Απολογισμός δράσεων της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στη διετία 2018-2019

Απολογισμός δράσεων της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στη διετία 2018-2019 – Πατείστε εδώ για να δείτε όλες τις δράσεις μας!

Για να ενημερώνεστε τακτικά για όλες τις εκδηλώσεις, εκπαιδεύσεις και δράσεις μας, προσθέστε το e-mail σας στη δεξιά στήλη της αρχικής οθόνης και θα τις λαμβάνετε με μήνυμα κάθε φορά που γίνεται νέα ανάρτηση.

ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΠΛΟΥΣΙΑ ΣΕ ΑΓΑΘΑ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΙΑ ΖΩΗ ΠΟΥ ΝΑ ΚΥΛΑ ΜΕΣΑ ΣΕ Α-ΦΘΟΝΙΑ!!!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος – Διαπραγματευτής – Coach

Πρόεδρος Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

«Ο Γέροντάς μου ο π. Πορφύριος»

1-11-2010 π.Ακάκιος Καυσοκαλυβίτης

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:
-Ι.Μ.Κίτρους & Κατερίνης
-Ένωση Θεολόγων Πιερίας
-Σύλλογος Πολυτέκνων Πιερίας

Η Σχολή Γονέων –Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης, συνεχίζοντας τις εβδομαδιαίες διαλέξεις — ομιλίες της, είχε καλεσμένο της τη Δευτέρα 1η Νοεμβρίου 2010, τον πατέρα Ακάκιο τον Καυσοκαλυβίτη, ο οποίος μίλησε με θέμα: «Ο γέροντάς μου ο π. ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ». Στην κατάμεστη αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου Κατερίνης (Περισσότεροι από 700 άτομα), και μέσα σε ατμόσφαιρα κατάνυξης και μυσταγωγίας ο π. Ακάκιος μίλησε με συγκίνηση για τον γέροντά του και μεταξύ άλλων ανέφερε: Έχω μιλήσει πολλές φορές αλλά όχι σε τόσο μεγάλο ακροατήριο. Η ζωή μου κοντά στον γέροντα Πορφύριο ήταν μια πνευματική μυσταγωγία. Όταν ανοίγουμε το στόμα μας να μιλήσουμε για το γέροντα Πορφύριο, δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε για έναν λαμπρότατο άγιο γεμάτο αρετές και μόνο. Ο γέροντάς μου ήταν θεοφόρος και άγιος.

Η ασφάλεια υπό το πρίσμα της Οργανικότητας – Ημερίδα για την Ασφάλεια

Η ασφάλεια υπό το πρίσμα της Οργανικότητας – Ημερίδα για την Ασφάλεια

Αδέλφια μου … αδέλφια …. αναπνεύστε καθάριο αγέρα, ανοίξτε διάπλατα τα μάτια σας στο άπλετο φως, αγγίξτε με ιερό δέος τα μυστήρια του Ελληνισμού και τότε θα δείτε ότι μέσα μας κρύβεται η μυστική δύναμη, που μεταβάλει τον Κόσμο, για να ξαναγίνει κόσμημα Θείο !!!

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ

Σαν έριξα και το στερνό δαυλί στο φωτογώνι
(δαυλί της ζωής μου της κλεισμένης μες στο χρόνο)
στο φωτογώνι της καινούργιας Λευτεριάς Σου Ελλάδα,

μου αναλαμπάδιασε άξαφνα η ψυχή, σα να ’ταν
όλο χαλκός το διάστημα, ή ως να ’χα
τ’ άγιο κελί του Ηράκλειτου τριγύρα μου
όπου χρόνια,
για την Αιωνιότη εχάλκευε τους λογισμούς του
και τους κρεμνούσε ως άρματα
στης Έφεσος το Ναό·
γιγάντιες σκέψες
σα νέφη πύρινα ή νησιά πορφυρωμένα
σε μυθικόν ηλιοβασίλεμα
άναβαν στο νου μου,
τι όλη μου καίγονταν μονομιά η ζωή
στην έγνια της καινούργιας Λευτεριάς σου Ελλάδα!

Γι’ αυτό δεν είπα:
Τούτο είναι το φως της νεκρικής πυράς μου.
Δαυλός της Ιστορίας Σου, έκραξα, είμαι,
και να, ας καεί σα δάδα το έρμο μου κουφάρι,
καταβολάδα του Εμπυραίου,
με την δάδα τούτην,
ορθός πορεύοντας ως με την ύστερη ώρα,
όλες να φέξουν τέλος, τις γωνιές της Οικουμένης
ν’ ανοίξω δρόμο στην ψυχή, στο πνέμμα, στο κορμί Σου, Ελλάδα!

Είπα κι εβάδισα
κρατώντας τ’ αναμμένο μου συκώτι
στο Καύκασό Σου
και το κάθε πάτημά μου
ήταν το πρώτο, κι ήταν, θάρρευα, το τελευταίο
τι το γυμνό μου πόδι επάτει μέσα στα αίματά Σου
τι το γυμνό μου πόδι εσκόνταβε στα πτώματά Σου
γιατί το σώμα, η όψη μου, όλο μου το πνέμμα
καθρεφτιζόταν σα σε λίμνη, μέσα στα αίματά Σου.

Εκεί, σε τέτοιον άλικο καθρέφτη, Ελλάδα,
καθρέφτη απύθμενο, καθρέφτη της αβύσσου
της Λευτεριά Σου και της δίψας Σου, είδα τον εαυτό μου
βαρύ από κοκκινόχωμα πηλό πλασμένο,
καινούργιο Αδάμ της πιο καινούριας πλάσης
όπου να πλάσουμε για Σένα μέλλει, Ελλάδα!

Κ’ είπα:
Το ξέρω, ναι, το ξέρω, που κ’ οι θεοί Σου
οι Ολύμπιοι, χθόνιο τώρα γίνανε θεμέλιο,
γιατί τους θάψαμε βαθιά-βαθιά να μην τους βρουν οι ξένοι.
Και το θεμέλιο διπλοστέριωσε, κι ετριπλοστέριωσε όλο,
μ’ όσα οι οχτροί μας κόκαλα σωριάσανε από πάνω.
Κι ακόμη ξέρω, πως για τις σπονδές και το τάμα
του νέου Ναού π’ ονειρευτήκαμε για Σένα Ελλάδα,
μέρες και νύχτες, τόσα αδέλφια σφάχτηκαν ανάμεσό τους
όσα δε σφάχτηκαν αρνιά ποτέ για Πάσχα!

Μοίρα· κ’ η μοίρα Σου ως τα τρίσβαθα δική μου!
Κι απ’ την Αγάπη, απ’ τη μεγάλη δημιουργόν Αγάπη,
να που η ψυχή μου εσκλήρυνεν, εσκλήρυνε και μπαίνει
ακέρια πια μέσα στη λάσπη και μες στο αίμα Σου να πλάσει
τη νέα καρδιά που χρειάζεται στο νιο Σου αγώνα Ελλάδα!
Τη νέα καρδιά που κιόλας έκλεισα μέσα στα στήθη,
και κράζω σήμερα μ’ αυτή προς τους Συντρόφους όλους:

«Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα,
ομπρός βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο!
Tι ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη,
κι ά, ιδέτε, χώθηκε τ’ αξόνι του βαθιά μες στο αίμα!
Ομπρός παιδιά, και δε βολεί μονάχος του ν’ ανέβει ο ήλιος,
σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη,
σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ’ το γαίμα.
Δέστε, ακουμπάμε απάνω του ομοαίματοι αδερφοί του!
Ομπρός, αδέρφια, και μας έζωσε με τη φωτιά του
ομπρός, ομπρός κ’ η φλόγα του μας τύλιξε, αδερφοί μου!»

«Ομπρός, οι δημιουργοί… Την αχθοφόρα ορμή Σας
στυλώστε με κεφάλια και με πόδια, μη βουλιάξει ο ήλιος!
Βοηθάτε με και μένανε αδερφοί, να μη βουλιάξω αντάμα!
Τι πια είν’ απάνω μου και μέσα μου και γύρα
τι πια γυρίζω σ’ έναν άγιον ίλιγγο μαζί του!
Χίλια καπούλια ταύροι τού κρατάν τη βάση
δικέφαλος αητός κι απάνω μου τινάζει
τις φτέρουγές του και βογγάει ο σάλαγός του
στην κεφαλή μου πλάι και μέσα στη ψυχή μου
και το μακρά και το σιμά για με πια είν’ ένα!
Πρωτάκουστες, βαριές με ζώνουν Αρμονίες! Ομπρός συντρόφοι
βοηθάτε να σηκωθεί, να γίνει ο ήλιος Πνέμμα!

Σιμώνει ο νέος ο Λόγος π’ όλα θα τα βάψει
στη νέα του φλόγα, νου και σώμα, ατόφιο ατσάλι.
Η γη μας αρκετά λιπάστηκε από σάρκα ανθρώπου!
Παχιά και καρπερά, να μην αφήσουμε τα χώματά μας
να ξεραθούν απ’ το βαθύ τούτο λουτρό του αιμάτου
πιο πλούσιο, πιο βαθύ κι απ’ όποιο πρωτοβρόχι!
Αύριο να βγει ο καθένας μας με δώδεκα ζευγάρια βόδια,
τη γην αυτή να οργώσει την αιματοποτισμένη.
Ν’ ανθίσει η δάφνη απάνω της και δέντρο της ζωής να γένει,
και η Άμπελό μας ν’ απλωθεί ως τα πέρατα της Οικουμένης.

Ομπρός, παιδιά, και δε βολεί μονάχος του ν’ ανέβει ο ήλιος.
Σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη,
σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ’ το γαίμα,
σπρώχτε με χέρια και κεφάλια, για ν’ αστράψει ο ήλιος Πνέμμα!»

Έτσι σαν έριξα και το στερνό δαυλί στο φωτογώνι
(δαυλί της ζωής μου της κλεισμένης μες στο χρόνο)
στο φωτογόνι της καινούριας λευτεριάς Σου, Ελλάδα,

αναψυχώθηκε άξαφνα τρανή η κραυγή μου, ως να ’ταν
όλο χαλκός το διάστημα, ή ως να ’χα
τ’ άγιο κελί του Ηράκλειτου τριγύρα μου, όπου, χρόνια
για την Αιωνιότη εχάλκευε τους στοχασμούς του
και τους κρεμνούσε ως άρματα
στης Έφεσος το ναό, ως σας έκραζα, συντρόφοι!

Φωτογραφία του χρήστη ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ-Κίνηση Οργανικότητας /COSMOPOLIS-Organicity Movement.

https://www.youtube.com/watch?v=E0beyiGfYQE

Μιά συγκλονιστική, συγκινητική κι αναζωογονητική ματιά στην Ελλάδα της καρδιάς και του πνεύματός μας!

Visit Greece | Gods, Myths, Heroes

https://www.youtube.com/watch?v=5L0jzJTm9ug

Every Greek destination is the birthplace of an ancient god, every place in our country hides a myth, a magical story, the energy of which is kept alive unti…
YOUTUBE.COM

Amazing video with Fedor Emilianenko, don’t miss it!

 

Πώς χτίζονται οι προσωπικότητες, πως ψήνονται οι ηγέτες! Πάντα με ένα όραμα και μια αξία ως κίνητρο, πάντα με την προσφορά να θερμαίνει την καρδιά, πάντα το Είναι να ενεργοποιείται αρμονικά, νόηση, ψυχή, σώμα, όλα μαζί ευθυγραμμισμένα για την επίτευξη ενός στόχου. Κι όταν αυτά γίνονται ο Άνθρωπος μπορεί να επιτύχει τα πάντα. Τότε ακόμη κι ένα μικρό παιδί γίνεται υπόδειγμα, πρότυπο των πολλών!

Raise our Cosmos high!

Sainsbury’s OFFICIAL Christmas 2014 Ad

https://www.youtube.com/watch?v=NWF2JBb1bvM

Η σκληρή, έως απάνθρωπη, διαπραγμάτευση μέσα στους θεσμούς της υποτιθέμενης Ενωμένης Ευρώπης, απέδειξε ότι ελάχιστα βήματα έχουν γίνει από τα χαρακώματα του 1914. Ας θυμηθούμε κι ας θυμήσουμε σε όσους το έχουν ξεχάσει ότι κύταρα είμαστε στον ίδιο οργανισμό κι όσοι αδιαφορούν για τα αδέλφια τους, το πληρώνουν με τη δική τους ασθένεια ή θάνατο, λίγο αργότερο. Ας θυμηθούμε κι ας θυμήσουμε πόσα μας ενώνουν και πόσο όμορφη είναι η χαρά, το χαμόγελο, η αγάπη κι ευτυχία όχι μόνο η δική μας , αλλά κι όλων μας, φίλων, γειτόνων και πιο μακρυνών αδελφών. Ίσως τότε παύσουν να τρίζουν τα δόντια τους ως ύαινες και λύκοι, οι πάσης φύσεως ηγετίσκοι, που περνούν από τη γη αδιάφορα, χωρίς όραμα καλού, σπέρνοντας θύελες για να θερίσουν τυφώνες! Μαζί θα βρούμε και πάλι τη λύση και τη χαρά. Διαβάστε και δείτε το βίντεο!!!
H καλύτερη Χριστουγεννιάτικη διαφήμιση …100 χρόνια μετά, 20 Δεκεμβρίου 2014
Το 1914 η Ευρώπη χάρη στους γνωστούς τραπεζίτες, αυτοκαταστρεφόταν με τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο…
Ο πόλεμος έμεινε γνωστός για τις μάχες χαρακωμάτων. Επι μήνες οι αντίπαλοι στρατοί, χωμένοι σε τρύπες ο ένας απέναντι απο τον άλλο στην κυριολεξία πεθαίναν …ακίνητοι.
Τα Χριστούγεννα του 1914 σε όλο το δυτικό μέτωπο, έλαβε χώρα κάτι αυθόρμητο…Οι στρατιώτες με τους αξκούς τους, την μέρα των Χριστουγέννων, βγήκαν απο τα χαρακώματα, δώσαν τα χέρια και χωρίς εντολές γιορτάσαν μαζί . Τις επόμενες μέρες, αυτό που πήρε διαστάσεις στάσης, οδήγησε σε προειδοποιήσεις των στρατιωτών μεταξύ τους για το πότε θα έχει πυρά πυροβολικού, ενώ τα ατομικά πυρά ήταν επίτηδες άστοχα ώστε να μην υπάρχουν και απο τις δύο μεριές απώλειες….Οι κεντρικές διοικήσεις και τα επιτελεία και των συμμάχων και των γερμανών αποσύραν τα προσβεβλημένα απο το πνεύμα των Χριστουγέννων στρατεύματα και τα αντικατέστησαν με άλλα ώστε να συνεχιστεί ο πόλεμος.
as1
Το βίντεο που ακολουθεί είναι διαφήμιση που αναφέρεται σε αυτό το γεγονός το οποίο και έκλεισε με έναν αγώνα ποδοσφαίρου μεταξύ Γερμανών και Συμμάχων.

Φωτογραφία του χρήστη ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ-Κίνηση Οργανικότητας /COSMOPOLIS-Organicity Movement.