Φαίδρος (Πλατωνικός διάλογος)

Διαβάστε όλον το διάλογο ΕΔΩ

Χωροθέτηση του Πλατωνικού διαλόγου «Φαίδρος» στις όχθες του Ιλισσού |  ΑΡΧΑΙΩΝ ΤΟΠΟΣ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η αρχή του Φαίδρου σ΄ ένα από τα σημαντικότερα χειρόγραφα του Πλάτωνα του Codex Clarkianus 39 στη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν (Bodl

Plato-raphael.jpg

Πλάτων, λεπτομέρεια στο κέντρο της σύνθεσης του Ραφαήλ «Σχολή των Αθηνών» {{III.ΤΕΤΡΑΛΟΓΙΑ
*Παρμενίδης *Φίληβος *Συμπόσιον *Φαίδρος *Λοιπές Τετραλογίες
Πηγή:Θράσυλλος γραμματικόςPlatonis Opera, ed. John Burnet, Oxford University Press, 1903 (Φαίδρος) }}—«Ώ αγαπητέ μου Πάνα και σείς οι άλλοι θεοί της περιοχής εδώ, βοηθείστε με να γίνω ωραίος μέσα μου, στην ψυχή μου. Και όσα εξαιρετικά χαρίσματα έχω, να είναι φιλικά με όσα έχω μέσα μου. Πλούσιο να νομίζω τον σοφό. Και τόσο χρυσάφι να έχω όσο να μην μπορεί να σηκώσει ή να μεταφέρει παρά μόνον ο σώφρων» Επίλογος [279].Απόδοση στη νεοελληνική eian Library) του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Ο Φαίδρος είναι διάλογος του Πλάτωνα που διαδραματίζεται σε ένα σημείο της όχθης του Ιλισού, κάτω από ένα πανύψηλο πλατάνι, όπου φέρεται ο Σωκράτης να συζητεί με τον νεαρό μαθητή του Φαίδρο, σχετικά με τον έρωτα και τη ρητορική, παίρνοντας αφορμή από ένα λόγο που είχε απαγγείλει λίγο προηγουμένως ο ρήτορας Λυσίας στον Φαίδρο.[1] Γράφτηκε κατά την περίοδο της ωριμότητας (μέση χρονική περίοδος 386 – 367 π.Χ.).[2] Το πρώτο μέρος του διαλόγου είναι αφιερωμένο στον έρωτα και το δεύτερο στη ρητορική.

ΣυγγραφέαςΠλάτων
ΤίτλοςΦαῖδρος
Γλώσσααρχαία ελληνικά
Είδοςσωκρατικός διάλογος
ΣειράΠλατωνικός διάλογος
ΧαρακτήρεςΣωκράτης
δεδομένα (π • σ • ε )

Πίνακας περιεχομένων

Το φτερωτό άρμα της ψυχής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σωκράτης περιγράφει την ψυχή ως μια αθάνατη ουσία η οποία κινείται στον υπερουράνιο χώρο διαιρεμένη σε τρία μέρη, τα δύο από τα οποία έχουν μορφή αλόγου και το τρίτο μορφή ηνιόχου, το ένα κακότροπο, που συμβολίζει το αισθησιακό στοιχείο του ανθρώπου και την ευτέλεια της σάρκας, και το άλλο πνευματικό, που συγγενεύει με τους θεούς και μπορεί να ατενίζει το υπερουράνιο κάλλος. Το ένα, λοιπόν, από τα δύο άλογα, αυτό που είναι στην καλύτερη θέση, έχει σώμα στητό και καλοδεμένο, τον αυχένα του ψηλό, τη μύτη του γαμψή, είναι άσπρο, με μαύρα μάτια, είναι φιλότιμο, συνετό και σεμνό, αγαπάει την αληθινή δόξα, δεν έχει ανάγκη από χτυπήματα, αλλά καθοδηγείται μόνο με λόγο και το παράγγελμα· το άλλο, πάλι, έχει στραβό σώμα, είναι παχύ, κακοσχηματισμένο, με χοντρό αυχένα και κοντό λαιμό, πλατυπρόσωπο, μαύρο με μάτια γκριζογάλαζα και αιματώδη, ρέπει στην ύβρη και τη αλαζονεία, είναι κουφό και έχει τριχωτά αυτιά, και πολύ δύσκολα υπακούει στα χτυπήματα με το μαστίγιο και στα κεντρίσματα. Όταν λοιπόν ο ηνίοχος δει το ερωτικό όραμα, και με τι αισθήσεις θερμάνει ολόκληρη τη ψυχή του από αυτή τη θέα και βαθμιαία ο ίδιος γεμίσει από τα προκλητικά κεντρίσματα του πόθου, το άλογο που είναι υπάκουο στον ηνίοχο, επειδή και τότε -όπως και πάντα- συγκρατιέται από τη σεμνότητα, ελέγχει τον εαυτό του και δεν πηδά πάνω στον αγαπημένο· όμως το άλλο άλογο δεν δίνει σημασία ούτε στο μαστίγιο, ούτε στα κεντρίσματα του ηνιόχου, πετάγεται απότομα και με βία προς τα μπρος και ταλαιπωρώντας με κάθε τρόπο το σύντροφό του και τον ηνίοχο, τους αναγκάζει να ορμήσουν επάνω στον αγαπημένο και να θυμηθούν την ομορφιά των ηδονών. Και βέβαια αυτοί στην αρχή αγανακτούν και αντιστέκονται καθώς νιώθουν να αναγκάζονται να κάνουν φοβερά πράγματα· όμως στο τέλος, όταν δε βρίσκει τέρμα το κακό άλογο, αφήνονται να συρθούν από το κακό άλογο, υποχωρώντας και συμφωνώντας να κάνουν ό,τι εκείνο τους διατάζει. Όταν αντικρίζει την όψη αυτή ο ηνίοχος, με τη μνήμη του του γυρίζει πίσω, στην πρωταρχκή φύση της ομορφιάς, και τη βλέπει πάλι να δεσπόζει, συνοδευόμενη από τη σωφροσύνη, επάνω σ΄ ένα βάθρο αγνότητας. [253c-254b].

Οι τρεις μύθοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τρεις μύθοι παρεμβάλλονται στη φιλοσοφική συζήτηση του διαλόγου «Φαίδρος» (από το όνομα του μοναδικού εδώ, συνομιλητή του Σωκράτη). Στον πρώτο μύθο ο Πλάτων αναδιηγείται τον ποιητικό μύθο της αρπαγής της Ωρείθυιας από τον Βορέα, που έγινε στον τόπο όπου ο Σωκράτης για πρώτη φορά έξω από τα τείχη της πόλης και όχι στη πολυσύχναστη αγορά της θα διαλεχθεί με τον Φαίδρο.[3]

Βορέας και Ωρείθυια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όταν ο Φαιδρος βγήκε με τον Σωκράτη προς τον Ιλισσό, εκεί που ήτανε κάποιος βωμός του Βορέα τον ρωτάει πολύ χαρακτηριστικά: «Για πες μου, Σωκράτη, απ΄εδώ κάπου δεν λένε, πως άρπαξε ο Βορέας την Ωρείθυια; Εσύ πιστεύεις, πως είναι αληθινό αυτό το μυθολόγημα».
– Μα αν δε πίστευα, όπως οι σοφοί, δεν θα έκανα τίποτε το παρόλογο· και θα σοφιζόμουνα και θα έλεγα, πως κάποιο δυνατό φύσημα του Βοριά, την ώρα που εκείνη έπαιζε με την Φαρμακεία, την έσπρωξε κατά τους βράχους εκεί κοντά, κι αφού πήγε από τετοιο θάνατο, βγήκε ο λόγος, πως την άρπαξε ο Βορέας ή από τον Άρειο Πάγο, γιατί κι αυτό λέγεται, πως απ΄εκεί την πέρα την άρπαξε και όχι απ΄εδώ. Εγώ όμως, Φαίδρε, βρίσκω, πως αυτά τα πράγματα έχουνε βέβαια τη χάρη τους, αλλά χρειάζεται να είναι κανείς πολύ δυνατός σ΄ αυτά και να καταπονιέται πολύ και δεν είναι να τον καλοτυχάει κανείς, όχι βέβαια γι΄ άλλο τίποτε, παρά γιατί θα είναι αναγκασμένος έπειτα απ΄ αυτό να αποκαταστήσει με το νούν του και τη μορφή των Ιπποκενταύρων κι έπειτα τη μορφή της Χίμαιρας κι΄ ύστερα πλακώνουν πλήθος τέτοια, Γοργόνες και Πήγασοι κι άπειρα άλλα ανεξήγητα, τερατόμορφα όντα με τις αλλοκοτιές τους. Αν λοιπόν δεν δώσει κανείς πίστη σ΄ αυτά και κοιτάξει να συνταιριάζει το καθένα καταπώς φαίνεται να έγινε, θα χάσει πολύν καιρό, αφού θα έχει να κάμει με τόσο άξεστη σοφία. Κι εμένα δεν μου μένει καθόλου καιρός γι΄αυτά.[4]

Ο μύθος των τζιτζικιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

«μουσικὴν ποίει καὶ ἐργάζου». Φαίδων [60e].

Για να αναχαιτίσει ο Σωκράτης την επερχόμενη νύστα και αργίαν της διανοίας του συνομιλητή του, μέσα στην ενοχλητική πια ζέστη του θέρους, του προσφέρει ως «αναψυκτικό» αλλά και ως θεϊκή επιταγή το μύθο των τζιτζικιών, πείθοντας τον ότι, μιμούμενοι τα τζιτζίκια, επιτελούμε έργο που βρίσκεται κάτω από την προστασία των μουσών. [259b-259d]. Λένε δηλαδή ότι τα τζιτζίκια ήταν -ένα καιρό- άνθρωποι, από εκείνους που έζησαν πριν γεννηθούν οι Μούσες· αργότερα όταν γεννήθηκαν οι Μούσες και ακούστηκε για πρώτη φορά στον κόσμο το τραγούδι, μερικοί από τους παλιοκαιρίσιους εκείνους τόσο πολύ συναπάρθηκαν από το αναγάλλιασμα, που βάλθηκαν να τραγουδούν και αδιαφόρησαν για φαγητό και πιοτό, ώστε πέθαναν χωρίς να το καταλάβουνε ότι σωνότανε η ζωή τους.

Πέθαναν και μετά φάνηκε στο κόσμο η ράτσα των τζιτζικιών – δικό τους βλάστημα – και οι Μούσες τους δώσανε αυτή τη χάρη: να μην έχουν στη ζωή τους ανάγκη από τροφή, αλλά να τραγουδούν από τη στιγμή που γεννήθηκαν χωρίς να τρων και να πίνουν ως την ώρα του θανάτου τους· τότε πάνε και βρίσκουν τις Μούσες και τους φέρνουν τα νέα: ποιος από τους ανθρώπους που ζουν στον κόσμο μας τις δοξάζει και ποιαν ξεχωριστά από τις εννιά. Με όσα τους τους λένε, η Τερψιχόρη δείχνει μεγαλύτερη αγάπη σ΄ εκείνους που τη δοξάζουν με το χορό τους, η Ερατώ σ΄ όσους τη δοξάζουν με τους έρωτές τους και οι υπόλοιπες το ίδιο, ανάλογα με τη λατρεία που στην καθεμιά τους προσφέρουμε. Τέλος στην πρωτότοκη, την Καλλιόπη, και στην Ουρανία, τη δεύτερη έρχονται και τους λένε τα ονόματα εκείνων που περνούν τη ζωή τους δοσμένοι στη φιλοσοφία και δοξάζουν τη μουσική τέχνη, που βρίσκεται κάτω από την ιδιαίτερη προστασία τους· και τότε αυτές, καθώς έχουν να κάνουν περισσότερο απ΄ τις άλλες Μούσες με στοχασμούς πάνω σ΄ ότι συμβαίνει στα ουράνια, πάνω στα θεϊκά και τα ανθρώπινα, αφήνουν ν΄ ακουστεί η πιο αρμονική μελωδία.[5]

Ο Θεούθ ανακαλύπτει το αλφάβητο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μακρόσυρτη φιλοσοφική συζήτηση του Φαίδρου πλησιάζει προς το τέλος της. Όπως όλες οι συζητήσεις του Σωκράτη, όχημα της είχε τον προφορικό λόγο, που διακόπηκε μόνο όταν ο Φαίδρος διάβασε γραμμένο λόγο του Λυσία για τον έρωτα, το περιεχόμενο του οποίου ανέτρεψε ο Σωκράτης. Μάλιστα έτσι αποδείχθηκε ότι ο προφορικός λόγος είναι αποτελεσματικότερος από τον γραπτό και προώθησε σημαντικά την έρευνα του θέματος που τους απασχολούσε και ο Σωκράτης αδράχνει την ευκαιρία να εκθέσει την ανωτερότητα του αυτή επινοώντας ένα μύθο με εξωτική χροιά, μια και η συζήτηση του Θευθ με τον Θαμού γίνεται στην απόμακρη και σχεδόν μυθική για τους αρχαίους μυστηριώδη Αρχαία Αίγυπτο.

Έχω ακουστά ότι στα μέρη της Ναύκρατης, στην Αίγυπτο, λατρεύουν ένα πανάρχαιο θεό του τόπου· κι έχει για ιερό πουλί το γνωστό με το όνομα Ίβις· τον θεό τον ίδιο τον λένε Θευθ. Κατά τα λεγόμενά τους λοιπόν, αυτός βρήκε πρώτος τους αριθμούς και τον λογαριασμό και την γεωμετρία και την αστρονομία κι ακόμα τα παιχνίδια με τους πεσσούς και τα ζάρια και τελευταία, αυτό που μας ενδιαφέρει: το αλφάβητο.

Σε ολόκληρη την Αίγυπτο τότε βασίλευε ο Θαμούς και είχε το θρόνο του στη μεγάλη πολιτεία της πάνω χώρας, αυτή που οι Έλληνες την ξέρουν ως Θήβα Αιγυπτιακή και τον θεός της ως Άμμωνα. Πήγε λοιπό ο Θευθ και βρήκε αυτό τον βασιλιά και του έδειξε τις τέχνες του και του είπε ότι πρέπει να τις κάνουν γνωστές και στους υπόλοιπους Αιγυπτίους. Τότε ο βασιλιάς τον ρώτησε σε τι μπορεί η καθεμιά τους να σταθεί χρήσιμη· κι ενόσω λοιπόν ο Θευθ τις εξηγούσε μια προς μια, ο Θαμούς, καθώς άλλα έβρισκε ωραία κι άλλα όχι, έψεγε τα δεύτερα και παίνευα τα πρώτα. Έτσι λένε ο Θαμούς έλεγε το τι σκεφτόταν για τη καθεμιά τέχνη στο Θευθ, παινέματα και κατηγόριες, κρίσεις ένα σωρό, που καιρός τώρα να τις αναφέρουμε όλες!

Όταν τέλος η συζήτηση έφθασε στο αλφάβητο, είπε ο Θευθ: «Βασιλιά μου, οι Αιγύπτιοι θα γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας τα γράμματα και θα γίνουν ικανότεροι στην μνήμη· μνημονικό και μόρφωση έχουν βρει το φάρμακο τους!». Όμως ο βασιλιάς του είπε: «Θευθ, αξεπέραστε στις εφευρέσεις· άλλοι είναι ικανοί να γεννήσουν μια τέχνη κι άλλοι να κρίνουν πόση ωφέλεια ή ζημιά φέρνει η τέχνη αυτή σ΄ όσους θα την χρησιμοποιήσουν. Δες τώρα, είπες κι εσύ, από αγάπη, σαν πατέρας των γραμμάτων, το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που μπορούν να δώσουν. Γιατί αυτή σου η εφεύρεση θα φέρει χαλάρωμα στο μνημονικό εκείνων που θα τη μάθουν γιατί θα αδιαφορήσουν για την εξάσκησή του· περνά από το νου σου ότι, με το να βασανίζονται στα γράμματα, το μυαλό τους θα ανιστορεί τα όσα έμαθε με τη βοήθεια κάποιου που έρχεται από έξω, με ξένα σημάδια κι όχι από μέσα τους, από τη δύναμη του δικού τους μνημονικού· που πάει να πει ότι το φάρμακο που βρήκε δεν είναι για το μνημονικό, είναι για την υπόμνηση. Αυτό που με τη βοήθειά σου θ΄ αποχτήσουν οι μαθητές είναι σοφία για τα μάτια του κόσμου κι όχι η αληθινή· γιατί συσσωρεύοντας μέσα τους γνώσεις πολλές δίχως να μαθητέψουν σε δασκάλους θα φανταστούν ότι έχουν πολύ μυαλό, ενώ οι περισσότεροί τους δεν έχουν καθόλου και θα γίνουν ανυπόφοροι στις συζητήσεις, αφού εκεί που περιμέναμε να γίνουν σοφοί, έγιναν δοκησίσοφοι».[274c-275b].[6]

Νεοελληνικές μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο πλατωνικός Φαίδρος έχει μεταφραστεί στα νέα ελληνικά:

  • από τον Ν. Αχείμαστο, εκδόσεις «Ι. Ζαχαρόπουλος», Αθήνα χ.χ.
  • από τον Ιωάννη Ν. Θεοδωρακόπουλο, 1948 (4η έκδοση, «Βιβλιοπωλείον της Εστίας», Αθήνα 2000).
  • από τον Κ. Σ. Γούναρη, εκδόσεις «Φέξης», Αθήνα χ.χ., στο διαδίκτυο “The Project Gutenberg” 2011.[1]
  • από τον Δημήτρη Δ. Τσιλιβερδή, εκδ. «Κάκτος», Αθήνα 1993.
  • από τον Παναγιώτη Δόικο, εκδόσεις «Ζήτρος», Θεσσαλονίκη 2000. Εκδ. «Ελληνικά Γράμματα», Αθήνα 2006.
  • από την Έφη Ταμπακάκη, εκδόσεις “DeAgostini Hellas”, Αθήνα 2007.
  • από τον Νίκο Μ. Σκουτερόπουλο, εκδ. «Πόλις», Αθήνα 2015.
  • από τον Δημήτρη Τζωρτζόπουλο, εκδόσεις «Διανόηση», Αθήνα 2018.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1.  Γιάννης Λάμψας, Λεξικό του Αρχαίου Κόσμου, τόμ. Δ, σελ. 744
  2.  Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, Εισαγωγή στον Πλάτωνα «Χρονολόγηση πλατωνικών έργων», σ. 98 Πανεπιστημιακές παραδόσεις, 1964
  3.  [229b-230a].
  4.  Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, όπ.π. σ. 252
  5.  Πλάτωνος Μύθοι, μτφ. Ηλίας Σπυρόπουλος, εκδ. Ζήτρος σ. 172, 2003, ISBN 960-7760-91-3
  6.  Πλάτωνος Μύθοι, μτφ. Ηλίας Σπυρόπουλος, εκδ. Ζήτρος σ. 177, 2003, ISBN 960-7760-91-3

ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – Φιλοσοφικός Περίπατος στην Ακαδημία Πλάτωνα

Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή «Στα μονοπάτια των Ανθρώπων»

Νέος Φιλοσοφικός Περίπατος στις 3 Ιουλίου 2021

Ελάτε κοντά μας για να κάνουμε και πάλι τον Κόσμο μας Κόσμημα της Δημιουργίας!

<<Όποιος ελεύθερα συλλογάται συλλογάται καλά. – Ρήγας Φεραίος>>

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ , συνεχίζει την κοσμική της δράση, με νέο φιλοσοφικό περίπατο, το πρώτο Σάββατο του Ιουλίου, 3/7/2021, πέντε χρόνια μετά την έναρξη της εγκόσμιας δράσης μας, με τον υψηλό σκοπό αναγέννησης ανθρώπων, ανθρωπότητας και σύμπαντος κόσμου, σε ένα ενιαίο οργανικό Συνειδητό Οργανισμό, με επίσκεψη στο συγκλονιστικό χώρο της Πλατωνικής Ακαδημίας, στον ιερό χώρο, όπου εδώ και χιλιάδες χρόνια Ζωοδοτήθηκε και Ο-μορφοποιήθηκε ο ανήσυχος ανθρώπινος νους με τις ιδέες, που είχε ανάγκη και αναζητούσε, στη διαδρομή της επανόδου του στην Πηγή της Αλήθειας και του Αγαθού.

Θα συναντηθούμε στις 18.30’ στο εκκλησάκι του Αγ. Τρύφωνα Ακαδημίας Πλάτωνος, για την εσπερινή μας δέηση, απ’ όπου μετά θα κινηθούμε στον ευρύτερο χώρο της Ακαδημίας, θα διαβάσουμε σημαντικά τμήματα από το ΦΑΙΔΡΟ του Πλάτωνα και θα συζητήσουμε για τη ζωογόνο φύση του Έρωτα, τη Φύση της Ανθρώπινης Ψυχής, το μύθο του Ηνιόχου και τη Ρητορική και Διαλεκτική μέθοδο, ως εργαλείων αναζήτησης και επικοινωνίας με τον Κόσμο, του μεριδίου της Αληθείας, που καθένας βιώνει.
Παράλληλα θα ασκηθούμε ομαδικά σε όσα βοηθούν στη βιωματική προσέγγιση και εφαρμογή όσων θα ακουστούν και συζητηθούν, στα πλαίσια της μεταμορφωτικής πορείας επανόδου μας προς την Πηγή!

Με τη συνάντησή μας αυτή το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, η Ακαδημία του και η Περιπατητική Φιλοσοφική Σχολή ξεκινά μία σειρά εκπαιδεύσεων, οι οποίες μέσω αναγνώσεων και συζητήσεων, αρχικά των πλατωνικών και αργότερα και άλλων έργων, ασκήσεων και δράσεων, θα αποκαλύψουν, σταδιακά και βιωματικά, το πρώτο επίπεδο του Προγράμματος Ολιστικής Οργανικότητας (Total Οrganicity Project – TOP), που παρέχεται δωρεάν στους συνεπείς φίλους μας και αναζητητές της τελειότητας , της πληρότητας και συνεχούς βελτίωσης.

Το πρόγραμμα αποσκοπεί στο να καταστήσει ξεκάθαρη τη σκοπιμότητα ύπαρξης του Ανθρώπου, της Φύσης αυτού ως Ατόμου και ως Κοινωνίας, να αναδείξει την οδό επιδίωξης εκπλήρωσης κάθε αγαθού σκοπού του και των πρακτικών μέσων και ασκήσεων, που ενδυναμώνουν καθένα μας, καθώς τον βαδίζει, με συνέπεια, βούληση και ισχύ. Απαντήσεις και ασκήσεις που θα λάβουν χώρα, αναζητηθούν και βιωθούν ατομικά και ομαδικά!

Το πρόγραμμα αποτελεί μία σειρά γνωστικών, συναισθηματικών και αισθητικών εμπειριών και βαθέων κατανοήσεων, ικανών να βοηθήσουν καθένα μας να ξεκινήσει , να συνεχίσει και ολοκληρώσει με επιτυχία και αίσθημα εσωτερικής πληρότητας, την άνοδο στα διαδοχικά σκαλοπάτια της εξελικτικής κλίμακας, εντός της οποίας αποκαλύπτονται και παρέχονται τα κλειδιά χρήσης των Κρουνών της Αφθονίας, της Ευτυχίας και της Ευδαιμονίας.

Παρακαλούμε να είστε στην ώρα σας, για να μπορεί να τηρηθεί το πρόγραμμα χωρίς καθυστερήσεις.

Καλό είναι να έχετε μαζί σας καπέλο και νερό.

Σας ενημερώνουμε ότι κατά την επίσκεψη αυτή δεν θα χρειαστεί να πληρώσετε εισιτήριο κι ότι είναι μία ευκαιρία να φέρετε μαζί σας φίλους και συγγενείς κι ιδίως τα παιδιά, που δεν είχαν στο παρελθόν ευκαιρία να έχουν την εμπειρία αυτή.

Μετά την σύντομη περιήγησή μας στο χώρο, θα αναγνώσουμε αποσπάσματα του Φαίδρου και στη συνέχεια θα επακολουθήσει συζήτηση και σύντομες τοποθετήσεις όσων επιθυμούν.

Μπορείτε να διαβάσετε τον ΦΑΙΔΡΟ ΕΔΩ!

Υπενθυμίζουμε ότι κι αυτή η συνάντησή μας γίνεται με φιλική και φιλοσοφική διάθεση κι ότι είστε όλοι καλεσμένοι.

Η ενεργοποίηση καθενός από εμάς κι ο συντονισμός όλων μας , στη βάση κοινών αρχών κι αξιών και προς την επίτευξη συλλογικών στόχων, αποτελεί το κρίσιμο διακύβευμα των ημερών … Γι’ αυτό μην αμελείτε. Η συμμετοχή σας είναι αναγκαία για να σηκώσουμε μαζί τον Κόσμο μας Ψηλά!!!

Η συμμετοχή στους φιλοσοφικούς μας περιπάτους και τις εκδηλώσεις μας εν γένει είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία ευχάριστη βόλτα ή συνάντηση. Είναι μέσο ψυχ-αγωγίας, με τη γνήσια έννοια του όρου. Όλοι φεύγουμε πλουσιότεροι κι αποφασισμένοι να δράσουμε από κοινού, για το καλό της κοινότητάς μας.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΠΕΡΙΠΑΤΩΝ
• Η συμμετοχή είναι ελεύθερη.
• Περπατάμε παρέα σε μέρη της πόλης ή και εκτός αυτής, που προανακοινώνονται κι έχουν μια ιδιαίτερη αξία, την οποία αναζητούμε. Η συλλογικότητα κι η από κοινού δράση επαυξάνει την αξία αυτή.
• Η διάρκεια του περιπάτου είναι 2 ώρες το μέγιστο.
• Η συζήτηση έχει έναν συγκεκριμένο άξονα : Είναι το θέμα, που έχει ανακοινωθεί.
• Υπάρχει ένας συμποσιάρχης, που διευθύνει την συζήτηση και ένας κεντρικός εισηγητής του θέματος. Η κεντρική εισήγηση έχει διάρκεια συνήθως έως 20 λεπτά.
• Μετά λαμβάνουν τον λόγο οι παριστάμενοι. Αυτό είναι προαιρετικό, αλλά συνήθως αποδεικνύεται πολύ ουσιαστικό και καλό είναι να μιλήσουν όλοι.
• Ο χρόνος αυτών των πρωτομιλιών των παρευρισκομένων είναι συνήθως 3-4 λεπτά, άρα είναι σημαντικό ο λόγος να είναι μεστός, περιεκτικός και εντός θέματος.
• Ακολουθούν οι δευτερομιλίες (και του εισηγητού), που διαρκούν λιγότερο (1-2 λεπτά).
• Την σειρά των ομιλητών την καθορίζει ο συμποσιάρχης από την αρχή (κατά κανόνα γίνεται με σειρά δεξιόστροφα).
• Ο συμποσιάρχης μπορεί να επιλέξει να γίνει ευέλικτος με τους γενικούς κανόνες -σε κάποιο βαθμό – πάντοτε με γνώμονα να διευκολύνει και να προάγει την συζήτηση με αμερόληπτο τρόπο.
• Δεν μοχθούμε να καταλήξουμε σε κάποιο κοινό συμπέρασμα, ούτε να επιβάλλουμε την γνώμη μας στους άλλους.
• Εξυπακούεται ότι όταν κάποιος λαμβάνει τον λόγο, δεν διακόπτει κανείς (παρά μόνον ο συμποσιάρχης και εφ’ όσον είναι απολύτως απαραίτητο).
• Μέσω της συμμετοχής βιώνουμε την ελευθερία στην πράξη, τον αλληλοσεβασμό, το μοίρασμα του πνεύματος και της ψυχής, διευρύνοντας τα στενά όρια συνείδησης της ατομικότητας, μέσα από τη βίωση της συλλογικότητας της ομάδας, διαφορετικής κάθε φορά, συνδιαμορφώνοντας ένα υγιές κοινωνικό πρότυπο λειτουργίας, που μπορούμε να μεταφέρουμε μετά στη δική μας καθημερινότητα (στην οικογένεια, στους φίλους, στην εργασία κι αλλού).
• Όλη η ουσία του εγχειρήματος περικλείεται στην εσωτερική μας προετοιμασία για να ακούσουμε και όχι μόνον να μιλήσουμε! Εκεί εδράζεται η πνευματική εξέλιξη κι η σοφία … στον αρμονικό συνδυασμό αποδοχής και προσφοράς, στον ιερό νόμο της πνευματικής αμοιβαιότητας, της κβαντικής συμπληρωματικότητας!
• Μέσω των φιλοσοφικών μας περιπάτων αναζητούμε τον κοινό ψυχοπνευματικό μας τόπο, το συγκερασμό των διαφορετικών μονοπατιών και προσεγγίσεων, σε έναν κοινό δρόμο προς την αντικειμενική αλήθεια και την κοινή αναζήτηση της συλλογικής ευημερίας, τον οποίο ονομάσαμε «ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ» . Τη συνείδηση της ενότητας των ανθρώπων, όχι μόνον ως κεκρυμμένο κοσμικό νόμο, αλλά κι ως αναγκαιότητα για να καταστούμε όντως άνθρωποι, αναζητούντες την ΟΔΟ της ευημερίας για όλους.

H ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ-Κίνηση Οργανικότητας /COSMOPOLIS-Organicity Movement είναι ο καταλύτης του παγκόσμιου ρεύματος ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΙ ΑΡΕΤΗΣ, που διαπνέεται από την ΙΔΕΑ της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ .

Υγιείς Προσωπικότητες, ως κύτταρα κοινωνικών και πολιτικών Συλλογικοτήτων, αποτελούν τη μόνη Οδό για την ευημερία ανθρώπων και λαών. Η συνειδητοποίηση της διασύνδεσης όλων των ανθρώπων μεταξύ τους και της αναγκαίας αλληλεπίδρασής τους, είναι το μυστικό για να περάσουμε από τα συγκρουσιακά μοντέλα διακυβέρνησης κι οργάνωσης, σε νέα πρότυπα ενότητας και συνεργασίας.

Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ως πνευματική κίνηση, έχει ως σκοπό να διαχύσει στην κοινωνία το όραμα της Οργανικότητας, μιας ιδέας αναμορφωτικής και γνήσια επ-αναστατικής, που έρχεται να γιατρέψει τις αρνητικές και συγκρουσιακές αντιλήψεις, από τις οποίες πάσχει ο σύγχρονος άνθρωπος, αναφορικά με τη σχέση του κάθε πολίτη με τους υπόλοιπους, αλλά και τον τρόπο δόμησης υγιών συλλογικοτήτων, είτε αυτές λέγονται οικογένεια, είτε επιχείρηση, είτε πόλη, είτε πολιτεία, είτε ανθρωπότητα. Μέσω της μεταμορφωτικής δράσεως της οργανικής αντίληψης δημιουργούνται πολίτες, που κοσμούν τις πόλεις τους, πόλεις που κοσμούν πολιτείες και πολιτείες που κοσμούν τον Κόσμο!
Η ιδέα της Οργανικότητα όπως την μελετούμε, βιώνουμε και καλλιεργούμε είναι ταυτόχρονα μία σύγχρονη προσφορά μας στον Κόσμο, που έχει όμως βαθιές ρίζες στην φιλοσοφία και τη θρησκεία. Γι’ αυτήν έχουν αναφερθεί στην αρχαιότητα οι Στωικοί φιλόσοφοι, ο Πλάτωνας, Σωκράτης κι Αριστοτέλης, ενώ οι θρησκευτικές της ρίζες εκκινούν από την αντίληψη της υποστατικής ενότητας της Αγίας Τριάδος, όπου οι τρεις Θείες υποστάσεις, είναι ταυτόχρονα διακριτές, όσο κι αξεδιάλυτα ενωμένες σε ΕΝΑ, ιδέα η οποία εκφράζεται εν συνεχεία και σε όλες τις διαστάσεις των ανθρωπίνων κοινωνιών. Οι κοινωνίες κι οι συλλογικότητες αντιμετωπίζονται ως ευρύτεροι οργανισμοί, όπου κάθε άνθρωπος βρίσκει τη μοναδική του θέση εντός της συλλογικότητας, χωρίς να χάνει τη δική του ατομικότητα, άρα κι υπευθυνότητα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη συμβολή του στην ποιοτική κατάσταση της συλλογικότητας, στην οποία ανήκει. Με τον τρόπο αυτό μπορεί καθένας να αντιληφθεί το ρόλο των ανθρώπων – κυττάρων στη δημιουργία ευρύτερων συλλογικοτήτων – οργάνων, εντός της κοινωνίας κι ακόμη ευρύτερων οργανισμών – πολιτειών, έως τη δόμηση της ίδιας της ανθρωπότητας, στο σύνολό της, όπου ο ρόλος καθενός είναι μοναδικός και αναγκαίος για τη συνολική ευημερία κι όπου η όποια σύγκρουση, αντιμετωπίζεται ως ασθένεια. Η φυσική κατάσταση ανθρώπων και συλλογικοτήτων απαιτεί ενότητα, συνεργασία, δικαιοσύνη και απόλυτο σεβασμό στο ρόλο καθενός, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα κύτταρα κι όργανα ενός ανθρώπινου οργανισμού.
Η Οργανικότητα είναι η μόνη ιδέα, που έλκοντας την έμπνευσή της από την ίδια τη Θεία Δημιουργία, μπορεί να προσδώσει ένα πραγματικά υγιές νόημα σε υποκειμενικές ανθρώπινες θεωρήσεις , όπως ιδεολογίες, πολιτικές κι οικονομικές θεωρίες, αφαιρώντας από αυτές τις αρνητικές και συγκρουσιακές τους διαστάσεις, καθαίροντας αυτές, διυλίζοντας και διατηρώντας μόνον τα ενωτικά και δημιουργικά τους στοιχεία, αναδεικνύοντας την πραγματική ελπίδα δημιουργίας ένθεων κοινωνιών συνειδητών ανθρώπων. Υπ’ αυτή τη θεώρηση είναι αυτή που θέτει στη σωστή της βάση την αρετής της Φιλοπατρίας, ως αναγκαία συνθήκη, υπό τις ανωτέρω παραδοχές, για όλους τους ανθρώπους, για την όποια ευρύτερη συνεργασία επιδιώκεται σε διεθνές επίπεδο, είτε αυτή λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, είτε ΝΑΤΟ είτε ΟΗΕ είτε BRICS. Αν οι σχέσεις που διαμορφώνονται δεν προωθούν το συλλογικό καλό, με δικαιοσύνη, σεβασμό κι αρμονία, δηλαδή ΟΡΓΑΝΙΚΑ, προωθούν την ασθένεια κι είναι καταδικασμένες να διαιωνίζουν τη δυσαρμονία κι ας πλανώνται οι άνθρωποι για το αντίθετο.

Κυριάκος Κόκκινος

Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο

Διαπραγματευτής – CSAP – Coach – Εκπαιδευτής Ενηλίκων

Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ – Αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα για την Ελληνική γλώσσα!


Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας σήμερα, 9 Φεβρουαρίου, ημέρα θανάτου του Διονυσίου Σολωμού, του εθνικού ποιητή της Ελλάδας.

Η παγκόσμια ημέρα θεσμοθετήθηκε το 2017, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Εξωτερικών και Παιδείας της Ελλάδας.

Για να την γιιρτάσουμε κατάλληλα παραθέτουμε την καταπληκτική εργασία του Ηλία Τσατσόμοιρου, ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΕΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΔΑΥΛΟΣ το 2004.

Απολαύστε τα υπέροχα βάθη και ύψη ενός άγνωστου κι ανεκμετάλλευτου πνευματικού πλούτου!

Κατεβάστε όλο το βιβλίο ΕΔΩhttps://kupdf.net/queue/-_59c92b8708bbc5e934686e94_pdf?queue_id=-1&x=1612967898&z=MmEwMjo1ODc6OTQzMTplYzAwOmNjMjg6OGU5NDpjNGM4OmExYzQ=

Στώμεν Καλώς! Η ορθή στάση των Ανθρώπων, που δικαιώνουν τη Θεία Φύση τους!

Από Unics -25 Ιανουαρίου, 2017

SONY DSC

(Σκέψεις μου, που μοιράστηκα με φίλους και μέλη της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στην ετήσια Πρωτοχρονιάτικη πίτα μας του 2017)

Κυριάκου Κόκκινου-Δικηγόρου-Προέδρου Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ-Αντιπροέδρου Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Στις 22 Ιανουαρίου 2017, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ γιορτάσαμε τα «γενέθλια» της κίνησής μας, κόβοντας την πίτα μας, στο πνευματικό μας κέντρο, στους Αγίους Ισιδώρους στο Λυκαβηττό. Εκεί παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία, ως μία πραγματική πνευματική Μυσταγωγία. Με τη βοήθεια του πατρός Δημητρίου, των ιεροδιακόνων, των μοναχών, των ψαλτών του ναού και όλων των πιστών, ενωθήκαμε στο σώμα της Εκκλησίας του Χριστού και μεταφερθήκαμε κυριολεκτικά σε ανώτερα πεδία θείας αγαλλίασης.

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Η συνέχεια με την κοπή της πίτας μας στο φιλόξενο αρχονταρίκι του Ιερού Ναού, με την ομορφότερη θέα των Αθηνών, υπήρξε το επιστέγασμα της ανθρώπινης διασύνδεσής μας, στην κοινή μας πορεία προς την Θεία

Ευδαιμονία, όπου μοιράστηκα λίγες σκέψεις μου, όπως γεννήθηκαν, μέσα μου, τις τελευταίες ημέρες του έτους, υπό την επίδραση της καρδιακής θερμότητας της εορτής των Χριστουγέννων και του συνήθους απολογισμού και αυτογνωσιακού μου ελέγχου.

10%ce%b1

Για όσους δεν γνωρίζουν το τι πρεσβεύει η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ και το λόγο, που δραστηριοποιείται στον κόσμο, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι ως Οργανικότητα εννοούμε την εμπέδωση στα πρόσωπα και στην κοινωνία της συνείδησης ότι κάθε άνθρωπος αποτελεί την εκδήλωση στον κόσμο της Θείας Δημιουργικής Βούλησης. Το πρόσωπο του κάθε ανθρώπου συνδέεται με τους άλλους ανθρώπους, όπως τα κύτταρα ενός οργανισμού συνδέονται μεταξύ τους, για να φτιάξουν μικρότερες ή μεγαλύτερες συλλογικότητες, όπως όργανα, μέχρι έναν ολόκληρο, τέλειο οργανισμό, με τον οποίο βρίσκονται σε μία αδιάρρηκτη σχέση αμοιβαιότητας. Τέτοιες, φυσικές και αναγκαίες για την επιβίωση, εξέλιξη και πνευματική τελειοποίηση του ανθρώπου, συλλογικότητες, είναι το ζεύγος και η οικογένεια, οι φιλικές και επιχειρηματικές – επαγγελματικές συλλογικότητες, οι πόλεις, τα έθνη, έως την ίδια την ανθρωπότητα. Και βέβαια, όπως δεν μπορεί να νοηθεί κύτταρο μόνο του, εκτός του οργανισμού, έτσι αναλογικά δεν νοείται και άνθρωπος έξω από τις δικές του φυσικές συλλογικότητες. Αυτήν την αλήθεια εξέφρασε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο κι ο Χριστός θέτοντας την αγάπη προς κάθε άνθρωπο κι όχι μόνον προς τον πλησίον, ως το μέγιστο «καθήκον» και όρο ΖΩΗΣ κάθε ανθρώπου.

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Η Κίνησή μας προήλθε έτσι, φυσικά, μέσα από την ανάγκη μας να εκφράσουμε την αλήθεια αυτή με έναν ιδιαίτερο τρόπο, που θα μπορούσε να σφραγίσει την ανθρωπότητα, στην κρίσιμη εποχή, που διανύουμε και να βοηθήσει κάθε άνθρωπο να βρει ένα ουσιαστικό νόημα προσωπικής ύπαρξης, αλλά και ειρηνικής κι αγαπητικής συνύπαρξης.

Φθάνοντας δε στο τέλος ενός ακόμη ενιαύσιου κύκλου έθεσα για άλλη μία φορά μια σειρά ερωτημάτων στον εαυτό μου, καθώς μέσα μου γεννήθηκε με ένταση η ανάγκη να φωτίσω το δρόμο, που βαδίζω, ώστε να μπορώ με ασφάλεια να είμαι βέβαιος για την ορθότητα των επιλογών και της πορείας εμού ως προσώπου , αλλά και της κοινωνίας, όπου ανήκω. Η ειδική αναζήτησή μου επικεντρώθηκε εναγώνια στην περιγραφή του τρόπου, με τον οποίο θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε ένα βήμα πάνω και πέρα από την μεγάλη κρίση, που μαστίζει τις ζωές μας, καθηλώνοντάς μας εντός μιας ζωώδους και μηχανιστικής λειτουργίας, σαν να είμαστε απλές μηχανές παραγωγής υλικού πλούτου για το κράτος ή για τους λίγους παγκόσμιους δυνάστες.

Κι η απάντηση ήρθε με ένα τρόπο ταυτόχρονα φυσικό και υπερβατικό, μέσα από δύο λέξεις κλειδιά, ικανές να φωτίσουν τα αδιέξοδα, να καταδείξουν την Οδό και να δυναμοποιήσουν τους ζητούντες οδούς Αρετής και Ελευθερίας και όχι κακίας και σκλαβιάς.

«Στώμεν Καλώς» !!!

Μία συγκλονιστική φράση, μία επική εντολή, που ακούγεται στη διάρκεια της θείας λειτουργίας μετά το πιστεύω και πριν τη Θεία Κοινωνία.

angel-8

Όταν στην αρχή του χρόνου έλαβε χώρα η αποστασία, λόγω υπερηφάνειας, κάποιων εκ των πρώτων πνευματικών δημιουργημάτων του Θεού, των Αγγέλων, πρωτοστατούντος του Εωσφόρου, επακολούθησε η πτώση κι η μεταμόρφωση της παραδείσιας κατάστασης σε μία νέα σκοτεινή και θλιβερή συνθήκη, άρνησης από τα δημιουργήματα της φύσης τους!

Σ’ αυτή τη κρίσιμη ώρα, κατά την οποία οι άγγελοι εξέπιπταν ο ένας μετά τον άλλο, μιμούμενοι μηχανιστικά το τραγικό υπόδειγμα του πεσόντος αρχαγγέλου Εωσφόρου, κάνοντας χείριστη χρήση και της δικής τους ελεύθερης βούλησης, εμφανίστηκε ο αρχάγγελος Μιχαήλ, που με τρόπο υπερβατικό αντέστη και διέκοψε αυτήν την δραματική δυναμική. Σύμφωνα με την αποκάλυψη (Αποκ. 12, 7-9) έγινε τότε πόλεμος στον ουρανό, ο Μιχαήλ και οι άγγελοί του αντιπαρατάχθηκαν για να πολεμήσουν εναντίον του δράκοντος (του εωσφόρου) και των αγγέλων του. Εκείνη την τραγική ώρα της πτώσεως ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ στάθηκε στη μέση των αγγελικών ταγμάτων και με υπερβατικό τρόπο εξεφώνησε τη φράση , που αντιλάλησε στα σύμπαντα:

«Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού» (σταθείτε γερά, σταθείτε με σεβασμό στο Θεό) .

Και αμέσως στάθηκαν στη θέση τους οι άγγελοι, αναθάρρησαν και έπαψε η πτώση τους.  «Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου».

bfd69-ce97cea0cea4cea9cea3ce97cea4ce9fcea5ce95cea9cea3cea6ce9fcea1ce9fcea51

Αυτό το θείο υπόδειγμα φίλοι μου θα πρέπει να επαναλάβουμε κι εμείς καθημερινά με τις επιλογές της ζωής μας, αν θέλουμε να αξιωθούμε να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της πτωτικής ύλης και να ζήσουμε σύμφωνα με την πνευματική κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση θεία φύση μας.

Θα πρέπει βεβαίως να αναρωτιόμαστε, κάθε στιγμή, πώς στεκόμαστε καλά στις ζωές μας, πώς και πού στηρίζουμε τις επιλογές και την ευζωία μας. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις δύο συμπαντικές ΣΤΑΣΕΙΣ, που  διαθέτουν την τεράστια δύναμη να εξυψώσουν κάθε άνθρωπο στην καθ’ ομοίωση θεία κατάστασή του. Η ορθή στάση με ανοικτά τα χέρια προς τα άνω, σε κατάσταση ειλικρινούς ευχαριστίας και ταπεινής ικεσίας προς το Θεό, σχήμα που ελκύει τη Θεία Χάρη και γεμίζει τον άνθρωπο Θείες δωρεές και κατόπιν με τα χέρια ανοικτά προς τα κάτω, καθώς τα εφόδια της Χάριτος οφείλουν να μοιραστούν σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού της Εκκλησίας του Κυρίου και τα χέρια να καταστούν μέσο στήριξης, ίασης, ελέους και αγάπης προς ΟΛΟΥΣ!

Καθώς φίλοι μου φέρνουμε με τη δύναμη της φαντασίας στο νου μας τις δύο αυτές ταυτόχρονα υλοποιούμενες στάσεις του ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, σχηματίζουμε με όλο μας το είναι το μυστικό σχήμα, που αποτελεί το πραγματικό και μόνο κλειδί εξόδου από κάθε κρίση, από κάθε δυστυχία και κάθε φυλακή, ως πηγή των αγαθών, της ζωής και του ελέους!

Καλή μας χρονιά με ανοικτά χέρια, καρδιές και νου!

Όταν ο λαός κουραστεί από το συνταγματικό δικαίωμα να διορθώνει μια κυβέρνηση, οφείλει να ασκήσει το επαναστατικό δικαίωμα να διαλύσει και να ανατρέψει την κυβέρνηση αυτή!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα

Ο Αβραάμ Λίνκολν από το 1861 για τα χαρακτηριστικά μιας αληθινά δημοκρατικής πολιτείας και της υποχρέωσης ανάκλησης διεφθαρμένων κυβερνήσεων και καθεστώτων, ιδιοτελείας, οικογενειοκρατίας, αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας κι αδικίας: <<Όταν ο λαός κουραστεί από το συνταγματικό δικαίωμα να διορθώνει μια κυβέρνηση, οφείλει να ασκήσει το επαναστατικό δικαίωμα να διαλύσει και να ανατρέψει την κυβέρνηση αυτή >>!

10 Οκτωβρίου 2020, Άγημα Ελλήνων, από το Άλσος Κηφισιάς στο Μαραθώνα, από την αρχαία διαδρομή μέσω Σταμάτας και Πεντέλης!

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βατραχανθρώπων συνεπής μέσα στην πολύχρονη παρουσία και δράση του, διοργάνωσε το δικό του επετειακό δρομικό προσκύνημα, για να τιμήσει τα 2500 χρόνια από τις μεγάλες στρατιωτικές και πνευματικές νίκες στις Θερμοπύλες και τη Σαλαμίνα κατά των δυνάμεων της ανελευθερίας και του δεσποτισμού.Το Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2020, ξεκινήσαμε την δρομική πορεία μας, ως Άγημα, σε μικρές ομάδες, από το Άλσος Κηφισιάς, όπως πάντα με κατεύθυνση το Μαραθώνα, προς αναζήτηση του πνεύματος των μαχών αυτών, από την αρχαία διαδρομή μέσω Σταμάτας και Πεντέλης.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 4 άτομα, άτομα που στέκονται και υπαίθριες δραστηριότητες

Μαζί μας, όπως συνεχώς τα 11 χρόνια, που πραγματοποιούμε το εθνικό μας αυτό προσκύνημα, ήσαν φίλοι μας, έφεδροι, καταδρομείς κι απλοί δρομείς με δυνατές ψυχές, από την Κίνηση Οργανικότητας «ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ» και τις ομάδες Εφέδρων κι Εθελοντών ΟΔΕΥΩ, ΚΕΑΠ, Τράπεζα Αίματος Δημήτρης Βλων και όσοι αδελφοί θέλησαν να συνδεθούν μαζί μας.Με το Άγημα στείλαμε το δικό μας μήνυμα για τον κοροναϊό, μια και αν και τηρήσαμε όλους τους προβλεπόμενους κανόνες προστασίας, ωστόσο ταυτόχρονα διατρανώσαμε την πίστη μας ότι η Ζωή υπερνικά τα πάντα κι ότι ισχυρότερο μέσο προστασίας κατά κάθε εξωτερικής επιβουλής είναι η ισχυρή μας θέληση για ζωή, η συνεχής άσκηση στο σώμα, στην ψυχή και το πνεύμα και πάνω απ’ όλα η σύνδεσή μας με το Θείο, που αποτελεί την πηγή κάθε Ζωής!Το «ΑΓΗΜΑ ΕΛΛΗΝΩΝ», διήνυσε την αρχαία αυτή διαδρομή, μέσα σε μία μαγευτική βραδιά, περνώντας μέσα από το δάσος της Σταμάτας, φέροντας , ως συμβολικό οπλισμό, δάδες, σωματική ρώμη , ψυχικό σθένος και πνευματική αρετή κι η δράση αυτή αποτέλεσε τη δική μας συμβολή για να φωτίσουμε τη νύχτα , με ένα ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΥΡΦΟΡΟ ΒΕΛΟΣ, που δικτύωσε πνευματικά την Ελλάδα, την Κύπρο και τον Κόσμο!Διασχίζοντας τα ιερά χώματα της ΑΤΤΙΚΗΣ ΓΗΣ, αναπέμψαμε για άλλη μία φορά ΥΜΝΟ στις λησμονημένες πατρικές μας αρετές. Κάθε βήμα του Αγήματος αποτέλεσε και μία νίκη κατά των δυνάμεων της «βαρύτητας», που θέλουν να μας διατηρήσουν παθητικούς παρατηρητές της ζωής.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα, άτομα που στέκονται

Τερματίζοντας την τιμημένη αυτή διαδρομή, όλοι μαζί όπως κάθε χρόνο, κερδίσαμε μία ανεπανάληπτη πνευματική και ψυχοσωματική εμπειρία, ικανή να μεταβάλει το Είναι μας, προς το καλλίτερο …! Μεταβολές που μόνο με Αγώνα και Θυσία επιτυγχάνονται!

Ο τερματισμός στο στάδιο του Μαραθώνα, σημείο πνευματικής εκκίνησης κάθε Μαραθωνίου, όπου κι αν γίνεται στον Κόσμο, συνοδεύθηκε απο μια βαθιά κατάδυση στην Ελληνική μας Ιστορία, που είναι και επίκεντρο της Ανθρώπινης περιπέτειας.Μια ανορθόδοξη ματιά στο τί συνέβη τότε και τί συμβαίνει ανελλιπώς σε επαναλαμβανόμενους κύκλους, εξαιτίας της ελλιπούς κι αγύμνσστης μνήμης μας και των χαμένων μαχών στο επίπεδο του πνεύματος, που αν και δραματικότερες στις συνέπειές τους, περνούν απαρατήρητες, με αποτέλεσμα τη διαιώνιση των λαθών και πτώσεων.

Εύγε σε όλη την ομάδα για τη δύναμη ψυχής, την ενεργή παρουσία και τη δυναμικότητα του πνεύματός τους, που εκφράστηκαν υπέροχα την 10η Οκτωβρίου του 2020, 2500 χρόνια μετά!!!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Πρόεδρος Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

ʺΠΕΡΙ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣʺ του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου

<<Περί Μυστικής Θεολογίας>> του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, εορτάζοντος την 3η Οκτωβρίου

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Στο ʺΠΕΡΙ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣʺ του Αγίου Διονυσίου αναλύεται η έννοια της Μυστικής ή αποφατικής θεολογίας, η έννοια του θείου γνόφου, της υπέρλαμπρου δηλαδή αυτής μυστικής και ομιχλώδους για τον άνθρωπο έκφρασης του Θείου, τον οποίο ο Διονύσιος αποκαλεί ʺγνόφον αγνωσίαςʺ και της κατά χάριν μετοχής του δημιουργήματος στις ιδιότητες του Δημιουργού.

Κεφάλαιο 1 ‐Ποιος είναι ο θείος γνόφος

1. Τριάς υπερούσια και υπέρθεη και υπεράγαθη, έφορε της θεοσοφίας των Χριστιανών, οδήγησέ μας στην υπεράγνωστη και υπερφώτεινη και ακρότατη κορυφή των μυστικών λογίων. οδήγησέ μας εκεί όπου είναι σκεπασμένα τα απλά και απόλυτα και αμετάβλητα μυστήρια της θεολογίας, στον υπέρφωτο γνόφο της κρυφιόμυστης σιγής, που με το βαθύ του σκοτάδι υπερλάμπει υπερφανέστατα και, μένοντας ανέγγικτος κι αόρατος, γεμίζει με υπέρκαλη λάμψη τους τυφλωμένους νόες. Αυτή την προσευχή είχα να αναπέμψω εγώ. Εσύ δε, αγαπητέ Τιμόθεε, ασχολήσου έντονα με τα μυστικά θεάματα. άφησε τις αισθήσεις και τις νοερές ενέργειες, όλα τα αισθητά και τα νοητά, όλα τα μη όντα και τα όντα, και όσο είναι εφικτό ανυψώσου για να ενωθείς κατά τρόπο ακατάληπτο με αυτόν που είναι επάνω από κάθε ουσία και κάθε γνώση. Διότι, όταν έλθεις σε έκσταση, που θα σε ελευθερώσει τελείως από τον εαυτό σου και από όλα τα πράγματα, όταν αφαιρέσεις τα πάντα καιαπαλλαγείς από τα πάντα, θα αναχθείς στην υπερούσια ακτίνα του θείου σκότους.

2. Πρόσεχε όμως να μην ακούσει κανένας αμύητος αυτά τα μυστικά. Κι εννοώ με τον όρο ʺαμύητοιʺ εκείνους που είναι εμπεπλεγμένοι στα αισθητά όντα και δεν φαντάζονται ότι υπάρχει κάτι υπερούσιο πάνω από τα όντα, αλλά νομίζουν ότι με την γνωστική τους ικανότητα μπορούν να γνωρίσουν αυτόν που έχει ορίσει το σκότος ως κρυψώνα του. Αν τώρα οι θείες μυσταγωγίες είναι επάνω από τις δυνάμεις των αμύητων, τι θα έλεγε κανείς για τους περισσότερο αμύστους, οι οποίοι την υπερκειμένη αιτία των όλων χαρακτηρίζουν με βάση τα χαμηλότερα όντα, κι ισχυρίζονται ότι δεν υπερέχει καθόλου από τα αθεϊστικά και πολύμορφα είδωλα που αυτοί κατασκευάζουν; Η αλήθεια είναι ότι πρέπει από το ένα μέρος νʹ αποδίδωμε σʹ αυτήν καταφατικά όλες τις θέσεις των όντων, σαν αιτία των όλων, κι από το άλλο σωστότερα να τις αποφάσκωμε όλες, με την πεποίθηση ότι υπερβαίνει τα πάντα, και να μη νομίζομε ότι οι απο-φάσεις αντίκενται στις κατα‐φάσεις, αλλά να νομίζομε ότι αυτή πολύ πρωτύτερα υπερβαίνει τις στερήσεις, διότι ευρίσκεται επάνω από κάθε αφαίρεση και θέση.

3. Με αυτή την έννοια λοιπόν λέγει ο θείος Βαρθολομαίος ότι η θεολογία είναι και πολλή και ελαχίστη, και ότι το ευαγγέλιο είναι από το ένα μέρος πλατύ και μεγάλο και από το άλλο συντετριμμένο. Εμένα μου φαίνεται ότι με αυτά τα λόγια εννοούσε υπερφυώς τούτο. ότι η αγαθή αιτία των πάντων είναι πολύλογη και συγχρόνως βραχύλογη και άφωνη, αφού δεν έχει ούτε λόγο ούτε νόηση, διότι υπέρκειται των όλων υπερουσίως και αποκαλύπτεται φανερά κι αληθινά μόνο σʹ εκείνους που ξεπερνούν όλα τα ανόσια και τα καθαρά πράγματα, που υπερβαίνουν κάθε ύψωμα όλων των αγίων κορυφών, που εγκαταλείπουν πίσω τους όλα τα θεία φώτα, όλους τους ουρανίους ήχους και λόγους, για να εισδύσουν στον γνόφο, όπου πραγματικά ευρίσκεται ο επέκεινα των πάντων, όπως λέγουν τα Λόγια. Πραγματικά ο θείος Μωυσής δεν παίρνει απλώς την εντολή να καθαρθεί πρώτα ο ίδιος κι έπειτα να χωρισθεί από τους ακαθάρτους. αλλά έπειτα από την τελεία κάθαρση ακούει τις πολύφωνες σάλπιγγες, βλέπει πολλά φώτα που στέλλουν αστραπτερές και πολύχυτες ακτίνες. Ύστερα χωρίζεται από τους πολλούς και μαζί με τους εγκρίτους ιερείς φθάνει στην κορυφή των θείων αναβάσεων. Κι εν τούτοις εκεί δεν συναντάται με τον ίδιο τον Θεό και δεν βλέπει αυτόν (διότι αυτός είναι αθέατος), αλλά τον τόπο όπου ευρίσκεται αυτός. Τούτο νομίζω ότι σημαίνει ότι τα θεία και κορυφαία από τα οράματα και τα νοήματα είναι σπερματικοί λόγοι των πραγμάτων που είναι υποτεταγμένα στον υπέρτατο όλων, με τους οποίους φανερώνεται η επάνω από κάθε κατάληψη παρουσία των που επιβαίνει στις νοητές κορυφές των αγιοτάτων τόπων του. Τότε ο Μωυσής αποδεσμεύεται και από τα ορώμενα και από τους ορώντας, και εισδύει μέσα στο γνόφο της αγνωσίας, τον πραγματικά μυστικόν, όπου αποκλείει όλες τις γνωστικές αντιλήψεις και φθάνει στο εντελώς ανέγγικτο και αόρατο, παραδίδεται ολόκληρος στο επέκεινα όλων, και δεν ανήκει ούτε στον εαυτό του ούτε σε κανένα άλλον. και, κατόπιν της ανενεργησίας κάθε γνώσεως, ενωμένος σε ανώτερο επίπεδο με τον εντελώς άγνωστο, με το να μη γνωρίζει τίποτε, γνωρίζει πέρα από κάθε νόηση.

Κεφάλαιο 2 ‐Πώς πρέπει να ενωθούμε και νʹ αναπέμψωμε ύμνους στον αίτιο των όλων τον επάνω από όλα

Σʹ αυτόν τον υπέρφωτο γνόφο ευχόμαστε κι εμείς να φθάσωμε, ώστε δια μέσου της αβλεψίας και της αγνωσίας να ιδούμε και να γνωρίσουμε αυτόν που είναι επάνω από κάθε θέα και γνώση, ακριβώς με το μη ιδείν και με το μη γνώναι (διότι τούτο είναι η πραγματική θέα και γνώσις), καινα υμνήσωμε τον υπερούσιο υπερουσίως δια της αφαιρέσεως όλων των όντων, σαν αυτούς που κατασκευάζουν ένα φυσικό άγαλμα. αυτοί αφαιρούν όλα τα πρόσθετα υλικά του αγάλματος που εμποδίζουν την καθαρή θέα της κρυμμένης μορφής και με μόνη αυτή την αφαίρεση επιτρέπουν να φανεί καθαρό το απόκρυφο κάλλος.Πρέπει δε, όπως νομίζω, να υμνήσωμε τις αφαιρέσεις κατά τρόπο αντίστροφο προς τις θέσεις. Πράγματι εκείνες μεν, τις θέσεις, τις εθέταμε, ξεκινώντας από τα πρώτα και κατεβαίνοντας δια των μεσαίων προς τα τελευταία. εδώ όμως αφαιρούμε τα πάντα, πραγματοποιώντας τις αναβάσεις από τα τελευταία προς τα αρχικώτερα, για να γνωρίσου με ακάλυπτη εκείνη την αγνωσία που περικαλύπτεται από το πλήθος των γνώσεων που ευρίσκονται σε όλα στα αισθητά όντα, και για να ιδούμε εκείνον τον υπερούσιο γνόφο που αποκρύπτεται από όλο το φως που ευρίσκεται στα αισθητά όντα.

Κεφάλαιο 3ο ‐Ποιες είναι οι καταφατικές και ποιες οι αποφατικές Θεολογίες

Στις Θεολογικες Υποτυπώσεις υμνήσαμε τα κυριότερα σημεία της καταφατικής Θεολογίας, δηλαδή πώς η θεία και αγαθή φύση αποκαλείται Ενική (ομοούσια) και πώς Τριαδική (τρισυπόστατη). ποιες οι ιδιότητες του Πατρός, ποιες του Υιού. τι θέλει να δηλώσει η θεολογία που εκπορεύεται από το Άγιο Πνεύμα. πώς από τα βάθη του άυλου και αμέριστου Αγαθού (Πατρός) βλάστησαν τα φώτα της αγαθότητος και πώς ο Πατήρ και τα άλλα πρόσωπα καθαυτά και μεταξύ τους παραμένουν παντοτεινά αχώριστα και αμετάβλητα. πώς ο υπερούσιος Ιησούς ουσιώνεται κατά την αληθινή ανθρώπινη φύση. και όσα άλλα υμνούνται στις Θεολογικές Υποτυπώσεις σύμφωνα και με των Γραφών τους λόγους. Στο Περί θείων Ονομάτων περιλαμβάνεται πώς ο Θεός λέγεται αγαθός και ων και ζωή και σοφία και δύναμη και όσα άλλα ανήκουν στη νοητή τάξη των θείων ονομάτων. και στη Συμβολική Θεολογία πώς μεταβαίνουμε από τις ονομασίες των αισθητών σε αυτές των θείων. τι λέμε θείες μορφές, τι θεία σχήματα και μέρη και όργανα, τι θείους τόπους και κόσμους, τι θυμούς και λύπες, τι οργή, τι μέθη και τι κραιπάλη, τι όρκους και τι κατάρες, τι ύπνους και τι εγρηγόρσεις και όσα άλλα αναφέρονται στους συμβολικούς και ιερούς θείους τύπους. Και νομίζω πως κι εσύ θα είδες ότι αυτά τα τελευταία απαιτούν πολύ περισσότερα λόγια από τα πρώτα. γιατί οι Θεολογικές Υποτυπώσεις και η ανάπτυξη των Θείων Ονομάτων είναι συντομότερα από τη Συμβολική θεολογία. Επειδή όσο ψηλότερα ανεβαίνουμε, τόσο οι λόγοι που συνοψίζουν τα νοητά περικόπτονται. όπως ακριβώς και τώρα, όσο εισδύουμε στον υπέρθεο γνόφο, όχι μόνο λιγόλογοι γινόμαστε, αλλά χάνουμε εντελώς τη μιλιά μας και το νου μας. Και ενώ εκεί ‐ σε εκείνες τις συγγραφές ‐ ο λόγος όσο κατερχόταν από τα υψηλά στα χαμηλότερα τόσο και πλήθαινε, τώρα, που από κάτω υψώνεται και ανέρχεται, όσο προχωρεί η άνοδος συστέλλεται και στο τέλος της ανόδου σιγά και ολόκληρος ενώνεται με τον Άλεκτο. Γιατί όμως λέμε ότι στις καταβάσεις (καταφατική οδός) αρχίζουμε από τα πρώτα ενώ στις αφαιρέσεις (αποφατική οδός) αρχίζουμε από τατελευταία;

Επειδή μιλώντας καταφατικά και με ορισμούς δεν μπορούμε να ορίσουμε Εκείνο που ξεπερνά κάθε ορισμό παρά μιλώντας για τα συγγενικά με αυτό και τα πλησιέστερα. Για παράδειγμα: η ζωή και η αγαθότητα δεν είναι πλησιέστερα απʹ ότι ο αέρας και το λιθάρι; Όταν πάλι μιλούμε αποφατικά, για να μιλήσουμε γιʹ Αυτό που ξεπερνά κάθε αφαίρεση, αρχίζουμε τις αφαιρέσεις από τα πιο μακρινά και άσχετα. Για παράδειγμα: πιο μακρινό και άσχετο δεν είναι να πούμε ότι δεν μεθάει και δεν οργίζεται απʹ όσο να πούμε ότι δεν λέγεται και δεν νοείται;

Κεφάλαιο 4‐ Ότι δεν συγκαταλέγεται ανάμεσα στα αισθητά ο καθʹ υπεροχήν αίτιος κάθε αισθητού

Λέμε λοιπόν ότι η αιτία των πάντων, που είναι επάνω απʹ όλα, δεν είναι ούτε χωρίς ουσία, ούτε χωρίς ζωή, ούτε άλογη, ούτε χωρίς νου, ούτε σώμα είναι, ούτε σχήμα, ούτε είδος, ούτε ποιότητα ή ποσότητα ή όγκος. ούτε σε τόπο είναι ούτε βλέπεται, ούτε έρχεται σε επαφή, ούτε αισθάνεται, ούτε είναι αισθητή, ούτε οδηγείται σε σύγχυση και ταραχή εξαιτίας ενόχλησης υλικών παθών, ούτε είναι αδύναμη υποκύπτοντας σε πάθη των αισθήσεων, ούτε στερείται φωτός. Επίσης δεν υπόκειται σε αλλοίωση ή φθορά ή μερισμό ή στέρηση ή ροή ή σε κάτι άλλο αισθητό, ούτε είναι κάτι από αυτά.

Κεφάλαιο 5 ‐Ότι δέν συγκαταλέγεται στά νοητά ο καθʹ υπεροχή αίτιος κάθε νοητού

Ανεβαίνοντας ακόμη περισσότερο λέμε ότι ο αίτιος των πάντων δεν είναι ούτε ψυχή ούτε νους, ότι δεν έχει φαντασία ή γνώμη, ή λόγο ή νόηση, ούτε λόγος είναι ούτε νόηση, ούτε λέγεται ούτε νοείται. ούτε αριθμός είναι, ούτε τάξις, ούτε μέγεθος ούτε μικρότης, ούτε ισότης ούτε ανισότης, ούτε ομοιότης ή ανομοιότης. ούτε στέκεται ούτε κινείται ούτε ησυχάζει, ούτε δύναμη έχει ούτε δύναμις είναι, ούτε φως, ούτε ζει, ούτε ζωή είναι, ούτε ουσία είναι, ούτε αιών, ούτε χρόνος. ούτε υφίσταται νοητή επαφή μαζί του, ούτε επιστήμη, ούτε αλήθεια είναι, ούτε βασιλεία, ούτε σοφία. ούτε ένα είναι, ούτε ενότης, ούτε θεότης ή αγαθότης, ούτε πνεύμα είναι κατά τα μέτρα της γνωστικής ικανότητός μας, ούτε υιότης ούτε πατρότης ούτε τίποτε άλλο από τα γνωστά σʹ εμάς ή σε κάποιο άλλο ον. δεν είναι κάποιο από τα μη όντα. ούτε κάποιο από τα όντα, ούτε τα όντα γνωρίζουν αυτή καθʹ εαυτήν ούτε αυτή γνωρίζει τα όντα αυτά καθʹ εαυτά. ούτε λόγος υπάρχει γιʹ αυτή ούτε όνομα ούτε γνώσις, ούτε σκότος είναι ούτε φως, ούτε πλάνη ούτε αλήθεια. ούτε θέσις της υπάρχει καθόλου, ούτε αφαίρεσις, αλλά ακόμη και όταν δεχόμαστε τις θέσεις και τις αφαιρέσεις των πραγμάτων που είναι παρακάτω από αυτήν, αυτήν την ίδια ούτε τη θέτομε ούτε την αφαιρούμε. διότι η τελεία και ενιαία αιτία των πάντων είναι επάνω από κάθε θέση και η υπεροχή εκείνου που είναι απηλλαγμένος από όλα γενικώς τα πράγματα κι ευρίσκεται επέκεινα των όλων είναι επάνω από κάθε αφαίρεση.

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

1. Τριὰς ὑπερούσιε καὶ ὑπέρθεε καὶ ὑπεράγαθε, τῆς Χριστιανῶν ἔφορε θεοσοφίας, ἴθυνον ἡμᾶς ἐπὶ τὴν τῶν μυστικῶν λογίων ὑπεράγνωστον καὶ ὑπερφαῆ καὶ ἀκροτάτην κορυφήν∙ ἔνθα τὰ ἁπλᾶ καὶ ἀπόλυτα καὶ ἄτρεπτα τῆς θεολογίας μυστήρια κατὰ τὸν ὑπέρφωτον ἐγκεκάλυπται τῆς κρυφιομύστου σιγῆς γνόφον, ἐν τῷ σκοτεινοτάτῳ τὸ ὑπερφανέστατον ὑπερλάμποντα καὶ ἐν τῷ πάμπαν ἀναφεῖ καὶ ἀοράτῳ τῶν ὑπερκάλων ἀγλαϊῶν ὑπερπληροῦντα τοὺς ἀνομμάτους νόας. Ἐμοὶ μὲν οὖν ταῦτα ηὔχθω∙ σὺ δέ, ὦ φίλε Τιμόθεε, τῇ περὶ τὰ μυστικὰ θεάματα συντόνῳ διατριβῇ καὶ τὰς αἰσθήσεις ἀπόλειπε καὶ τὰς νοερὰς ἐνεργείας καὶ πάντα αἰσθητὰ καὶ νοητὰ καὶ πάντα οὐκ ὄντα καὶ ὄντα καὶ πρὸς τὴν ἕνωσιν, ὡς ἐφικτόν, ἀγνώστως ἀνατάθητι τοῦ ὑπὲρ πᾶσαν οὐσίαν καὶ γνῶσιν∙ τῇ γὰρ ἑαυτοῦ καὶ πάντων ἀσχέτῳ καὶ ἀπολύτῳ καθαρῶς ἐκστάσει πρὸς τὸν ὑπερούσιον τοῦ θείου σκότους ἀκτῖνα, πάντα ἀφελὼν καὶ ἐκ πάντων ἀπολυθείς, ἀναχθήσῃ.

2. Τούτων δὲ ὅρα, ὅπως μηδεὶς τῶν ἀμυήτων ἐπακούσῃ∙ τούτους δέφημι τοὺς ἐν τοῖς οὖσιν ἐνισχημένους καὶ οὐδὲν ὑπὲρ τὰ ὄνταὑπερουσίως εἶναι φανταζομένους, ἀλλʹ οἰομένους εἰδέναι τῇ καθʹαὑτοὺς γνώσει τὸν θέμενον «σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ». Eἰ δὲ ὑπὲρτούτους εἰσὶν αἱ θεῖαι μυσταγωγίαι, τί ἄν τις φαίη περὶ τῶν μᾶλλονἀμύστων, ὅσοι τὴν πάντων ὑπερκειμένην αἰτίαν καὶ ἐκ τῶν ἐν τοῖςοὖσιν ἐσχάτων χαρακτη ρίζουσιν καὶ οὐδὲν αὐτὴν ὑπερέχειν φασὶτῶν πλαττομένων αὐτοῖς ἀθέων καὶ πολυειδῶν μορφωμάτων; Δέον ἐπʹαὐτῇ καὶ πάσας τὰς τῶν ὄντων τιθέναι καὶ καταφάσκειν θέσεις, ὡςπάντων αἰτίᾳ, καὶ πάσας αὐτὰς κυριώτερον ἀποφάσκειν, ὡς ὑπὲρπάντα ὑπερούσῃ, καὶ μὴ οἴεσθαι τὰς ἀποφάσεις ἀντικειμένας εἶναιταῖς καταφάσεσιν, ἀλλὰ πολὺ πρότερον αὐτὴν ὑπὲρ τὰς στερήσειςεἶναι τὴν ὑπὲρ πᾶσαν καὶ ἀφαίρεσιν καὶ θέσιν.3. Oὕτω γοῦν ὁ θεῖος Βαρθολομαῖός φησι καὶ πολλὴν τὴν θεολογίανεἶναι καὶ ἐλαχίστην καὶ τὸ Eὐαγγέλιον πλατὺ καὶ μέγα καὶ αὖθις συντετμημένον, ἐμοὶ δοκεῖν ἐκεῖνο ὑπερφυῶς ἐννοήσας, ὅτι καὶπολύλογός ἐστιν ἡ ἀγαθὴ πάντων αἰτία καὶ βραχύλεκτος ἅμα καὶἄλογος, ὡς οὔτε λόγον οὔτε νόησιν ἔχουσα, διὰ τὸ πάντων αὐτὴνὑπερουσίως ὑπερκει μένην εἶναι καὶ μόνοις ἀπερικαλύπτως καὶἀληθῶς ἐκφαινομένην τοῖς καὶ τὰ ἐναγῆ πάντα καὶ τὰ καθαρὰδιαβαίνουσι καὶ πᾶσαν πασῶν ἁγίων ἀκροτήτων ἀνάβασινὑπερβαίνουσι καὶ πάντα τὰ θεῖα φῶτα καὶ ἤχους καὶ λόγουςοὐρανίους ἀπολιμπάνουσι καὶ «εἰς τὸν γνόφον» εἰσδυομένοις, «οὗ»ὄντως ἐστίν, ὡς τὰ λόγιά φησιν, ὁ πάντων ἐπέκεινα. Καὶ γὰρ οὐχἁπλῶς ὁ θεῖος Μωϋσῆς ἀποκαθαρθῆναι πρῶτον αὐτὸς κελεύεται καὶαὖθις τῶν μὴ τοιούτων ἀφορισθῆναι καὶ μετὰ πᾶσαν ἀποκάθαρσινἀκούει τῶν πολυφώνων σαλπίγγων καὶ ὁρᾷ φῶτα πολλὰ καθαρὰςἀπαστράπτοντα καὶ πολυχύτους ἀκτῖνας∙ εἶτα τῶν πολλῶνἀφορίζεται καὶ μετὰ τῶν ἐκκρίτων ἱερέων ἐπὶ τὴν ἀκρότητα τῶνθείων ἀναβάσεων φθάνει. Κἀν τούτοις αὐτῷ μὲν οὐ συγγίνεται τῷ θεῷ,θεωρεῖ δὲ οὐκ αὐτόν (ἀθέατος γάρ), ἀλλὰ τὸν τόπον, οὗ ἔστη. (Τοῦτοδὲ οἶμαι σημαίνειν τὸ τὰ θειότατα καὶ ἀκρότατα τῶν ὁρωμένων καὶνοουμένων ὑποθετικούς τινας εἶναι λόγους τῶν ὑποβεβλημένων τῷπάντα ὑπερέχοντι, διʹ ὧν ἡ ὑπὲρ πᾶσαν ἐπίνοιαν αὐτοῦ παρουσίαδείκνυται ταῖς νοηταῖς ἀκρότησι τῶν ἁγιω τάτων αὐτοῦ τόπωνἐπιβατεύουσα). Καὶ τότε καὶ αὐτῶν ἀπολύεται τῶν ὁρωμένων καὶ τῶνὁρώντων καὶ εἰς τὸν γνόφον τῆς ἀγνωσίας εἰσδύνει τὸν ὄντωςμυστικόν, καθʹ ὃν ἀπομύει πάσας τὰς γνωστικὰς ἀντιλήψεις, καὶ ἐντῷ πάμπαν ἀναφεῖ καὶ ἀοράτῳ γίγνεται, πᾶς ὢν τοῦ πάντων ἐπέκεινακαὶ οὐῥῥδενός, οὔτε ἑαυτοῦ οὔτε ἑτέρου, τῷ παντελῶς δὲ ἀγνώστῳ τῇπάσης γνώσεως ἀνενεργησίᾳ κατὰ τὸ κρεῖττον ἑνούμενος καὶ τῷμηδὲν γινώσκειν ὑπὲρ νοῦν γινώσκων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Κατὰ τοῦτον ἡμεῖς γενέσθαι τὸν ὑπέρφωτον εὐχόμεθα γνόφον καὶ διʹἀβλεψίας καὶ ἀγνωσίας ἰδεῖν καὶ γνῶναι τὸν ὑπὲρ θέαν καὶ γνῶσιναὐτῷ τῷ μὴ ἰδεῖν μηδὲ γνῶναι–τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ὄντως ἰδεῖν καὶγνῶναι –καὶ τὸν ὑπερούσιον ὑπερουσίως ὑμνῆσαι διὰ τῆς πάντων τῶνὄντων ἀφαιρέσεως, ὥσπερ οἱ αὐτοφυὲς ἄγαλμα ποιοῦντες ἐξαιροῦντεςπάντα τὰ ἐπιπροσθοῦντα τῇ καθαρᾷ τοῦ κρυφίου θέᾳ κωλύματα καὶαὐτὸ ἐφʹ ἑαυτοῦ τῇ ἀφαιρέσει μόνῃ τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀναφαίνοντεςκάλλος. Χρὴ δέ, ὡς οἶμαι, τὰς ἀφαιρέσεις ἐναντίως ταῖς θέσεσινὑμνῆσαι∙ καὶ γὰρ ἐκείνας μὲν ἀπὸ τῶν πρωτίστων ἀρχόμενοι καὶ διὰμέσων ἐπὶ τὰ ἔσχατα κατιόντες ἐτίθεμεν∙ ἐνταῦθα δὲ ἀπὸ τῶνἐσχάτων ἐπὶ τὰ ἀρχικώτατα τὰς γνῶμεν ἐκείνην τὴν ἀγνωσίαν τὴνὑπὸ πάντων τῶν γνωστῶν ἐν πᾶσι τοῖς οὖσι περικεκαλυμμένην καὶτὸν ὑπερούσιον ἐκεῖνον ἴδωμεν γνόφον τὸν ὑπὸ παντὸς τοῦ ἐν τοῖςοὖσι φωτὸς ἀποκρυπτόμενον.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 Ἐν μὲν οὖν ταῖς Θεολογικαῖς Ὑποτυπώσεσι τὰ κυριώτατα τῆς καταφατικῆς θεολογίας ὑμνήσαμεν, πῶς ἡ θεία καὶ ἀγαθὴ φύσις ἑνικὴλέγεται, πῶς τριαδική∙ τίς ἡ κατʹ αὐτὴν λεγομένη πατρότης τε καὶυἱότης∙ τί βούλεται δηλοῦν ἡ τοῦ πνεύματος θεολογία∙ πῶς ἐκ τοῦἀΰλου καὶ ἀμεροῦς ἀγαθοῦ τὰ ἐγκάρδια τῆς ἀγαθότητος ἐξέφυ φῶτακαὶ τῆς ἐν αὐτῷ καὶ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐν ἀλλήλοις συναϊδίου τῇἀναβλαστήσει μονῆς ἀπομεμένηκεν ἀνεκφοίτητα∙ πῶς ὁ ὑπερούσιοςἸησοῦς ἀνθρωποφυϊκαῖς ἀληθείαις οὐσίωται καὶ ὅσα ἄλλα πρὸς τῶνλογίων ἐκπεφασμένα κατὰ τὰς Θεολογικὰς Ὑποτυπώσεις ὕμνηται.Ἐν δὲ τῷ Περὶ Θείων Ὀνομάτων, πῶς ἀγαθὸς ὀνομάζεται, πῶς ὤν, πῶςζωὴ καὶ σοφία καὶ δύναμις καὶ ὅσα ἄλλα τῆς νοητῆς ἐστι θεωνυμίας.Ἐν δὲ τῇ Συμβολικῇ Θεολογίᾳ, τίνες αἱ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶν ἐπὶ τὰ θεῖαμετωνυμίαι, τίνες αἱ θεῖαι μορφαί, τίνα τὰ θεῖα σχήματα καὶ μέρη καὶὄργανα, τίνες οἱ θεῖοι τόποι καὶ κόσμοι, τίνες οἱ θυμοί, τίνες αἱ λῦπαικαὶ αἱ μήνιδες, τίνες αἱ μέθαι καὶ αἱ κραιπάλαι, τίνες οἱ ὅρκοι καὶ τίνεςαἱ ἀραί, τίνες οἱ ὕπνοι καὶ τίνες αἱ ἐγρηγόρσεις καὶ ὅσαι ἄλλαι τῆςσυμβολικῆς εἰσι θεοτυπίας ἱερόπλαστοι μορφώσεις. Καί σε οἴομαισυνεωρακέναι, πῶς πολυλογώτερα μᾶλλόν ἐστι τὰ ἔσχατα τῶνπρώτων∙ καὶ γὰρ ἐχρῆν τὰς Θεολογικὰς Ὑποτυπώσεις καὶ τὴν τῶνΘείων Ὀνομάτων ἀνάπτυξιν βραχυλογώτερα εἶναι τῆς Συμ βολικῆςΘεολογίας. Ἐπείπερ ὅσῳ πρὸς τὸ ἄναντες ἀνανεύομεν, τοσοῦτον οἱλόγοι ταῖς συνόψεσι τῶν νοητῶν περιστέλλονται∙ καθάπερ καὶ νῦν εἰςτὸν ὑπὲρ νοῦν εἰσδύνοντες γνόφον οὐ βραχυλογίαν, ἀλλʹ ἀλογίανπαντελῆ καὶ ἀνοησίαν εὑρήσομεν. Κἀκεῖ μὲν ἀπὸ τοῦ ἄνω πρὸς τὰἔσχατα κατιὼν ὁ λόγος κατὰ τὸ ποσὸν τῆς καθόδου πρὸς ἀνάλογονπλῆθος ηὐρύνετο∙ νῦν δὲ ἀπὸ τῶν κάτω πρὸς τὸ ὑπερκείμενον ἀνιὼνκατὰ τὸ μέτρον τῆς ἀνόδου συστέλλεται καὶ μετὰ πᾶσαν ἄνοδον ὅλωςἄφωνος ἔσται καὶ ὅλως ἑνωθήσεται τῷ ἀφθέγκτῳ. Διὰ τί δὲ ὅλως, φῄς,ἀπὸ τοῦ πρωτίστου θέμενοι τὰς θείας θέσεις ἀπὸ τῶν ἐσχάτωνἀρχόμεθα τῆς θείας ἀφαιρέσεως; Ὅτι τὸ ὑπὲρ πᾶσαν τιθέντας θέσινἀπὸ τοῦ μᾶλλον αὐτῷ συγγενεστέρου τὴν ὑποθετικὴν κατάφασινἐχρῆν τιθέναι∙ τὸ δὲ ὑπὲρ πᾶσαν ἀφαίρεσιν ἀφαιροῦντας ἀπὸ τῶνμᾶλλον αὐτοῦ διεστηκότων ἀφαιρεῖν. Ἢ οὐχὶ μᾶλλόν ἐστι ζωὴ καὶἀγαθότης ἢ ἀὴρ καὶ λίθος; Καὶ μᾶλλον οὐ κραιπαλᾷ καὶ οὐ μηνιᾷ ἢοὐ λέγεται οὐδὲ νοεῖται;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 Λέγομεν οὖν, ὡς ἡ πάντων αἰτία καὶ ὑπὲρ πάντα οὖσα οὔτε ἀνούσιόςἐστιν οὔτε ἄζωος, οὔτε ἄλογος οὔτε ἄνους∙ οὐδὲ σῶμά ἐστιν οὔτεσχῆμα, οὔτε εἶδος οὔτε ποιότητα ἢ ποσότητα ἢ ὄγκον ἔχει∙ οὐδὲ ἐντόπῳ ἐστὶν οὔτε ὁρᾶται οὔτε ἐπαφὴν αἰσθητὴν ἔχει∙ οὐδὲ αἰσθάνεταιοὔτε αἰσθητή ἐστιν∙ οὐδὲ ἀταξίαν ἔχει καὶ ταραχήν, ὑπὸ παθῶνὑλικῶν ἐνοχλουμένη, οὔτε ἀδύναμός ἐστιν, αἰσθητοῖς ὑποκειμένησυμπτώμασιν, οὔτε ἐν ἐνδείᾳ ἐστὶ φωτός∙ οὐδὲ ἀλλοίωσιν ἢ φθορὰν ἢμερισμὸν ἢ στέρησιν ἢ ∙εῦσιν οὔτε ἄλλο τι τῶν αἰσθητῶν οὔτε ἐστὶνοὔτε ἔχει.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5 Aὖθις δὲ ἀνιόντες λέγομεν, ὡς οὔτε ψυχή ἐστιν οὔτε νοῦς, οὔτε φαντασίαν ἢ δόξαν ἢ λόγον ἢ νόησιν ἔχει∙ οὐδὲ λόγος ἐστὶν οὔτε νόησις,οὔτε λέγεται οὔτε νοεῖται∙ οὔτε ἀριθμός ἐστιν οὔτε τάξις, οὔτε μέγεθοςοὔτε σμικρότης, οὔτε ἰσότης οὔτε ἀνισότης, οὔτε ὁμοιότης ἢἀνομοιότης∙ οὔτε ἕστηκεν οὔτε κινεῖται οὔτε ἡσυχίαν ἄγει∙ οὐδὲ ἔχειδύναμιν οὔτε δύναμίς ἐστιν οὔτε φῶς∙ οὔτε ζῇ οὔτε ζωή ἐστιν∙ οὔτεοὐσία ἐστὶν οὔτε αἰὼν οὔτε χρόνος∙ οὐδὲ ἐπαφή ἐστιν αὐτῆς νοητὴοὔτε ἐπιστήμη, οὔτε ἀλήθειά ἐστιν οὔτε βασιλεία οὔτε σοφία, οὔτε ἓνοὔτε ἑνότης, οὔτε θεότης ἢ ἀγαθότης∙ οὐδὲ πνεῦμά ἐστιν, ὡς ἡμᾶςεἰδέναι, οὔτε υἱότης οὔτε πατρότης οὔτε ἄλλο τι τῶν ἡμῖν ἢ ἄλλῳ τινὶτῶν ὄντων συνεγνωσμένων∙ οὐδέ τι τῶν οὐκ ὄντων, οὐδέ τι τῶν ὄντωνἐστίν, οὔτε τὰ ὄντα αὐτὴν γινώσκει, ᾗ αὐτή ἐστιν, οὔτε αὐτὴ γινώσκειτὰ ὄντα, ᾗ ὄντα ἐστίν∙ οὔτε λόγος αὐτῆς ἐστιν οὔτε ὄνομα οὔτεγνῶσις∙ οὔτε σκότος ἐστὶν οὔτε φῶς, οὔτε πλάνη οὔτε ἀλήθεια∙ οὔτεἐστὶν αὐτῆς καθόλου θέσις οὔτε ἀφαίρεσις, ἀλλὰ τῶν μετʹ αὐτὴν τὰςθέσεις καὶ ἀφαιρέσεις ποιοῦντες αὐτὴν οὔτε τίθεμεν οὔτε ἀφαιροῦμεν,ἐπεὶ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν θέσιν ἐστὶν ἡ παντελὴς καὶ ἑνιαία τῶν πάντωναἰτία καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἀφαίρεσιν ἡ ὑπεροχὴ τοῦ πάντων ἁπλῶςἀπολελυμένου καὶ ἐπέκεινα τῶν ὅλων.

Διευθύντρια βιοεπιστημών στη ΝASA, Ιωάννα Βερνίκου: Αν θέλετε υγιή γεράματα να κινείστε συνεχώς!

Διευθύντρια βιοεπιστημών ΝASA, Ι. Βερνίκου: Αν θέλετε υγιή γεράματα μη κάθεστε, να κινήστε συνέχεια

Αν θέλετε υγιή ζωή να κινείστε, να αθλείστε συνεχώς!

Η έλλειψη βαρύτητας επιταχύνει το γήρας, η αδράνεια κι η τεμπελιά, προσομοιώνουν συνθήκες πρόωρου θανάτου, άκαιρης αλλαγής δηλαδή διαστάσεως !

Το γήρας είναι αναπόφευκτο, το ζητούμενο όμως είναι να έχουμε υγιή γεράματα. Πώς μπορούμε να το πετύχουμε αυτό; “Με την κίνηση.

Μη κάθεστε , να κινείστε συνέχεια” συνιστά η πρώην διευθύντρια του τομέα Life Science της NASA , Ιωάννα Βερνίκου η οποία εκτός από διαπρεπής επιστήμονας είναι και υπέρμαχος της σοκολάτας.

Για τη σχέση της βαρύτητας – κίνησης -γήρατος, για τον λόγο που πρέπει να κοιμόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι, για τη σχέση της με τη σοκολάτα αλλά και για το τι θα πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι αν αποφασίζουν να κάνουν αποικίες στο διάστημα , μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ κ. Βερνίκου στο περιθώριο της συνάντησής της με τον κοσμήτορα της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, Θεόδωρο Δαρδαβέση.

Η καταγόμενη από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου , με ρίζες από την Σίφνο και τις οικογένειες εφοπλιστών Ευγενίδη και Βερνίκου, Ιωάννα Βερνίκου αν και έχει συνταξιοδοτηθεί και δεν είναι πλέον ενεργό στέλεχος της NASA(όπου είχε προσληφθεί το 1964) σήμερα στα 85 της χρόνια παραμένει επιστημονικά και ερευνητικά δραστήρια.

Ερ. Τι σχέση έχει η βαρύτητα με την κίνηση και το γήρας;

Απ. Όταν είμαστε καθιστοί ή ξαπλωμένοι μειώνεται η βαρύτητα και είμαστε σε μια κατάσταση που μιμείται την μικροβαρύτητα. Όταν είμαστε όρθιοι υπάρχει η βαρύτητα που είναι η κάθετη δύναμη από το κεφάλι προς το κέντρο της γης.

Αν ξαπλώσουμε η βαρύτητα μειώνεται γιατί γίνεται οριζόντια και αυτό δημιουργεί όχι μόνο τα συμπτώματα έχουν οι αστροναύτες όταν είναι στη μικροβαρύτητα, αλλά και αυτά του γήρατος. Και αυτό ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα και για όλους τους γύρω μου που δεν το πίστευαν στην αρχή.

Μάλιστα έγραψα το 1986 ένα φυλλάδιο με τίτλο “Gravity: Aging parallel processes” γιατί δεν το πίστευε κανείς πως ήταν το ίδιο. Και μετά αρχίσαμε να κάνουμε μετρήσεις στους ηλικιωμένους και στους εθελοντές που βάζαμε στο κρεβάτι.

Παρατηρήσαμε ότι μέσα σε επτά μέρες δημιουργήθηκε αυτή η αλλαγή προς το γήρας. Στους κατακεκλειμένους η γήρανση αρχίζει από την πρώτη μέρα μέσα σε ώρες.

Ερ.Όμως και όταν κοιμόμαστε είμαστε ξαπλωμένοι, γερνάμε και στον ύπνο μας;

Απ. Αυτό είναι άλλο πράγμα. Έχουμε τη γη που περιστρέφεται και έχουμε τη βαρύτητα , έχουμε την ημέρα και έχουμε τη νύχτα.

Τη νύχτα όταν ξαπλώνουμε για να κοιμηθούμε , το σύστημα- το σώμα μας “κλείνει”. Θεωρητικά γι αυτό δεν ουρούμε , συνήθως, τη νύχτα αλλά κι αν θέλουμε να ουρήσουμε μπορούμε να το αλλάξουμε. Ο οργανισμός αντιλαμβάνεται πότε είναι νύχτα και πότε είναι ημέρα.

Γι αυτό ο άνθρωπος μόλις ανοίξει τα μάτια του και δει το φως σηκώνεται όρθιος. Στους πόλους της γης , εκεί που είναι έξι μήνες ημέρα και έξι ημέρες νύχτα, παρατηρούνται πολλές αυτοκτονίες. Στο σωστό δεν είναι να κοιμόμαστε σε οποιαδήποτε συνθήκη.

Το σωστό είναι να κοιμόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι, να μην έχουμε κοντά μας ούτε κινητό , ούτε τηλεόραση ανοιχτή. Τα παιδιά πρέπει να τα μάθουμε να κοιμούνται στο σκοτάδι . Και οι ηλικιωμένοι που έχουν αϋπνία , θα πρέπει να κοιμούνται στο απόλυτο σκοτάδι. Διότι το φως δεν το αντιλαμβανόμαστε μόνο με τα μάτια. Το αντιλαμβανόμαστε κυρίως με τα μάτια αλλά στο κέντρο του εγκεφάλου υπάρχουν και οι υποδοχείς που απορροφούν το φως”.

Ερ. Κάθε πότε πρέπει να κινούμαστε;

Απ. Συνέχεια , σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Ένα παιδί όταν γεννιέται κουνιέται, περπατάει, μεγαλώνει ως τα 20-23 χρόνια και μετά ξεχνά πως πρέπει να κινείται και κάθεται. Και καθόμαστε και δεν χρησιμοποιούμε την κίνηση κάθε μέρα στη ζωή μας, την ημέρα ,όλη την ημέρα .

Γιατί το να κάνει κανείς μόνο μία φορά την ημέρα κάνεις γυμναστική και νομίζει ότι κάτι έκανε δεν είναι η απάντηση. Πρέπει να κινούμαστε συνέχεια , να αλλάζουμε στάση όλη την ημέρα. Όσοι κάνουν καθιστική δουλειά θα πρέπει να σηκώνονται , να έχουν ένα ρολόι που να τους θυμίζει να σηκώνονται κάθε μισή ώρα

Ερ. Πώς μπορούν να αποφύγουν το πρόωρο γήρας αυτοί που λόγω κάποιας πάθησης είναι καθηλωμένοι στο κρεβάτι ;

Απ. Πρέπει με κάποιο τρόπο να σηκώνονται ώστε να έχουν συνεχή εμπειρία της βαρύτητας . Υπάρχουν κρεβάτια που τους ανεβάζουν , υπάρχουν συστήματα με αναρτήσεις που μπορούν να τους σηκώνουν .Οι παραπληγικοί το παλιό καιρό ήταν στο κρεβάτι,δεν σηκωνόταν και πέθαιναν.

Σιγά σιγά μάθανε ότι μπορούσαν να καθίσουν σε κουνιστή καρέκλα. Στην αρχή ήταν σκυφτοί και δεν ήταν υγιείς. Σιγά-σιγά μάθανε ότι αν άλλαζαν τη στάση τους γίνονταν καλύτερα. Ακόμη και μια μικρή μετακίνηση κάνει καλό . Αυτό είναι το κύριο, γιατί το αυτί αισθάνεται την αλλαγή στην ισορροπία.

Βασικά στο αυτί είναι δύο στοιχεία. Είναι οι ημικύκλιοι σωλήνες με τη λήκυθο κάτω, η οποία αισθάνεται τη γωνιακή επιτάχυνση , και κάτω είναι δύο κυστίδια και εκεί είναι οι υποδοχείς της βαρύτητας, όπου είναι οι ωτόλιθοι, για τη γραμμική επιτάχυνση.

Ερ. Στη δεκαετία του 80 ανοίξατε με τον σύζυγό σας στο Λονδίνο ένα κατάστημα σοκολάτας και το 2012 γράψατε συγγράψατε με τον σύζυγό σας το βιβλίο “Αdventures in Chocolate”. Μήπως σχετίζεται η σοκολάτα με τις έρευνες που κάνατε;

Απ. Η ζωή μου στη σοκολάτα ή σοκολάτα στη ζωή μου άρχισε με αυτό που λέγεται κρίση μέσης ηλικίας. Όταν είμαστε γύρω στη μέση ηλικία θέλουμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Η δουλειά μου ήταν να συντάσσω αναφορές (reports) και να μετέχω σε συνεδριάσεις και μετά τίποτα . Οι έρευνες μέχρι να τις κάνεις να τις δημοσιεύσεις ( αν δημοσιευτούν) παίρνουν πολύ καιρό . Φυσικά η εργασία είναι ενδιαφέρουσα αλλά ο ερευνητής χαίρεται και αισθάνεται ικανοποιημένος όταν αναγνωριστεί το έργο του. Ενώ με τη σοκολάτα η χαρά και ικανοποίηση έρχονται άμεσα.

Ήθελα να κάνω κάτι με τα χέρια μου και να βλέπω το αποτέλεσμα αμέσως . Δεν υπήρχε άνθρωπος που να ερχόταν στο μαγαζί και να μην έφευγε ευτυχισμένος με χαμόγελο . Αυτό είναι ωραίο πράγμα είναι άμεση ικανοποίηση. Κάποτε λέγανε ότι δεν πρέπει να τρως σοκολάτα γιατί δεν είναι καλό για την υγεία. Όχι , αυτό δεν ισχύει και ο καφές και η σοκολάτα κάνουν καλό.

Ερ. Ίσως φαίνεται σαν επιστημονική φαντασία ότι οι άνθρωποι θα κάνουν αποικίες στο διάστημα. Αν όμως συμβεί αυτό, πώς θα επηρεαστούν από την έλλειψη βαρύτητας;

Απ. Θα πάρουνε τη βαρύτητα μαζί μας με την φυγόκεντρο που μπορεί να είναι σε καψούλα ή στο έδαφος αν πάνε στη Σελήνη . Η Σελήνη έχει βαρύτητα αλλά δεν είναι αρκετή για να την αισθανθεί σωστά το σώμα και ο άνθρωπος είναι μεν όρθιος αλλά πετάει.

Και το αστείο είναι ότι όταν έστειλαν τους αστροναύτες και τους είδαμε να χοροπηδάνε είπαμε ότι μπορούμε να την αυξήσουμε την βαρύτητα που υπάρχει με ασκήσεις. Αλλά το βράδυ όταν γύριζαν στην καψούλα να κοιμηθούν κοιμόνταν όρθιοι γιατί δεν υπήρχε αρκετός χώρο για να ξαπλώσουν.

Έτσι παρόλο που υπήρχε η βαρύτητα μπορούσαν να έχουν καλούτσικο ύπνο όρθιοι. Δυστυχώς οι μηχανικοί έχουν τη δική τους άποψη. Και για αυτό η τεχνητή φυγόκεντρος που έχουμε πολλες μελέτες πως να τη δημιουργήσουμε στο διάστημα , δηλαδή είτε όλο το σκάφος να κινείται είτε να υπάρχει ένα σύστημα εντός , δεν έχει γίνει γιατί κοστίζει ακριβά και γιατί ο ηλεκτρισμός δεν επαρκεί.

Ποια είναι η Ιωάννα Βερνίκου

Η Ιωάννα Βερνίκου ,γνωστή Dr. Joan Vernikos, γεννήθηκε το 1934 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς. Σπούδασε φαρμακευτική-φαρμακολογία στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου και δίδαξε φοιτητές Ιατρικής στο Ohio State University πριν προσληφθεί στη NASA το 1964. Στη NASA διετέλεσε διευθύντρια Life Sciences (1993 – 2000) . Σήμερα είναι πρόεδρος της ThirdΑge LLC δίνει συμβουλές ζωής μέσα από τα βιβλία της, τα σεμινάρια και τις διαλέξεις της.

Η ευτυχία είναι κάτι που το αποφασίζεις από πριν!

Φίλος μου έστειλε την ωραία αυτή ιστορία. Το μόνο που έκανα είναι να αλλάξω τη φωτογραφία με μια πιο αισιόδοξη και σας την προσφέρω με τη σειρά μου.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Αυτή η 92χρονη μικροκαμωμένη, καλοβαλμένη και υπερήφανη κυρία η οποία ντύνεται κομψά από το πρωί έως το βράδυ, με τα μαλλιά χτενισμένα σύμφωνα με τη μόδα και τέλειο μακιγιάζ παρόλο που είναι επισήμως τυφλή μετακόμισε εχθές σε γηροκομείο. Ο σύζυγός της για 70 χρόνια, πέθανε πρόσφατα κι έτσι η μετακόμιση της ήταν απαραίτητη. Μετά από πολλές ώρες που περίμενε υπομονετικά στο λόμπι του γηροκομείου χαμογέλασε γλυκά όταν της είπαν ότι το δωμάτιό της ήταν έτοιμο. Καθώς οδηγούσε το αναπηρικό της αμαξίδιο προς το ασανσέρ της έδινα μια οπτική περιγραφή του μικροσκοπικού της δωματίου και των κουρτινών σκίασης που είχαν κρεμαστεί στο παράθυρό της. «Το λατρεύω», δήλωσε με τον ενθουσιασμό μιας 8χρονης που μόλις της έδειξαν το νέο της κουτάβι Κυρία Τζόουνς, δεν έχετε δει το δωμάτιο, περιμένετε! «Δεν έχει καμία σχέση με αυτό», απάντησε. «Η ευτυχία είναι κάτι που το αποφασίζεις από πριν. Το αν μου αρέσει το δωμάτιό μου ή όχι δεν εξαρτάται από τον τρόπο απο τον οποίο τα έπιπλα είναι τακτοποιημένα. Σημασία έχει το πώς εγώ τακτοποιώ το μυαλό μου. Έχω ήδη αποφασίσει να το λατρέψω. Είναι μια απόφαση που παίρνω κάθε πρωί όταν ξυπνάω. Έχω μια επιλογή: μπορώ να περάσω την ημέρα στο κρεβάτι και να αναλογίζομαι τα προβλήματα που έχω με τα μέρη του σώματός μου που δεν λειτουργούν πλέον, ή να σηκωθώ από το κρεβάτι και να είμαι ευγνώμων για αυτά που ακομη λειτουργούν. Κάθε μέρα είναι ένα δώρο και για όσο ανοίγω τα μάτια μου θα επικεντρωθώ στη νέα μέρα και σε όλες τις χαρούμενες αναμνήσεις που έχω αποθηκεύσει, μόνο για αυτή τη φορά στη ζωή μου.»

Συνέχισε να εξηγεί:

«Τα γηρατειά είναι σαν έναν τραπεζικό λογαριασμό. Χάνεις τα χρήματα που έχεις καταθέσει.Έτσι, η συμβουλή μου προς εσάς θα ήταν να καταθέσετε πολλή ευτυχία στον τραπεζικό λογαριασμό των αναμνήσεων σας. Σας ευχαριστώ για την συμβολή σας στις αναμνήσεις μου. Ακόμα κάνω καταθέσεις».

Και με ένα χαμόγελο είπε:

«Θυμηθείτε τους πέντε απλούς κανόνες για να είστε ευτυχείς: 1. Απελευθερώστε την καρδιά σας από το μίσος. 2. Απελευθερώστε το μυαλό σας από ανησυχίες. 3. Ζήστε απλά. 4. Δώστε περισσότερα. 5. Περιμένετε λιγότερα και απολαύστε κάθε στιγμή». Και ένας έκτος κανόνας, προσφορά μίας άλλης φίλης σε δική μου διασκευή : Να λέτε πολλές φορές την ημέρα «δόξα τω Θεώ, για ό, τι και να σας συμβαίνει»!

Κυριάκος Κόκκινος

Ο Luc Montagnier, βραβείο Νόμπελ ιατρικής, για τον κορωνοϊό και τα εμβόλια (υπότιτλοι)

Πολλές αξιόπιστες κι ελεύθερες φωνές θέτουν τον δάκτυλο στην πληγή της ανθρωπότητας, την απληστία για χρήμα, για εξουσία, για έλεγχο!

Καθένας από εμάς δικαιούται να γνωρίζει την αλήθεια, την προέλευση του κινδύνου, τα μέτρα και φάρμακα προφύλαξης, που δεν έχουν να κάνουν τόσο με τον ιό, όσο με την αρρώστια που κυριεύει τον κόσμο, η οποία δεν αποτρέπεται με αντισηπτικά και μάσκες…

Οταν αναζητάς τη Ζωή, οφείλεις να πορεύεσαι στην Πηγή της, που δεν έχει σχέση με τα εγκόσμια ευτελή συμφέροντα!

Γι’ αυτό φίλοι μου «…αφίετε τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς…» Ματ. 8, 17-34!!!

Κυριάκος Κόκκινος