Η χώρα της Lidl

Print Friendly

http://www.facebook.com/plugins/like.php?action=like&app_id=&channel=http%3A%2F%2Fstaticxx.facebook.com%2Fconnect%2Fxd_arbiter.php%3Fversion%3D42%23cb%3Df2c1a140%26domain%3Dwww.analyst.gr%26origin%3Dhttp%253A%252F%252Fwww.analyst.gr%252Ff2afc7140c%26relation%3Dparent.parent&color_scheme=light&container_width=0&font=arial&href=http%3A%2F%2Fwww.analyst.gr%2F2015%2F12%2F09%2Fi-xora-tis-lidl%2F&layout=button_count&locale=en_US&sdk=joey&send=true&show_faces=false&width=400

ΕΙΚΟΝΑ---Πορτογαλία

Το ξεπούλημα της Πορτογαλίας άφησε πίσω του Πολίτες ερείπια, καθώς επίσης μία χώρα υπό την κατοχή των βιομηχανικών και λοιπών γερμανικών επιχειρήσεων – η κατάργηση των λαών και η αντικατάσταση τους, από τη δικτατορία των εκλεκτών    

.

«Ο νεοφιλελευθερισμός καθορίζει σταδιακά όλες τις δυτικές κοινωνίες – ενώ είναι κάτι περισσότερο από μία απλή οικονομική πολιτική. Πρόκειται ουσιαστικά για μία ιδεολογία, η οποία ρυθμίζει εκ νέου τις σχέσεις του κράτους και της οικονομίας – με στόχο τον επανακαθορισμό της συνολικής σκέψης, η οποία αλλάζει ριζικά όλους τους τομείς της ζωής, καθώς επίσης τους ανθρώπους, με μοιραίες συνέπειες για τη Δημοκρατία.

Όλες οι σφαίρες και οι πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, εξετάζονται από την πλευρά της νεοφιλελεύθερης οικονομικής άποψης, μετρούμενες από αυτήν: η πολιτική, το Δίκαιο, η κουλτούρα, η παιδεία, η οικογένεια και οι ρόλοι των δύο φύλων.

Στα πλαίσια αυτά, το παλαιό ευρωπαϊκό ιδεώδες του πολιτικού ανθρώπου (homo politicus), αντικαθίσταται από τον οικονομικό άνθρωπο (homo economicus) – ο οποίος γίνεται κατανοητός ως ανθρώπινος πόρος, σαν «ανθρώπινο κεφάλαιο» καλύτερα, το οποίο πρέπει συνεχώς να καλυτερεύει την ανταγωνιστικότητα του.

Με τον τρόπο αυτό ο λαός, ως η συνένωση των Πολιτών και το θεμέλιο της Δημοκρατίας καταργείται,αντικαθιστάμενος από την κυριαρχία των εκλεκτών – κυρίως από τη δικτατορία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Παρά τις συνεχείς οικονομικές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις δε, εάν όχι με τη βοήθεια τους, η σταδιακή νεοφιλελεύθερη βαθιά διάβρωση των κοινωνιών μας συνεχίζεται ασταμάτητα – μεταξύ άλλων μέσω της αναπροσαρμογής του εργατικού Δικαίου, καθώς επίσης του εκπαιδευτικού συστήματος».

.

Άρθρο

Η ευρωπαϊκή περιφέρεια, εντός ή εκτός της Ευρωζώνης, μετατρέπεται σταδιακά σε μία περιοχή χαμηλού εργατικού κόστους, με τους Πολίτες της σκλάβους χρέους – προς όφελος κυρίως των βιομηχανικών και λοιπών επιχειρήσεων της Γερμανίας.

Το γεγονός αυτό τεκμηριώνεται εν πρώτοις από τη «διάσωση» της Πορτογαλίας, εκ μέρους της Τρόικας – από μία χώρα που η συντηρητική της κυβέρνηση εφάρμοσε με ακρίβεια, καθώς επίσης με απόλυτη συνέπεια το πρόγραμμα που της δόθηκε, ξεπουλώντας μεταξύ άλλων το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας της (άρθρο: Το ευρωπαϊκό monopoly).

Ειδικότερα η Πορτογαλία, σε αντίθεση με την Ελλάδα, τήρησε πιστά τη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων, περιόρισε ριζικά τις δημόσιες δαπάνες, μεταρρύθμισε την αγορά εργασίας έτσι ώστε να καταστεί ευέλικτη, μείωσε τους μισθούς και τις συντάξεις, αύξησε κατακόρυφα τη φορολογία και ενίσχυσε σημαντικά τους εισπρακτικούς μηχανισμούς της – χωρίς καμία αντίρρηση ή καθυστέρηση. Εύλογα λοιπόν ο σκιώδης γερμανός καγκελάριος εγκωμίαζε ανέκαθεν την κυβέρνηση της – ισχυριζόμενος πως η χώρα βρίσκεται σε καλό δρόμο, ενώ οι προσπάθειες των Πολιτών της αποδίδουν καρπούς.

Πράγματι, η Πορτογαλία εγκατέλειψε επίσημα το μηχανισμό στήριξης το 2014, ενώ το Φεβρουάριο του 2015 εξόφλησε πρόωρα τα δάνεια του ΔΝΤ. Εν τούτοις, οι μεγαλύτεροι εργοδότες της χώρας είναι πλέον οι γερμανικές επιχειρήσεις – γεγονός που αναγκάζει πολλούς να αναρωτηθούν, εάν οι Γερμανοί βρίσκουν καλύτερες συνθήκες στην Πορτογαλία ή εάν έχει κάποια σχέση με την πολιτική της Τρόικας.

Πόσο μάλλον όταν οι επικριτές της Τρόικας θεωρούν πως ο ισολογισμός των οικονομικών εξελίξεων στην Πορτογαλία είναι αρνητικός, θέτοντας την παρακάτω δυσάρεστη ερώτηση:

«Εάν το φάρμακο, το οποίο υποχρεώθηκαν να πιούν οι χώρες που βυθίστηκαν στην κρίση εκ μέρους της γερμανικής κυβέρνησης, καθώς επίσης της Τρόικας, έχει καταστροφικές παρενέργειες ακόμη και στον πιο υποδειγματικό μαθητή, στην Πορτογαλία, μήπως θα έπρεπε να αναθεωρήσει κανείς τη συνταγή;«.

Στα πλαίσια αυτά οι ίδιοι οι Γερμανοί, οι οποίοι συνδυάζουν με έναν απίστευτο τρόπο τόσο το καλό, όσο και το κακό στη συμπεριφορά τους, διενέργησαν μία τηλεοπτική έρευνα στην Πορτογαλία, αναζητώντας την αλήθεια. Τα αποτελέσματα της έρευνας φαίνονται σε ένα ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε πρόσφατα, με τον τίτλο «Ξεπούλημα στην Πορτογαλία» (πηγή) – τεκμηριώνοντας πως η χώρα είναι πλέον υπό γερμανική κατοχή, κάτω από την πρωσική μπότα, χωρίς καμία δυνατότητα να ανακτήσει την εθνική της ανεξαρτησία.

.

Το ντοκιμαντέρ

Μεγάλες βιομηχανικές μονάδες έχουν εγκατασταθεί στην Πορτογαλία, όπως η Bosch και η Volkswagen,πληρώνοντας μισθούς πείνας, στο 1/4 των γερμανικών (περί τα 500-600 € μικτά) – παράγοντας μηχανήματα και αυτοκίνητα, τα οποία στη συνέχεια εξάγουν στη Γερμανία!

Φυσικά με τον τρόπο αυτό πιέζονται αντίστοιχα οι υψηλοί μισθοί των γερμανών εργαζομένων, οι οποίοι είναι πάντα μεγαλύτεροι από τους βασικούς, αποδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο τη δυναμική του νεοφιλελευθερισμού – καθώς επίσης τις μεθόδους που χρησιμοποιεί για την επιβολή του. Οι κατώτατοι μισθοί σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης φαίνονται στο επόμενο γράφημα – με την Πορτογαλία να ακολουθεί την Ελλάδα, τη συγκεκριμένη ημερομηνία (1.1.2015).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - κατώτατοι μισθοί

Επεξήγηση γραφήματος: Ελάχιστες αμοιβές (κατώτατοι μισθοί) στις χώρες της Ευρωζώνης την 1 Ιανουαρίου του 2015, σε € μηνιαία.

.

Το πλέον εντυπωσιακό όμως είναι το ότι, η Πορτογαλία αποκαλείται ως «η χώρα της Lidl», αφού η αλυσίδα Σούπερ Μάρκετ είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης, διαθέτοντας περί τα 220 καταστήματα. Φυσικά δεν μπορεί να την ανταγωνισθεί κανείς, αφού διαθέτει συνολικά πάνω από 10.000 καταστήματα σε 28 χώρες – έχοντας τη δυνατότητα να υιοθετεί μία «τιμολογιακή πολιτική dumping» στα κράτη που πρωτοεισέρχεται, με αποτέλεσμα να χρεοκοπούν οι τοπικές αλυσίδες.

Η πολιτική τώρα που εφαρμόζει η επιχείρηση στην Πορτογαλία, σύμφωνα πάντοτε με το ντοκιμαντέρ, είναι κάτι περισσότερο από ληστρική, όσον αφορά τους εργαζομένους – οι οποίοι αρνούνταν ακόμη και να εμφανισθούν στην τηλεόραση, φοβούμενοι την απόλυση τους. Σε γενικές γραμμές δε απαγορεύεται να μιλούν για το χώρο ή μέσα στο χώρο εργασίας τους, εάν δεν θέλουν να βρεθούν ξαφνικά στο δρόμο – χωρίς αποζημίωση, καθώς επίσης με μία πολύ εύκολη διαδικασία.

Η εικόνα που ακολουθεί διακωμωδεί ακριβώς αυτές τις συνθήκες – τόσο τη σιωπή που επιβάλλεται στους εργαζομένους, όσο και τη θέση τους απέναντι στους Γερμανούς πλέον εργοδότες τους, στην κατεχόμενη Πορτογαλία. Σε μία χώρα λοιπόν που δεν αντιστάθηκε καθόλου στην Τρόικα, που οι κυβερνήσεις της λειτούργησαν συναινετικά, καθώς επίσης που λεηλατήθηκε όσο καμία άλλη στον πλανήτη, χωρίς την παραμικρή αντίρρηση.

.

ICON - Lodl

.

Περαιτέρω η Lidl, από την οποία ψωνίζουν πλέον πάρα πολλοί Έλληνες, λόγω των φθηνών τιμών, καθώς επίσης των μεγάλων προβλημάτων των άλλων αλυσίδων (ιδίως της Βερόπουλος και της Μαρινόπουλος), αδιαφορώντας ουσιαστικά για τη γερμανική της προέλευση, έχει χωρίσει τους εργαζομένους της στην Πορτογαλία σε τρεις βασικές κατηγορίες: στην κόκκινη, στην πορτοκαλί και στην πράσινη (όπως τα φανάρια στους δρόμους).

Στην κόκκινη καταχωρούνται αυτοί που είναι προς άμεση απόλυση, στην πορτοκαλί οι επόμενοι υποψήφιοι, ενώ στην πράσινη όλοι οι υπόλοιποι – με κριτήριο το εάν μιλούν ή όχι, εάν διαμαρτύρονται, εάν δουλεύουν παραπάνω ώρες χωρίς υπερωρίες ή/και χωρίς διαλείμματα κοκ. Λέγεται δε πως παρακολουθούνται ακόμη και στα αποδυτήρια ή στις καντίνες φαγητού από κρυφές κάμερες, όπως είχε τεκμηριωθεί κάποτε στα γερμανικά καταστήματα αλυσίδων – έτσι ώστε να κρίνεται σωστά η συμπεριφορά τους.

.

Η Ελλάδα

Στον επόμενο πίνακα τώρα φαίνονται οι ελάχιστοι μισθοί σε διάφορες χώρες, σε € μηνιαία – το 2008, το 2014, καθώς επίσης το 2015 (τρείς πρώτες στήλες). Στην τέταρτη στήλη αναγράφεται η διαφορά τους το 2015, σε σχέση με το 2008 – όπου η μοναδική χώρα που έχουν μειωθεί (-14%) είναι η Ελλάδα! Στην τελευταία στήλη αναφέρεται το μερίδιο των εργαζομένων με τη βασική αμοιβή, στο σύνολο τους, το 2010 – στην Ελλάδα το 51% των συνολικών εργαζομένων αμειβόταν με τον ελάχιστο μισθό (σήμερα είναι πολύ περισσότερο).

.

ΓΡΑΦΗΜΑ - Ευρώπη, κατώτατοι μισθοί

.

Περαιτέρω, οφείλει κανείς να εξάγει συμπεράσματα, σε σχέση με το τι θα είχε πράγματι συμβεί, εάν η Ελλάδα είχε εφαρμόσει επακριβώς όλα τα μνημόνια, όπως η Πορτογαλία – έτσι ώστε να μην κρίνει θεωρητικά, αλλά με βάση την υφιστάμενη εμπειρία.

Πρέπει βέβαια να λάβει υπ’ όψιν πως το δημόσιο χρέος της Πορτογαλίας διπλασιάστηκε σε σχέση με το 2008 (από 71,7% του ΑΕΠ στο 130,2% το 2014) –  παρά το ότι ξεπούλησε τα πάντα, έκλεισαν οι δικές της επιχειρήσεις που δεν εξαγοράσθηκαν από Γερμανούς, ενώ εγκαταστάθηκαν παντού οι γερμανικές.

Εκτός αυτού, με κριτήριο την Πορτογαλία δεν είναι δύσκολο να προβλεφθεί το μέλλον της Ελλάδας που θα ξεκινήσει μετά την ολοκλήρωση του τρίτου μνημονίου – με το οποίο δρομολογούνται επίσης όλες οι αλλαγές που δεν έγιναν με τα δύο προηγούμενα.

Σημαντικότερος σταθμός δε θεωρείται η ψήφιση του ασφαλιστικού η οποία, εάν πράγματι συμβεί, θα επικυρώσει τη συμφωνία των Ελλήνων στη σκλαβιά και στην κατοχή της χώρας τους – οπότε προβλέπεται πως θα εκτιναχθούν οι τιμές των μετοχών των τραπεζών, αφού ακριβώς αυτό υποθέτω πως περιμένουν οι ξένοι κερδοσκόποι, για να εισβάλλουν μαζικά στην Ελλάδα.

.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, αυτή είναι η μοίρα όλων εκείνων των χωρών που δεν χρεοκοπούν, επιλέγοντας τη διάσωση τους από τους διεθνείς οργανισμούς – όπως στο παράδειγμα της Τουρκίας ή της Βραζιλίας, οι οικονομίες των οποίων άνθισαν για ένα χρονικό διάστημα μετά την εισβολή των ξένων, ενώ σήμερα καταρρέουν.

Βασικό οικονομικό κριτήριο εν προκειμένω είναι το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών το οποίο, αφού γίνει πλεονασματικό μετά τις αποκρατικοποιήσεις, ακολουθεί στη συνέχεια αρνητική πορεία – αφού τα κέρδη των ξένων επιχειρήσεων που κυριαρχούν φορολογούνται με διάφορα τεχνάσματα στις χώρες από τις οποίες προέρχονται, τα ξένα κεφάλαια φεύγουν κοκ.

Αυτό που παραμένει σε όλα αυτά τα κράτη είναι οι χαμηλά αμειβόμενοι εργαζόμενοι σε συνθήκες πραγματικής σκλαβιάς, καθώς επίσης οι τυπικές «κυβερνήσεις πιόνια» – ενώ η μεσαία τάξη εξαφανίζεται εντελώς, με αποτέλεσμα οι κοινωνίες να χαρακτηρίζονται από μία πολύ μικρή εγχώρια ελίτ, καθώς επίσης από στρατιές δούλων, οι οποίοι αμείβονται με μισθούς που τους εξασφαλίζουν την οριακή επιβίωση τους.

Οι μοίρα των άλλων θυμάτων του νεοφιλελευθερισμού βέβαια που επιλέγουν τη στάση πληρωμών όπως, για παράδειγμα, της Αργεντινής (άρθρο), δεν είναι ρόδινη, αφού τοποθετούνται στο στόχαστρο της διεθνούς συμμορίας – αν και ορισμένα, όπως η Ισλανδία, καταφέρνουν να διαφύγουν, διαθέτοντας έναν ώριμο και αποφασισμένο λαό, ο οποίος είναι πρόθυμος να υπομείνει τα πάντα, για να υπερασπίσει την ελευθερία, καθώς επίσης την εθνική του κυριαρχία.

Μπορεί αλήθεια η Ελλάδα; Ασφαλώς μπορεί, κατά την άποψη μου. Το πρόβλημα είναι μόνο εάν θέλει να το επιχειρήσει, να πολεμήσει δηλαδή, χωρίς να φοβάται τις συνέπειες – οι οποίες είναι πράγματι εξαιρετικά επώδυνες, κάτι περισσότερο από οδυνηρές, για το πρώτο χρονικό διάστημα.

ΣυγγραφέαςΑλέξης Ζακυνθινός, Senior Analyst (Geopolitics)

Συνέχεια

2η συνάντηση Περιπατητικής Φιλοσοφικής Σχολής της Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

DSC_5809.JPG

Με εξαιρετική απήχηση κι επιτυχία πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση της Περιπατητικής Φιλοσοφικής Σχολής της Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ , την Κυριακή, 17/1/2016. Η συνάντηση ξεκίνησε μετά τη Θεία Λειτουργία, στο εκκλησάκι του Αγ. Τρύφωνα Ακαδημίας Πλάτωνος κι εξελίχθηκε στον ευρύτερο ιερό χώρο της Ακαδημίας, ενός αρχαιολογικού χώρου που δονείται από την επί αιώνες (387 π.χ. έως 529 μ.χ.) λειτουργία της με σκοπό την ανάπτυξη των προσωπικοτήτων των ανήσυχων πνευμάτων της εποχής και την αναζήτηση απαντήσεων στα καίρια ερωτήματα της ζωής. Το θέμα που συζητήθηκε αφορούσε τη: «ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ. Η κοινωνία των μελισσών , ένα φυσικό πρότυπο μελέτης της Οργανικότητας». Εισηγητής ήταν ο Δημήτρης Σελιανάκης, ενώ επακολούθησε πολύ ζωντανός , ενδιαφέρον και βαθύς διάλογος, κάποια στοιχεία του οποίου θα παρουσιαστούν σε επόμενη ανάρτηση.

Ακολουθεί τμήμα της εισήγησης του Δημήτρη Σελιανάκη:

δείγμα 1         Εικόνα1

Ο Δαλάι Λάμα είπε:

 «Σύμφωνα με τους νόμους της φύσης οι μέλισσες, για την επιβίωσή τους, πρέπει να εργαστούν από κοινού. Συνεπώς, διαθέτουν ενστικτωδώς το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης. Δεν έχουν Σύνταγμα, νόμους, αστυνομία, θρησκεία ή κάποιο είδος ηθικού δόγματος αλλά, λόγω της φύσης τους, το σύνολο της αποικίας επιζεί. Εμείς οι άνθρωποι, έχουμε Σύνταγμα, νόμους και αστυνομικές δυνάμεις. Έχουμε θρησκείες, καταπληκτική νοημοσύνη και καρδιές με μια μεγάλη ικανότητα να αγαπούν. Έχουμε πολλές σπάνιες αρετές αλλά στην καθημερινότητά μας, σκέφτομαι ότι είμαστε πολύ πίσω από αυτά τα μικρά έντομα. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αισθάνομαι ότι είμαστε φτωχότεροι από τις μέλισσες».

Η Αυτού Μεγαλειότητα, Δαλάι Λάμα ο 14ος

 Η μέλισσα εμφανίστηκε στον πλανήτη πριν από 70.000.0000 ως 100.000.000 χρόνια και έχει μείνει έκτοτε αμετάβλητη ως προς τη φυσιολογία της, απλά μεγάλωσε σε μέγεθος προσαρμοζόμενη στο περιβάλλον που άλλαζε και αυτό. Δημιουργήθηκε όταν η φύση εφήυρε τα άνθη. Η εξέλιξη αυτή δημιούργησε την ανάγκη ενός μικροσκοπικού ζωντανού οργανισμού που πετώντας θα επισκέπτεται τα άνθη μεταφέροντας  τη γύρη από το ένα στο άλλο, ώστε να γονιμοποιεί  τα φυτά με μεγαλύτερη ακρίβεια και μικρότερη σπατάλη φυσικών πόρων. Υπάρχει γιά να επικονιάζει και παίρνει σαν αντάλλαγμα το νέκταρ του άνθους. Γιά να καταλάβουμε το μέγεθος της συμβολής της στην επικονίαση και κατ’ επέκταση στην παραγωγή καρπών, φρούτων, λαχανικών και άλλων φυτικών προιόντων, αρκεί να σκεφτούμε ότι 1 κυψέλη με περίπου 40.000 εργάτριες μέλισσες επικονιαζει καθημερινά περίπου 120.000.000 άνθη. Στην Ελλάδα μόνο, έχουμε περίπου 1.500.000 κυψέλες. Κάντε το λογαριασμό εσείς…. Χωρίς τη μέλισσα θα πεθαίναμε της πείνας και εμείς και πολλοί άλλοι κάτοικοι του πλανήτη! Ταυτόχρονα, με την επικονίαση, τη μεταφορά του γεννετικού υλικού από το ένα άνθος στο άλλο,  η μέλισσα συμβάλει και στην ίδια τη διαιώνιση του φυτικού βασιλείου και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Θα μπορούσαμε να τη χαρακτηρίσουμε «θεματοφύλακα του περιβάλλοντος»

 Είναι πολύ γνωστή η υποδειγματική κοινωνική της οργάνωση. Όλο το σμήνος προέρχεται από 1 μητέρα (τη βασίλισσα). Συνεπώς όλοι οι κάτοικοι της κυψέλης είναι αδέρφια! (Ετεροθαλή, καθώς η βασίλισσα συνευρίσκεται με 10-12 κηφήνες). Ερευνες απέδειξαν ότι η βασίλισσα δεν αναμιγνύει το γεννετικό υλικό των κηφήνων, αλλά το αποθηκεύει σε χωριστούς σάκους μέσα της ώστε να μπορεί να χρησιμοποιεί κάθε φορά γεννετικό υλικό ενός γιά να γονιμοποιήσει το κάθε ωάριο της. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν και πραγματικές αδερφές – εργάτριες, που προέρχονται από την ίδια μητέρα και τον ίδιο πατέρα. Αυτές οι 10 ως 12 ομάδες ονομάζονται super sisters και επιτελούν διαφορετικά καθήκοντα η κάθε ομάδα μέσα στην κυψέλη. Αυτό θα μπορούσε να το παραλληλίσει κάποιος με τις κοινωνικές ομάδες της ανθρώπινης κοινωνίας.

Ανάλογα με την ηλικία και τις δεξιότητες τους – και πάντα με γνώμονα την επιβίωση του σμήνους – μοιράζονται τις εργασίες της κυψέλης με υποδειγματικό τρόπο έτσι ώστε όλο το σύστημα να λειτουργεί απρόσκοπτα. (Ενώ θα μπορούσαν να λιποτακτήσουν και να ζήσουν ελεύθερες και χωρίς εργασία τη ζωή τους).

 Ας δούμε όμως και την κοινωνική συμπεριφορά τους.

Είναι γνωστό το παράδειγμα της μέλισσας που κεντρίζει αυτόν που απειλεί την κυψέλη της αδιαφορώντας γιά τη δική της επιβίωση (δεδομένου του ότι συνήθως το κεντρί μένει καρφωμένο στον αντίπαλο καθώς η μέλισσα απομακρύνεται, ακρωτηριασμός που προκαλεί λίγο αργότερα το θάνατο της,

ή το παράδειγμα των μελισσών που «πνίγουν» τη σφίγγα εχθρό σχηματίζοντας μία σφαίρα γύρω της ενώ γνωρίζουν ότι αυτές που βρίσκονται στο κέντρο της σφαίρας είναι καταδικασμένες, αλλά γιά αυτές είναι σημαντικό να προκαλέσουν ασφυξία στον εχθρό ώστε να προστατεύσουν την κυψέλη,

ή το παράδειγμα της μέλισσας που συλλέγει νέκταρ το καλοκαίρι γιά να έχουν τροφή οι μέλισσες που θα ζουν το χειμώνα, ενώ αυτή θα έχει πεθάνει και δεν θα ωφεληθεί από την εργασία της η οποία είναι τόσο εξοντωτική που μειωνει τη διάρκεια ζωής της σε σχέση με εκείνες που ζουν το χειμώνα και τρώνε από τα έτοιμα.. Ο κατάλογος των παραδειγμάτων είναι μακρύς.

 Δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται την ατομικότητα τους σε απολύτως καμία από τις δραστηριότητες τους. Ακόμη και η μόνη πιθανή απόκλιση από την καλοκουρδισμένη τους πραγματικότητα, πάλι γίνεται στο πλαίσιο της οργανικότητας. Αφορά το ενδεχόμενο η βασίλισσα να γεράσει και να μη μπορεί να υπηρετήσει τον ρόλο της, οπότε με ένα είδος επανάστασης, περνάνε σε μία διαδικασία αντικατάστασης της, πάλι όμως γιά το καλό του συνόλου. Και μάλλον όχι του συνόλου όπως εμείς το αντιλαμβανόμαστε ως συνόλου ομοίων μονάδων, αλλά του συνόλου του ενός και μοναδικού οργανισμού: του σμήνους, που πλέον και η επιστήμη αποκαλεί «υπερ – οργανισμό».

 Γυρνώντας στο κείμενο του Δαλάι Λάμα, πρέπει πρώτα να διευκρινήσουμε ότι η μέλισσα σε αντίθεση με τον άνθρωπο, δεδομένου του ότι δεν έχει τον ίδιο εγκέφαλο ούτε και την ίδια αντίληψη,  δεν έχει ενσυνείδητη δράση. Αυτά τουλάχιστον γνωρίζουμε σήμερα. Η μέλισσα είναι προγραμματισμένη να πράττει συγκεκριμένα πράγματα – ενστικτωδώς – ενώ ο άνθρωπος διαθέτει αντίληψη και κριτική ικανότητα και εν τέλει έχει την ελεύθερη βούληση να αποφασίζει τι θα πράξει.

 Πολλές οι διαπιστώσεις από τα παραπάνω δεδομένα. Μπορεί κανείς να πει, ότι αυτό που έχει η μέλισσα στο DNA της, ο άνθρωπος κατέβαλε προσπάθειες ατελείωτων ετών και ακόμη δεν το έχει κατακτήσει. Από την άλλη όμως, αυτό που ο ίδιος ο άνθρωπος δημιουργεί, έχει και το στοιχείο της ελεύθερης βούλησης στα «συστατικά» του και αυτό του προσδίδει μία παραπάνω αξία – εφ’ όσον επιτευχθεί φυσικά.

Μία άλλη διαπίστωση είναι ότι ελλείψει μίας αυτόματης διαδικασίας, ο άνθρωπος αναγκάζεται να εφευρίσκει τρόπους όπως γιά παράδειγμα οι νόμοι και το σύνταγμα ώστε να λειτουργήσει στο πλαίσιο της οργανικότητας (συχνά λαθεύοντας). Και φυσικά το υπερτροφικό εγώ μας, οδηγεί συνήθως στην παράβαση των κανόνων αυτών όταν αυτοί δεν κρίνονται συμφέροντες από το κάθε ξεχωριστό υποκείμενο. Έχουμε όμως και πολλές καλές στιγμές πραγματικής οργανικότητας…

 Ανέφερα και νωρίτερα τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μέλισσες και ανθρώπους, ως προς την αντίληψη της ύπαρξης τους και της ένταξης τους στο σύνολο. Η μέλισσα έστω και αυτόματα, είναι πολύ μπροστά από εμάς. Δεν είναι μία μονάδα του συνόλου,  αλλά ένα υποσύνολο του ενός.

 DSC_5781

DSC_5782

DSC_5807

DSC_5814

 

αρχείο λήψης

Με αφορμή την προετοιμασία της συνάντησης της Κυριακής στο Φιλοσοφικό περίπατο του «ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ», στην Ακαδημία Πλάτωνος, κάποιες σκέψεις, που θέλω να μοιραστώ μαζί σας. Όπως όλα τα κύτταρα, τα όργανα κι οι λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού ενεργοποιούνται στο μέγιστο βαθμό κατά τη φάση , που ο άνθρωπος περπατά, συνεργαζόμενα αρμονικά για να επιτύχουν την διατήρηση της ορθής στάσης, της ισορροπίας του σώματος και την προώθηση της κίνησης ενάντια στις δυνάμεις της βαρύτητας, λόγο για τον οποίο κι οι φιλοσοφικές συζητήσεις ήταν προτιμητέο να γίνονται εν κινήσει, έτσι και οι άνθρωποι – κύτταρα των κοινωνιών μαθαίνουν από το θείο πρότυπο , πώς μπορούν να παράγουν αντίστοιχης ποιότητας συλλογικό έργο. Συνεργαζόμενοι αρμονικά, αντιστεκόμενοι συνεργατικά στις δυνάμεις της κοινωνικής βαρύτητας, διατηρώντας την κοινωνικά ορθή στάση, την ισορροπία κι αρμονία στις σχέσεις μεταξύ τους.

Ο βάτραχος και ο σκορπιός

Μια όμορφη παραβολή του Αισώπου , χρήσιμη και για όλους εμάς, που σήμερα ως λαός, ως μία συλλογική κοινότητα, κουβαλάμε ένα άχρηστο και καταστροφικό βάρος, είτε το πούμε κρίση, είτε μνημόνιο, στρέφοντας τα βέλη μας είτε στη νέα τάξη είτε το ντόπιο διεφθαρμένο κατεστημένο. Παρά τις διαμαρτυρίες μας εξακολουθούμε όμως να κουβαλάμε τα άχρηστα κι επικίνδυνα αυτά βάρη στην πλάτη μας, μαζί με την ατομική μας σύγχυση, αδυναμία , πάθη κι εξαρτήσεις μας. Οι ίδιοι τα διατηρούμε εν ζωή και τα μεταφέρουμε μέσα και στη δική μας ζωή, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να μας δηλητηριάζουν διαρκώς!
Οι όποιες δυνάμεις προωθούν την καταστροφή του Ελληνισμού, ουσιαστικά απεργάζονται την αυτοκαταστροφή τους. Ωστόσο το ερώτημα για εμάς είναι το γιατί δεν αποτινάζουμε από την πλάτη μας το επικίνδυνο βάρος!!!
Ξεκίνησε ένας βάτραχος ποτάμι να περάσει

κι ένα σκορπιό συμφώνησε στην πλάτη ν’ ανεβάσει.
Μα στα μισά της διαδρομής εκείνος τον τσιμπάει
και το φονιά του ο βάτραχος πριν βυθιστούν ρωτάει:
« Δε σκέφτηκες πως θα πνιγείς μ’ έναν πνιγμό δικό μου; »
« Μα δεν μπορώ να κάνω αλλιώς· είναι το φυσικό μου ».

*Ένα παράδοξο: ο πιο γνωστός μύθος του Αισώπου φαίνεται τελικά πως δεν είναι του Αισώπου.

**Ενδιαφέρουσα παραλλαγή του μύθου ως ιστορίας ζεν:
 Η φύση των πραγμάτων
Δύο μοναχοί έπλεναν τις κούπες τους στο ποτάμι, όταν είδαν έναν σκορπιό να πνίγεται. Ο ένας μοναχός, αμέσως τον άρπαξε και τον άφησε δίπλα στην όχθη. Κατά την διάρκεια, ο σκορπιός τον τσίμπησε.
Καθώς συνέχισε να πλένει την κούπα του, ο σκορπιός και πάλι έπεσε στο νερό. Ο μοναχός και πάλι τον έσωσε, ενώ ο σκορπιός και πάλι τον τσίμπησε.
Ο άλλος μοναχός τον ρώτησε «αδελφέ μου, γιατί συνεχίζεις να τον σώζεις, αφού το γνωρίζεις ότι είναι στην φύση του σκορπιού να τσιμπάει;»
«Διότι είναι στην δική μου φύση να σώζω» απάντησε ο μοναχός.
(από εδώ)

***Περισσότερα για το μύθο εδώ .

Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή «Στα μονοπάτια των Ανθρώπων»-Νέος περίπατος στις 17/1/2016

COSMOPOLIS 17.1.16

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ συνεχίζει την κοσμική της δράση, οργανώνοντας μηνιαίες , ανοικτές συναντήσεις, με φιλική και φιλοσοφική διάθεση, στις οποίες είστε όλοι καλεσμένοι. Την Κυριακή, 17/1/2016, θα συναντηθούμε περί τις 10.30, μετά τη Θεία Λειτουργία, στο εκκλησάκι του Αγ. Τρύφωνα Ακαδημίας Πλάτωνος, απ’ όπου θα κινηθούμε στον ευρύτερο χώρο της Ακαδημίας. Το θέμα που θα συζητηθεί είναι: «ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ. Η κοινωνία των μελισσών , ένα φυσικό πρότυπο μελέτης της Οργανικότητας». Εισηγητής ο Δημήτρης Σελιανάκης.

Collage
SELIANAKIS
 Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ-Κίνηση Οργανικότητας, μια δυναμική οργάνωση ενεργών πολιτών, αποτελεί μια συνειδητή συλλογική συνέργεια, για δημιουργική εκμετάλλευση της «κρίσης» και μετατροπής της σε ευκαιρία για συνειδησιακή αναβάθμιση. Αποτελεί την Ελληνική μας πρόταση, βουτώντας στα καθαρά νερά της εθνικής μας παράδοσης και πνευματικότητας, για την ίδρυση της Ελληνικής μας ΚΟΣΜΟΠΟΛΗΣ, ένα φωτεινό υπόδειγμα συνειδητότητας, πολιτειότητας και κοσμιότητας, προς όλον τον Κόσμο!
Την Κυριακή περιμένουμε όλους τους φίλους να ανταλλάξουμε ιδέες, να σφίξουμε χέρια, να γίνουμε περισσότεροι, να στηρίξουμε ιδέες και δράσεις! Μόνο έτσι η Ελλάδα κι ο Κόσμος θα σηκωθεί ψηλά … Τεράστιο έργο! 
Όπως όλα τα κύτταρα, τα όργανα κι οι λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού ενεργοποιούνται στο μέγιστο βαθμό κατά τη φάση , που ο άνθρωπος περπατά, συνεργαζόμενα αρμονικά για να επιτύχουν την διατήρηση της ορθής στάσης, της ισορροπίας του σώματος και την προώθηση της κίνησης ενάντια στις δυνάμεις της βαρύτητας, λόγο για τον οποίο κι οι φιλοσοφικές συζητήσεις ήταν προτιμητέο να γίνονται εν κινήσει, έτσι και οι άνθρωποι – κύτταρα των κοινωνιών μαθαίνουν από το θείο πρότυπο , πώς μπορούν να παράγουν αντίστοιχης ποιότητας συλλογικό έργο. Συνεργαζόμενοι αρμονικά, αντιστεκόμενοι συνεργατικά στις δυνάμεις της κοινωνικής βαρύτητας, διατηρώντας την κοινωνικά ορθή στάση, την ισορροπία κι αρμονία στις σχέσεις μεταξύ τους.

Η Ηθική είναι το Νόμισμα του Μέλλοντος!!!

Σήμερα είχα την «τύχη», με την έννοια της θείας αυτής παρέμβασης στα κοσμικά μας πράγματα, να βρεθώ σε μία πνευματική όαση στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Μια ομιλία του δρ. Γιάννη Καλογεράκη για το εταιρικό και προσωπικό branding με τη μοναδική ανθρωποκεντρική του προσέγγιση – σπουδαία η κατάληξή του ότι «η Ηθική είναι το νόμισμα του μέλλοντος !!! – προσκεκλημένου ενός καταπληκτικού καθηγητή κι υπεύθυνου του Κέντρο Ερευνών, της Ελληνικής Εταιρείας Συστημικών Μελετών και του CSAP Επαγγελματικού Προγράμματος του Πανεπιστημίου Πειραιώς Νικήτα Ασημακόπουλου. Πήρα πολλά για άλλη μία φορά κι ευχαριστώ και τους δύο. Μεταφέρω κι εγώ με ένα βίντεο κι εξ αφορμής της ημέρας, το καταστάλλαγμα της συζήτησης που είχα χθες με δύο φίλους πάνω στα θέματα της Οργανικότητας, όπως εμείς την ερευνούμε και καλλιεργούμε. Η «ασφάλεια» που τόσο επιδιώκουμε κι επιθυμούμε, ποτέ δεν θα εξασφαλιστεί αγοράζοντάς την με προγράμματα ασφάλισης, αλλά μέσα από τους ανθρώπους , μέσα από το ενδιαφέρον και την προσφορά άλλων ανθρώπων. Την ιατρική ασφάλεια στην υγεία θα την προσφέρουν «άνθρωποι» γιατροί, φαρμακοποιοί κι επαγγελματίες της υγείας, την ασφάλεια στην ελευθερία κι αξιοπρέπεια «άνθρωποι» Δικηγόροι, Δικαστές κι επαγγελματίες της δικαιοσύνης, την ασφάλεια στη γνώση και τη διαμόρφωση ηθικών προσωπικοτήτων κι ακέραιων ανθρώπων θα την προσφέρουν οι γονείς, oi δάσκαλοι κι oi καθηγητές. Αλλά όλοι μας πέραν από την ιδιαίτερη προσωπικότητά μας, πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι κι αυτό μας καθιστά συνυπεύθυνους για την πορεία της ζωής όλων μας. Τόσο απλά. Είμαστε όλοι κύτταρα ενός συλλογικού οργάνου, που λέγεται κοινωνία, επιχείρηση, οικογένεια, πολιτεία, μέσα σε έναν ευρύτερο οργανισμό, εντός ενός συστήματος περισσότερων οργανισμών, διασυνδεδεμένοι μεταξύ μας τόσο άρρηκτα, που αποτυγχάνουμε να το αναγνωρίσουμε. Όταν το ανακαλύπτουμε κάνουμε θαύματα και ζούμε ευτυχισμένοι, χαρούμενοι, με πληρότητα! 

Κυριάκος Κόκκινος

12 Characteristics of People Who Are the Best at What They Do

characteristicsofpeoplewhoarethebestatwhattheydo

12 Characteristics of People Who Are the Best at What They Do
Do you have what it takes to be the best?
Chris Widener January 5, 2016
What does it mean to be the best? What are the characteristics common to successful people, achievers, doers—the ones who find ways to become the very best at everything they do?

Would you pass the “Best” test?

Here are 12 questions to find out if you’ve got what it takes to rise to the top:

1. Are you an optimist?
You can’t get to the top if you don’t think there is a top, or if you think you can’t make it. Optimists always believe things can improve or be done better. This pushes them to be their best.

2. Do you have a vision?
Visionaries can see ahead of the pack. Their eyes aren’t locked on the here and now. They see the bright future and what things will look like when they reach their destiny. While working hard for today, they live for the future. They “begin with the end in mind.”

3. Do you relentlessly pursue excellence?
The status quo is not for the best. They want to experience the best and be the best. That means giving their best. They go the extra mile so that in everything they do, in everything they say and think, they are striving for excellence.

4. Do you have a lifelong habit of personal growth?
They don’t want to stay at the level they are at. They want to grow in their work, their intellect, their spirituality and their relationships— in every area of their life. And they discipline themselves to put themselves in situations where they grow. Personal growth doesn’t “just happen.” People must choose to grow.

5. Do you welcome competition?
Like the lead runners in the race with someone on their heels, the best know that the competition is right behind them. They love it because they know the competition keeps them from becoming lazy or complacent. The competition pushes them to go faster and achieve more—to remain the best by forging ahead.

6. Do you strive to be a leader?
Someone has to lead—it may as well be the best. People who become leaders get there because they want to. They want make a difference. And they want to be equipped with the skills necessary to lead others to a better place.

7. Do you leave a legacy?
Leaders aren’t in it just for themselves, though they will surely reap the rewards of being the best. They build things that last beyond themselves, things that can be enjoyed by others as well. They leave a mark for future leaders to see and use.

8. Do you know how to prioritize and execute your goals?
Just like weight loss boils down to eating right and exercising, personal management boils down to prioritizing and executing. First prioritize your activities—the important stuff goes on the top. Then execute—do them. The best have habits and discipline that get them to the top, by doing the best things and doing them first.

9. Do you focus on building relationships?
Success does not come alone. Everyone who achieves greatness does it with the help of countless others. How do the best get others to help them? They treat them with respect. They embrace them. People become the best because they help other people, and people like them.

10. Do you make excuses?
When they fail, they admit it and move on. They get back up and do it right next time. They let their actions speak louder than their words. They stand tall and do it better next time. No excuses, just results.

11. Do you strive for “good” or “best?”
Yes, they could say, “This is good.» But that would mean they have settled for less than the best. Many people think that good is good. Good is not good. Good is the enemy because it keeps us from the best. What will it be: good or best? The best choose the best.

12. Do you dare to dream?
While others live the mundane and settle into a life they never bargained for, a rut, the best dream of a better life. And then they take the necessary risks to achieve their dreams. They live by Teddy Roosevelt’s quote: “Far better it is to dare mighty things, to win glorious triumphs, even though checkered by failure, than to rank with those poor spirits who neither enjoy nor suffer much, because they live in a grey twilight that knows neither victory nor defeat.”

So, do you have what it takes to be the best?

– See more at: http://www.success.com/…/12-characteristics-of-people-who-a…

Από τη Γέννηση, στη Βάπτιση και τα Θεοφάνεια!

53969662_23
Μια πορεία από το τέλος του χρόνου, που εορτάζουμε την Γέννηση του Θεανθρώπου κι αναλογικά την έναρξη και της ύπαρξης ημών, ως καινών ένθεων ανθρώπων , στην έναρξη του συνειδητού πνευματικού βίου, που συμβολίζει η Βάπτιση του Κυρίου, στην αρχή της νέας χρονιάς.
Η αέναη ελπίδα αναγέννησης, μέσω της πνευματικής βάπτισης.
Ας αναλογιστούμε όλοι ότι τη γέννηση μπορεί να μην την ελέγχουμε εμείς συνειδητά, την εξέλιξη όμως της ζωής μας, την ελέγχουμε. Γιατί μόνον εμείς μπορούμε να ζητήσουμε να βαπτιστούμε. Μόνον αν το θέλουμε εμείς, μπορεί το μυστήριο της πρώτης βάπτισης, αλλά και της δεύτερης και διαρκούς αναβάπτισής μας δια του μυστηρίου της θείας εξομολόγησης, να ανοίξει τους ουρανούς της καρδιάς και της συνείδησης, καθαίροντας θεία χάριτι τον υλικό άνθρωπο και αναβιβάζοντάς τον στη χαριτωμένη Ύπαρξη, τον Άνθρωπο, τον γεννηθέντα κατ’ εικόνα και διαβιούντα καθ’ ομοίωση του Πατρός και Δημιουργού του!
Ας προσπαθήσουμε όλοι μας αδελφοί μου, συνειδητά, εντός του 2016, να είμαστε εμείς το υπόδειγμα του μεγάλου αυτού κι άξιου κάθε προσπάθειας αγώνα!