Η Fractal δομή του σύμπαντος – Όχι μόνον τα ζώα αλλά και τα φυτά διαθέτουν μία πολύπλοκη μεταξύ τους επικοινωνία, μέσω ενός υπογείου δικτύου

Αποτέλεσμα εικόνας για υπόγεια επικοινωνία των φυτών

Τα φυτά χρησιμοποιούν ένα υπόγειο δίκτυο επικοινωνίας για την ανταλλαγή χημικών προειδοποιήσεων, σύμφωνα με νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε από ομάδα βιολόγων του Σουηδικού Πανεπιστημίου Γεωπονικών Επιστημών.

Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, τα φυτά που βρίσκονται σε ένα πολυσύχναστο περιβάλλον εκκρίνουν χημικές ουσίες στο έδαφος που ωθούν τα γειτονικά φυτά, να αναπτυχθούν πιο επιθετικά, πιθανώς για να μην είναι στη σκιά. Επιστήμονες έχουν ήδη αποδείξει ότι όταν τα φύλλα των φυτών αγγίζουν τα φύλλα και τα κλαδιά γειτονικών δέντρων, αλλάζουν στρατηγικές ανάπτυξης.

Αυτή η μελέτη έρχεται να προσθέσει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το περίπλοκο σύστημα επικοινωνίας των φυτών. Σε αντίθεση με τα ζώα, τα φυτά δεν έχουν νευρικά συστήματα και έτσι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν χρησιμοποιώντας ταχεία ηλεκτρικά σήματα. Αντ ‘αυτού, τα φυτά επικοινωνούν μέσω μιας σχετικά αργής ανταλλαγής χημικών μηνυμάτων. Μέρος της επικοινωνίας πραγματοποιείται μέσω των υπόγειων δικτύων συμβιωτικών οργανισμών, τις μυκόρριζες, που είναι μικροσκοπικά, λευκά και σπειροειδή σωληνάρια στο έδαφος, των οποίων ο ρόλος είναι η μεταφορά νερού και θρεπτικών συστατικών αλλά και τοξικών, χημικών ουσιών, από δένδρο σε δένδρο.

Ο Δρ. Νίνκοβιτς και η ομάδα του, θέλησαν να δουν εάν οι χημικές ουσίες που απελευθερώνονται κατευθείαν στο έδαφος από τα καταπονημένα φυτά, θα μπορούσαν να αλλάξουν τη συμπεριφορά των γειτόνων τους.

Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Plos One, εστίασε στα φυτά αραβοσίτου, τα οποία τείνουν να αναπτύσσονται σε ένα προβληματικό περιβάλλον. Η επιστημονική ομάδα προσομοίωσε την αφή ενός φυτού χαϊδεύοντας τα φύλλα ενός καλαμποκιού για ένα λεπτό κάθε μέρα, με μια βούρτσα μακιγιάζ.

Όταν αφαίρεσαν το καλαμπόκι και τοποθέτησαν ένα άλλο φυτό στην θέση του, διαπίστωσαν ότι το νέο φυτό ανέπτυξε περισσότερα φύλλα και λιγότερες ρίζες. Τα σπορόφυτα που φυτεύτηκαν σε ένα ειδικό διάλυμα μέσα στο οποίο είχαν προηγουμένως τοποθετηθεί άλλα φυτά που δεν είχαν αγγιχτεί με τη βούρτσα, δεν αντέδρασαν με τον ίδιο τρόπο.

ΠΗΓΕΣ: IndependentTheGuardian

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

1. Επικοινωνούν μέσω των ριζών τους

Τα δέντρα είναι τόσο ήσυχα και απομονωμένα εκ πρώτης όψεως: τα κλαδιά τους κινούνται απαλά στο αεράκι και τα ζώα φωλιάζουν στον κορμό τους. Μάλλον όμως θα εκπλαγείτε μαθαίνοντας ότι τα ήρεμα αυτά δέντρα έχουν αναπτύξει μια πολύβουη συζήτηση κάτω από τα πόδια σας. Οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι τα φυτά έχουν την ικανότητα να επικοινωνούν μέσω ενός υπόγειου δικτύου από μύκητες.

Αυτή η επικοινωνία εξυπηρετεί το φυτό με διάφορους τρόπους. Μια μελέτη βρήκε ότι το υπόγειο αυτό δίκτυο μπορεί να προειδοποιήσει τα άλλα φυτά για βλαβερές μολύνσεις από παράσιτα. Μια άλλη μελέτη υποστήριξε ότι οι μύκητες μπορούν να μεταφέρουν θρεπτικά συστατικά από και προς άλλα δέντρα.

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

2. Μηχανισμοί άμυνας

Μπορεί να τα βλέπουμε έτσι ακίνητα, αλλά δεν είναι καθόλου αβοήθητα όσον αφορά σε βλαβερούς εισβολείς – έντομα. Ορισμένα φυτά έχουν μια αρκετά εντυπωσιακή σειρά μηχανισμών άμυνας ενάντια στους «κακούς»: όταν αισθάνονται ότι πρόκειται να δεχθούν επίθεση, απελευθερώνουν μια χημική ουσία στον αέρα που προσελκύει τον φυσικό εχθρό των εισβολέων. Ο εχθρός υποχωρεί ή εξοντώνεται, σώζοντας το φυτό.

3. Αίσθηση όσφρησης

Όταν σκεφτόμαστε την τέλεια όσφρηση, τα αρπακτικά ζώα είναι αυτά που μας έρχονται στο νου, όπως οι σκύλοι και οι καρχαρίες. Φαίνεται όμως ότι η όσφρηση είναι άλλος ένας μηχανισμός επιβίωσης του φυτού. Λέγεται ότι τα φυτά μπορούν να διακρίνουν πότε τα φρούτα τους είναι γινωμένα, πότε ένα κοντινό τους φυτό έχει κοπεί ή πότε ο γείτονάς τους έχει δεχθεί επίθεση από εισβολείς.

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

4. Αντιλαμβάνονται την ώρα της ημέρας

Θα γνωρίζετε ήδη ότι οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν ένα εσωτερικό ρολόι που ονομάζεται κιρκάδιος ρυθμός και το οποίο ρυθμίζει τις εσωτερικές μας λειτουργίες. Αλλά γνωρίζατε ότι και τα φυτά έχουν ένα τέτοιο ρολόι; Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να προετοιμάζονται για συγκεκριμένες ώρες της ημέρας όπως κάνουμε κι εμείς.

Για παράδειγμα, τα φυτά δεν αντιδρούν στο πρώτο φως της ημέρας, επειδή «γνωρίζουν» ότι η μέρα μόλις άρχισε και έτσι απλά προετοιμάζονται βιολογικά για τις επόμενες ώρες. Σε μια σημαντική μελέτη από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Cambridge βρήκε ότι τα φυτά χρησιμοποιούν τα σάκχαρα που παράγουν για να κρατούν χρόνο.

5. Η «καφεΐνη» που τρελαίνει τις μέλισσες

Όλοι γνωρίζουμε και μάλλον βιώνουμε τον εθισμό στην καφεΐνη που μας κάνει να «ζουζουνίζουμε» όλη μέρα σε καφέ και καφετέριες της περιοχής μας. Φαίνεται όμως ότι και οι μέλισσες έχουν έναν παρόμοιο εθισμό. Συγκεκριμένα, το 55% των ανθισμένων φυτών παράγουν ένα είδος καφεΐνης στο νέκταρ τους. Οι μέλισσες είναι πιθανότερο να επιλέξουν το νέκταρ με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αυτή και πραγματικά ενθουσιάζονται γι’ αυτή.

Σε πείραμα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology οι ερευνητές απέδειξαν ότι οι μέλισσες που είχαν πιει περισσότερο νέκταρ με καφεΐνη ήταν πιθανότερο να ειδοποιήσουν τις άλλες μέλισσες για την ποιότητα και την τοποθεσία του νέκταρ από το οποίο επιστρέφουν.

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

6. Ένα δάσος που αποτελείται μόνο από ένα δέντρο

Η φύση είναι γεμάτη εκπλήξεις. Εκεί που πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε αρκετά δέντρα για να φτιάξουμε ένα δάσος, η φύση έχει άλλη γνώμη. Το μεγαλύτερο δέντρο κάσιους στον κόσμο έχει εντοπιστεί στην πόλη Natal της Βραζιλίας. Φυτεύτηκε το 1888 από ένα τοπικό ψαρά και τώρα το δέντρο καλύπτει περίπου 7.5000 τ.μ. και έχει περίμετρο σχεδόν 500 μέτρων, στο μέγεθος 75 γηπέδων τένις.

Αυτό οφείλεται σε δύο εξαιρετικά σπάνια γενετικά χαρακτηριστικά. Κατά τη διάρκεια της περιόδου συγκομιδής υπολογίζεται ότι το δέντρο παράγει περισσότερα από 60.000 καρπούς κάσιους.

Η επικοινωνία των φυτών στον μυστικό κόσμο τους!

Τα φυτά είναι έξυπνα!

Η επικοινωνία των φυτών στον μυστικό κόσμο τους!

Τα φυτά είναι έξυπνα!

Από μικρό παιδί μου άρεσε να κάθομαι δίπλα σε φυτά και να τα παρατηρώ και ο λόγος ήταν η έντονη αίσθηση της επικοινωνίας που μου δημιουργούσαν. Τα έβλεπα να αλλάζουν προσανατολισμό και ακόμα, να «στρίβουν» ολόκληρο το «κορμάκι» τους αν η γιαγιά άλλαζε θέση στη γλάστρα, αποζητώντας την έκθεση στο φως. Παρατηρούσα τα αναρριχόμενα φυτά να επιλέγουν να κινούνται προς τη μεριά που θα έβρισκαν κάποιο στήριγμα και σκεφτόμουν πως τα «μάτια» τους φροντίζουν γι αυτό.  Έβλεπα καθαρά πώς άλλαζε η όψη τους όταν διψούσαν, ή όταν κάποιο έντομο τους είχε κάνει επίθεση, ή την δυσαρέσκειά τους όταν δεν τους άρεσε η θέση που τα τοποθετούσαμε στην αυλή μας.  Όταν τα καθάριζα με τα χέρια μου ή άγγιζα τους νέους βλαστούς είχα τη βεβαιότητα πως με «κοίταζαν» με ευχαρίστηση.

Ας δούμε λοιπόν τι έχει να πει η επιστήμη για τον αισθητήριο κόσμο των φυτών και τον τρόπο που επικοινωνούν.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΒΛΕΠΟΥΝ
Μπορεί να μην έχουν μάτια αλλά έχουν φωτοϋποδοχείς σε όλους τους βλαστούς και τα φύλλα τους, όπως ακριβώς και εμείς στα μάτια μας. Αυτό τους επιτρέπει να κάνουν διάκριση μεταξύ του κόκκινου και του μπλε καθώς επίσης να δουν μήκη κύματος που εμείς δεν μπορούμε όπως το υπέρυθρο και το υπεριώδες τμήμα του φάσματος . Επιπλέον, βλέπουν από ποια κατεύθυνση έρχεται το φως, μπορούν να καταλάβουν αν είναι δυνατό ή αδύναμο και να κρίνουν πόση ώρα παραμένουν χωρίς φως.

Τα φυτά βλέπουν το κόκκινο φως χρησιμοποιώντας υποδοχείς στα φύλλα τους που ονομάζονται φυτοχρώματα. Είναι ένα είδος διακόπτη που ενεργοποιείται με το φως και  τους επιτρέπει να «ετοιμάζοναι για ύπνο» στο τέλος της ημέρας. Τους επιτρέπει επίσης, να αισθάνονται όταν είναι στη σκιά. 

ΤΑ ΦΥΤΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Το παρασιτικό αμπέλι, που ονομάζεται Ντοντερ, για να φάει πρέπει να πάρει το ζαχαρούχο χυμό από τα άλλα φυτά . Το Ντοντερ χρησιμοποιεί την όσφρηση για να κυνηγήσει την λεία του. Μπορεί να διακρίνει πιθανά θύματα από τη μυρωδιά τους ,αντιλαμβάνεται ποια το ενδιαφέρουν αλλά και ποια εκπέμπουν μυρωδιά που είναι ανθυγιεινή και πρέπει ν` αποφύγει (Science, τόμος 313, σελ. 1964).

Την  δεκαετία του 1920, ερευνητές σε συνεργασία με το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας απέδειξαν ότι αν δώσουμε σε άγουρα φρούτα αέριο αιθυλένιο τα ωθούσε στην ωρίμανση.  Από τότε, έχει γίνει φανερό ότι όλα τα ώριμα φρούτα εκπέμπουν αιθυλένιο σε άφθονες ποσότητες, τα φυτά μπορούν να το μυρίσουν και ανταποκρίνονται σε αυτό με την ωρίμανση. Αυτό όχι μόνο εξασφαλίζει ότι ένα φρούτο ωριμάζει ομοιόμορφα , αλλά επίσης ότι τα γειτονικά φρούτα ωριμάζουν μαζί, παράγοντας περισσότερο αιθυλένιο που οδηγεί σε μεγάλο αριθμό ωριμάνσεων. Το αιθυλένιο έχει και άλλα πλεονεκτήματα, όπως την συντονισμένη αλλαγή χρώματος στα φύλλα κατά το φθινόπωρο.

Πάνω απ ‘όλα, όμως, η μυρωδιά επιτρέπει στα φυτά να επικοινωνούν. Η έρευνα στην δεκαετία του 1980 έδειξε ότι τα υγιή δέντρα σε περιοχή που τα δέντρα ήταν μολυσμένα με κάμπιες ήταν ανθεκτικά στα παράσιτα, επειδή τα φύλλα τους περιείχαν χημικές ουσίες που τα έκανε δυσάρεστα . Άλλα δέντρα που ήταν απομακρυσμένα από την μόλυνση δεν παρήγαγαν αυτές τις χημικές ουσίες. Έτσι, τα δέντρα που είχαν υποστεί επίθεση έστειλαν ένα αερομεταφερόμενο μήνυμα προς τα υγιή δέντρα για να προετοιμαστούν για την επικείμενη επίθεση. Γνωρίζουμε τώρα ότι εμπλέκονται πολλές πτητικές χημικές ουσίες.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΕΥΣΗ, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, τα φυτά κάτω από μια επίθεση εκπέμπουν μια ποικιλία πτητικών χημικών ουσιών για να προειδοποιήσουν τους γείτονές τους. Μια από αυτές τις χημικές ουσίες, το μεθυλιασμονικο αέριο, διαχέεται μέσα από τους stomata – οι πόροι στην επιφάνεια του φύλλου – μετατρέπεται σε υδατοδιαλυτό ιασμονικό οξύ και αυτό συνδέεται με έναν ειδικό υποδοχέα στα κύτταρα και ενεργοποιεί τις αντιδράσεις άμυνας των φύλλων. Ακριβώς όπως η γλώσσα μας περιέχει υποδοχείς για τα διαφορετικά μόρια γεύσης του φαγητού, τα φυτά περιέχουν υποδοχείς για διάφορα διαλυτά μόρια, συμπεριλαμβανομένου του ιασμονικού οξεως.

Καθώς η γεύση περιλαμβάνει διαλυτά χημικά προϊόντα, ένα  μεγάλο μέρος της γεύσεως βρίσκεται στις ρίζες τους που περιβάλλονται από το έδαφος και το νερό. Ένα κλασικό πείραμα αποκαλύπτει ότι τα φυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα υπόγεια χημικά μηνύματα για να αναγνωρίσουν τους συγγενείς τους σε κοντινή απόσταση (New Scientist, 26 Μαρτίου 2011, p46). Υπάρχει, επίσης, επικοινωνία ρίζα-με-ρίζα μεταξύ μη συνδεδεμένων γειτόνων. Όταν μια ομάδα φυτών υποβλήθηκε σε συνθήκες ξηρασίας χρειάστηκε μόλις μία ώρα για το μήνυμα να ταξιδέψει έως τα φυτά τα οποία ήταν πέντε σειρές μακριά, αναγκάζοντας τα να προετοιμαστούν για την έλλειψη νερού (PLoS One, VOL6, pe23625). Άλλα φυτά που ήταν εξίσου κοντά, αλλά δεν είναι συνδεδεμένα στις ρίζες τους, απέτυχαν να αντιδράσουν. Έτσι, το σήμα πρέπει να έχει μεταφερθεί από ρίζα σε ρίζα, πιθανόν υπό τη μορφή ενός διαλυτού μορίου.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΑΚΟΥΝ
Υπάρχουν  ήχοι που είναι επωφελείς  για τα φυτά. Αυτοί περιλαμβάνουν τις δονήσεις που παράγονται από τα έντομα, όπως ο ήχος της μέλισσας ή ο ρυθμός κτυπήματος των φτερών μιας αφίδας κλπ. Θα μπορούσαν να ωφεληθούν επίσης και από την ικανότητα να ανιχνεύουν ήχους που παράγονται από άλλα φυτά. Οι ερευνητές στο Ινστιτούτο Φυτικών Επιστημών στη Βέρνη της Ελβετίας κατέγραψαν πρόσφατα υπερηχητικές δονήσεις που προέρχονται από πεύκα και βελανιδιές κατά τη διάρκεια μιας ξηρασίας (New Phytologist, vol179, p1070), ίσως προειδοποιώντας άλλα δέντρα ώστε να προετοιμαστούν για τις συνθήκες ξηρασίας. Ο Στέφανο Μανκούζο από το Διεθνές Εργαστήριο Νευροβιολογίας των Φυτών στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας στην Ιταλία και οι συνεργάτες του έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν αυστηρά μέτρα για τη μελέτη της ακοής των φυτών (Trends in Plant Sciences, vol17, ρ323). Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ρίζες καλαμποκιού αναπτύσσονται προς συγκεκριμένες συχνότητες δονήσεων. Αυτό που είναι ακόμη πιο εκπληκτικό είναι το εύρημά τους ότι και οι ίδιες οι ρίζες μπορεί να εκπέμπουν ηχητικά κύματα. Προς το παρόν έχουμε μακρύ δρόμο ακόμα για να βρούμε πώς ένα φυτό μπορεί να παράγει ηχητικά σήματα και πώς μπορεί να τα εντοπίσει.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΦΗ
Τα φυτά ζουν σε ένα κόσμο αφής. Τα κλαδιά τους χορεύουν στον άνεμο, τα έντομα σέρνονται στα φύλλα τους και τα αναρριχόμενα αναζητούν στηρίγματα για να κρεμαστούν. Είναι ευαίσθητα στη ζέστη και στο κρύο, αλλάζοντας τον ρυθμό ανάπτυξης τους και ρυθμίζοντας τη χρήση του νερού. Απλά αγγίζοντας ή κουνώντας ένα φυτό είναι συχνά αρκετό για να μειωθεί η ανάπτυξή του. Αυτός είναι ο λόγος που η βλάστηση στις ανεμοδαρμένες περιοχές τείνει να είναι καχεκτική.

Η απτή ευαισθησία είναι πιο εμφανής στον σαρκοβόρα flytrap venus. Όταν μια μύγα, σκαθάρι ή ακόμη και ένα μικρό βατράχι σέρνεται στα ειδικά διαμορφωμένα φύλλα του, αυτά κλείνουν απότομα με εκπληκτική δύναμη εμποδίζοντας το θύμα να διαφύγει. Αλλά δεν θα κλείσει απότομα με κάθε διέγερση – πρέπει να αισθανθεί τουλάχιστον δύο αγγίγματα στις τρίχες της μέσα σε διάστημα περίπου 20 δευτερόλεπτων το ένα από το άλλο. Αυτό βοηθά να διασφαλιστεί ότι το θήραμα έχει το ιδανικό μέγεθος και δεν θα είναι σε θέση να ελευθερωθεί από την παγίδα μόλις αυτή κλείσει.

Μολονότι τα περισσότερα φυτά δεν αντιδρούν τόσο γρήγορα, αισθάνονται τον μηχανικό ερέθισμα με τον ίδιο τρόπο . Αυτό που είναι πραγματικά συναρπαστικό είναι ότι ακόμη και στο επίπεδο των μεμονωμένων κυττάρων τα φυτά και τα ζώα χρησιμοποιούν παρόμοιες πρωτεΐνες για να αισθανθούν. Αυτοί οι μηχανοϋποδοχείς είναι ενσωματωμένοι στις κυτταρικές μεμβράνες και όταν διεγείρονται με μηχανική πίεση η παραμόρφωση, επιτρέπουν φορτισμένα ιόντα να διασχίσουν τη μεμβράνη . Αυτό δημιουργεί μια διαφορά στο ηλεκτρικό φορτίο μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού του κυττάρου, το οποίο παράγει ρεύμα. Σε αντίθεση με εμάς, τα φυτά δεν διαθέτουν εγκέφαλο για να μεταφράσει αυτά τα σήματα σε αισθήσεις με συναισθηματική χροιά. Παρ ‘όλα αυτά, η ευαισθησία τους στο άγγιγμα τους επιτρέπει να ανταποκρίνονται στις μεταβολές του περιβάλλοντος τους με συγκεκριμένους και κατάλληλους τρόπους.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ
Το τελευταίο μήνυμα που στέλνουν τα φυτά που πεθαίνουν είναι η οδηγία για την εμφάνιση των επόμενων γενεών!

Έχετε προσέξει τι συμβαίνει σε μια ντοματιά που πεθαίνει πρόωρα από ασθένεια; Το φυτό δίνει όλες τις θρεπτικές ουσίες στους καρπούς, ακόμα και όταν έχουν ξεραθεί όλα τα φύλλα και ο κορμός και φροντίζει να αντέξει μέχρι να κοκκινίσουν οι καρποί του προκειμένου να εξασφαλίσει την επόμενη γενιά.  Ή… θα έχετε ακούσει πως μετά από μια πυρκαγιά η γη βλασταίνει και ανανεώνεται το κατεστραμμένο οικοσύστημα γιατί οι σπόροι που υπάρχουν κοιμισμένοι κάτω από το έδαφος ξυπνούν.

Όπως ανακάλυψαν προσφάτως ερευνητές του Ινστιτούτου Salk και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, τα καιόμενα φυτά είναι αυτά που ενημερώνουν τους σπόρους ότι ήλθε η ώρα να ξυπνήσουν. Ειδικότερα, όπως περιγράφουν οι αμερικανοί ερευνητές με άρθρο τους στην επιστημονική επιθεώρηση (Proceedings of the National Academy of Sciences) (έκδοση της 23ης Απριλίου 2013), τα καιόμενα φυτά παράγουν χημικές ουσίες που ονομάζονται καρρικίνες (karrikins). Αυτές οι ουσίες, που υπάρχουν στον καπνό, προσδένονται με τη βοήθεια μορίων που εντόπισαν οι αμερικανοί επιστήμονες πάνω στους κοιμισμένους σπόρους. Η πρόσδεση των καρρικινών στα μόρια αυτά, τα οποία ονομάζονται ΚΑΙ2, μεταβάλλει τη στερεοδιάταξή τους και η μεταβολή αυτή λειτουργεί για τους σπόρους όπως ένα ξυπνητήρι. Ίσως και κάτι παραπάνω: είναι η σαφής οδηγία ότι ο συγκεκριμένος σπόρος πρέπει να βλαστήσει αυτή τη δεδομένη στιγμή σε αυτόν τον δεδομένο χώρο.

Ίσως επειδή τα φυτά αδυνατούν να μετακινηθούν από το σημείο όπου έχουν φυτρώσει, προικίστηκαν με μια σειρά άλλων ιδιοτήτων που τα βοηθούν να αντεπεξέλθουν. 

Η Οργανικότητα με επιστημονικούς όρους από τον κυτταρολόγο Bruce H Lipton!

Η Οργανικότητα με επιστημονικούς όρους!

Ένα βίντεο από τον κυτταρολόγο Bruce H Lipton Ph.D που επιστημονικά εξηγεί πως δημιουργούμε τη ζωή μας. Αξίζει να το δείτε. Πηγή: www.brucelipton.com