μας αδυναμιών είτε της κυριαρχικής επίδρασης του περιβάλλοντός μας και της σταδιακής πορείας μας προς την αυτογνωσία και την καλλιέργεια των ικανοτήτων και προϋποθέσεων για την αποτελεσματική επιδίωξη των αγαθών μας σκοπών, προς την επίτευξη ατομικής και συνάμα συλλογικής ευημερίας.
Οι συναντήσεις γίνονται σε χώρους ιδιαίτερης φυσικής ομορφιάς και ισορροπημένης ενέργειας, στη φύση και σε συνθήκες ελεύθερης κατασκήνωσης, και διαρκούν από ώρες ως λίγες ημέρες.
Αντικειμενικός σκοπός των συναντήσεών μας είναι να αποσυρθούμε για ένα μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα από τις περισπάσεις και μέριμνες της καθημερινότητας, ώστε να αφιερώσουμε τον αναγκαίο χρόνο στο να συνειδητοποιήσουμε και δώσουμε απαντήσεις σε αρχαία ερωτήματα: <<Είμαστε; Ποιοί είμαστε; Γιατί είμαστε; Πώς γινόμαστε ΕΓΩ και ΕΜΕΙΣ; Γιατί οι ιδιότητες κι η δύναμη της ομάδας υπερβαίνουν το άθροισμα των ιδιοτήτων και δύναμης των μερών της; >>.
Ξεκινώντας την πορεία των αποριών, κάνουμε το πρώτο βήμα στη φιλοσοφία, στην αναζήτηση δηλαδή της Αλήθειας και του Θαυμασμού, που αναγκαία επακολουθεί.
Στην πορεία αυτή , για να βρούμε τις απαντήσεις και να επιτύχουμε τους σκοπούς της ζωής μας, αναπτύσσουμε ικανότητες, οι οποίες πρέπει να είναι οι κατάλληλες για να μας βοηθήσουν στην επίτευξη των στόχων μας.
Στις συναντήσεις μας αυτές και για να επιτύχουμε την ολική Πνευματική, Ψυχική και Βιολογική μας Ενδυνάμωση, που σημαίνει εναρμόνιση του όλου Εαυτού μας στη Φυσική του Κατάσταση, επιδιώκουμε και ασκούμαστε όλοι μαζί στα ακόλουθα:
Στη διαβίωσή μας σε φυσική κατάσταση, στην απόκτηση γνώσεων και εμπειριών μέσα στη φύση, στα δάση, στο βουνό και στη θάλασσα, μέσα από τις οποίες κατακτούμε το πρώτο επίπεδο ανάγκης, την ικανότητά μας προς φυσική επιβίωση, στην αρμονική επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ μας, στην γνώση και επικοινωνία με τη φύση, τα ζώα, τα φυτά και τον κόσμο.
Επόμενη ευεργεσία του προγράμματος αποτελεί ο καθαρισμός, η στοχευμένη και συμπυκνωμένη άσκηση του σώματος κι η εφαρμογή ορθής αναπνοής. Αυτά επιτυγχάνονται με την αλλαγή για το διάστημα της συνάντησής μας των διατροφικών μας συνηθειών και η εφαρμογή ενός ισορροπημένου προγράμματος διατροφής, στηριγμένου στην κλασσική μεσογειακή διατροφή, κυρίως όσπρια, λαχανικά και φρούτα, με αποφυγή τροφών ζωικής προέλευσης, τη χρήση καθαρού νερού από πηγή, την εφαρμογή προγράμματος καθημερινών ασκήσεων συνολικής εκγύμνασης, που μπορούν όλοι εύκολα να εφαρμόσουν και πεζοποριών στη φύση, καθώς επίσης και ασκήσεων ορθής αναπνοής.
Σημαντική επίσης ευεργεσία του προγράμματος αποτελούν οι καθημερινές συζητήσεις, που λαμβάνουν χώρα επί πνευματικών ζητημάτων, που συνοδεύονται από ασκήσεις, διαλογισμό και προσευχή, για εμπέδωση, οικειοποίηση και μεταβολή της γνώσης σε βίωμα, μέσα από τα οποία θα μάθουμε να είμαστε παρόντες στο χώρο και το χρόνο και να αναπέμπουμε διαρκώς ευχαριστίες για το δώρο της Ζωής, το οποίο ξεχνούμε στη δίνη της καθημερινότητας.

Η 4η συνάντησή μας θα λάβει χώρα εντός Αττικής, σε τόπο, που θα ανακοινωθεί μόνον σε όσους εκδηλώσουν ενδιαφέρον και επιλεγούν για να συμμετέχουν, δεδομένου ότι σε αυτήν θα υπάρξουν σημαντικές αποκαλύψεις για την Ίδρυση του Πρώτου Κύκλου Οργανικότητας, επιφορτισμένου με το ιδιαίτερο έργο, που θα επακολουθήσει.
Η συνάντηση θα λάβει χώρα την, Παρασκευή, 24/2/2023, στις 17.00′. 

Όσοι δεν μπορούν αυτήν την ώρα, θα συνεννοηθούμε να έρθουν αργότερα.

Επίσης την Κυριακή το πρωί να πραγματοποιηθεί στον χώρο του καταυλισμού μας και η κοπή της πίτας μας για το 2023, στην οποία μπορούν να παρευρίσκονται ακόμη και φίλοι μας, που δεν συμμετείχαν τις προηγούμενες ημέρες, αρκεί να μας ενημερώσετε για να σας υποδείξουμε τον τόπο προσέλευσης.

Συνθήκες και όροι συμμετοχής:
1. Η 4η Σ.ΟΛ.Ε. διενεργείται αποκλειστικά στη φύση, επαναφέροντας τον άνθρωπο στο φυσικό του περιβάλλον, μέσω του οποίου αντλεί ενέργεια, τροφή και πρότυπα ανέλιξης. Όσοι θέλουν να συμμετάσχουν οφείλουν να λάβουν σοβαρά υπ’ όψη τις συνθήκες του χειμώνα και να προετοιμαστούν κατάλληλα, ώστε να μην προκληθεί κατάρρευση της ομάδας, δια μίας απευχόμενης αποχώρησης ή ακόμη χειρότερα αποβολής μέλους της αρχικά συγκροτουμένης ομάδας. Το γεγονός αυτό προαπαιτεί τη διάθεση καθενός να διαχειριστεί θετικά κάθε εσωτερική του αδυναμία, να αντιμετωπίσει αρμονικά κάθε πρόκληση και να ελέγξει αρνητικές παρορμήσεις, αντιπαρατάσσοντας το θετικό του οπλοστάσιο, που θα έχουμε ευκαιρία να αρχίσουμε να το μαθαίνουμε, καλλιεργώντας τις ικανότητες χρήσης του ως γνήσιοι πνευματικοί πολεμιστές.
2. Η επίτευξη της Οργανικότητας δεν αποτελεί απλή θεωρία, αλλά αποδεικνύει την αξία της, δια της έμπρακτης εφαρμογής της, γεγονός που απαιτεί την εφαρμογή διαφόρων ικανοτήτων, σε επίπεδο διαπροσωπικών σχέσεων, επικοινωνίας και αντιμετώπισης κρίσεων. που πάντα δοκιμάζουν τα όριά μας και το βαθμό συνειδητότητάς μας. Η συνάντηση αυτή τυγχάνει ακριβώς μία ευκαιρία εμβάθυνσης και βίωσης των αγαθών αποτελεσμάτων της Οργανικότητας, όταν αυτή εφαρμόζεται με συνείδηση, καθώς μία ομάδα «τυχαίων» και πιθανώς αγνώστων μεταξύ τους ανθρώπων θα κληθεί να καταστεί για λίγες ημέρες ένας ενιαίος οργανισμός, που θα αποτελείται από όλους μας ως κύτταρά του και θα προάγει την ευτυχία καθενός και όλων μαζί.
3. Οι συμμετέχοντες οφείλουν να έχουν επίγνωση ότι η συνάντηση σε συνθήκες ελεύθερης κατασκήνωσης στη φύση δεν εγγυάται ιδανικές συνθήκες «άνεσης και ασφάλειας», ως τις έχουμε συνηθίσει στην αστική μας διαβίωση στις πόλεις, ιδιαίτερα το χειμώνα. Άλλωστε μία σκοπιμότηττα της συνάντησής μας και αναγκαίο αντικείμενο εκπαίδευσής μας στα πλαίσια του ολικού μας επαναπρογραμματισμού και ενδυνάμωσης είναι να απωλέσουμε τα όσα συνιστούν και προσδιορίζουν το «χώρο ασφάλειας και άνεσης» του καθενός μας και να μάθουμε να λειτουργούμε αποτελεσματικά σε κάθε συνθήκη, χωρίς να χάνουμε την αίσθηση πληρότητας, χαράς και ευτυχίας, που χαρακτηρίζει τους πνευματικούς και συνειδητούς ανθρώπους, που έχουν κατακτήσει την αυτογνωσία.
4. Η συμμετοχή όσων το επιθυμούν είναι ελεύθερη, ως ελεύθερη είναι τόσο η συμμετοχή στο όλο πρόγραμμα και τις δράσεις του, όσο και η ίδια η αποχώρηση όποιου επιθυμεί πριν τη λήξη του προγράμματος. Ωστόσο για λόγους αναγκαίου σεβασμού, τόσο της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, που αποτελεί το διοργανωτή, των ανθρώπων, που εργάστηκαν για την υλοποίησή του, όσο και των υπολοίπων συμμετεχόντων, ιδίως όμως του ιδίου του εαυτού καθενός μας, συστήνεται να εξαντλούνται τα περιθώρια καλής πίστης και διάθεσης ενεργητικής συμμετοχής όλων στα δρώμενα, σύμφωνα με το πρόγραμμα και μέχρι τη λήξη του. Όσοι έχουν ιδιαίτερους λόγους, που δεν θέλουν να συμμετάσχουν σε κάποια δράση, μπορούν ελεύθερα να το συζητούν με τους υπεύθυνους οργάνωσης, που είναι βέβαιο ότι θα αναζητήσουν διακριτικά τη βέλτιστη δυνατή λύση. Το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ διατηρεί το δικαίωμα να μην αποδεχθεί άτομα, που δεν γνωρίζει, δεν έχουν συστάσεις από μέλη του και δεν συμβαδίζουν με το γενικότερο πνεύμα του.
5. Η διατροφή θα λαμβάνει χώρα στον τόπο κατασκήνωσης (πρόγευμα και δείπνο). Καθένας θα πρέπει να φέρει μαζί του τα αναγκαία τρόφιμα για το πρόγευμα και το δείπνο του, επιλέγοντας ή δυνατόν είδη μη ζωικής προέλευσης. Ενδεικτικά προτείνονται ικανές ποσότητες από:
Μπάρες δημητριακών και δημητριακά (βρώμη κλπ).
Σοκολάτες υγείας, μέλι, μαρμελάδα, παξιμάδια.
Ξηροί καρποί και σταφίδες .
Εποχικά Φρούτα (μπανάνες κλπ).
Γάλα αμυγδάλου, φουντουκιού, σόγιας.
Νερό σε μπουκάλια.
6. Δεν επιτρέπονται τα ακόλουθα κατά τη διάρκεια του προγράμματος, ως ασύμβατες περισπάσεις προς τη φύση και τους σκοπούς του και κάποια ως αντίθετα και προς νομικές διατάξεις:
Χρήση κινητών τηλεφώνων (εκτός ανάγκης), τηλεοράσεων, ραδιοφώνων και ηλεκτρονικών υπολογιστών ή συσκευών άλλης φύσεως.
Χρήση αλκοόλ, πάσης φύσεως ναρκωτικών και διεγερτικών ουσιών.
Σωματική επαφή σεξουαλικού περιεχομένου.
Διαπληκτισμοί, λογομαχίες, ύβρεις και πάσης φύσεως αρνητισμοί.
Θόρυβοι και πάσης φύσεως διασπάσεις της προσοχής και ηρεμίας της ομάδας.
Ανήλικα παιδιά χωρίς παρουσία ενηλίκου γονέως κι άτομα πάσχοντα από ασθένειες, που αντενδείκνυνται για συμμετοχή στο πρόγραμμα.

ΑΝΑΓΚΑΙΟΣ ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ:
Η παραμονή στη φύση, την εποχή αυτή του χρόνου και στο συγκεκριμένο υψόμετρο, προϋποθέτει μία ελάχιστη προετοιμασία, ώστε να μην καταστεί η εμπειρία, στενάχωρη δοκιμασία. Επιβάλλεται κάθε συμμέτοχος να έχει μαζί του:
Ζεστά ρούχα, ορειβατικά μποτάκια ή άρβυλα, αδιάβροχα για όλο το σώμα , μπουφάν, σκούφο και γάντια.
Ατομική σκηνή με προστασία βροχής.
Υπνόσακκο, με υπόστρωμα αδιάβροχο, χρήσιμο και για τις εξωτερικές μας ασκήσεις και είδη υγιεινής.
Φακό με μπαταρίες ικανές για δύο ημέρες χρήσης.
Σακκίδιο για τη μεταφορά πραγμάτων αναγκαίων στις πεζοπορίες μας.
Ατομικό φαρμακείο και ενδεχομένως τα αναγκαία για τη χρήση καθενός φάρμακα. Όσοι τελούν υπό φαρμακευτική αγωγή, καλό είναι να ενημερώσουν τους υπεύθυνους του προγράμματος κατά τη δήλωση συμμετοχής τους.
Είδη φαγητού (μεταλλικό ή ξύλινο πιάτο, κουτάλι, μαχαίρι κλπ).
Κράνος κεφαλής και όσοι διαθέτουν και είδη αναρρίχησης/καταρρίχησης (μποντριέ, οκτάρι κλπ).
Σημειωματάριο και στυλό.

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ οργανώνει την 4η ΣΟΛΕ χωρίς να έχει απαιτήσεις ανταπόδοσης οιασδήποτε μορφής εκ μέρους των συμμετεχόντων. Η συμμετοχή, με καλή διάθεση κι ιδίως η ωφέλεια, που μπορεί καθένας που συμμετέχει, να βρει, από αυτήν τη συμμετοχή του, αποτελεί τη μεγαλύτερη ανταμοιβή μας.
Είναι βεβαίως ευπρόσδεκτο κάθε αίτημα ενδιαφερομένου, που με σοβαρότητα και μετά από αξιολόγηση του έργου μας, το εκτιμά και θέλει να αποτελεί ενεργό μέρος του, να εισέλθει στην κίνησή μας ως μέλος, καθώς και κάθε οικειοθελής, ελεύθερη και καλοπροαίρετη οικονομική ή άλλης φύσεως συνεισφορά, προς την Κίνησή μας, που θα βελτιώνει τις συνθήκες κάθε επόμενης ΣΟΛΕ, αλλά και των υπολοίπων δράσεών μας.
Όσοι επιθυμείτε να συμμετάσχετε, μπορείτε να στείλετε μήνυμα στο τηλέφωνο του Προέδρου της Κίνησης Κυριάκου Κόκκινου +30 6973022722 ή και ηλεκτρονικό μήνυμα στο cosmopolis.organicity@gmail.com, αναγράφοντας πλήρη στοιχεία συμμετεχόντων, κινητό τηλέφωνο, e-mail εκάστου κι ημερομηνία γέννησης, προκειμένου να υπάρξει σχετικός συντονισμός και να σας σταλεί η αίτηση συμμετοχής και οδηγίες για το σημείο συνάντησής μας.

Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Coach, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ 

Πρόσκληση για να συμμετάσχουμε στον πανηγυρικό εσπερινό της εορτής του Αγ. Ισιδώρου Πηλουσιώτη στο ομώνυμο εκκλησάκι των Αγ. Ισιδώρων Λυκαβηττού την Παρασκευή, 3/2/2023 στις 17.30

Όσα μέλη και φίλοι της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ επιθυμούν, θα παρευρεθούμε στον πανηγυρικό εσπερινό της εορτής του Αγ. Ισιδώρου Πηλουσιώτη στο πνευματικό μας κέντρο, στο ομώνυμο εκκλησάκι των Αγ. Ισιδώρων Λυκαβηττού την Παρασκευή, 3/2/2023 στις 17.30 .

Ο Όσιος Ισίδωρος γεννήθηκε στην Αίγυπτο περί το 360 μ.Χ.. Σε νεαρή ηλικία έλαβε πλούσια θεολογική και φιλοσοφική γνώση. Στην αρχή εργάσθηκε ως διδάσκαλος και κατηχητής της Εκκλησίας της Αλεξάνδρειας.

Επιζητώντας όμως την ησυχία, για να μπορεί να ασχοληθεί με τη μελέτη των Αγίων Γραφών και για να αυξήσει περισσότερο τον αγώνα για απόκτηση των αρετών, αποσύρθηκε σε μοναστήρι στο όρος Πηλούσιο. Το Πηλούσιο βρίσκεται στην Αίγυπτο, στο βορειοανατολικό άκρο του δέλτα του Νείλου, κοντά στο σημερινό Πόρτ Σάιντ.

Αργότερα, χειροτονήθηκε ιερέας και στη συνέχεια εξελέγη ηγούμενος στην ίδια Μονή. Λόγω της τεράστιας θεολογικής του κατάρτισης, αλλά και της βαθιάς ασκητικής του καλλιέργειας, απέκτησε μεγάλο κύρος και φήμη, ώστε να θεωρείται μοναδικός στην ερμηνεία περίπλοκων ή δυσνόητων χωρίων της Αγίας Γραφής.

Με το λόγο του ο Άγιος Ισίδωρος φώτιζε και παρηγορούσε τους πιστούς, οδηγούσε τους αναβλητικούς ανθρώπους στο σωστό δρόμο, στήριζε τους αγωνιστές του καλού και του τίμιου, σωφρόνιζε τους απειθείς και αμελείς στα πνευματικά πράγματα.

Ακόμη, παρενέβαινε και συμβούλευε τους βασιλείς και τους ηγέτες του λαού και τους ήλεγχε ανάλογα, με σκοπό να ενδιαφέρονται πραγματικά για το κοινό καλό, χωρίς ιδιοτέλειες και προσωποληψίες.

Ο Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης συνέγραψε αρκετές Πραγματείες, καθώς και πλήθος Επιστολών, με τις οποίες νουθετούσε, συμβούλευε, παρηγορούσε και συγχρόνως εξηγούσε το «απόθετο κάλλος» των Ιερών Γραφών, κατά τον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο.

Είχε πάντοτε ετοιμότητα να δίνει τις καλύτερες ερμηνείες και να εκφράζει με σαφήνεια και σταθερότητα την Ορθόδοξη διδασκαλία, όταν οι πιστοί τον ρωτούσαν για χωρία της Αγίας Γραφής.

Εκοιμήθη ειρηνικά το 440 μ.Χ., παραμένοντας στη συνείδηση των πιστών της Εκκλησίας ως ένας σπουδαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας του 5ου αιώνα και ένας αυθεντικός διαχρονικός εκφραστής του γνήσιου Ορθόδοξου φρονήματος, διατηρώντας με ακρίβεια το «λάθρα βιώσας» στον Ορθόδοξο μοναχισμό.

Ο Όσιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης βίωσε το ανέσπερο φως που χαρίζει ο Χριστός, ο Ήλιος της Δικαιοσύνης στους εκλεκτούς του φίλους, τους Αγίους της Εκκλησίας.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΩΝ ΙΣΙΔΩΡΩΝ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ

Αποσπάσματα από το βιβλίο
ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΙΣΙΔΩΡΟΙ ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΥ εκδ. 1952 Λυκαβηττός:

Στα ΒΑ του αρχαίου Άστεος και συγκεκριμένα στο μέσο της πεδιάδας της Νέας Πόλεως των Αθηνών ορθώνει αγέρωχα το ανάστημά του ο γηραιός Λυκαβηττός. Γερασμένος από τα χρόνια φαίνεται γερμένος και καθισμένος στα πόδια του σαν ένα μεγάλο πέτρινο λιοντάρι. Οι αρχαίοι γεωγράφοι και οι παλαιοί περιηγητές τον ονομάζουν όρος, και μάλιστα χαμηλό, διότι έχει μικρό ανάστημα και ακόμα μικρότερη περιφέρεια. Το ύψος του μόλις φθάνει τα 277,50 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, και η περιφέρειά του τα 5 χιλιόμετρα.

Ο Λυκαβηττός ήταν κατάφυτος κατά την αρχαία εποχή, όχι όσο σε δάσος, όσο σε βότανα και θυμάρια. Στις πλαγιές του είχαν φυτευθεί ελιές και άμπελοι. Ασφόδελοι, φιδόχορτα, λουμινιές, αγριοφασκομηλιές, θυμάρια, ανεμώνες, παπαρούνες και αγριόχορτα κάλυπταν όλη την πετρώδη επιφάνεια, όπως και σήμερα. Γι’ αυτό ο αρχαίος λεξικογράφος Ησύχιος ονομάζει το Λυκαβηττό «όρος εκβότανον» και πλήρες θάμνων. Το όνομα δε εδόθει διότι ήταν γεμάτο λύκους [παρά το λύκοις πληθύειν], όχι βέβαια λύκους θηρία, αλλά λύκους άνθη και βότανα, όπως εξηγεί ο Αθηναίος ιστοριογράφος Φαλίνος «λύκοι τα άνθη της ίριδος».

Οι Άγιοι Ισίδωροι: Το εκκλησάκι, είναι κτισμένο ή μάλλον σκαλωμένο στην πιο μεγάλη σπηλιά του Λυκαβηττού. Οι παλαιοί Αθηναίοι το έλεγαν «ο Άγιος Σιδερέας», κατά το Αθηναϊκόν ιδίωμα. Ο χριστιανολόγος Γεώργιος Λαμπάκης γράφει: «Προς συμπλήρωσιν της χριστιανικής ιστορίας του όλου Λυκαβηττού αναφέρομεν ότι εις την ΒΔ πλευράν αυτού, υπό ικανώς ευρύ σπήλαιον, εύρηται χριστιανικός ναός, του Αγίου Ισιδώρου. Ολίγον δε τούτου κατωτέρω, υπό αποτόμους πέτρας, εύρηται ρωγμή, ήτις εκ των περισωθέντων εν αυτή ασβεστοχρισμάτων πιθανώς εχρησίμευσεν επί Τουρκοκρατίας ως καταφύγιον ασκητού τινός».

Το ναΐσκον επισκέφθει και ο Αναστάσιος Ορλάνδος, καθηγητής του Πολυτεχνείου και Ακαδημαϊκός, περίφημος δε της Χριστιανικής Αρχιτεκτονικής ερευνητής, το έτος 1932 και έγραψε περί αυτού: «Εύρηται κατά την ΝΔ κλιτύν (πλευρά) του Λυκαβηττού, προσκολλημένος επί το ορθώς αποκεκομμένου βράχου. Είναι μονόκλιτος βασιλική, ξυλόστεγος, διαστάσεων 5,20 μέτρων επί 12,08 μέτρων. Καείσα το 1930 ανεκαινίσθη το 1931 σχεδόν εκ βάθρων » (ευρετήριον των Μνημείων της Ελλάδος, Αθήναι 1933, τεύχος Γ’, σελ 131.) Ιστορία του Ιερού Ναού των Αγίων Ισιδώρων: Πότε ακριβώς κτίστηκε ο ναός των Αγίων Ισιδώρων, δεν μας είναι γνωστό. Παλαιά παράδοσις αναφέρει ότι την αφορμή της ιδρύσεως έδωσε η ανεύρεσις στην σπηλιά λευκών εκ του χρόνου οστών ασκητού φέροντος εις το στήθος του την εικόνα των Αγίων Ισιδώρων. Άλλη ότι το μέρος αυτό χρησίμευε ως τόπος μελέτης των δύο εν Αθήναις φίλων και συμφοιτητών κατά τον 4ο αιώνα Βασιλείου του Μεγάλου και Γρηγορίου του Θεολόγου.

Η εγκυκλοπαίδεια Μακρή αναβιβάζει την ίδρυση του ναού στον ΙΣΤ’ αιώνα, ενώ ο Αθηναίος ιατρός και ιστοριοδίφης Τάσος Νερούτσος στο έργο του Χριστιανικαί Αθήναι γράφει τα εξής περί της θέσεως του ναού «Περί τους δυσμικούς, λέγει πρόποδας του Λυκαβηττού, έξωθεν των πάλαι Ηρίων Πυλών (Ηρία ονομάζονταν οι τάφοι και τα κενοτάφια) όπου έκειντο αι κοιναί ταφαί των εθνικών, υπήρχεν ευκτήριον επ’ ονόματι της Αγίας Σιών, περί τον οποίον κατιτέθεντο οι νεκροί των πρώτων χριστιανών μέχρι του φθίνοντος Δ’ αιώνος » και αναφέρει τα ονόματα πολλών εξ αυτών ανάμεσα τους και τον επίσκοπο Κλημάτιο.

Ο ναός γνώρισε άνθηση μετά το 1834 όταν η Αθήνα έγινε η πρωτεύουσα του νεοϊδρυθέντος Ελληνικού Βασιλείου, και αυτό γιατί δεν υπήρχαν πολλοί ναοί τότε στην Αθήνα, οι μεγάλες ενορίες της Ζωοδόχου Πηγής στην οδό Ακαδημίας, Αγίου Διονυσίου οδού Σκουφά και Αγίου Νικολάου Πευκακίων ακόμα δεν είχαν δημιουργηθεί και έτσι οι Αθηναίοι έρχονταν για εκκλησιασμό στον ναΐσκο των Αγίων Ισιδώρων. ‘

Όμως ο ναός συνδέθηκε και με την νεώτερη πολιτική ιστορία, όταν την Κυριακή 7 Ιουνίου του 1859, η νεολαία των Αθηνών, η καλούμενη χρυσή, αποτελούμενη από φοιτητές του Πανεπιστημίου και μαθητές Γυμνασίων, παρά την απαγόρευση της Κυβερνήσεως και της Αστυνομίας, ετέλεσε στους Αγίους Ισιδώρους δέηση υπέρ ευοδώσεως του αγώνος των Γαλλο- Σαρδηνίων εις τον αγώνα τους εναντίον της Αυστριακής εισβολής στην Ιταλία και τούτο γιατί η τότε κυβέρνηση υπό το ναύαρχο Μιαούλη είχε αποφασίσει ουδετερότητα δια να μην ψυχρανθούν οι σχέσεις με τον βασιλέα Όθωνα. Κατά το έτος 1929 ο ναός κάηκε εξ αμελείας του νεοκώρου, ανηγέρθει όμως ευθύς αμέσως ευρυχωρότερος με την συνδρομή των περιοίκων και δαπάναις του μηχανικού Κ. Κωττάκη.

Από το 1937 άρχισε η ακμή του ναού με την συνδρομή των κατοίκων, ενώ κατασκευάστηκαν το τέμπλο, το αναλόγιο, το δεσποτικό και οι λοιπή διακόσμηση του ναού, ενώ καθιερώθηκε και η λιτάνευση της ιεράς εικόνος των Αγίων Ισιδώρων κατά τις επετείους της εορτής των. Κατά τα έτη της Γερμανο-Ιταλικής κατοχής ο ναός έκλεισε ενώ οι Ιταλοί βρήκαν την ευκαιρία να συλήσουν το ναό κλέβοντας όλα τα ιερά σκεύη, ήτοι ευαγγέλια, θυμιατά, εικόνες, δισκοπότηρα, πολυελαίους κ.λ.π., ενώ προσπάθησαν να λεηλατήσουν και την εικόνα των Αγίων Ισιδώρων καταστρέφοντας το ασημένιο πουκάμισο αυτής. Μετά την απελευθέρωση άρχισε κανονικά η λειτουργία του Ιερού Ναού.

Σύγχρονη ιστορία του Ιερού Ναού Τα τελευταία χρόνια ο ιερός ναός των Αγίων Ισιδώρων έχει γνωρίσει μεγάλη ακμή και λειτουργεί με τρόπο ανάλογο των ενοριών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Με τον ερχομό του εφημερίου μας πατρός Δημητρίου Λουπασάκη τον Μάρτιο του 2001, ξεκίνησε μία όμορφη προσπάθεια ανασυγκροτήσεως με την πολύτιμη συμμετοχή και συνεργασία πολλών νέων ανθρώπων αλλά και των παλαιότερων. Οι πρώτες ενέργειες επικεντρώθηκαν στις επισκευές και τη συντήρηση του ιερού ναού που είχε υποστεί πολλές σημαντικές φθορές από τον χρόνο και την υγρασία. Αυτές οι εργασίες επαναλαμβάνονται περιοδικά κάθε 3-4 χρόνια επειδή ο ναός είναι ενωμένος με το βράχο με αποτέλεσμα το νερό της βροχής να προκαλεί προβλήματα στην στεγανότητά του.

Οι ιερές εικόνες, τα ιερά σκεύη και όλος ο ξυλόγλυπτος εξοπλισμός του, ήταν σε κακή κατάσταση, οπότε σταδιακά ξεκίνησε η συντήρησή τους ή η αντικατάστασή αυτών που είχαν καταστραφεί. Παράλληλα ο εξωτερικός περιβάλλοντας χώρος θυμίζοντας εγκατάλειψη, χρειάστηκε μεγάλες και επίπονες προσπάθειες, ειδικά τον πρώτο χρόνο από ελάχιστα άτομα, συνεργάτες του πατρός Δημητρίου, ώστε να καθαρισθεί και να ευπρεπιστεί. Απομακρύνθηκαν με την βοήθεια φορτηγών του Δήμου Αθηναίων, πολλά σκουπίδια, μπάζα, θάμνοι, ξερά χόρτα τα οποία είχαν μεταβάλει σε κρανίου τόπου την όμορφη αυτή γωνιά του Λυκαβηττού.

Φυτεύτηκαν πολλά νέα δένδρα, θάμνοι, καλλωπιστικά φυτά, ώστε να θυμίζει ένα νέο κήπο της Εδέμ. Έγιναν πολλά έργα συντήρησης στους παλαιούς μαντρότοιχους οι οποίοι είχαν φθαρεί, ενώ μετά από πολυετείς προσπάθειες ο ναός απέκτησε δική του αποκλειστική υδροδότηση, αφού για πολλά χρόνια “έπασχε” από έλλειψη νερού, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες. Όμως και στην πνευματική ζωή υπήρξε μεγάλη αναβάθμιση αφού πλέον δεν γίνονται Θ. Λειτουργίες μόνο τις Κυριακές, αλλά και όλες τις μεγάλες εορτές και πολλές ιερές αγρυπνίες, όπως άλλες πνευματικές εκδηλώσεις και συνάξεις.

Από το πρώτο χρόνο της διακονίας του π. Δημητρίου ξεκίνησε και η έκδοση ενός υποτυπώδους περιοδικού, το οποίο στη συνέχεια εξελίχθηκε στην σημερινή του δομή και μορφή και στο οποίο αρθρογραφούν εξαιρετικοί επιστήμονες πολλών ειδικοτήτων προσδίδοντας έτσι στο περιοδικό κύρος και ακτινοβολία πνευματική.

Τέλος μετά από τις παρακλήσεις πολλών προσκυνητών των Αγίων Ισιδώρων από όλα τα μέρη της Ελλάδος, αλλά και το εξωτερικό, δημιουργήθηκε ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, με την δυνατότητα, σε πρώτη φάση, ανάγνωσης του προγράμματος ακολουθιών του ιερού ναού και του περιοδικού σε ηλεκτρονική μορφή όπως και της ζωντανής αναμετάδοσης όλων των ιερών ακολουθιών ραδιοφωνικά. Όλα τα παραπάνω δεν θα μπορούσαν να επιτευχθούν χωρίς την ευλογία και τη χάρη του Θεού και των Αγίων Ισιδώρων, αλλά και την πολύτιμη και συγκινητική βοήθεια και συνδρομή όλων των φίλων και των προσκυνητών του ιερού ναού οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια είναι παρόντες και συμμέτοχοι σε όλες τις προσπάθειες και τους αγώνες που γίνονται ώστε οι Άγιοι Ισίδωροι να αναδειχθούν σε μια πνευματική όαση, στη αετοφωλιά του Λυκαβηττού μέσα στην σημερινή άνυδρη έρημο της πόλης των Αθηνών.
Επιμέλεια
π. Δημήτριος Καββαθάς
π. Χαράλαμπος Βαρβαγιάννης

Ο απολογισμός των δράσεων των μελών και φίλων της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, στη δύσκολη λόγω κοροναϊού τριετία 2020-2021-2021

Ο απολογισμός των δράσεων των μελών και φίλων της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, μέσα στη δύσκολη λόγω κοροναϊού τριετία, 2020-2021-2021, όπως παρουσιάστηκε στη γενική μας Συνέλευση την Κυριακή, 22/1/2023.

Ευχαριστώ όλους για την ενεργό συμμετοχή, συνεισφορά στις ανάγκες, που είναι ποικίλες και πολλές και στη θετική συνεργασία, που απέφερε ένα σημαντικό έργο, υλοποιώντας το όραμα της οργανικότητας εντός του Κόσμου.

Το νέο μας Διοικητικό Συμβούλιο, που εκλέχθηκε για την επόμενη τριετία αποτελείται από τον Κυριάκο Κόκκινο ως Πρόεδρο, το Δημήτρη Χριστοδουλόπουλο ως Αντιπρόεδρο, τη Λία Καζαντζή ως Γενική Γραμματέα, το Σπύρο Κούλη ως Ειδικό Γραμματέα και τη Δέσποινα – Ίριδα Κοκκίνου ως Ταμία του σωματείου.

Κάθε επιτυχία στο συνεχιζόμενο έργο, που μεταβάλει δυναμικά τον Κόσμο, προς μία κατεύθυνση βίωσης του Καλού κ’ Αγαθού!

Ευελπιστούμε στη διεύρυνση του κύκλου των ενεργών φίλων, μελών, πολιτών και εθελοντών, μέσω της σύνδρασης των οποίων μπορούμε πράγματι να ανεβάσουμε τον Κόσμο μας Ψηλά!

Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Πρόεδρος Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Γιάννη Ρίτσου «Ο απαράδεκτος»!

Αποτραβήχτηκε απ’ τη συντροφιά μας λίγο λίγο,

σαν κάπως λυπημένος,

σαν κάπως παράξενα γαλήνιος,

σα να ‘χε ανακαλύψει κάτι μεγάλο κι αμετάδοτο – ένα άγαλμα ακέφαλο, ένα άστρο, μιαν αλήθεια,

μια τελευταία και μόνη αλήθεια· –ποιαν;- τον ρωτήσαμε.

Εκείνος δε μίλησε, σα να ‘ξερε τάχα πως εμείς δεν μπορούσαμε

μήτε που θέλαμε να μάθουμε.

Την πρώτη πέτρα του τη ρίξαμε οι φίλοι του.

Οι αντίπαλοι άλλο που δε θέλαν.

Στη δίκη τον ρώτησαν, τον ξαναρώτησαν.

Εκείνος ούτε λέξη.

Τότε ο πρόεδρος χτύπησε το κουδούνι δυνατά, φώναξε, οργίστηκε:

να γίνει ησυχία, να μην ακούγεται η σιωπή του κατηγορουμένου.

Παμψηφεί η καταδίκη.

Γυρίσαμε ένας ένας κι ακουμπήσαμε το μέτωπο στον τοίχο.

*Από τη συλλογή «Πέτρες», Ποιήματα Ι’, Κέδρος, Αθήνα 1998, σ. 110.

Ο πίνακας «Ο λιθοβολισμός του Αγ. Στεφάνου» είναι του Luigi Garzi (1638–1721)

Η Ελευθερία, που ενώνει Ελλάδα, ΗΠΑ και Γαλλία, αλλά και όλους τους αγωνιζομένους, για μία ευδαίμονα ανθρωπότητα!

Το Άγαλμα της Ελευθερίας είναι το κορυφαίο αξιοθέατο της Νέας Υόρκης και σύμβολο των ΗΠΑ, που ενσαρκώνει την ιδέα της ελευθερίας, που τόσο επηρέασε την Αμερικανική επανάσταση, λόγο για τον οποίο στο αριστερό χέρι της φέρει μια πλάκα, στην οποία αναγράφεται η ημερομηνία «4 Ιουλίου 1776», ημέρα ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Αποτελεί δώρο της Γαλλίας μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, μια κι η Γαλλική Επανάσταση συνδέθηκε με το τρίπτυχο Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφότητα, ενώ φέρει και άρωμα Ελλάδας, αφού φτιάχθηκε με πρότυπο τον Κολοσσό της Ρόδου , η ιστορία της οποίας είναι ζυμωμένη με αγώνες για ελευθερία, λόγο που είναι η κυρίαρχη ιδέα που διαπνέει τον εθνικό μας ύμνο στην Ελευθερία..

Η Lady Liberty, που η πλήρη ονομασία της είναι “Η Ελευθερία Φωτίζοντας τον Κόσμο”, στα γαλλικά La Liberté Éclairant le Monde, είναι ένα μνημείο γεμάτο συμβολισμούς, που σχεδίασε ο Frederic Bartholdi με επικεφαλή μηχανικό τον Alexandre Gustave Eiffel και βρίσκεται στο Νησί της Ελευθερίας (Liberty Island). Στο φωτοστέφανο που μοιάζει με στέμμα, διαθέτει επτά ακτίνες, που συμβολίζουν τις επτά ηπείρους του κόσμου και τις επτά θάλασσες. Τα πόδια του αγάλματος είναι δεμένα με δεσμά που έχουν σπάσει.

Επίσης, το Άγαλμα κοιτά προς τα νοτιοανατολικά για να υποδέχεται τους μετανάστες που φτάνουν με πλοίο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το 1903, μετά από πρωτοβουλία της φιλάνθρωπου Τζορτζίνα Σκάιλερ, τοποθετήθηκε στη βάση του αγάλματος πλακέτα που αναγράφει το σονέτο της ποιήτριας και ακτιβίστριας Έμμα Λάζαρους «Ο Νέος Κολοσσός». Είχε γραφτεί το 1883 με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για την ανέγερση του αγάλματος. Το ποίημα αντιπαρέβαλε στο αρρενωπό αρχαίο ελληνικό άγαλμα του Κολοσσού της Ρόδου, το Άγαλμα της Ελευθερίας , ως σύμβολο μητρικής ισχύoς και ισότητας, που αντί να στέκεται φρουρός, όπως ο αρχαίος Κολοσσός εκείνη, η «Μητέρα των εξόριστων», στέκεται στο λιμάνι καλοσωρίζοντας τους ξένους κραυγάζοντας «με χείλη βουβά» το καλωσήρθες.

Το ποίημα της Λάζαρους που μέχρι σήμερα παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ποιήματα της σύγχρονης εποχής, μετέτρεψε το άγαλμα της ελευθερίας σε σύμβολο μητρικής φιλοξενίας και ελπίδας για τους απανταχού κατατρεγμένους.

Η φράση του ποιήματος «δώστε σε μένα τους φτωχούς, τους καταφρονεμένους σας» έγινε σύμβολο των Η.Π.Α. ως χώρα που προωθεί την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά και ως χώρα υποδοχής μεταναστών, η εργασία των οποίων συνέβαλλε στην ανάπτυξή της.

«Δεν μοιάζει με τον μπρούτζινο τον κολοσσό της Ρόδου

Που τα κυρίαρχα σκέλη του σε δυο στεριές πατούσαν·

Εδώ στις πύλες του Ωκεανού τις δυτικές θα στέκει

Μι’ αντρογυναίκα με πυρσό, που αντίς για φλόγα υψώνει

Την αστραπή αιχμάλωτη, και τ’ όνομά της: Μάνα,

Μητέρα των εξόριστων. Από τον φάρο – χέρι της

Φωτοβολάει ως πέρα παγκόσμιο καλωσόρισμα

Και μ’ ένα βλέμμα ήρεμο στ’ απάνεμο λιμάνι

Δεσπόζει που δυο δίδυμες πόλεις το περιζώνουν.

«Κρατείστε, Χώρες Παλιές, εσείς τις τελετές », κραυγάζει.

«Δώστε σε μένα τους φτωχούς, τους καταφρονεμένους σας

Που τσάκισαν οι συμφορές και λαχταρούν γι’ ανάσα

Ελεύθερη, στείλτε μου εδώ τους ανεμοδαρμένους,

Τους άστεγους, τους ναυαγούς κι όλο τ’ ανθρωπολόι

Που περισεύει ανέλπιδο στις σκυθρωπές ακτές σας.

Πίσω απ’ την πύλη τη χρυσή τη λάμπα μου ανυψώνω».».

The New Colossus

BY EMMA LAZARUS

Not like the brazen giant of Greek fame,

With conquering limbs astride from land to land;

Here at our sea-washed, sunset gates shall stand

A mighty woman with a torch, whose flame

Is the imprisoned lightning, and her name

Mother of Exiles. From her beacon-hand

Glows world-wide welcome; her mild eyes command

The air-bridged harbor that twin cities frame.

“Keep, ancient lands, your storied pomp!” cries she

With silent lips. “Give me your tired, your poor,

Your huddled masses yearning to breathe free,

The wretched refuse of your teeming shore.

Send these, the homeless, tempest-tost to me,

I lift my lamp beside the golden door!”

Κρίση = «Κίνδυνος», αλλά και «Ευκαιρία»!

Το ιδεόγραμμα της έννοιας ΚΡΙΣΗ στα κινεζικά αποδίδεται με τη σύνθεση δύο εννοιών, αυτή του κινδύνου και αυτή της ευκαιρίας!

Όταν η ίδια η γλώσσα φιλοσοφεί, τότε οι άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν ότι οι αναπόφευκτες κρίσεις, που εμφανίζονται στο δρόμο της ζωής τους, δεν αποτελούν παρά το στίβο μάχης, μέσα στον οποίο, αντιμετωπίζοντας γενναία τους κινδύνους και τις προκλήσεις,, εκπαιδεύονται να εκδηλώνουν τις ενδόμυχες ικανότητές τους , να τις οξύνουν και αναπτύσσουν, ώστε να ικανοποιούν βέλτιστα τις ανάγκες και τους σκοπούς, που θέτουν ως άξιους των αγώνων τους.

Έτσι ο σύμφυτος κίνδυνος των κρίσεων παύει να αποτελεί κάτι «αρνητικό» και γίνεται αντιληπτός ως ευκαιρία και το μόνο μέσο επίτευξης της ευδαιμονίας.

Κυριάκος Κόκκινος

Γενική Συνέλευση των μελών της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Καλούνται τα μέλη του σωματείου «Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ» , σε Γενική Συνέλευση, την Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2023 και ώρα 11.00, στα γραφεία μας επί της οδού Κάνιγγος 33, Αθήνα, 7ος όροφος.
Τα θέματα ημερήσιας διάταξης είναι:
1. Απολογισμός διοίκησης.
2. Έκθεση Ελεγκτικής Επιτροπής.
3. Έγκριση πεπραγμένων.
4. Έγκριση νεοεισερχομένων μελών.
5. Εκλογή νέου Διοικητικού Συμβουλίου και Ελεγκτικής Επιτροπής.
6. Διάλογος για το μέλλον της Οργανικότητας.
7. Προγραμματισμός δράσεων για το 2023.
Παρακαλούνται τα μέλη μας να προσέλθουν έγκαιρα, τακτοποιώντας την ετήσια συνδρομή, που μειώθηκε για κοινωνικούς λόγους στα 20 ευρώ.
Σας γνωρίζουμε ότι εφέτος η κοπή της πίτας μας θα λάβει χώρα αρχές Φεβρουαρίου, στην Πάρνηθα, στον τόπο που θα λάβει χώρα η ετήσια χειμερινή μας εκπαίδευση – διαβίωση Ολικού Πνευματικού Επαναπρογραμματισμού. Θα βγει νεότερη ανακοίνωση.

Με εκτίμηση
Το Διοικητικό Συμβούλιο

Η Πνευματική Πύλη του Δωδεκαημέρου – Ένα επίκαιρο άρθρο του Κυριάκου Κόκκινου, Δικηγόρου, CSAP, Coach και Προέδρου της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Μέσα στα εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια εμφάνισης του ανθρώπου στον κόσμο, το είδος μας κατόρθωσε να εξελιχθεί βιολογικά, αλλά και ψυχοπνευματικά. Έτσι μετά από μία μεγάλη περίοδο παραμονής μας στο μέσο της τροφικής αλυσίδας, τις τελευταίες χιλιετίες κατορθώσαμε να ανεβούμε ραγδαία την κλίμακα και να βρισκόμαστε στην κορυφή της. Αυτό δεν μας καθιστά όμως δυνάστες της φύσης, αφού θα έπρεπε να είμαστε αγαθοί και εν συνέσει διαχειριστές της, προς μεγέθυνση της αρμονικής αλληλεπίδρασης των όντων, ζώων, φυτών και πραγμάτων, που την αποτελούν.

Έτσι είναι χαρακτηριστικό της πλέον ιστορικά ώριμης εξελικτικής φάσης της ανθρωπότητας ότι δεν μεγάλωσε μόνον το μέγεθος του εγκεφάλου του ανθρώπου, επιτρέποντάς μας να αναζητούμε απαντήσεις σε πολύπλοκα θέματα και να επιλύουμε σύνθετα προβλήματα, αλλά κυρίως το γεγονός ότι ξεφύγαμε από τον εγκλωβισμό στην αναζήτηση μόνον εξασφάλισης των όρων της ζωικής μας επιβίωσης, επεκτείνοντας το ενδιαφέρον μας στην εύρεση ενός αληθούς νοήματος στο φαινόμενο της ζωής και του μοναδικού ρόλου μας εντός του Κόσμου.

Οι απαντήσεις στα καθολικά υπαρξιακά ερωτήματα των τελευταίων χιλιετιών, διερευνήθηκαν από επιστήμονες, φιλοσόφους, θεολόγους, ιερείς και ασκητές κι οι απαντήσεις φωτίσθηκαν εσχάτως με ξεκάθαρο και ολοκληρωμένο τρόπο μέσω της εν χρόνω έλευσης του Θεανθρώπου, του Βίου, της Διδασκαλίας, των Παθών και της Ανάστασής Του.

Το Άγιο Δωδεκαήμερο, δηλαδή η ιερή και εορταστική περίοδος από τα Χριστούγεννα (25η Δεκεμβρίου) έως την παραμονή των Θεοφανείων, έχει αγκαλιαστεί μεν από την υφήλιο, πλην όμως μεταπίπτοντας σε μία ευκαιρία διασκέδασης αντί ψυχαγωγίας. Κι η βαθιά φιλοσοφική μας γλώσσα μας εξηγεί ότι η διασκέδαση αυτή, δηλαδή ουσιαστικά ο διασκορπισμός μας σε πάσης φύσεως υλικές απολαύσεις, μας απομακρύνει από την οδό μέσω της οποίας μπορούμε να βιώσουμε τις πραγματικές Αλήθειες. Με έντεχνο έτσι τρόπο ζούμε στην πλάνη του να εορτάζουμε δήθεν πνευματικές εορτές χωρίς Πνεύμα, χωρίς να μας αγγίζουν στο ελάχιστο, ζώντας στην εξωτερικότητα, απομακρυνόμενοι έτσι της Οδού, η οποία και μόνον άγει στην έξοδο από την υλική διττότητα , το διαχωρισμό, την πολλαπλότητα, την έλλειψη νοήματος και εν γένει την πτωτική κατάσταση του ανθρώπου, που βιώνουμε ως δυστυχία και θάνατο.

Με την αποϊεροποίηση και μετατροπή των συγκλονιστικής σημασίας ιερών μας εορτών σε κοσμική πανήγυρη χάνουμε την ευκαιρία να «ψυχαγωγηθούμε», να καθοδηγηθούμε δηλαδή μέσω ησυχίας, προσευχής, μετοχής στα μυστήρια και συνεπών με αυτά πράξεων,  ως ψυχές, ως θείες δηλαδή εικόνες, που αξίζουν τη μεγαλύτερη προσοχή, στην Οδό για να καταστούμε μέτοχοι των Θείων Ενεργειών. Θα ήταν επωφελέστερο για όλους οι 12 αυτές ημέρες να αποτελούν μία ετήσια ευκαιρία αποκωδικοποίησης της πορείας μας κατά τη διάρκεια της ζωής μας, από τη γέννησή μας εν πνεύματι, ως εν δυνάμει Όντα, κατά τα πνευματικώς συντελούμενα Χριστούγεννα, έως τη Φώτισή μας κατά τα Άγια Θεοφάνεια, μεταμορφωνόμενοι σε εν ενεργεία Όντα.

Γιατί κατά τον υμνωδό «Θεός γίγνεται άνθρωπος, ίνα Θεόν τον Αδάμ απεργάσηται», δηλαδή ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να μπορέσει ο άνθρωπος να γίνει Θεός ή όπως λέγει ο Μέγας Αθανάσιος: «Αυτός γαρ (ο Λόγος) ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν».

Ο άνθρωπος γεννιέται λοιπόν κι ευθύς αναλαμβάνει να «κουβαλήσει το σταυρό του», ως στάδιο παίδευσης, αποκαλύπτοντας έτσι σταδιακά, κατά τη διαδρομή του στον κοσμικό Γολγοθά και κατά την ετήσια αναβάπτιση κι αναγέννησή του δια τη βίωσης των  Θείων Μυστηρίων, το «άγαλμα της ψυχής» του, τη θεία εικόνα του, ομοιουμένος έγχρονα προς το Πρότυπό του.

Είναι μία λυτρωτική πορεία, που ως αποτέλεσμα εξελικτικής διαδικασίας τελείωσης του πνευματικού ανθρώπου, ξεκινά με την ελεύθερη βούλησή του, που περισσότερο από τα υλικά εδέσματα, τροφή, νερό και αέρα, ζητά να συνδεθεί με τις Θείες Ενέργειες και Χάρη, στις οποίες και ενδόμυχα παραδίδεται, με εμπιστοσύνη, ταπεινότητα και επίγνωση, συνεχίζοντας τον καλό αγώνα της Εντελέχειας!

Για μία εμβάθυνση στο ουσιαστικό πνευματικό βίωμα του δωδεκαημέρου, που είναι ικανό να μεταμορφώσει τον άνθρωπο και να τον μεταφέρει  από την εικονική κι εν δυνάμει κατάστασή του, στην εν ενεργεία και καθ’ ομοίωση τελειοποίησή του, ας επιχειρήσουμε να κάνουμε πράξη τις διδαχές του Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου στο «Λόγο ἐν ταῖς Καλάνδαις»:

«Θά σοῦ πάει καλά ὅλη ἡ χρονιά, ὄχι ἄν μεθᾶς τήν πρώτη τοῦ μηνός, ἀλλά ἄν καί τήν πρώτη τοῦ μηνός καί κάθε μέρα κάνεις αὐτά πού ἀρέσουν στόν Θεό.

Διότι ἡ ἡμέρα γίνεται κακή ἤ καλή ὄχι ἀπό τή δική της φύση, ἀφοῦ δέν διαφέρει ἡ μιά μέρα ἀπό τήν ἄλλη, ἀλλά ἀπό τή δική μας ἐπιμέλεια ἤ ραθυμία.

Ἄν κάνεις τήν ἀρετή, σοῦ ἔγινε καλή ἡ μέρα.

Ἄν κάνεις τήν ἁμαρτία, ἔγινε κακή καί γεμάτη κόλαση.

Ἄν ἐμβαθύνεις σ’ αὐτά κι ἔχεις αὐτές τίς διαθέσεις, θά ‘χεις καλή ὅλη τή χρονιά κάνοντας κάθε μέρα προσευχές, ἐλεημοσύνες.

Ἄν ὅμως ἀμελεῖς τήν προσωπική σου ἀρετή κι ἐμπιστεύεσαι τήν εὐφροσύνη τῆς ψυχῆς σου στίς ἀρχές τῶν μηνῶν καί στούς ἀριθμούς τῶν ἡμερῶν, θά ἐρημωθεῖς ἀπ’ ὅλα τά ἀγαθά σου.

Αὐτό, λοιπόν, ἐπειδή τό ἀντιλήφθηκε ὁ διάβολος κι ἐπειδή φροντίζει νά καταλύσει τούς κόπους μας γιά τήν ἀρετή καί νά σβήσει τήν προθυμία τῆς ψυχῆς, μᾶς ἔμαθε νά βάζουμε στίς μέρες τήν ἐτικέτα τῆς εὐτυχίας ἤ τῆς δυστυχίας.

Ἕνας πού ἔπεισε τόν ἑαυτό του ὅτι ἡ ἡμέρα εἶναι κακή ἤ καλή, οὔτε στήν κακή θά φροντίσει γιά καλά ἔργα, διότι τάχα ἄδικα τά κάνει ὅλα καί χωρίς σέ τίποτα νά ὠφελήσει, ἐξαιτίας τῆς κακορρίζικης ἡμέρας· οὔτε στήν καλή πάλι θά τό κάνει αὐτό, διότι τάχα σέ τίποτα δέν τόν ἐμποδίζει ἡ προσωπική του ραθυμία, ἐξαιτίας τῆς καλορρίζικης ἡμέρας, κι ἔτσι καί ἀπό τίς δύο πλευρές θά προδώσει τή σωτηρία του.

Κι ἄλλοτε μέν διότι δῆθεν ἀνώφελα κοπιάζει, ἄλλοτε διότι δῆθεν περιττά, θά ζήσει μέσα στήν ἀργία καί τήν πονηριά.

Γνωρίζοντας, λοιπόν, αὐτό πρέπει νά ἀποφεύγουμε τίς μεθοδεῖες τοῦ διαβόλου καί νά βγάλουμε ἀπό τό νοῦ μας αὐτήν τήν ἰδέα καί νά μή προσέχουμε τίς μέρες οὔτε νά μισοῦμε τή μιά καί ν’ ἀγαποῦμε τήν ἄλλη.

Ὁ χριστιανός δέν πρέπει νά γιορτάζει μόνο μῆνες οὔτε πρωτομηνιές οὔτε Κυριακές, ἀλλά σ’ ὅλη του τή ζωή νά ἔχει τή γιορτή πού τοῦ πρέπει.

Καί ποιά γιορτή τοῦ πρέπει;

Ἄς ἀκούσουμε τόν Παῦλο πού λέει· «Ὥστε ἑορτάζωμεν μή ἐν ζύμῃ παλαιᾷ, μηδέ ἐν ζύμῃ κακίας καί πονηρίας, ἀλλ’ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καί ἀληθείας» (Α΄ Κο 5,8).

Ὅταν λοιπόν ἔχεις καθαρή τή συνείδηση, ἔχεις πάντα γιορτή· τρέφεσαι μέ καλές ἐλπίδες καί ἐντρυφᾶς στήν προσδοκία τῶν μελλόντων ἀγαθῶν· ὅπως, ὅταν δέν ἔχεις παρρησία κι ἔχεις πέσει σέ πολλά ἁμαρτήματα, ἀκόμη κι ἄν εἶναι μύριες γιορτές καί πανηγύρια δέν θά ‘σαι σέ καθόλου καλύτερη θέση ἀπό ἐκείνους πού πενθοῦν.

Διότι, τί ὄφελος ἔχω ἐγώ ἀπό τή λαμπρή μέρα, ὅταν τήν ψυχή μου τή σκοτίζει ἡ συνείδηση;

Ἄν λοιπόν θέλεις νά ‘χεις καί κάποιο κέρδος ἀπό τήν πρωτομηνιά, κάνε τό ἑξῆς. Ὅταν βλέπεις ὅτι συμπληρώθηκε ὁ χρόνος, εὐχαρίστησε τόν Κύριο, διότι σέ ἔβαλε σ’ αὐτήν τήν περίοδο τῶν ἐτῶν. Δημιούργησε κατάνυξη στήν καρδιά σου, ξαναλογάριασε τόν χρόνο τῆς ζωῆς σου, πές στόν ἑαυτό σου· Οἱ μέρες τρέχουν καί περνοῦν, τά χρόνια συμπληρώνονται, πολύ μέρος τοῦ δρόμου προχωρήσαμε. Ἄραγε τί καλό κάναμε; Μήπως ἄραγε φύγουμε ἀπό δῶ ἄδειοι κι ἀπογυμνωμένοι ἀπό κάθε ἀρετή; Τό δικαστήριο εἶναι κοντά, ἡ ζωή μας τρέχει πρός τό γῆρας.

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου,

Λόγος ἐν ταῖς Καλάνδαις, PG 48,955-956».

Καλή ένθεη χρονιά, με φώτιση σε κάθε μας βήμα και επιλογή!

Λυσσά ο διάβολος κατά την Σαρακοστή των Χριστουγέννων – Τι λέει ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας για το πως πρέπει να προσέχουμε και πως να αντιμετωπίζουμε τους πειρασμούς.

🩸Αναφέρει ο μακαριστός Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας:

🩸“Θα μεταχειρισθή ο σατανάς ποικίλας παγίδας, όπως σας παραλύση, δια να εξασθενήσετε και να χάσετε το ηθικόν σας, πλην όμως και εσείς εννοήσατε την πονηράν τέχνην και λάβετε μέτρα αντιστάσεως. Το ότι δοκιμάζεσθε, τούτο είναι από τον Θεόν, διότι σας προγυμνάζει δια την μάχην, σας ψήνει, σας παιδαγωγεί.

🩸Όπως οι στρατιώται που γυμνάζονται εις τους κόπους της ασκήσεως εις τα γυμνάσια, εκεί πρώτα κάμνουν την θεωρίαν της μάχης και κατόπιν, όταν σαλπίση ή σάλπιγγα του πραγματικού πολέμου, γυμνασμένοι όντες ορμούν εις την μάχην με την εσωτερικήν συναίσθησιν, ότι γνωρίζουν πώς να πολεμήσουν, και είναι έτοιμοι να θυσιασθούν δια τον σκοπόν και την ιδεολογίαν των.

🩸Κατά παρόμοιον τρόπον και υμείς τώρα. Αφού εκλήθητε να γίνετε στρατιώται του Ιησού και να πολεμήσετε τον εχθρόν Του, ο Χριστός, σας γυμνάζει προς διαπίστωσιν της προς Αυτόν αγάπης σας, «τις εστι ο αγαπών με, ει μη ο τηρών τας εντολάς μου;».

🩸Θαρσείτε, τέκνα μου, μείνατε πιστοί και αφοσιωμένοι εις Εκείνον, που σας ηγάπησε με τελείαν αγάπην. Οι αξιωματικοί, προτού να αρχίση η μάχη, τους στρατιώτας τους εμψυχώνουν με διάφορα στρατιωτικά και ηρωϊκά εμβατήρια και με διαφόρους διηγήσεις πράξεων ηρωϊκών και τους εξάπτουν το αίσθημα της αυτοθυσίας, αύτη η εργασία τους δίδει πολλήν δύναμιν και ανδρείαν εις την διεξαγομένην μάχην.

🩸Ούτω και ημείς, όπως έκαμαν και οι άγιοι, να μελετώμεν τους αγώνας των μαρτύρων, πως αυτοί ηγωνίσθησαν, καθώς και των οσίων πατέρων, πως ασκήτευσαν, πως εγκατέλειψαν τον κόσμον και τους πάντας και πως ουδέν τους ημπόδισεν εις το να ακολουθήσουν τον δρόμον, που οδηγεί εις τον Ιησούν. Αύτη η μελέτη θα σας τονώση πολύ την καλήν σας θέλησιν και προαίρεσιν, διότι πολλοί μη γνωρίζοντας τας κεκρυμμένας παγίδας εκάμφθησαν και εξέπεσον αι ψυχαί των από την ελπίδα της αιωνίου ζωής.

🩸Μελετάτε την αγάπην του Ιησού μας, η αγάπη του Ιησού θα εξουδετερώση κάθε άλλην φυσικήν αγάπην, και όσον περισσότερον αφήσωμεν, τόσον περισσοτέραν αγάπην θα απολαύσωμεν του Θεού. Άνω πρόσχωμεν, όπου ο Ιησούς κάθεται εκ δεξιών του Θεού, άνω ας βλέπουσιν οι οφθαλμοί μας, διότι άνω εισί τα αιώνια και ατελεύτητα.

🩸Μη κάτω, διότι τα πάντα γη και σποδός. Σκεφθήτε την ουράνιον πολυτέλειαν, εκεί η άπειρος σοφία του Θεού, εκεί τα κάλλη τα ακατανόητα, εκεί αι αγγελικαί μελωδίαι, εκεί ο πλούτος της θείας αγάπης. Εκεί η ανώδυνος ζωή, εκεί θα έχουν αφαιρεθή τα δάκρυα και οι στεναγμοί, εκεί μόνον χαρά, αγάπη, ειρήνη, πάσχα αιώνιον, εορτή που δεν θα έχη τέλος. Ω, βάθος πλούτου και γνώσεως Θεού! « Α οφθαλμός ουκ είδε, και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν Αυτόν» ( Α΄ Κορινθ.2,9 ). Προσέχετε την ευχήν, επιμείνατε προσευχόμενοι. Η προσευχή όλα θα τα τακτοποιήση.

🩸Μη κάμπτεσθε καθόλου. Μείνατε στερεοί εις τον άγιον σκοπόν. Μείνατε κοντά εις τον Ιησούν δια να ζήσετε την πνευματικήν ευτυχίαν. Ουδεμία ευτυχία υπάρχει εκτός μιας και αυτή εν τω Χριστώ. Αι νομιζόμεναι ευτυχίαι εκτός Χριστού, λέγονται καταχρηστικώς, εφ’ όσον αποκτώνται με ένοχα μέσα και διότι τελειώνουν εντός ολίγου και οδηγούν τον άνθρωπον εις την αιώνιον δυστυχίαν.

🩸Αγωνίζεσθε, τέκνα μου, οι άγγελοι πλέκουν στεφάνια με λουλούδια του παραδείσου. Ο Χριστός μας τα λογίζεται εις μαρτύριον. Τι ωραιότερον να μαρτυρή κανείς δια τον Χριστόν!”

🩸Υπομονή και επιμονή λοιπόν στον σκοπό μας. Νηστεία από τα κοσμικά ήθη και μυαλό γρήγορο και σε επαγρύπνηση ώστε όλα να πάνε κατ’ ευχήν και να βιώσουμε Χριστούγεννα με Φώτιση αυτήν την χρονιά.

Καλό Στάδιο

Σημείωση:

Από αύριο Τρίτη αρχίζει η ευλογημένη περίοδος πνευματικής προετοιμασίας για την εντός μας κι εντός της ανθρωπότητας, εν συνόλω, Θείας Γέννησης του Χριστού!

Αρχίζουμε με τα πιο εύκολα, τη νηστεία στα φαγητά και τα ποτά, περνούμε στη νήψη της ψυχής, την αδιάλειπτη προσοχή στα συναισθήματα κι αναγόμαστε στον υψηλό αγώνα του Λόγου, των ιδεών κι εννοιών, με νηστεία θεαμάτων και λόγων!

Όλα με συνεχή προσευχή, αλληλοσυμπαράσταση, υποστήριξη του ενός προς τον άλλο, μελέτη ωφέλιμων βιβλίων, καλών λόγων και έργων!

Η Κιβωτός του Κόσμου κλυδωνίζεται σε κυκλώνα καταγγελιών – Σχολιασμός της επικαιρότητας από τον Κυριάκο Κόκκινο, Δικηγόρο, Coach και Πρόεδρο της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Παρακολουθώ τις δύο τελευταίες ημέρες τη δημόσια διαπόμπευση και ξέσκισμα των σαρκών της Κιβωτού του Κόσμου και του πατρός Αντωνίου, από τους συνήθεις τηλεδικαστές και την έκταση, που έλαβε το ζήτημα, που απαιτεί μία ψύχραιμη θεώρησή του.

Ποιο είναι το ζήτημα, που προκάλεσε αυτήν την έκρηξη δημοσιότητας;

Το ζήτημα ξεκίνησε με τη δημοσιοποίηση καταγγελίας τον Αύγουστο του 2022 για χρήση σωματικής βίας σε παιδιά της δομής του Βόλου, σχετική αναφορά στον εισαγγελέα από το «Συνήγορο του Πολίτη», που προκάλεσε εισαγγελική εντολή για διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, για ασέλγεια και κακοποίηση ενός ενηλίκου σήμερα και άλλες δύο ενδεχομένως καταγγελίες αναλόγων συμπεριφορών, τις οποίες ακολούθησαν κατόπιν αναφορές στα κοινωνικά δίκτυα, που μιλούν για απρεπή μεταχείριση των παιδιών στις δομές της Κιβωτού, κάποιων μη προσδιορισμένων συνεργατών της.

Η αναζήτηση της αλήθειας μέσα από το βομβαρδισμό υποκειμενικών θεωρήσεων, εσωτερικών και προσωπικών κινήτρων και συμφερόντων των αντιτιθέμενων πλευρών, είναι έργο επίπονο και απαιτεί αυτοσυγκράτηση, μεθοδικότητα και διάκριση.

Ειδικά όταν οι «καταγγελίες» γίνονται από παιδιά, μεγάλα σε ηλικία, διαμορφωμένα σε μεγάλο βαθμό ως προσωπικότητες, που φιλοξενήθηκαν στις δομές της Κιβωτού, έχοντας περάσει από σκληρές συνθήκες και εμπειρίες πριν βρουν έναν οργανωμένο φορέα κοινωνικής τους φροντίδας, που υποκατέστησε για χρόνια την πατρική και μητρική μορφή, με ό,τι τραυματικό μία τέτοια υποκατάσταση μπορεί να επιφέρει σε μία παιδική ψυχή.

Ωστόσο η ανάγκη και των ΜΜΕ να δικαιολογήσουν το ρόλο ύπαρξής τους, διαμορφώνει μια εκρηκτική κάθε φορά συνθήκη αλληλεπίδρασης, με την υπερδιόγκωση κάθε νέου γεγονότος, που ερεθίζει το ενδιαφέρον της κοινωνίας και τη δημιουργία οιονεί τηλεδικών, που ερευνούν υποτίθεται τις παραμέτρους κάθε περίπτωσης.

Ποια είναι τα δεδομένα που ενδιαφέρουν

Το κοινωνικό έργο της Κιβωτού είναι αναμφισβήτητο, ξεκίνησε από την κοινωνική ευαισθησία του π. Αντωνίου και των συνεργατών του, κάλυψε μία επιτακτική ανάγκη, οδήγησε σταδιακά στη δημιουργία σπιτιών φιλοξενίας ανηλίκων και υποστήριξης παιδιών και μητέρων στον Κολωνό, στον Πειραιά, στην Πωγωνιανή Ηπείρου, στο Βόλο και τη Χίο και είναι δύσκολο, επίπονο, άξιο σεβασμού και υποστήριξης.

Όσο όμως μία οργάνωση μεγαλώνει, τόσο η δομή της κι οι ανάγκες της γίνονται πιο πολύπλοκες, απαιτούν τη συνεργασία περισσότερων ανθρώπων και εκεί συνήθως παρεισφρύουν τα προβλήματα, ειδικά όταν κάποιοι εξ αυτών των εργαζομένων και συνεργατών κουβαλούν ενεργές αδυναμίες και πάθη, που δεν είναι εύκολα διαγνώσιμα.

Συνεπώς η κοινή εμπειρία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι σε κάθε συλλογική μορφή οργάνωσης και προσφοράς μπορούν αν εμφανιστούν φαινόμενα κατάχρησης, παραβατικής ή παράνομης συμπεριφοράς, που μπορεί να προβλεφθούν και μειωθούν μόνον με εφαρμογή κανόνων, συνεχούς ελέγχου, εφαρμογής ενός ανοικτού καθεστώτος επικοινωνίας κι ενθάρρυνσης συζήτησης κάθε πιθανού προβλήματος.

Στην προκειμένη περίπτωση βγήκαν στη δημοσιότητα και στην ποινική διερεύνηση καταγγελθέντα περιστατικά για σωματική κακοποίηση και ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων εκ μέρους συνεργατών της οργάνωσης, τα οποία και αναμφισβήτητα χρειάζεται να ελεγχθούν διεξοδικά.

Περαιτέρω το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης είναι αδιαμφισβήτητο και συνεπώς κι η ανάμιξη των ΜΜΕ προς ενημέρωση κατέχει δεσπόζουσα θέση στον κοινωνικό διάλογο, που ξεκινά μετά από κάθε τέτοιο ζήτημα και ζυμώνει την κοινωνία, ώστε να αναδεικνύεται ωριμότερη και καλλίτερη στο να προλαβαίνει και να επιλύει με το βέλτιστο τρόπο τα προβλήματα και τις εκτροπές κάποιων εκ των μελών της.

Τι πρέπει όμως να προσέξουμε

Αυτό που ωστόσο πρέπει να προσέχουμε είναι την ψυχολογική διάσταση της όλης αυτής ενημέρωσης και δημοσιότητας και της καλλιεργούμενης ανάγκης μετατροπής του κόσμου σε «καταναλωτή» αμάσητων ειδήσεων, συνήθως δυσάρεστων και μάλιστα ευήκοο αποδέκτη, εξ αυτών, όσων αποκαθηλώνουν προβεβλημένα πρόσωπα.

Η ενασχόληση των ΜΜΕ κάτω από την ανάγκη τους να ανταποκριθούν στον σκληρό μεταξύ τους ανταγωνισμό, μετατρέπει τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα σε μία ιδιότυπη αρένα, όπου δημοσιογράφοι και άλλοι αυτόκλητοι «δικαστές» του αέρα, κρίνουν, κατακρίνουν και προδικάζουν, ξεσκίζοντας τις σάρκες ανθρώπων, που αδυνατούν συνήθως να προστατευθούν έναντι της επίθεσης αυτής.

Κι όλα αυτά συμβαίνουν συνήθως χωρίς στοιχεία και δεδομένα, με αυθαίρετες εικασίες, με ελλιπή γνώση και περισσή διάθεση αυτοπροβολής κάποιων προνομιούχων φιλοξενουμένων των τηλεπάνελ, εις βάρος του κοινού συμφέροντος ανάδειξης της αλήθειας και προστασίας της αξίας των ανθρώπων, που διασύρονται χωρίς να μπορούν να προφυλαχθούν.

Η αδυναμία προφύλαξης έχει να κάνει με το γεγονός ότι ψυχολογικοί και νοητικοί μηχανισμοί καταγράφουν τα δυσάρεστα ερεθίσματα με μεγαλύτερη ένταση στο ασυνείδητο και τη μνήμη.

Αποτέλεσμα αυτού είναι, όταν κάποτε δικαιωθεί αυτός που διασύρθηκε, με τέτοια ένταση και μένος, πλέον να μην υπάρχει ούτε το ενδιαφέρον ούτε η ανάλογης έντασης δημοσιότητα, για να αποκαταστήσει την κοινωνική του εικόνα και την ηθική βλάβη, που υπέστη και συνδέθηκε με την άγρια δυσφήμησή του στη διάρκεια της εν θερμώ κάλυψης της πρώτης φάσης του δράματος.

Επειδή ακριβώς λοιπόν αδυνατούμε σε πρώτη φάση να γνωρίζουμε την αλήθεια, όλη η κάλυψη των φερόμενων ως γεγονότων οφείλει να γίνεται με πάσα επιφύλαξη περί της αληθείας τους, πάντα με επίγνωση ότι μπορεί τα όσα παρουσιάστηκαν να είναι αληθή ή ψευδή, ή εν μέρει ψευδή, διαστρεβλωμένες παραθέσεις αληθών γεγονότων, υπερβολές και έντεχνες αλλοιώσεις της πραγματικότητας προς κάλυψη άλλων υποκρυπτόμενων συμφερόντων.

Μια προσωπική μου εμπειρία

Ακόμη θυμάμαι τον πόνο ενός αξιόλογου επιστήμονα, η αλλοδαπή σύζυγος του οποίου, για να κρατήσει τα ανήλικα παιδιά τους στο εξωτερικό μαζί της, μετά από ένα επώδυνο διαζύγιο, δεν δίστασε να τον κατηγορήσει για ασέλγεια, γιατί ως γιατρός άλειψε με αλοιφή τη γενετήσια περιοχή των παιδιών για αντιμετώπιση κάποιου ιατρικού προβλήματος, εμπλέκοντας ακόμη και το συμβολικό χρίσμα με λάδι του βαπτίσματος και προσδίδοντάς του σεξουαλικό περιεχόμενο. Ο άνθρωπος αυτός δυσφημίστηκε και καταστράφηκε η σχέση του με τα παιδιά του, γιατί υπήρξε μία παράνομη χρήση της κοινωνικής ευαισθησίας για την προστασία των παιδιών, ως εκβίασή της, για την επίτευξη άλλων σκοπών, που αφορούσαν τη γονική μέριμνα και την εκδίκηση του συζύγου. Ακόμη κι η μετά από χρόνια δικαστική δικαίωσή του, είναι αδύνατο να αφαιρέσει από πάνω του το κοινωνικό στίγμα, τον πόνο και την καχυποψία, που έσταξε η ψευδής καταγγελία στο συλλογικό κοινωνικό ασυνείδητο.

Ας μην υποτιμάται συνεπώς η ανάγκη αναζήτησης των κινήτρων πίσω από κάθε, ειδικά καθυστερημένη, καταγγελία παράνομων πράξεων κι ας έχουμε την ωριμότητα να υπομένουμε το έργο των αρχών.

Τι κάνουμε λοιπόν;

Έως τότε ο κάθε οργανισμός, που ερευνάται, καλό είναι να συνεργάζεται απόλυτα, ως ανακοίνωσε και πράττει κι η Κιβωτός και αναλόγως των πορισμάτων της έρευνας, να λαμβάνει τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα.

Έως τότε οι δημοσιογράφοι καλό είναι να αποφεύγουν τις αχρείαστες υπερβολές και δραματοποιήσεις κάθε είδησης που συγκινεί την κοινωνία.

Έως τότε οι πολίτες, ας παύσουν να είναι παθητικοί καταναλωτές ειδήσεων κι ας γίνουν περισσότερο συνειδητοί στην αναζήτηση της αλήθειας και την απονομή δικαίου. Κάθε τι που ακούν ως δεδομένο, ας του προσθέτουν μπροστά μία εύλογη επιφύλαξη, «μέχρις αποδείξεως της αλήθειας του» κι ας μη θεωρούν τίποτα ως δεδομένο χωρίς καλή διερεύνηση όλων των απόψεων και όψεων, περιμένοντας να αποφανθεί πρώτα η δικαιοσύνη για να σχηματίσουν και πολύ περισσότερο να εκφράσουν άποψη.

Η κάθε δε ΚΙΒΩΤΟΣ, καθώς ερευνώνται περιστατικά που αφορούν τη λειτουργία της, καλό θα είναι να μην λαμβάνει απόλυτες θέσεις, για το αν συνέβησαν ή μη τα καταγγελλόμενα.

Να υπομένει κι αυτή, ως μέσο δικής της ωρίμανσης και ενδυνάμωσης τη δοκιμασία, να συζητά ανοικτά τα θέματα, να μη λειτουργεί φοβικά κι ενοχικά, λαμβάνοντας εσωτερικά μέτρα μείωσης της εντροπικής της πολυπλοκότητας, μέσω αύξησης της Θείας ενθαλπίας, που εξ αρχής τη γέννησε!

Η αίσθηση αδικίας και αγανάκτησης, που αισθάνθηκε ο π. Αντώνιος, δικαίως εφ’ όσον δεν είχε επίγνωση των καταγγελθέντων κι εκφράστηκαν στις δημόσιες εμφανίσεις του, ας συναντηθούν με την όποια αλήθεια των παιδιών, που περιέγραψαν και κατήγγειλαν τα όποια περιστατικά, ως δύο πόνοι, που προκλήθηκαν από την κοινωνική τριβή και αλληλεπίδραση, με μία ανώτερη σκοπιμότητα, που μπορεί να καταστήσει αυτούς και την ίδια τη συλλογικότητά τους, αλλά και την κοινωνία μας, που συμπάσχει, με την αποκαθήλωση των προτύπων της, ισχυρότερη, καλλίτερη και ωριμότερη να αναζητήσει το πώς μόνο δια της Αρετής μειώνεται η πολυπλοκότητα!

Κυριάκος Κόκκινος

Δικηγόρος, Διαπραγματευτής – Διαμεσολαβητής, CSAP

Συστημικός Αναλυτής, Coach, Εκπαιδευτής Ενηλίκων