Ελληνική Νομαρχία B- Αφιέρωμα στα 200 χρόνια από την έναρξη της Επανάστασης του 1821 – Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – Πρόγραμμα Νευροδικτύωσης της Ανθρωπότητας

Ελληνική Νομαρχία B – Παρακολουθείστε την ανάγνωση του πρώτου κεφαλαίου ΕΔΩ

Ο Κυριάκος Κόκκινος, η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – Πρόγραμμα Νευροδικτύωσης της Ανθρωπότητας – «ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ – Ο όμορφος δύσκολος δρόμος» κι ο «Σύνδεσμος Ελλήνων Βατραχανθρώπων», αφιερώνουμε σειρά ζωντανών διαδικτυακών εκπομπών αναζήτησης της Αλήθειας επί της οδού της ατομικής και συλλογικής μας Ευδαιμονίας, στα 200 χρόνια αγώνων για την Ελευθερία.

Η σημερινή εκπομπή είναι αφιερωμένη στο δεύτερο μέρος του καταπληκτικού κειμένου της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΣ, ΠΟΥ ΌΛΟΙ ΘΑ ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ Ή ΑΚΟΥΣΕΤΕ !

Elliniki Nomarchia s 439.JPG

Με τον τίτλο Ελληνική Νομαρχία φέρεται ένα κορυφαίο λόγιο έργο του ελληνικού προεπαναστατικού διαφωτισμού που συνέγραψε ο «Ανώνυμος ο Έλλην» και εξέδωσε ο ίδιος, χωρίς να αποκαλύπτεται το πραγματικό όνομά του.

Πρόκειται για ένα έργο κειμήλιο σκέψης και εθνικής αφύπνισης, εθνεγερτικού χαρακτήρα που εκδόθηκε στην Ιταλία το 1806, περιλαμβάνοντας 266 σελίδες. Αφιερωμένο στον Ρήγα Βελεστινλή (1757–1798), το πρώτο κεφάλαιο αποτελεί έναν ύμνο προς την «ιερά ελευθερία», ενώ στη συνέχεια καυτηριάζει έντονα την τυραννία, την κοινωνική ανισότητα, το χρήμα, την κατάσταση του υπόδουλου ελληνικού έθνους, τους προύχοντες και το ιερατείο της εποχής, προβάλλοντας τέλος την αναγκαιότητα της εκπαίδευσης προς αποφυγή κυρίως της ξενοδουλείας.

Η Ελληνική Νομαρχία, μετά το εθνεγερτικό κήρυγμα του Ρήγα Βελεστινλή, αποτελεί, κατά τους ιστορικούς των νεοτέρων χρόνων τον σημαντικότερο πνευματικό κρίκο που οδήγησε στη δημιουργία της Φιλικής Εταιρείας και στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Όλοι μας αποτελούμε εκφράσεις του μυστήριου όντος, που ονομάζεται Άνθρωπος, που υπάρχει στον κόσμο με σκοπιμότητα και όχι τυχαία. Με την κίνησή μας αυτή εκφράζουμε τη δυναμική του Εθελοντισμού και της Ενωτικής Δημιουργικότητας, μέσα στην Ανθρωπότητα, που κοχλάζει από μύρια προβλήματα, αλλά και διψά να βρει νόημα σε όσα αντιμετωπίζει. Αισθανόμενοι την ανάγκη να αναλύσουμε κι εκφράσουμε αυτή τη δυναμική, κατά τρόπο, που να προσφέρει σε καθέναν λύσεις, νόημα, διέξοδο, όραμα και έμπρακτο πεδίο αγαθοποιού δράσης, ξεκινάμε μία ζωντανή διαδικτυακή και διαδραστική εκπομπή με τίτλο «ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ – Ο δύσκολος Όμορφος δρόμος». Αντικείμενο είναι να φωτίζουμε την πραγματικότητα με ένα διαφορετικού είδους Φως, αναζητώντας, σε όσα συμβαίνουν, την Αλήθεια, αλλά και το Πρακτέον, ήτοι το Δέον, το Πρέπον, το Επίκαιρον και το Μέτρον, ρυθμίζοντας εκ νέου την πυξίδα, που οδηγεί την Ανθρωπότητα στο Πεπρωμένο της!Στόχος μας πάντα να ενεργοποιούμε πρακτικά, ατομικές και κοινωνικές δυνάμεις, ικανές να αναλάβουν την ευθύνη του να δρουν ενωτικά, χάριν επίτευξης του Αγαθού, ως μόνου άξιου σκοπού του ΖΕΙΝ!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Η ανελευθερία υπό το πρόσχημα της «ορθής πληροφόρησης» την εποχή της πολιτικής ορθότητας του covid19!

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο που λέει "Freedom of expression is your right"

Παραθέτω κάποιες σκέψεις μου, με αφορμή την συζήτηση με φίλους και την οικογένειά μου, σε σχέση με ό,τι συνέβη με την αντιμετώπιση της προσπάθειας ενός καλλιτέχνη, του Γρηγόρη Πετράκου, να εκφράσει δημόσιο λόγο, αναφορικά με τα ζητήματα του κοροναϊού και την εν τέλει φίμωσή του.

<<Ποτέ η εύρεση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ δεν ήταν έργο απλό, άλλά ΑΘΛΗΜΑ, συνήθως για τους λίγους, που την αναζητούν με συνέπεια.Για το λόγο αυτό όταν παρατηρώ ανθρώπους, ασχέτως επαγγέλματος και γνωσιακού υποβάθρου, να ενεργοποιούν τον εγκέφαλο, το πνεύμα και τις έμφυτες ικανότητες, που όλοι διαθέτουμε, για να προσεγγίσoυν το ζήτημα του Covid19, συγκεντρώνοντας και παραθέτοντας στοιχεία, ενθουσιάζομαι και το επικροτώ χωρίς καμμία επιφύλαξη. Ο καθένας μπορεί να εκφράσει ελεύθερα την άποψή του στο διαδίκτυο, με ευγένεια και σεβασμό προς τους υπολοίπους και με επίγνωση της κοινωνικής μας ευθύνης, που προέρχεται από την συνείδηση ότι κάθε λόγος και κάθε πράξη μας επηρεάζει με ανεπίγνωστο τρόπο της δυναμική του όλους συστήματος της ανθρωπότητας και του κόσμου. Άλλωστε κανείς δεν ισχυρίζεται ότι το facebook αποτελεί μέσο ακαδημαίκής πληρότητας και θέσφατο αληθείας, μπορεί όμως να καταστεί εργαλείο δημοκρατικού διαλόγου.

Αλίμονο όμως αν , ως συνέβη με το Γρηγόρη Πετράκο, αντί να επικροτήσουμε τον προβληματισμό και το δικαίωμα αντιπαράθεσης στοιχείων, ενισχύσουμε το δικαίωμα στη φίμωση και τη λογοκρισία! Τέτοιες πρακτικές οδηγούν σε έναν διχασμένο, διπολικό κόσμο «πολιτικής ορθότητας», όπου τα πάντα και κυρίως το δικαίωμα δημόσιου λόγου θα κρίνεται με βάση τα θέλω και τις κατευθύνσεις, που επιβάλλουν ισχυρά συμφέροντα, αφαιρώντας το δικαίωμα έκφρασης, με λογοκρισία και ανελευθερία, πολύ ύπουλα επιβαλλόμενη. Σήμερα δεν πάσχουμε από ενημέρωση για τους κινδύνους του covid, την οποία έχουμε χρυσοπληρώσει και με την οποία βομβαρδιζόμαστε καθημερινά. Πάσχουμε για απαντήσεις στα εύλογα ερωτήματα, που οι ίδιες οι αντιφάσεις των επιστημόνων, έχουν προκαλέσει. Πώς ξεκίνησε, υπήρξε ανθρώπινος δάκτυλος στη δημιουργία του, είναι τα επιβαλλόμενα μέτρα πρόσφορα και αναγκαία για την αντιμετώπισή του, είναι η στατιστική παράθεση στοιχείων αληθής ή σκόπιμα διογκωμένη, υπάρχει πολιτικοοικονομική ατζέντα ισχυρών συμφερόντων, που κερδοσκοπεί ασύστολα με αφορμή το φόβο επιβίωσης των ανθρώπων και άλλα τέτοια πολλά!!!

Όταν λοιπόν τα εύλογα ερωτήματα κι οι αντιφάσεις αυτές π.χ. για το δείκτη θνητότητας της ασθένειας, την αποτελεσματικότητα χρήσης μάσκας ως επιβάλλεται, με βάση ιατρικά δεδομένα κλπ, έχουν καταστεί δημόσιο κτήμα, κανείς δεν έχει δικαίωμα να εθελοτυφλεί και να ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα άξιο διερεύνησης, καμμία διαφαινόμενη ιδιοτέλεια και κατευθυνόμενη πολιτική , εξ αφορμής του covid.

Αυτό που λίγοι κατανοείτε είναι ότι το διακύβευμα του covid, δεν είναι το πόσοι πεθαίνουν, αλλά το πώς με αφορμή την ασθένεια, διαμορφώνεται η ζωή για τους ζώντες!!! Για παράδειγμα έκατσε ο Πετράκος και συγκέντρωσε το υλικό, που παρέθεσε και ανάλυσε από τη δική του οπτική, με λογικά κατά την άποψή μου επιχειρήματα, που χρήζουν απαντήσεων, ασφαλώς με κενά και έλλειψη πληρότητας της έρευνάς του. Αντί επ’ αυτών να ανοίξει ένας δημοκρατικός διάλογος, ήρθαν οι συνήθεις λογοκριτές του διαδικτύου, που λέγονται Ελληνικά Hoaxes, παραφυάδα του ανελεύθερου συστήματος, που χτίζεται και επέβαλλε τη φίμωσή του, ενώ με βάση το σάλο, που προκλήθηκε, ακόμη και δημοσιογράφοι φοβήθηκαν να παραθέσουν την άποψή του, λες και η αναζήτηση της αλήθειας να είναι ο κίνδυνος!!! Και μόνον αυτό αρκεί, για όσους είναι νοήμονες, να λάβουν τα μηνύματα προβληματισμού, προσοχής και ενεργοποίησης μηχανισμών αντίστασης.

Περιμένω από όλους ένα περισσότερο ουσιαστικό διάλογο, σε σχέση με αυτά που γράφονται και ακούγονται. Τί από όσα είπε θεωρείτε λάθος και γιατί. Όχι άλλη μία δογματική απόρριψη . Δυστυχώς οι συνθήκες κοινωνικής μηχανικής, που εφαρμόστηκαν στυγνά, απάνθρωπα και με υπόγειο τρόπο σε όλη την ανθρωπότητα με αφορμή την παγκόσμια οικονομική κρίση της τελευταίας 12ετίας, κάνουν πλέον ένα νέο κύκλο ανέλιξης , τώρα με αφορμή τον covid και αύριο με άλλη αφορμή , συνέχεια αφαιρώντας ανθρώπινα δικαιώματα, λαβώνοντας την ανθρωπότητα και μειώνοντας συνεχώς, με ανεπαίσθητο και ανεπαίσχυντο τρόπο, την ουσιαστική ποιότητα του βιωτικού επιπέδου όλης της ανθρωπότητας. Μάλιστα επισημαίνω ότι ένα κύριο μέσο αποτελεσματικής λειτουργίας της κοινωνικής αυτής μηχανικής, του απόλυτου ελέγχου, αφορά την ενίσχυση της διπολικότητας του κόσμου, του εσωτερικού διχασμού του, μεταξύ δύο ψευδών εκάστοτε πόλων, τότε των μνημονιακών και αντιμνημονιακών, σήμερα των κοινωνικά ευαίσθητων και των συνομωσιολόγων! Οι ενδιάμεσες, λογικές βαθμίδες, εξαφανίζονται και κάθε λογική συζήτηση καταργείται, συνήθως με αγένεια, λάσπη και χωρίς παράθεση επιχειρημάτων. Λογοκρισία και λοβοτομή της ανθρωπότητας, στην οποία προσέρχεται αγελαία, από μόνη της , ως πρόβατο επί σφαγή!!!

Ξαφνικά οι λαλίστατοι και αδρά επιδοτούμενοι, διαφόρων κέντρων παραεξουσίας, «υποστηρικτές» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν καταλαβαίνουν… Ευελπιστώ ότι όλο και περισσότεροι θα ανοίγουν τα μάτια, σε αυτά τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα , ενεργοποιώντας το ανοσοποιητικό σύστημα της συλλογικής μας ζωής, για να μην ξυπνήσουμε μία μέρα, σε ένα κλουβί απόλυτης ανελευθερίας, στο οποίο θα έχουμε μπει με τη συναίνεσή μας>>!!!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Διαπραγματευτής – Coach

Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Στη χώρα του «Τίποτε-Τίποτε»!

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Αυτό που κατάφερε η νεότερη Ελλάδα είναι να δημιουργήσει την χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» και να βάλει ως σύμβολα αλλά και ως εκφραστές της αυτούς που δεν έχουν τίποτα να πουν και με το τίποτα ανεβαίνουν την ιεραρχία. Η βάση αυτού του οικοδομήματος ξεκινά από τον μικρό Τίποτα ο οποίος μπορεί να είναι μπακάλης και θέλει να διαφημίσει το τουλουμοτύρι του. Θα καλέσει τον διαφημιστή θα τον πληρώσει και θα του πει ΑΥΤΟΣ πώς θα γίνει η διαφήμιση, γιατί αυτός ξέρει.Είναι νεόπτωχος και θέλει την μεζονέτα του στο καμένο και καταπατημένο δάσος; Θα καλέσει μηχανικούς και αρχιτέκτονες και θα τους πει Αυτός πώς θα την χτίσουν και απαραίτητα να την βάψουν χρώμα γουρουνί για να ταιριάζει με το περιβάλλον, (επειδή ξέρει και από οικολογικά θέματα).Όσο ανεβαίνει αυτό το τρισάθλιο οικοδόμημα όλο και πιο κραυγαλέοι Τίποτα κάνουν την εμφάνισή τους. Για παράδειγμα, υπάρχει στην ελληνική πραγματικότητα δίποδο που διαλαλεί δημοσίως ότι ήταν ηλίθιος και πήγαινε στο σχολείο μια φορά την εβδομάδα γιατί πίστευε ότι η Δευτέρα είναι μία εβδομάδα, η Τρίτη είναι η επόμενη και πάει λέγοντας. Κι όμως, παρ΄ όλη την ηλιθιότητα, την αμορφωσιά, την αγραμματοσύνη, «πρόκοψε» στη χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» και εκτός από βουλευτής (όπου αποφάσιζε για τις τύχες ενός λαού) είναι και νομάρχης όπου κουμαντάρει και διασκεδάζει ταυτόχρονα τον λαό (γιατί είναι και τραγουδιστής και ηθοποιός και ότι «γουστάρει» η ψυχή σου).Στους διαδρόμους του οικοδομήματος θα βρεις και άλλες ειδικότητες. Ένας Τίποτα, αν και υδραυλικός, έκανε ορθοπεδικές εγχειρήσεις σε δημόσιο νοσοκομείο διότι ο ίδιος δεν έβλεπε καμία διαφορά μεταξύ μιας ανθρώπινης λεκάνης από μία πορσελάνινη, αναρωτιόταν μόνο που να στηρίξει το καζανάκι.Στην κορυφή του οικοδομήματος που θέλει να λέγεται χώρα, οι Τίποτα αρχηγοί των Τίποτα-κομμάτων με τα επιτελεία τους, αντιμετωπίζοντας το εκλογικό κοπάδι ως μάζα «μπανιστιρτζήδων», προτείνουν σε «αναγνωρίσιμους» Τίποτα να μπουν στα ψηφοδέλτια για να «κυβερνήσουν» όλοι μαζί τη χώρα του «Τίποτε-Τίποτε». Είσαι μοντέλα με ξώβυζο που βγαίνεις στην tv; Έχεις την έδρα σίγουρη. Είσαι Τίποτα -ηθοποιός, Τίποτα-αθλητής, Τίποτα-δημοσιογράφος, μουγγή τραγουδιάρα και παντός είδους «αναγνωρίσιμο ξέκωλο»; Τότε έχεις μία θέση στην Τίποτα-Βουλή.Η εξειδίκευση όπως και η τέχνη στην χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» δεν έχουν θέση. Ίσα-ίσα που είναι μεγάλο αμάρτημα να έχεις ειδικότητα και ταλέντο. Μεγαλύτερο απ’ όλα να έχεις μεράκι και μυαλό. Διότι μπορεί να λες εύκολα ότι είσαι «πολιτικό ζώον» αλλά δεν λες με την ίδια ευκολία ότι είσαι απλώς, αποτυχημένος μπακάλης, κακός υδραυλικός, κλέφτης, τεμπέλης, ξέκωλο, ηλίθιος, άεργος ή απατεώνας. Προς αποφυγή όλων των παραπάνω η νεοελληνική πολιτική τέχνη ήρθε για να καλύψει αυτό το κενό. Καθόρισε ως πρότυπο το Τίποτα, κάνει πολιτική για το Τίποτα, οργανώνει τις στρατιές των Τίποτα. Όσο για αυτούς που είναι Κάποιοι, μην μπορώντας να αλλάξουν χώρα, μυαλό αλλά και ταυτότητα ονειρεύονται ότι κάποια στιγμή η χώρα του «Τίποτε-Τίποτε» θα γίνει αυτή του «Ποτέ – Ποτέ ξανά».

Δέσποινα Ζωγράφου – Παπαγιαννοπούλου

** Despoina Zwgrafou Papagiannopoulou **

Όταν ο λαός κουραστεί από το συνταγματικό δικαίωμα να διορθώνει μια κυβέρνηση, οφείλει να ασκήσει το επαναστατικό δικαίωμα να διαλύσει και να ανατρέψει την κυβέρνηση αυτή!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 5 άτομα

Ο Αβραάμ Λίνκολν από το 1861 για τα χαρακτηριστικά μιας αληθινά δημοκρατικής πολιτείας και της υποχρέωσης ανάκλησης διεφθαρμένων κυβερνήσεων και καθεστώτων, ιδιοτελείας, οικογενειοκρατίας, αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας κι αδικίας: <<Όταν ο λαός κουραστεί από το συνταγματικό δικαίωμα να διορθώνει μια κυβέρνηση, οφείλει να ασκήσει το επαναστατικό δικαίωμα να διαλύσει και να ανατρέψει την κυβέρνηση αυτή >>!

Ο Luc Montagnier, βραβείο Νόμπελ ιατρικής, για τον κορωνοϊό και τα εμβόλια (υπότιτλοι)

Πολλές αξιόπιστες κι ελεύθερες φωνές θέτουν τον δάκτυλο στην πληγή της ανθρωπότητας, την απληστία για χρήμα, για εξουσία, για έλεγχο!

Καθένας από εμάς δικαιούται να γνωρίζει την αλήθεια, την προέλευση του κινδύνου, τα μέτρα και φάρμακα προφύλαξης, που δεν έχουν να κάνουν τόσο με τον ιό, όσο με την αρρώστια που κυριεύει τον κόσμο, η οποία δεν αποτρέπεται με αντισηπτικά και μάσκες…

Οταν αναζητάς τη Ζωή, οφείλεις να πορεύεσαι στην Πηγή της, που δεν έχει σχέση με τα εγκόσμια ευτελή συμφέροντα!

Γι’ αυτό φίλοι μου «…αφίετε τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς…» Ματ. 8, 17-34!!!

Κυριάκος Κόκκινος

Σκέψεις για την εορτή του Σταυρού και Μνήμης της Μικρασιατικής Καταστροφής!

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή.

Η σταύρωση του Ελληνισμού είχε αίτια, υπεύθυνους και πνευματικούς λόγους, που απαιτούνταν, μια κι η πορεία μας είχε – και δυστυχώς εξακολουθεί να έχει – εγκαταλειφθεί στον αυτόματο πιλότο κι αυτός είναι και άσχετος και ανήθικος!

Ο Σταυρός φίλοι μου, μια κι η ταυτότητα της ημέρας εορτής Του και μνήμης της καταστροφής του Ελληνισμού της Μικρασίας μόνο τυχαία δεν είναι, είναι σύμβολο πόνου, αλλά και μιας διαδικασίας εξυγίανσης και αναζωογόννησης!

Οφείλουμε να λαμβάνουμε τα μαθήματά μας από τα ιστορικά μας παθήματα κι ελπίζω , καθώς αυτές τις ημέρες παρακολουθώ τα τεκταινόμενα στο Αιγαίο, στην Ε. Ε., στο ΝΑΤΟ, τοπικά και παγκόσμια, να μην ξεχνάμε τους ατομικά και συλλογικά υπεύθυνους της τραγωδίας… κάθε εθνικής και διεθνούς τραγωδίας!

Πάντα αναζητώντας με διεισδυτικό, κριτικό κι ειλικρινές βλέμμα τα αληθή αίτια, για να τα διορθώσουμε, έστω σήμερα!

Κυρίως οφείλουμε να μην θεωρούμε ότι εμείς, καθένας από εμάς, δεν έχει καμμία ευθύνη γι’ αυτήν την όποια καταστροφή, όταν και σήμερα είμαστε τόσο εύκολοι στην καλλιέργεια των ίδιων αιτίων… με ιδεολογικούς κι άλλους διχασμούς, φιλοτομαρισμούς, ενδοτισμούς κι εθελόδουλες ντροπιαστικές επικύψεις.

Ο κόσμος φίλοι μου θα αλλάξει μόνον όταν συνειδητά θα βαδίσουμε μία ανάστροφη δύσβατη πορεία ανάταξης της ζωής μας, με την Ανάσταση καθενός και όλων μας μαζί, με όρους αξιών, διορθώνοντας και βγάζοντας πρώτα το δοκάρι από τα μάτια μας!

Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος

Πρόεδρος Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Αντιπρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

«Η ζωή, αν και μπορεί να είναι μόνο μια συσσώρευση αγωνιών, μου είναι αγαπητή και θα την υπερασπιστώ» – Τί είναι όμως ΖΩΗ;

Σαν σήμερα γεννιέται η συγγραφέας του Φρανκενστάιν | Cretapost.gr

«Η ζωή, αν και μπορεί να είναι μόνο μια συσσώρευση αγωνιών, μου είναι αγαπητή και θα την υπερασπιστώ», είπε η συγγραφέας του Φρανκενστάιν στα 1818.

Όλοι φυσικά οφείλουμε να την υπερασπιστούμε από το σύγχρονο έκτρωμα, που μας σερβίρεται ως υποκατάστατό της, αρχίζοντας όμως να αναρωτιόμαστε «τί είναι ζωή»!

Ποιά στοιχεία την προσδιορίζουν και προάγουν και ποιά την απειλούν;

Πού βρίσκεται η χρυσή τομή στα μέτρα προστασίας των βιολογικών απειλών, τύπου covid 19, όταν αυτά διαλύουν την ψυχική ζωή ή ακόμη χειρότερα καταδυναστεύουν άγρια, καταπιεστικά, υπονομευτικά, το ίδιο το ανθρώπινο ΠΡΟΣΩΠΟ…;

Αναρωτήθηκε κανείς γιατί ουδείς φορέας και οργανισμός, εθνικός ή διεθνής, ιδρώνει, όταν τόσες εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια, που η εγκληματικότητα, ποινική, αλλά κυρίως πολιτική κι η απληστία λίγων, για δύναμη και έλεγχο, σκοτώνουν βάναυσα εκατομμύρια ανθρώπων, όταν τηλεόραση και κινηματογράφος έχουν οδηγήσει στην παράνοια και ψυχική διαταραχή μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού, που εθίζεται και βομβαρδίζεται σε ό, τι πιο αρνητικό και τοξικό, όταν η πείνα θερίζει, η διαστροφή κάθε μορφής καταστρέφει την παιδική αθωότητα, άνθρωποι πωλούνται σαν ζώα και τα όργανά τους αφαιρούνται σαν να μην έχουν οι φορείς τους καμμία αξία..;

Τί μας συμβαίνει επιτέλους;

Ένας νέου τύπου ιός, από τους δεκάδες ή εκατοντάδες παρόμοιους, άρκεσε να κλειστούμε υποχρεωτικά παγκοσμίως στα σπίτια και στον ατομισμό μας, να χάσουμε το πρόσωπο, το χαμόγελο και την ανθρωπιά μας πίσω από υποχρεωτικές μάσκες, να πάψουμε να χαιρετιόμαστε, να ακουμπάμε ο ένας τον άλλον και να κοινωνικοποιούμαστε, αυξάνοντας την ετοιμότητά μας να καταγγείλλουμε ο ένας τον άλλον και να ξεσκίσουμε τις σάρκες μας. Είναι πολύ μικρό το αίτιο κι η πρόφαση καθόλου πειστική, συγκρίνοντάς την με την καταστροφική συνέπεια των ασθενειών, που προανέφερα.

Ασχολούμαστε να προστατευτούμε από την ηλιακή ακτινοβολία, όταν έχει εκραγεί μια πυρηνική βόμβα, στην οποία οφείλουμε να ανοίξουμε επιτέλους τα μάτια μας, να την αντιληφθούμε και αντιμετωπίσουμε, χωρίς υπεκφυγές, που μας εγκλωβίζουν στις σύγχρονες φυλακές, στην εικονικότητα του διαδικτύου, μακριά από την πραγματική ζωή, καθώς η κοινωνική απόσταση γίνεται πλέον η νέα παγκόσμια επιβαλλόμενη δικτατορική νόρμα και αφύσικη κανονικότητα !

Κανείς δεν αναρωτιέται τί προκάλεσε η ανεξέλεγκτη και επιδοτούμενη από ισχυρά κέντρα, εγκληματικότητα σε όλους μας και γιατί οι διεθνείς κινητοποιήσεις για όλα τα ανωτέρω δεινά είναι τόσο υποτονικές ως ανύπαρκτες.

Σήμερα κανείς από τους ιθύνοντες δεν δείχνει καμμία ευαισθησία για τη γενοκτονία της ανθρωπότητας από πείνα, γνωστές ασθένειες, ναρκωτικά, πολέμους για εξουσία φρενοβλαβών, ιδεοληπτικών και τρομοκρατών, για τη σφαγή των χιλιάδων εμβρύων στα ιατρικά τραπέζια των αμβλώσεων και τη χρήση των εγκληματικών παραγώγων σε καλλυντικά ή φάρμακα και τόσα άλλα φρικιαστικά μιας καθημερινότητας, που μας έχει τηλεοπτικά και ουσιαστικά επιβληθεί, με την ένοχη ανοχή μας και μέσω καθημερινής πλύσης εγκεφάλου, ως περίπου κάτι φυσιολογικό κι αναπόφευκτο!

Για τα οποία μάλιστα, λοβοτομημένοι, ωθούμαστε στην αποδοχή ότι δεν έχουμε λόγο, δικαίωμα ή περιθώριο διαμαρτυρίας και δράσης, ως κάτι, που δεν αλλάζει.

Εθιζόμαστε έτσι στάλα στάλα στο δηλητήριο, στη συνολική δράση των εγκληματικών τοπικών και διεθνών ελίτ, ως μία περίπου αναπόφευκτη κανονικότητα, ανεχόμαστε την πολιτική και οικονομική διαφθορά στα ύψιστα κλιμάκια, την κατάργηση κάθε έννοιας δημοκρατίας, λαϊκής κυριαρχίας, αναφοράς κι ελέγχου των ισχυρών της γης από τους ανθρώπους της, την κατάργηση κοινωνικών συμβολαίων, συνταγμάτων, δικαιωμάτων και το ξεπούλημα του πλούτου, κάθε πλούτου, των λαών στους ελάχιστους, λίγους, που τα συγκεντρώνουν και νέμονται πλέον ΟΛΑ, σαν να είμαστε ιδιοκτησίες τους…

Δεν άρκεσε το περιοδικό άρμεγμα του πλούτου, σε επιλεγμένες χρονικές αποστάσεις για να ξεχνιέται από το ανθρώπινο κοπάδι που ζει στη λήθη στο «νησί των λωτοφάγων», μέσω των σκανδάλων των εγκληματικών χρηματιστηρίων, που μεταβλήθηκαν σε κρατικά καζίνο για ανόητους. Δεν άρκεσε το άρμεγμα των αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων με τις ανεύθυνες και ανέλεγκτες επενδύσεις σε τοξικά προϊόντα. Δεν άρκεσε το άρμεγμα των αποταμιεύσεων του μέσου πολίτη από τις τράπεζες, το άρμεγμα των επενδύσεων στα ακίνητα με τα υπερβολικά παράνομα χαράτσια, το άρμεγμα των κρατών και του πλούτου τους από τις επικυρίαρχες δυνάμεις, το άρμεγμα των εξαθλιωμένων πλέον εργαζομένων, συνταξιούχων, εμπόρων κι επαγγελματιών, αλλά έχει ναρκοθετηθεί μεθοδικά και κάθε δυνατότητα ανάπτυξης και δημιουργίας, από τις πλήρως ελεγχόμενες γραφειοκρατίες των «εκλεκτών» του φαύλου συστήματος!

Μπήκαμε ήδη στην πολυδιαφημισμένη νέα εποχή, όπου πλέον, αφού αρμέχτηκαν όλα τα παραπάνω, ήδη συγκομίζεται η υγεία των ανθρώπων, αρμέγονται τα συναισθήματα, οι φόβοι κι η αρνητικότητα, που πάντα δηληριάζει τις σχέσεις ανθρώπων και λαών, που έχουν εκραγεί φθάνοντας σε ανεξέλεγκτα ύψη!

Επιχειρείται κυρίως να ξεριζωθεί ο λειμώνας πνευματικότητας της ανθρωπότητας, που ήταν κι ο εξ αρχής στόχος, αφού από εκεί πηγάζει η Όντως ΖΩΗ, η ανθρωπιά , οι αρμονικές σχέσεις, η χαρά κι η αγάπη για το σύμπαν!

Τί μας συμβαίνει και δεν αναρωτιόμαστε ούτε καν για το πώς είναι δυνατόν κανένας Ο.Η.Ε., Π.Ο.Υ. ή άλλος διεθνής οργανισμός να μην έχει κανένα λόγο και ενδιαφέρον για τα ποτάμια αίματος των αθώων, που ρέουν ακατάπαυστα σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου επί δεκαετίες, αλλά ξαφνικά να ξυπνούν από τη λήθη και να βγαίνουν από τα λαγούμια τους, για ένα συνήθη κίνδυνο, έστω έναν πιο επιθετικό ιό, με σωρεία ευθυγραμμισμένων μέτρων καταπίεσης σε διεθνές επίπεδο;

Γιατί αυτή η επιλεκτική ευαισθησία , τί συμφέροντα υποκρύπτει και ποιοί ωφελούνται από τη φρενίτιδα της καθημερινής πλύσης εγκεφάλου;

Τα εκατομμύρια των εμβολίων, που πιθανολογείται ότι θα επιβληθούν ως υποχρεωτικά σε ομάδες πληθυσμού, ως άλλωστε νομοθετήθηκε ήδη ως δυνατότητα επιβολής, λένε πολλά!

Έργο μας είναι να ξυπνήσουμε, να αποκαλύψουμε την αλήθεια, και φερόμενοι με σύνεση έναντι του υπαρκτού κινδύνου του κοροναϊού, πού έχει αισχρά εργαλιοποιηθεί, να αγωνιστούμε από κοινού, έναντι των πραγματικών εχθρών των ανθρώπων, εντός κι εκτός μας, ανακαλύπτοντας ποιος τελικά είναι ο Φρανκενστάιν, για τη ζωή μας, για να τον εξανθρωπίσουμε κι αν αυτό δεν είναι δυνατόν, να προστατευθούμε από τα έσω και έξω τέρατα, που απομυζούν την ανθρωπιά μας!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος- Πρόεδρος Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – Αντιπρόεδρος Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κείμενο που λέει ""Life, although it may only be an accumulation of anguish, is dear to me, and will defend it." Mary Shelley Frankenstein (1818)"

Τα εμβόλια covid19 ως εισαγωγή στην εποχή της αβέβαιης κι επικίνδυνης τεχνολογικής μοναδικότητας!

Ζώντας τις τελευταίες ημέρες του 2020, εισερχόμενοι στην κρίσιμη δεκαετία μίας μοναδικής, για τη γνωστή ανθρώπινη ιστορία, τεχνολογικής και πολιτικοκοινωνικής εξέλιξης, οφείλουμε να διαλογιστούμε πάνω στα κρίσιμα ζητήματα, που θέτει, τόσο πιεστικά και αναγκαστικά, η σύγχρονη πανδημία.
Είναι καιρός να δούμε, πέρα από την αγωνία για την ασθένεια και το θάνατο, το τί κυοφορεί η πανδημία και η παγκόσμια συστράτευση για την αντιμετώπισή της.
Μία νέα συνθήκη ανατέλει για την ανθρωπότητα, η οποία όπως πάντα, θα διαθέτει δύο όψεις, μία φωτεινή και ελπιδοφόρα και μία σκοτεινή και καταστροφική. Πάντα βέβαια οι ανθρώπινες επιλογές, οι δικλείδες ασφαλείας και η παιδεία, αποτελούσαν τους κρίσιμους παράγοντες, που καθοδηγούσαν τις εξελίξεις.
Ακόμη κι αυτό όμως φαίνεται να φθάνει σύντομα σε ένα οριακό σημείο, στο σημείο της τεχνολογικής μοναδικότητας, όπου η τεχνητή νοημοσύνη, τα υβρίδια ανθρώπων – μετανθρώπων transhumans – “υπερανθρώπων, η νανοτεχνολογία και οι δυνατότητες βιολογικής σύνδεσής τους με τους ανθρώπους, θα ξεπερνούν σε δυνατότητες την ανθρώπινη νοημοσύνη …
Ξαφνικά εφαρμογές νανοτεχνολογίας εισάγονται χωρίς καμμία σοβαρή συζήτηση, σε ανθρώπινους οργανισμούς, μέσω νέου τύπου εμβολίων και αντί να προκαλούνται πολλαπλές συζητήσεις για το ζήτημα και να διασπείρεται η γνώση, οι κρατούντες επιδεικνύουν μία εξαιρετικά αμυντική στάση, αντιμετωπίζοντας την απορία και τη δικαιολογημένη επιφυλακτικότητα, με αντιδημοκρατικές τακτικές, με εκστρατείες λάσπης και μία μαζική κατασυκοφάντηση των νοημόνων και ενεργών πολιτών, ως δήθεν αφρόνων ¨συνομωσιολόγων.
Καθώς μπαίνουμε στη μοναδική αυτή εποχή, έργο μας είναι να εντείνουμε τις προσπάθειές μας να παραμείνουμε και καταστούμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ενεργοποιώντας με συνείδηση το σύνολο του δυναμικού μας, ώστε να έχουμε να αντιπαρατάξουμε μία νέα ισχύ συνειδητότητας έναντι των κινδύνων, που μετά βεβαιότητας αναμένονται από την μηχανική πρόσμιξη του ανθρώπου με τις μηχανές!
Γιατί καθετί μηχανικό πάντα θα διαθέτει τον ελεγκτή του, τον παραγωγό του και αυτόν, που θα διαθέτει τα κλειδιά τελικού ελέγχου των “μηχανών” και μέσω αυτών των μετανθρώπων! Κι αυτό θα σημαίνει τη δυνατότητα άδηλης και ανέλεγκτης επίδρασης, με ποικίλους και όχι οπωσδήποτε θεμιτούς τρόπους, σε κάθε άνθρωπο, που έχει ενσωματώσει την τεχνολογία αυτή μέσα του.
Ας είμαστε προετοιμασμένοι ώστε στη μηχανικότητα να αντιτάξουμε ενεργή συνειδητότητα! Ιδού πεδίο Άθλησης λαμπρό και για το νέο έτος και δεκαετία!
Η ιδέα της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ, ως την έχουμε συλλάβει, μελετούμε και διαδίδουμε, θα αποτελέσει μετά βεβαιότητας το μεγάλης ισχύος σύγχρονο εμβόλιο πνευματικότητας της αναστημένης από το λήθαργό της ανθρωπότητας! Και από την άποψη αυτή, θα πρέπει να θεωρούμε κάθε μορφή ασθένειας, πανδημία, κίνδυνο και επίθεση, ως μία ευπρόσδεκτη “ευεργεσία” προς εμάς, που μας δίνει τη δυνατότητα να επικεντρωθούμε στα τόσα σημαντικά ζητήματα, που ξεχνούμε μέσα στις μηχανικές μας υλιστικές ζωές.
Γιατί η ασθένεια μπορεί να ξυπνήσει και να σώσει ανθρώπους, ο βιολογικός θάνατος αποτελεί αναμενόμενο τέλος όλων των ανθρώπων, ωστόσο η απώλεια της ελευθερίας, της ψυχής και του πνεύματός μας, αποτελεί οπωσδήποτε μία συγκλονιστική πτώση και εγκλωβισμό, που καθιστούν άδηλη και αβέβαιη τη δυνατότητά μας να επανέλθουμε στη ΦΥΣΙΚΗ μας ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, την οποία ακόμη και σήμερα δεν έχουμε γνωρίσει και συνεχώς απομακρυνόμαστε από αυτήν!
Διαβάστε το άρθρο και δείτε το βίντεο, που παραθέτω στα σχόλια, για να κατανοήσετε το πού βαδίζει η ανθρωπότητα. Το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ κι εγώ συνεχίζουμε, με όσους φίλους/ες έχουν συνειδητοποιήσει την ευθύνη του να είμαστε άνθρωποι, την εκπαίδευση, άσκηση και δράση, κατά μόνας και συλλογικά, ως μέσο υγιούς ανάπτυξης ενός φυσικού τρόπου ζωής κι απάντηση στους τεράστιους κινδύνους μετάλλαξης του ανθρώπου σε μηχανικό και έξωθεν ελεγχόμενο υβρίδιο και μάλιστα έχοντας εκχωρήσει μόνος του τα πρωτοτόκια του … την ελευθερία του!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A4%CE%B5%CF%87%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1

Ο Τσόμσκι και ο Φουκουγιάμα, ενάντια στην μισαλλοδοξία της πολιτικής ορθότητας

https://ardin-rixi.gr/archives/222590?fbclid=IwAR1uexkmwFEnKKkT_XiVKGObvYixT1VOlF_3LJurIi94ymJiC0aZtgAkiWAστο Γνώμες / Διεθνή — Συγγραφέας: Της Σύνταξης — 11 Ιουλίου 2020

Ο Τσόμσκι και ο Φουκουγιάμα, ενάντια στην μισαλλοδοξία της πολιτικής ορθότητας

Το κάτωθι κείμενο υπογράφεται από πολλούς διακεκριμένους Αμερικάνους διανοούμενους, συγγραφείς και καθηγητές πανεπστημίου οι οποίοι κατά καιρούς έχουν διαφωνήσει και συγκρουστεί μεταξύ τους για πάμπολλα ζητήματα: Ο Φράνσις Φουκουγιάμα και ο Νόαμ Τσόμσκι, ο Μαρκ Λιλά και ο Μάικλ Ιγκνάτιεφ. Επίσης το υπογράφουν και άλλες επιφανείς προσωπικότητες, ο Γκάρι Κασπάρωφ, ή η Τζ. Κ. Ροούλινγκ, επίσης, συγγραφέας της παιδικής σειράς βιβλίων Χάρι Πότερ, που πρόσφατα έπεσε θύμα ενός σφοδρού κύματος ορθοπολιτικής λογοκρισίας.

Το αντικείμενο της διαμαρτυρίας τους, είναι ακριβώς αυτό: Η εγκαθίδρυση ενός ασφυκτικού κλίματος μισαλλοδοξίας, που εγκαθιδρύεται όχι μόνον στην αμερικάνικη εναλλακτική ή/και ριζοσπαστική δεξιά, αλλά κυρίως στην φιλελεύθερη κουλτούρα, με την πολιτική ορθότητα και τους ‘ασφαλείς’ (διάβαζε ιδεολογικά ομογενοποιημένους) χώρους που θέλει να εγκαταστήσει μέσα στα πανεπιστήμια και τις πόλεις. Γι’ αυτό ακριβώς οι συγγραφείς και διανοούμενοι αυτοί, μετριοπαθείς φωνές και από τις δυο πλευρές του αμερικάνικου πολιτικού φάσματος,  ενώνουν τη φωνή τους για να προστατέψουν κάτι που πιστεύουν ότι ακόμα (πρέπει να) βρίσκεται στα θεμέλια μιας σύγχρονης κοινωνίας, η έμφαση στην ελευθερία της γνώμης και της άποψης…

Οι πνευματικοί μας θεσμοί αντιμετωπίζουν μια στιγμή δοκιμασίας. Μαζικές διαδηλώσεις υπέρ της φυλετικής και κοινωνικής δικαιοσύνης θέτουν ξανά στην ατζέντα διαχρονικά αιτήματα για μεταρρύθμιση της αστυνομίας, και ευρύτερες εκκλήσεις για μεγαλύτερη ισότητα και συμπεριληπτικότητα μέσα στην κοινωνία μας, και ιδίως στην ανώτατη εκπαίδευση, την δημοσιογραφία, τις τέχνες και την φιλανθρωπία. Αλλά αυτή η αναγκαία αναθεώρηση έχει επίσης εντείνει την άνοδο ενός συνόλου νέων ηθικών στάσεων και πολιτικών δεσμεύσεων που τείνουν να αποδυναμώνουν τους κανόνες που έχουμε υιοθετήσει υπέρ του ανοιχτού διαλόγου και της ανοχής της διαφορετικότητας προς όφελος μιας ιδεολογικής ομοιομορφίας. Καθώς χαιρετίζουμε την πρώτη εξέλιξη, ορθώνουμε την φωνή μας εναντίον της δεύτερης. Οι αντιφιλελεύθερες δυνάμεις κερδίζουν έδαφος σε όλον τον κόσμο, και έχουν βρει έναν ισχυρό σύμμαχο στο πρόσωπο του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος αντιπροσωπεύει μια πραγματική απειλή για την δημοκρατία. Αλλά δεν θα πρέπει να επιτραπεί στην αντίθεση που εκφράζεται εναντίον του να αποκτήσει και εκείνη χαρακτηριστικά δόγματος και επιβολής –στοιχεία που ήδη, οι ακροδεξιοί δημαγωγοί εκμεταλλεύονται. Ο δρόμος για την δημοκρατική συμπερλιπτικότητα που αποζητούμε μπορεί να υπάρξει μόνο εάν καταγγείλουμε το κλίμα μηδενικής ανοχής που έχει εγκαθιδρυθεί σε όλες τις πλευρές.

Η ελεύθερη ανταλλαγή πληροφορίας και ιδεών, που αποτελεί την ψυχή της φιλελεύθερης κοινωνίας, περιορίζεται μέρα με την ημέρα. Ενώ κάποιος θα μπορούσε να περιμένει κάτι τέτοιο από την ριζοσπαστική αριστερά, η ροπή προς την λογοκρισία εξαπλώνεται γρηγορότερα μέσα στη δική μας κουλτούρα: Έλλειψη ανοχής απέναντι στις αντίθετες απόψεις, μια ροπή προς την δημόσια διαπόμπευση και τον εξοστρακισμό, και μια τάση για την επίλυση πολύπλοκων πολιτικών ζητημάτων μέσω της καταφυγής σε τυφλές ηθικολογικές βεβαιότητες. Συμμεριζόμαστε την αξία του να απαντάει κάποιος έντονα, ακόμα και καυστικά στις επικρίσεις που δέχεται. Αλλά πλέον, είναι πλέον πολύ συνηθισμένο να απευθύνονται εκκλήσεις που ζητούν την άμεση και ταχύτατη τιμωρία περιστατικών που αντιμετωπίζονται σαν αδικήματα λόγου και σκέψης. Ακόμα πιο ανησυχητικό, επικεφαλής των θεσμών επιβάλουν βιαστικές και δυσανάλογες τιμωρίες με ένα πνεύμα πανικόβλητης απώλειας ελέγχου, αντί να προχωρήσουν στις ζητούμενες μεταρρυθμίσεις. Αρχισυντάκτες απολύονται επειδή επέτρεψαν την δημοσίευση αμφιλεγόμενων άρθρων· δημοσιογράφοι αποτρέπονται να ασχοληθούν με ευαίσθητα ζητήματα· καθηγητές πανεπιστημίου τίθενται υπό έρευνα γιατί παρέπεμψαν σε συγκεκριμένη βιβλιογραφία μέσα στα αμφιθέατρα, ερευνητές απολύονται γιατί διακίνησαν μελέτες που ήταν ακόμα υπό αξιολόγηση, ενώ επικεφαλής των οργανισμών χάνουν τη θέση τους, για τα πιο ασήμαντα λάθη. Όποια κι αν είναι τα επιχειρήματα που συνδέονται με το κάθε ένα περιστατικό από αυτά, το αποτέλεσμα είναι να περιορίζονται σταθερά τα όρια πάνω στο τι μπορεί να ειπωθεί δίχως να προκαλέσει τα αντίποινα της άλλης πλευράς. Ήδη πληρώνουμε το τίμημα, καθώς συγγραφείς, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι αυτολογοκρίνονται φοβούμενοι ότι θα χάσουν τα προς το ζην αν αμφισβητήσουν την επικρατούσα συναίνεση, ή ακόμα, αν δεν επιδείξουν την απαιτούμενη θέρμη κατά την υποστήριξή της. 

Αυτή η πνιγηρή ατμόσφαιρα θα πλήξει εν τέλει τους πιο ζωτικούς σκοπούς του καιρού μας. Ο περιορισμός της συζήτησης, είτε προέρχεται από μια καταπιεστική κυβέρνηση είτε από μια μισαλλόδοξη κοινωνία, πλήττει αδιακρίτως εκείνους που δεν έχουν πρόσβαση στην εξουσία, και αμβλύνει την ικανότητα όλων για δημοκρατική συμμετοχή. Για να αντιμετωπίσουμε τις κακές ιδέες, θα πρέπει να τις εκθέσουμε με τα επιχειρήματα και την πειθώ, και όχι να προσπαθούμε να τις φιμώσουμε, ή να τις εξαλείψουμε. Απορρίπτουμε το ψεύτικο δίλημμα  μεταξύ δικαιοσύνης και ελευθερίας, καθώς αυτά τα δυο πράγματα δεν μπορούν να υπάρξουν το ένα δίχως το άλλο. Ως συγγραφείς, έχουμε ανάγκη από μια κουλτούρα που μας αφήνει χώρο για πειραματισμούς, ρίσκα, ακόμα και λάθη. Έχουμε ανάγκη να προστατέψουμε την καλόπιστη διαφωνία, να μην θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την επαγγελματική ζωή οποιουδήποτε. Εάν δεν υπερασπιστούμε το σημαντικότερο πράγμα από το οποίο εξαρτάται η δουλειά μας, δεν θα πρέπει να περιμένουμε ότι θα το κάνει για λογαριασμό μας η κοινή γνώμη ή το κράτος.

Πηγή: Harpers Magazine

Την παρέμβαση υπογράφουν οι:

Elliot Ackerman
Saladin Ambar, Rutgers University
Martin Amis
Anne Applebaum
Marie Arana, author
Margaret Atwood
John Banville
Mia Bay, historian
Louis Begley, writer
Roger Berkowitz, Bard College
Paul Berman, writer
Sheri Berman, Barnard College
Reginald Dwayne Betts, poet
Neil Blair, agent
David W. Blight, Yale University
Jennifer Finney Boylan, author
David Bromwich
David Brooks, columnist
Ian Buruma, Bard College
Lea Carpenter
Noam Chomsky, MIT (emeritus)
Nicholas A. Christakis, Yale University
Roger Cohen, writer
Ambassador Frances D. Cook, ret.
Drucilla Cornell, Founder, uBuntu Project
Kamel Daoud
Meghan Daum, writer
Gerald Early, Washington University-St. Louis
Jeffrey Eugenides, writer
Dexter Filkins
Federico Finchelstein, The New School
Caitlin Flanagan
Richard T. Ford, Stanford Law School
Kmele Foster
David Frum, journalist
Francis Fukuyama, Stanford University
Atul Gawande, Harvard University
Todd Gitlin, Columbia University
Kim Ghattas
Malcolm Gladwell
Michelle Goldberg, columnist
Rebecca Goldstein, writer
Anthony Grafton, Princeton University
David Greenberg, Rutgers University
Linda Greenhouse
Rinne B. Groff, playwright
Sarah Haider, activist
Jonathan Haidt, NYU-Stern
Roya Hakakian, writer
Shadi Hamid, Brookings Institution
Jeet Heer, The Nation
Katie Herzog, podcast host
Susannah Heschel, Dartmouth College
Adam Hochschild, author
Arlie Russell Hochschild, author
Eva Hoffman, writer
Coleman Hughes, writer/Manhattan Institute
Hussein Ibish, Arab Gulf States Institute
Michael Ignatieff
Zaid Jilani, journalist
Bill T. Jones, New York Live Arts
Wendy Kaminer, writer
Matthew Karp, Princeton University
Garry Kasparov, Renew Democracy Initiative
Daniel Kehlmann, writer
Randall Kennedy
Khaled Khalifa, writer
Parag Khanna, author
Laura Kipnis, Northwestern University
Frances Kissling, Center for Health, Ethics, Social Policy
Enrique Krauze, historian
Anthony Kronman, Yale University
Joy Ladin, Yeshiva University
Nicholas Lemann, Columbia University
Mark Lilla, Columbia University
Susie Linfield, New York University
Damon Linker, writer
Dahlia Lithwick, Slate
Steven Lukes, New York University
John R. MacArthur, publisher, writer

Ο κοροναϊός μας επηρεάζει όλους με απρόσμενους και ανεπαίσθητους τρόπους – Αναζητείστε την αλήθεια!

"It will affect everybody!" [Robert Kiyosaki]

Αυτό που συμβαίνει σήμερα στον κόσμο δεν έχει ξανασυμβεί …

Ένας αναμφισβήτητα επικίνδυνος ιός, άγνωστο από που ερχόμενος , αποτέλεσμα φυσικής μετάλλαξης, τεχνητός, με πρόθεση ή από λάθος εξαπολυθείς, κλείνει τους πάντες στα καβούκια τους, καταστρέφει την αιμοδότηση των κοινωνιών και χειραγωγεί τους πάντες.

Δεν γίνεται αυτό από μόνο του, αλλά κατευθύνεται από απάνθρωπες ελίτ, που ανά τακτά επαναλαμβανόμενα διαστήματα αρμέγουν την ανθρώπινη αγελάδα… αποταμιεύσεις, ταμεία, χρηματιστήρια, συντάξεις, τραπεζικές οικονομίες, επενδύσεις ακινήτων… όλα κλέπτονται αργά, άγρια, αδυσώπητα από τις ελίτ….

Κι ένα ολόκληρο υποστηρικτικό τους σύστημα ενεργοποιείται για να συσκοτίσει την αλήθεια.

Γι’ αυτό ακούτε μόνον τα τρομακτικά κι απελπιστικά νέα του θανατηφόρου ιού, αλλά δεν ακούτε τίπιτα που να μπορεί να καταστήσει την ανθρωπότητα ισχυρότερη στην αντιμετώπιση του κινδύνου.

Τίποτα για το πώς να δυναμώσουμε ουσιαστικά το ανοσοποιητικό μας, με φυσικό και φθηνό τρόπο, τίποτα για την αξία της συναισθηματικής αρμονίας και τη δύναμη της πνευματικότητας… Ζούμε αναμένοντας το <<θαυματουργικό>> εμβόλιο, ώστε να καταστούμε ακόμη πιο εξαρτημένοι από τις ελίτ, που μονοπωλούν την εξουσίαση του κόσμου.

Κάποιοι κερδοσκοπούν ασυστόλως όταν οι άνθρωποι υποκύπτουν, απομονώνονται και σιωπούν.

Ας ανακαλύψουμε την πραγματικότητα, ας ορθώσουμε ανάστημα κι ας αλληλοστηριχτούμε…

Ο πόλεμος μαίνεται και κανείς δεν θα μείνει ανέγγιχτος! Προετοιμαστείτε!

Ακούστε μια ενδιαφέρουσα οπτική του Robert Kyosaki

https://www.youtube.com/watch?v=aFDkgxmt5_w&feature=share&fbclid=IwAR2aX6wxVQ4anFyIBaYuvVufv14k76ZtuI7oVKT3OW6NSHOTcUnFlRgpzTw