Τρεις εσείς, τρεις κι εμείς, Κύριε ελέησον ημάς!!!

Ευλογία φίλοι μου για την Άγια Ημέρα των Θεοφανείων και για μεγαλύτερη πνευματική βοήθεια σας προτρέπω να δείτε την όμορφη παραβολική αυτή Ρωσική ταινιούλα … Τρεις εσείς, τρεις εμείς, Κύριε ελέησον ημάς!!!

Το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ ανακούφισε τους αστέγους της πόλης κι επισκέφθηκε το Μετόχιο του Πανάγου Τάφου στην Πλάκα, σε μία Χριστουγεννιάτικη εορτή Ουσίας!

Το Σάββατο, 18/12/2021, εθελοντές της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ αψήφησαν το τσουχτερό κρύο, για να βρεθούν εκεί, που κάποιοι άστεγοι συνάνθρωποί μας είχαν ανάγκη μιας κίνησης ανθρωπιάς.

Συναντηθήκαμε στον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου, στο πάρκο της υπαίθριας αγοράς του Θησείου, ο Σταύρος, ο Νίκος, η Λία, η Δέσποινα, ο Γιώργος κι ο γράφων και μοιράσαμε όσα τρόφιμα μαζέψαμε, στους αστέγους της περιοχής, καθώς επίσης και τα πλεχτά κασκόλ και σκούφους της φίλης μας Φωτεινής, που δεν παύει να βρίσκει όμορφους τρόπους ανακούφισης της ανθρώπινης ατυχίας. Τη διανομή την κάναμε οι ίδιοι σε αστέγους του Θησείου, της Αθηνάς και της Σταδίου και μετά μεταβήκαμε στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων – Μετόχιο του Παναγίου Τάφου στην Πλάκα, καθώς πλησιάζουμε στην ύψιστης πνευματικής σημασίας Εβδομάδα των Χριστουγέννων, για μια μοναδική και κατά μόνας προσευχητική συνάντηση!

Γιατί όπου υπάρχουν δύο και τρεις συνηγμένοι εις το Όνομά Του εκεί είναι κι ο Κύριος, ο ενανθρωπούμενος, ο βαπτιζόμενος, ο διδάσκων, ο Σταυρούμενος κι Ανιστάμενος, συνεχώς κι αενάως, εντός της ψυχής των πιστών της Χριστικής Κοινότητάς μας!

Στη συνέχεια έξω από το Μετόχιο αναγνώσαμε την επίκαιρη ιστορία της Πηνελόπη Δέλτα «Μεσολογγίτικα Χριστούγεννα » τιμώντας τη μεγάλη εορτή, τα 200 χρόνια της Επανάστασης των ελευθέρων Ελληνικών ψυχών, το Γιάννη Γούναρη και στο πρόσωπό του τις μυριάδες των ηρώων κι Αγίων της ιστορίας και πνευματικής μας παράδοσης, που μας συγκλόνισε κι ωφέλησε όλους, όσους αναζητούμε τον Άρτον τον Επιούσιον, υπενθυμίζοντάς μας την Οδό!

Με λίγα τρόφιμα, με πολύ ενδιαφέρον, με διάθεση προσφοράς και δράσης για συλλογική έμπρακτη αποκατάσταση της ανισορροπίας, που φαίνεται να κυριαρχεί, με προσευχή, πνευματική νήψη, διάλογο, μοίρασμα ουσιαστικών γνώσεων, θετικών συναισθημάτων και του υψηλού μας οράματος για μια ζωή με Θεία σκοπιμότητα, οι ΚΌΣΜΟ-ΠΟΛΙΤΕΣ εκδράμαμε φέρνοντας ανακούφιση, χαρά, συντροφικότητα, μοίρασμα και νόημα Ζωής και σας καλούμε όλους να ενισχύσετε κι επεκτείνετε την πνευματική μας άλυσο, που θέλει όλους μας, στεγασμένους κι αστέγους, να συναντηθούμε ως συνειδητά μέλη του πανανθρώπινου οίκου του τα πάντα συνέχοντος!

Σας περιμένουμε στις επόμενες συναντήσεις μας, χωρίς καμμία προϋπόθεση, παρά μόνον ανοιχτή καρδιά και διψασμένο πνεύμα!

Μοιράστε το μήνυμα κι ελάτε μαζί μας, για να μάθετε τί σημαίνει να ΖΕΙΣ αιώνια Χριστούγεννα!

Να Ζείτε συνεχώς αδελφοί μου στο Όμικρον, στα Άλφα έως το Ωμέγα, Όμορφοι και Ωραίοι!!!

Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Σημ. Ερμηνεία της ευχής μας θα λάβει χώρα σε επόμενο Φιλοσοφικό Περίπατο!

Το Κοσμόπολις ανακουφίζει τους αστέγους και προετοιμάζεται πνευματικά στο Μετόχιο του Παναγίου Τάφου

Πρόσκληση στα μέλη και φίλους του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ για δράσεις ουσιαστικής προετοιμασίας για τα Χριστούγεννα.

Το ερχόμενο Σάββατο, 18/12/2021, στις 15.45′, θα συναντηθούμε στον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου, στο πάρκο της υπαίθριας αγοράς του Θησείου, για να μοιράσουμε όσα τρόφιμα μαζευτούν, στους αστέγους της περιοχής.
Προτείνουμε όσοι θέλετε και μπορείτε να φέρετε μία τσάντα τρόφιμα (ή περισσότερες αν μπορείτε), για να καλύψουν μία εβδομάδα για κάθε άστεγο, που να περιλαμβάνουν: χυμούς, κρουασάν, γάλατα εβαπορέ, και κονσέρβες με ζαμπόν, κεφτεδάκια, μωρομάντηλα κλπ.
Όσοι μπορείτε φέρτε και
μαγειρεμένο φαγητό σε μερίδες.
Χρήσιμα είναι επίσης υπνόσακκοι και κουβέρτες.
Τη διανομή θα την κάνουμε οι ίδιοι σε όσους αστέγους βρεθούν στην ευρύτερη περιοχή (υπολογίζονται γύρω στα 20 άτομα).
Μετά τη διανομή θα μεταβούμε στον Ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων – Μετόχιο του Παναγίου Τάφου στην Πλάκα, για την παρακολούθηση του εσπερινού, καθώς πλησιάζουμε στην ύψιστης πνευματικής σημασίας Εβδομάδα των Χριστουγέννων, για ανάγνωση κειμένων της πνευματικής μας παράδοσης και στη συνέχεια για μία ανοικτή συζήτηση, που θα ωφελήσει όλους, όσους αναζητούν τον Άρτον τον Επιούσιον!

Με λίγα τρόφιμα, με πολύ ενδιαφέρον, με διάθεση προσφοράς και δράσης για συλλογική έμπρακτη αποκατάσταση της ανισορροπίας, που φαίνεται να κυριαρχεί, με προσευχή, πνευματική νήψη, διάλογο, μοίρασμα ουσιαστικών γνώσεων, θετικών συναισθημάτων και του υψηλού μας οράματος για μια ζωή με Θεία σκοπιμότητα, οι ΚΌΣΜΟ-ΠΟΛΙΤΕΣ εκδράμουμε φέρνοντας ανακούφιση, χαρά, συντροφικότητα, μοίρασμα και νόημα Ζωής!

Σας περιμένουμε, χωρίς καμμία προϋπόθεση, παρά μόνον ανοιχτή καρδιά και διψασμένο πνεύμα!
Μοιράστε το μήνυμα κι ελάτε μαζί μας, για να μάθετε τί σημαίνει να ΖΕΙΣ τα Χριστούγεννα!

Κυριάκος Κόκκινος, Δικηγόρος, Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Kyle Keola Quilausing – Η εντυπωσιακή επιστροφή στη ζωή και μετατροπή ενός πρώην τοξικομανή καταδίκου σε ενδυναμωτή άλλων στη μάχη κατά των ναρκωτικών!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, κείμενο που λέει "Big Island police ofa kylight lookout night Kyle Keola Quilausing, prison escapees together. and running Vainuinui Road Hawaii Center believed pair climbed down prison grounds across stream freedom. Police described both Quilausing sa "desperate ndividual. Kyle Quilausing: Police high-speed and "desperate" "He difficult apprehend these string thefts responsible saidL Randall Medeiros, fthe East Hawaii nvestigation Division. (all-points and police fficer on knows what they look like." them"

From a 98lb crystal meth addict doing the unthinkable to fuel my addiction, escaping jail just to get high and becoming a fugitive on Hawaii’s Most Wanted I hit rock bottom and my future seemed doomed. Everyone gave up on me including myself. Because of my crimes that were fueled by my crystal meth addiction I ended up doing 10 years in a high custody prison. I am free going on 7 years and I now own my own business and I’ve become a motivational speaker. In my 7 years of freedom I spoke to over 150 schools and when I speak to these kids I share with them the dangers of drugs and incarceration. I share my haunting past to influence them to make the right choices. If I can save 1 child from not doing drugs my mission is a success.

Ig: Stayhumblepray My name is Kyle and this is my COMEBACK.

Από ένας τοξικομανής κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, 45 κιλών, που έκανε το αδιανόητο για να τροφοδοτήσει τον εθισμό του, δραπετεύοντας από τη φυλακή για να «φτιαχτεί» και να γίνει έτσι ο πλέον καταζητούμενος φυγάς της Χαβάης, χτύπησα πάτο και το μέλλον μου φαινόταν καταδικασμένο. Όλοι με εγκατέλειψαν, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου. Λόγω των εγκλημάτων μου που τροφοδοτήθηκαν από τον εθισμό μου στην κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης, κατέληξα να κάνω 10 χρόνια σε φυλακή υψηλής ασφαλείας. Είμαι ελεύθερος για 7 χρόνια και τώρα κατέχω τη δική μου επιχείρηση και έχω γίνει ομιλητής ενδυνάμωσης. Στα 7 χρόνια της ελευθερίας μου μίλησα σε πάνω από 150 σχολεία και όταν μιλώ σε αυτά τα παιδιά μοιράζομαι μαζί τους τους κινδύνους των ναρκωτικών και της φυλάκισης. Μοιράζομαι το στοιχειωμένο παρελθόν μου για να τους επηρεάσω να κάνουν τις σωστές επιλογές. Εάν μπορώ να σώσω 1 παιδί από το να μην κάνει ναρκωτικά, η αποστολή μου είναι επιτυχής.

Ig: Stayhumblepray Το όνομά μου είναι Kyle και αυτή είναι η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ μου.

Στώμεν Καλώς! Η ορθή στάση των Ανθρώπων, που δικαιώνουν τη Θεία Φύση τους!

Από Unics -25 Ιανουαρίου, 2017

SONY DSC

(Σκέψεις μου, που μοιράστηκα με φίλους και μέλη της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στην ετήσια Πρωτοχρονιάτικη πίτα μας του 2017)

Κυριάκου Κόκκινου-Δικηγόρου-Προέδρου Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ-Αντιπροέδρου Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Στις 22 Ιανουαρίου 2017, τα μέλη και οι φίλοι του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ γιορτάσαμε τα «γενέθλια» της κίνησής μας, κόβοντας την πίτα μας, στο πνευματικό μας κέντρο, στους Αγίους Ισιδώρους στο Λυκαβηττό. Εκεί παρακολουθήσαμε τη Θεία Λειτουργία, ως μία πραγματική πνευματική Μυσταγωγία. Με τη βοήθεια του πατρός Δημητρίου, των ιεροδιακόνων, των μοναχών, των ψαλτών του ναού και όλων των πιστών, ενωθήκαμε στο σώμα της Εκκλησίας του Χριστού και μεταφερθήκαμε κυριολεκτικά σε ανώτερα πεδία θείας αγαλλίασης.

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Η συνέχεια με την κοπή της πίτας μας στο φιλόξενο αρχονταρίκι του Ιερού Ναού, με την ομορφότερη θέα των Αθηνών, υπήρξε το επιστέγασμα της ανθρώπινης διασύνδεσής μας, στην κοινή μας πορεία προς την Θεία

Ευδαιμονία, όπου μοιράστηκα λίγες σκέψεις μου, όπως γεννήθηκαν, μέσα μου, τις τελευταίες ημέρες του έτους, υπό την επίδραση της καρδιακής θερμότητας της εορτής των Χριστουγέννων και του συνήθους απολογισμού και αυτογνωσιακού μου ελέγχου.

10%ce%b1

Για όσους δεν γνωρίζουν το τι πρεσβεύει η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ και το λόγο, που δραστηριοποιείται στον κόσμο, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι ως Οργανικότητα εννοούμε την εμπέδωση στα πρόσωπα και στην κοινωνία της συνείδησης ότι κάθε άνθρωπος αποτελεί την εκδήλωση στον κόσμο της Θείας Δημιουργικής Βούλησης. Το πρόσωπο του κάθε ανθρώπου συνδέεται με τους άλλους ανθρώπους, όπως τα κύτταρα ενός οργανισμού συνδέονται μεταξύ τους, για να φτιάξουν μικρότερες ή μεγαλύτερες συλλογικότητες, όπως όργανα, μέχρι έναν ολόκληρο, τέλειο οργανισμό, με τον οποίο βρίσκονται σε μία αδιάρρηκτη σχέση αμοιβαιότητας. Τέτοιες, φυσικές και αναγκαίες για την επιβίωση, εξέλιξη και πνευματική τελειοποίηση του ανθρώπου, συλλογικότητες, είναι το ζεύγος και η οικογένεια, οι φιλικές και επιχειρηματικές – επαγγελματικές συλλογικότητες, οι πόλεις, τα έθνη, έως την ίδια την ανθρωπότητα. Και βέβαια, όπως δεν μπορεί να νοηθεί κύτταρο μόνο του, εκτός του οργανισμού, έτσι αναλογικά δεν νοείται και άνθρωπος έξω από τις δικές του φυσικές συλλογικότητες. Αυτήν την αλήθεια εξέφρασε με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο κι ο Χριστός θέτοντας την αγάπη προς κάθε άνθρωπο κι όχι μόνον προς τον πλησίον, ως το μέγιστο «καθήκον» και όρο ΖΩΗΣ κάθε ανθρώπου.

SONY DSC
SONY DSC
SONY DSC

Η Κίνησή μας προήλθε έτσι, φυσικά, μέσα από την ανάγκη μας να εκφράσουμε την αλήθεια αυτή με έναν ιδιαίτερο τρόπο, που θα μπορούσε να σφραγίσει την ανθρωπότητα, στην κρίσιμη εποχή, που διανύουμε και να βοηθήσει κάθε άνθρωπο να βρει ένα ουσιαστικό νόημα προσωπικής ύπαρξης, αλλά και ειρηνικής κι αγαπητικής συνύπαρξης.

Φθάνοντας δε στο τέλος ενός ακόμη ενιαύσιου κύκλου έθεσα για άλλη μία φορά μια σειρά ερωτημάτων στον εαυτό μου, καθώς μέσα μου γεννήθηκε με ένταση η ανάγκη να φωτίσω το δρόμο, που βαδίζω, ώστε να μπορώ με ασφάλεια να είμαι βέβαιος για την ορθότητα των επιλογών και της πορείας εμού ως προσώπου , αλλά και της κοινωνίας, όπου ανήκω. Η ειδική αναζήτησή μου επικεντρώθηκε εναγώνια στην περιγραφή του τρόπου, με τον οποίο θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε ένα βήμα πάνω και πέρα από την μεγάλη κρίση, που μαστίζει τις ζωές μας, καθηλώνοντάς μας εντός μιας ζωώδους και μηχανιστικής λειτουργίας, σαν να είμαστε απλές μηχανές παραγωγής υλικού πλούτου για το κράτος ή για τους λίγους παγκόσμιους δυνάστες.

Κι η απάντηση ήρθε με ένα τρόπο ταυτόχρονα φυσικό και υπερβατικό, μέσα από δύο λέξεις κλειδιά, ικανές να φωτίσουν τα αδιέξοδα, να καταδείξουν την Οδό και να δυναμοποιήσουν τους ζητούντες οδούς Αρετής και Ελευθερίας και όχι κακίας και σκλαβιάς.

«Στώμεν Καλώς» !!!

Μία συγκλονιστική φράση, μία επική εντολή, που ακούγεται στη διάρκεια της θείας λειτουργίας μετά το πιστεύω και πριν τη Θεία Κοινωνία.

angel-8

Όταν στην αρχή του χρόνου έλαβε χώρα η αποστασία, λόγω υπερηφάνειας, κάποιων εκ των πρώτων πνευματικών δημιουργημάτων του Θεού, των Αγγέλων, πρωτοστατούντος του Εωσφόρου, επακολούθησε η πτώση κι η μεταμόρφωση της παραδείσιας κατάστασης σε μία νέα σκοτεινή και θλιβερή συνθήκη, άρνησης από τα δημιουργήματα της φύσης τους!

Σ’ αυτή τη κρίσιμη ώρα, κατά την οποία οι άγγελοι εξέπιπταν ο ένας μετά τον άλλο, μιμούμενοι μηχανιστικά το τραγικό υπόδειγμα του πεσόντος αρχαγγέλου Εωσφόρου, κάνοντας χείριστη χρήση και της δικής τους ελεύθερης βούλησης, εμφανίστηκε ο αρχάγγελος Μιχαήλ, που με τρόπο υπερβατικό αντέστη και διέκοψε αυτήν την δραματική δυναμική. Σύμφωνα με την αποκάλυψη (Αποκ. 12, 7-9) έγινε τότε πόλεμος στον ουρανό, ο Μιχαήλ και οι άγγελοί του αντιπαρατάχθηκαν για να πολεμήσουν εναντίον του δράκοντος (του εωσφόρου) και των αγγέλων του. Εκείνη την τραγική ώρα της πτώσεως ο αρχιστράτηγος Μιχαήλ στάθηκε στη μέση των αγγελικών ταγμάτων και με υπερβατικό τρόπο εξεφώνησε τη φράση , που αντιλάλησε στα σύμπαντα:

«Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου Θεού» (σταθείτε γερά, σταθείτε με σεβασμό στο Θεό) .

Και αμέσως στάθηκαν στη θέση τους οι άγγελοι, αναθάρρησαν και έπαψε η πτώση τους.  «Άγιος, άγιος, άγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ο ουρανός και η γη της δόξης σου».

bfd69-ce97cea0cea4cea9cea3ce97cea4ce9fcea5ce95cea9cea3cea6ce9fcea1ce9fcea51

Αυτό το θείο υπόδειγμα φίλοι μου θα πρέπει να επαναλάβουμε κι εμείς καθημερινά με τις επιλογές της ζωής μας, αν θέλουμε να αξιωθούμε να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της πτωτικής ύλης και να ζήσουμε σύμφωνα με την πνευματική κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση θεία φύση μας.

Θα πρέπει βεβαίως να αναρωτιόμαστε, κάθε στιγμή, πώς στεκόμαστε καλά στις ζωές μας, πώς και πού στηρίζουμε τις επιλογές και την ευζωία μας. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις δύο συμπαντικές ΣΤΑΣΕΙΣ, που  διαθέτουν την τεράστια δύναμη να εξυψώσουν κάθε άνθρωπο στην καθ’ ομοίωση θεία κατάστασή του. Η ορθή στάση με ανοικτά τα χέρια προς τα άνω, σε κατάσταση ειλικρινούς ευχαριστίας και ταπεινής ικεσίας προς το Θεό, σχήμα που ελκύει τη Θεία Χάρη και γεμίζει τον άνθρωπο Θείες δωρεές και κατόπιν με τα χέρια ανοικτά προς τα κάτω, καθώς τα εφόδια της Χάριτος οφείλουν να μοιραστούν σε όλα τα κύτταρα του οργανισμού της Εκκλησίας του Κυρίου και τα χέρια να καταστούν μέσο στήριξης, ίασης, ελέους και αγάπης προς ΟΛΟΥΣ!

Καθώς φίλοι μου φέρνουμε με τη δύναμη της φαντασίας στο νου μας τις δύο αυτές ταυτόχρονα υλοποιούμενες στάσεις του ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ, σχηματίζουμε με όλο μας το είναι το μυστικό σχήμα, που αποτελεί το πραγματικό και μόνο κλειδί εξόδου από κάθε κρίση, από κάθε δυστυχία και κάθε φυλακή, ως πηγή των αγαθών, της ζωής και του ελέους!

Καλή μας χρονιά με ανοικτά χέρια, καρδιές και νου!

Peter Tabichi – ΔΑΣΚΑΛΟΣ με κεφαλαία γράμματα…

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κοντινό πλάνο

Ο Peter Tabichi είναι από την Κένυα. Είναι 36 ετών και διδάσκει μαθηματικά και φυσική σε ένα γυμνάσιο αγροτικής περιοχής. Για φέτος, βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δάσκαλος στον κόσμο. Και αυτό δεν έγινε καθόλου τυχαία. Άλλωστε, επιλέχθηκε μέσα από 10.000 υποψηφιότητες που προέρχονταν από 179 χώρες!Περισσότεροι από το 90% των μαθητών του προέρχονται από φτωχές οικογένειες. Το 1/3 των παιδιών είναι ορφανά ή έχουν μόνο έναν γονιό. Τα προβλήματά τους είναι πολλά. Ναρκωτικά, εφηβικές εγκυμοσύνες, αυτοκτονίες, ενώ πολλοί μαθητές παρατάνε το σχολείο νωρίς. Η αντιστοιχία μαθητών – καθηγητών είναι 58 προς ένα. Ο Tabichi χαρίζει το 80% του μισθού του σε φτωχούς μαθητές, που δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε την στολή. Ίδρυσε μια λέσχη ταλέντων και ανέπτυξε το επιστημονικό πρόγραμμα του σχολείου και βοηθά μαθητές σε έρευνες, που πλέον είναι τόσο καλές ώστε οι μαθητές του παίρνουν μέρος σε εθνικούς διαγωνισμούς. Επισκέπτεται τα σπίτια μαθητών για να γνωρίσει από πρώτο χέρι όσα αντιμετωπίζουν οι μαθητές του και οι οικογένειές τους. Μέσα σε λίγα χρόνια, κατάφερε να διπλασιάσει τους μαθητές του σχολείου, όπως και τον συνολικό αριθμό των κοριτσιών. Αυτός ο υπέροχος δάσκαλος και άνθρωπος τιμήθηκε λοιπόν με το «Varkey Foundation Global Teacher Prize 2019» και εκτός από το συμβολικό βραβείο, κέρδισε και ένα εκατομμύριο δολάρια. Τώρα, σίγουρα θα έχει μεγαλύτερη ευχέρεια για να βοηθήσει όσο πιο πολύ μπορεί, ακόμα περισσότερα παιδιά από την Κένυα!!!

Ο αθλητής υπεραποστάσεων Μάριος Γιαννάκου στην κορυφή του Ολύμπου, κουβαλώντας στην πλάτη του, την 22χρονη Ελευθερία, η οποία αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα!

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, στέκεται, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

«9:02 π.μ. Φτάσαμε στην κορυφή της Ελλάδας μαζί με την Ελευθερία και την ομάδα μας»

Μ’ αυτή την ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, ο αθλητής υπεραποστάσεων Μάριος Γιαννάκου ενημερώνει για την επιτυχή κατάληξη αυτού που ο ίδιος περιέγραφε λίγες μέρες πριν ως τον σπουδαιότερο και ωραιότερο αγώνα της ζωής του. Κατέκτησε την κορυφή του Ολύμπου, κουβαλώντας στην πλάτη του, σε ειδικά τροποποιημένο σακίδιο την 22χρονη Ελευθερία, η οποία αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα.«Δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από το όνειρο», γράφει ο Δραμινός αθλητής συνοδεύοντας την ανάρτησή του με μια φωτογραφία του ίδιου με τη νεαρή φοιτήτρια βιολογίας στην πλάτη του, την ελληνική σημαία ανά χείρας κι ένα πλατύ χαμόγελο ικανοποίησης στα πρόσωπα και των δύο.Λίγες μέρες προτού ανέβει στην κορυφή του Ολύμπου -για 51η φορά, η οποία είχε ωστόσο έναν ιδιαίτερο συμβολισμό- ο Μάριος Γιαννάκου, ο οποίος έχει δώσει με επιτυχία αγώνες υπεραποστάσεων στην έρημο, τη ζούγκλα αλλά και την Ανταρκτική, είχε δηλώσει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι «όλοι οι αγώνες του κόσμου, τα μετάλλια αλλά και οι μέχρι τώρα διακρίσεις είναι λίγα μπροστά σε αυτόν τον σκοπό».Η Ελευθερία Τόσιου είναι 22 ετών και όταν γνώρισε τον Μάριο, μέσω μιας κοινής φίλης τους, τού εκμυστηρεύτηκε πως θέλει ν’ ανέβει στον Όλυμπο. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Δραμινός αθλητής τσέκαρε το ημερολόγιο, μελέτησε τις μετεωρολογικές προβλέψεις, οργάνωσε την κατάλληλη ομάδα υποστήριξης και έκανε το όνειρο της νεαρής φίλης του πραγματικότητα.

Marios Giannakou#thisisphilotimo#philotimo#φιλότιμο

Διευθύντρια βιοεπιστημών στη ΝASA, Ιωάννα Βερνίκου: Αν θέλετε υγιή γεράματα να κινείστε συνεχώς!

Διευθύντρια βιοεπιστημών ΝASA, Ι. Βερνίκου: Αν θέλετε υγιή γεράματα μη κάθεστε, να κινήστε συνέχεια

Αν θέλετε υγιή ζωή να κινείστε, να αθλείστε συνεχώς!

Η έλλειψη βαρύτητας επιταχύνει το γήρας, η αδράνεια κι η τεμπελιά, προσομοιώνουν συνθήκες πρόωρου θανάτου, άκαιρης αλλαγής δηλαδή διαστάσεως !

Το γήρας είναι αναπόφευκτο, το ζητούμενο όμως είναι να έχουμε υγιή γεράματα. Πώς μπορούμε να το πετύχουμε αυτό; “Με την κίνηση.

Μη κάθεστε , να κινείστε συνέχεια” συνιστά η πρώην διευθύντρια του τομέα Life Science της NASA , Ιωάννα Βερνίκου η οποία εκτός από διαπρεπής επιστήμονας είναι και υπέρμαχος της σοκολάτας.

Για τη σχέση της βαρύτητας – κίνησης -γήρατος, για τον λόγο που πρέπει να κοιμόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι, για τη σχέση της με τη σοκολάτα αλλά και για το τι θα πρέπει να κάνουν οι άνθρωποι αν αποφασίζουν να κάνουν αποικίες στο διάστημα , μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ κ. Βερνίκου στο περιθώριο της συνάντησής της με τον κοσμήτορα της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, Θεόδωρο Δαρδαβέση.

Η καταγόμενη από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου , με ρίζες από την Σίφνο και τις οικογένειες εφοπλιστών Ευγενίδη και Βερνίκου, Ιωάννα Βερνίκου αν και έχει συνταξιοδοτηθεί και δεν είναι πλέον ενεργό στέλεχος της NASA(όπου είχε προσληφθεί το 1964) σήμερα στα 85 της χρόνια παραμένει επιστημονικά και ερευνητικά δραστήρια.

Ερ. Τι σχέση έχει η βαρύτητα με την κίνηση και το γήρας;

Απ. Όταν είμαστε καθιστοί ή ξαπλωμένοι μειώνεται η βαρύτητα και είμαστε σε μια κατάσταση που μιμείται την μικροβαρύτητα. Όταν είμαστε όρθιοι υπάρχει η βαρύτητα που είναι η κάθετη δύναμη από το κεφάλι προς το κέντρο της γης.

Αν ξαπλώσουμε η βαρύτητα μειώνεται γιατί γίνεται οριζόντια και αυτό δημιουργεί όχι μόνο τα συμπτώματα έχουν οι αστροναύτες όταν είναι στη μικροβαρύτητα, αλλά και αυτά του γήρατος. Και αυτό ήταν μεγάλη έκπληξη για μένα και για όλους τους γύρω μου που δεν το πίστευαν στην αρχή.

Μάλιστα έγραψα το 1986 ένα φυλλάδιο με τίτλο “Gravity: Aging parallel processes” γιατί δεν το πίστευε κανείς πως ήταν το ίδιο. Και μετά αρχίσαμε να κάνουμε μετρήσεις στους ηλικιωμένους και στους εθελοντές που βάζαμε στο κρεβάτι.

Παρατηρήσαμε ότι μέσα σε επτά μέρες δημιουργήθηκε αυτή η αλλαγή προς το γήρας. Στους κατακεκλειμένους η γήρανση αρχίζει από την πρώτη μέρα μέσα σε ώρες.

Ερ.Όμως και όταν κοιμόμαστε είμαστε ξαπλωμένοι, γερνάμε και στον ύπνο μας;

Απ. Αυτό είναι άλλο πράγμα. Έχουμε τη γη που περιστρέφεται και έχουμε τη βαρύτητα , έχουμε την ημέρα και έχουμε τη νύχτα.

Τη νύχτα όταν ξαπλώνουμε για να κοιμηθούμε , το σύστημα- το σώμα μας “κλείνει”. Θεωρητικά γι αυτό δεν ουρούμε , συνήθως, τη νύχτα αλλά κι αν θέλουμε να ουρήσουμε μπορούμε να το αλλάξουμε. Ο οργανισμός αντιλαμβάνεται πότε είναι νύχτα και πότε είναι ημέρα.

Γι αυτό ο άνθρωπος μόλις ανοίξει τα μάτια του και δει το φως σηκώνεται όρθιος. Στους πόλους της γης , εκεί που είναι έξι μήνες ημέρα και έξι ημέρες νύχτα, παρατηρούνται πολλές αυτοκτονίες. Στο σωστό δεν είναι να κοιμόμαστε σε οποιαδήποτε συνθήκη.

Το σωστό είναι να κοιμόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι, να μην έχουμε κοντά μας ούτε κινητό , ούτε τηλεόραση ανοιχτή. Τα παιδιά πρέπει να τα μάθουμε να κοιμούνται στο σκοτάδι . Και οι ηλικιωμένοι που έχουν αϋπνία , θα πρέπει να κοιμούνται στο απόλυτο σκοτάδι. Διότι το φως δεν το αντιλαμβανόμαστε μόνο με τα μάτια. Το αντιλαμβανόμαστε κυρίως με τα μάτια αλλά στο κέντρο του εγκεφάλου υπάρχουν και οι υποδοχείς που απορροφούν το φως”.

Ερ. Κάθε πότε πρέπει να κινούμαστε;

Απ. Συνέχεια , σε όλη τη διάρκεια της ημέρας. Ένα παιδί όταν γεννιέται κουνιέται, περπατάει, μεγαλώνει ως τα 20-23 χρόνια και μετά ξεχνά πως πρέπει να κινείται και κάθεται. Και καθόμαστε και δεν χρησιμοποιούμε την κίνηση κάθε μέρα στη ζωή μας, την ημέρα ,όλη την ημέρα .

Γιατί το να κάνει κανείς μόνο μία φορά την ημέρα κάνεις γυμναστική και νομίζει ότι κάτι έκανε δεν είναι η απάντηση. Πρέπει να κινούμαστε συνέχεια , να αλλάζουμε στάση όλη την ημέρα. Όσοι κάνουν καθιστική δουλειά θα πρέπει να σηκώνονται , να έχουν ένα ρολόι που να τους θυμίζει να σηκώνονται κάθε μισή ώρα

Ερ. Πώς μπορούν να αποφύγουν το πρόωρο γήρας αυτοί που λόγω κάποιας πάθησης είναι καθηλωμένοι στο κρεβάτι ;

Απ. Πρέπει με κάποιο τρόπο να σηκώνονται ώστε να έχουν συνεχή εμπειρία της βαρύτητας . Υπάρχουν κρεβάτια που τους ανεβάζουν , υπάρχουν συστήματα με αναρτήσεις που μπορούν να τους σηκώνουν .Οι παραπληγικοί το παλιό καιρό ήταν στο κρεβάτι,δεν σηκωνόταν και πέθαιναν.

Σιγά σιγά μάθανε ότι μπορούσαν να καθίσουν σε κουνιστή καρέκλα. Στην αρχή ήταν σκυφτοί και δεν ήταν υγιείς. Σιγά-σιγά μάθανε ότι αν άλλαζαν τη στάση τους γίνονταν καλύτερα. Ακόμη και μια μικρή μετακίνηση κάνει καλό . Αυτό είναι το κύριο, γιατί το αυτί αισθάνεται την αλλαγή στην ισορροπία.

Βασικά στο αυτί είναι δύο στοιχεία. Είναι οι ημικύκλιοι σωλήνες με τη λήκυθο κάτω, η οποία αισθάνεται τη γωνιακή επιτάχυνση , και κάτω είναι δύο κυστίδια και εκεί είναι οι υποδοχείς της βαρύτητας, όπου είναι οι ωτόλιθοι, για τη γραμμική επιτάχυνση.

Ερ. Στη δεκαετία του 80 ανοίξατε με τον σύζυγό σας στο Λονδίνο ένα κατάστημα σοκολάτας και το 2012 γράψατε συγγράψατε με τον σύζυγό σας το βιβλίο “Αdventures in Chocolate”. Μήπως σχετίζεται η σοκολάτα με τις έρευνες που κάνατε;

Απ. Η ζωή μου στη σοκολάτα ή σοκολάτα στη ζωή μου άρχισε με αυτό που λέγεται κρίση μέσης ηλικίας. Όταν είμαστε γύρω στη μέση ηλικία θέλουμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Η δουλειά μου ήταν να συντάσσω αναφορές (reports) και να μετέχω σε συνεδριάσεις και μετά τίποτα . Οι έρευνες μέχρι να τις κάνεις να τις δημοσιεύσεις ( αν δημοσιευτούν) παίρνουν πολύ καιρό . Φυσικά η εργασία είναι ενδιαφέρουσα αλλά ο ερευνητής χαίρεται και αισθάνεται ικανοποιημένος όταν αναγνωριστεί το έργο του. Ενώ με τη σοκολάτα η χαρά και ικανοποίηση έρχονται άμεσα.

Ήθελα να κάνω κάτι με τα χέρια μου και να βλέπω το αποτέλεσμα αμέσως . Δεν υπήρχε άνθρωπος που να ερχόταν στο μαγαζί και να μην έφευγε ευτυχισμένος με χαμόγελο . Αυτό είναι ωραίο πράγμα είναι άμεση ικανοποίηση. Κάποτε λέγανε ότι δεν πρέπει να τρως σοκολάτα γιατί δεν είναι καλό για την υγεία. Όχι , αυτό δεν ισχύει και ο καφές και η σοκολάτα κάνουν καλό.

Ερ. Ίσως φαίνεται σαν επιστημονική φαντασία ότι οι άνθρωποι θα κάνουν αποικίες στο διάστημα. Αν όμως συμβεί αυτό, πώς θα επηρεαστούν από την έλλειψη βαρύτητας;

Απ. Θα πάρουνε τη βαρύτητα μαζί μας με την φυγόκεντρο που μπορεί να είναι σε καψούλα ή στο έδαφος αν πάνε στη Σελήνη . Η Σελήνη έχει βαρύτητα αλλά δεν είναι αρκετή για να την αισθανθεί σωστά το σώμα και ο άνθρωπος είναι μεν όρθιος αλλά πετάει.

Και το αστείο είναι ότι όταν έστειλαν τους αστροναύτες και τους είδαμε να χοροπηδάνε είπαμε ότι μπορούμε να την αυξήσουμε την βαρύτητα που υπάρχει με ασκήσεις. Αλλά το βράδυ όταν γύριζαν στην καψούλα να κοιμηθούν κοιμόνταν όρθιοι γιατί δεν υπήρχε αρκετός χώρο για να ξαπλώσουν.

Έτσι παρόλο που υπήρχε η βαρύτητα μπορούσαν να έχουν καλούτσικο ύπνο όρθιοι. Δυστυχώς οι μηχανικοί έχουν τη δική τους άποψη. Και για αυτό η τεχνητή φυγόκεντρος που έχουμε πολλες μελέτες πως να τη δημιουργήσουμε στο διάστημα , δηλαδή είτε όλο το σκάφος να κινείται είτε να υπάρχει ένα σύστημα εντός , δεν έχει γίνει γιατί κοστίζει ακριβά και γιατί ο ηλεκτρισμός δεν επαρκεί.

Ποια είναι η Ιωάννα Βερνίκου

Η Ιωάννα Βερνίκου ,γνωστή Dr. Joan Vernikos, γεννήθηκε το 1934 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου από Έλληνες γονείς. Σπούδασε φαρμακευτική-φαρμακολογία στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου και δίδαξε φοιτητές Ιατρικής στο Ohio State University πριν προσληφθεί στη NASA το 1964. Στη NASA διετέλεσε διευθύντρια Life Sciences (1993 – 2000) . Σήμερα είναι πρόεδρος της ThirdΑge LLC δίνει συμβουλές ζωής μέσα από τα βιβλία της, τα σεμινάρια και τις διαλέξεις της.

Η ευτυχία είναι κάτι που το αποφασίζεις από πριν!

Φίλος μου έστειλε την ωραία αυτή ιστορία. Το μόνο που έκανα είναι να αλλάξω τη φωτογραφία με μια πιο αισιόδοξη και σας την προσφέρω με τη σειρά μου.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα

Αυτή η 92χρονη μικροκαμωμένη, καλοβαλμένη και υπερήφανη κυρία η οποία ντύνεται κομψά από το πρωί έως το βράδυ, με τα μαλλιά χτενισμένα σύμφωνα με τη μόδα και τέλειο μακιγιάζ παρόλο που είναι επισήμως τυφλή μετακόμισε εχθές σε γηροκομείο. Ο σύζυγός της για 70 χρόνια, πέθανε πρόσφατα κι έτσι η μετακόμιση της ήταν απαραίτητη. Μετά από πολλές ώρες που περίμενε υπομονετικά στο λόμπι του γηροκομείου χαμογέλασε γλυκά όταν της είπαν ότι το δωμάτιό της ήταν έτοιμο. Καθώς οδηγούσε το αναπηρικό της αμαξίδιο προς το ασανσέρ της έδινα μια οπτική περιγραφή του μικροσκοπικού της δωματίου και των κουρτινών σκίασης που είχαν κρεμαστεί στο παράθυρό της. «Το λατρεύω», δήλωσε με τον ενθουσιασμό μιας 8χρονης που μόλις της έδειξαν το νέο της κουτάβι Κυρία Τζόουνς, δεν έχετε δει το δωμάτιο, περιμένετε! «Δεν έχει καμία σχέση με αυτό», απάντησε. «Η ευτυχία είναι κάτι που το αποφασίζεις από πριν. Το αν μου αρέσει το δωμάτιό μου ή όχι δεν εξαρτάται από τον τρόπο απο τον οποίο τα έπιπλα είναι τακτοποιημένα. Σημασία έχει το πώς εγώ τακτοποιώ το μυαλό μου. Έχω ήδη αποφασίσει να το λατρέψω. Είναι μια απόφαση που παίρνω κάθε πρωί όταν ξυπνάω. Έχω μια επιλογή: μπορώ να περάσω την ημέρα στο κρεβάτι και να αναλογίζομαι τα προβλήματα που έχω με τα μέρη του σώματός μου που δεν λειτουργούν πλέον, ή να σηκωθώ από το κρεβάτι και να είμαι ευγνώμων για αυτά που ακομη λειτουργούν. Κάθε μέρα είναι ένα δώρο και για όσο ανοίγω τα μάτια μου θα επικεντρωθώ στη νέα μέρα και σε όλες τις χαρούμενες αναμνήσεις που έχω αποθηκεύσει, μόνο για αυτή τη φορά στη ζωή μου.»

Συνέχισε να εξηγεί:

«Τα γηρατειά είναι σαν έναν τραπεζικό λογαριασμό. Χάνεις τα χρήματα που έχεις καταθέσει.Έτσι, η συμβουλή μου προς εσάς θα ήταν να καταθέσετε πολλή ευτυχία στον τραπεζικό λογαριασμό των αναμνήσεων σας. Σας ευχαριστώ για την συμβολή σας στις αναμνήσεις μου. Ακόμα κάνω καταθέσεις».

Και με ένα χαμόγελο είπε:

«Θυμηθείτε τους πέντε απλούς κανόνες για να είστε ευτυχείς: 1. Απελευθερώστε την καρδιά σας από το μίσος. 2. Απελευθερώστε το μυαλό σας από ανησυχίες. 3. Ζήστε απλά. 4. Δώστε περισσότερα. 5. Περιμένετε λιγότερα και απολαύστε κάθε στιγμή». Και ένας έκτος κανόνας, προσφορά μίας άλλης φίλης σε δική μου διασκευή : Να λέτε πολλές φορές την ημέρα «δόξα τω Θεώ, για ό, τι και να σας συμβαίνει»!

Κυριάκος Κόκκινος

Ο τσομπάνος που πήγε στον Παράδεισο!…..

Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, εσωτερικός χώρος

Αυτός ο τσοµπάνος, που πήγε στον Παράδεισο, τον λέγανε Μαυρογένη, γιατί είχε µαύρα γένια και ζούσε µε την γυναίκα του απ’ τον κόσµο µακρυά, µε τα ζωντανά του και δεν κατέβαινε στο χωριό, παρά µονάχα για να πουλήσει τα τυριά του και να ψουνίσει τα χρειαζούµενα, ξεκίνησε να λέει ο Προκόπης.Μιάν ηµέρα το λοιπόν, όπου βρέθηκε στο χωριό για τις δουλειές του, πήγε να ανάψη ενα κερί στην εκκλησιά, γιατί ήτανε θεοφοβούµενος και καλής ψυχής άνθρωπος. Εκεί µιλούσεν ο παπάς στους χωριανούς του και τους έλεγε το κήρυγµα για τον ίσιον δρόµο του Θεού, που πάει ολόϊσια στον Παράδεισον, αν δεν στρίβουµε δεξιά κι αριστερά. Πρέπει να τραβούµεν ίσια και να είµαστε συµπονετικοί για κάθε άνθρωπον, όταν έχει την ανάγκην µας. Νάµαστεν δηλαδή ψυχηκάρηδες και να ελεούµε, γιατί το ίδιο κάνει και ο Θεός και ελεεί τον κόσµον όλον για να ζει και να πορεύεται. Κι όποιον δει πώς κάνει κι αυτός το ίδιο, τον συµπαθά πολύ και τον παίρνει στον Παράδεισον, όπου είναι η ζωή µεγαλείο ατελείωτον! «Ετσι τα έλεγεν ο παπάς κι έτσι πρέπει νά είναι, κατά τήν γνώµην µου. Η Έκκλησία δέν λέγει ποτέ της ψέµατα καί γιατί να τα πει, µαθές;

“Όλοι ακούγαµε τον απλοϊκόν τσοµπάνο, πού µιλούσε µε τον δικό του παραστατικόν τρόπο και κάθε λίγο σκούπιζε τά µουστάκια του, άγνωστον γιατί, καί δέν εδειχνε δυσκολία στο να έκφραστή αυθόρµητα και να πη τήν πίστη του. Ό φίλος µου, που είχε ένθουσιασθεί, ρώτησε, συντοµεύοντας τήν µικρή παύση στην διήγηση του Προκόπη: Καί µετά τί έγινε: Πως πήγε στον Παράδεισον; “Όταν γύρισε στο καλύβι του, το είπε στην γυναίκα του χαρούµενος αυτό τό ευχάριστο µαντάτο καί της είπε πώς θά πάει τήν άλλη µέρα να συναντήση τον Θεό. “Ετσι κι έγινε.Τήν άλλη µέρα πήρε ψωµοτύρι µαζί του, χαιρέτισε τήν κυρά του καί ξεκίνησε για τον Παράδεισο. Πήρε τόν ίσιον δρόµο καί προχωρούσε ανάµεσα στα χωράφια, χωρίς νά στρίβη δεξιά τι αριστερά, όπως είπεν ο παπάς και το βραδινό κοιµήθηκε κάτω από ένα δέντρο και συνέχισε την άλλη µέρα τον ίσιο δρόµο για τον Παράδεισο. “Εφαγε και το ψωµοτύρι, που είχε µαζί του καί συνέχισε καί τήν τρίτη µέρα και την τέταρτη. Το ένα βουνό ανέβαινε, το άλλο κατέβαινε. Την πέµπτη µέρα πείνασε πολύ και σκέφτηκε τι να κάνη και που να βρει τροφή. Κι όταν άνέβηκε το βουνό, που ήταν µπροστά του, είδε στην απέναντι πλαγιά ένα Μοναστήρι. “Έσυρε λοιπόν και πήγε. Χτύπησε την πόρτα καί ζήτησε βοήθεια. Ευτυχώς τό Μοναστήρι βρισκόταν πάνω στόν δρόµο του. Τον βάλανε λοιπόν µέσα στην εκκλησιά του Μοναστηριού νά περιµένει, ώσπου να του φέρουνε τίποτε φαγώσιµο. Κι έβλεπε ολόγυρα τις εικόνες και τις θαύµαζε, όλες του φαινότανε ζωντανές, ολοζώντανες. Μόνο, που δεν µιλούσανε. Κι όντας έστρεψε τό µάτι του καί εΙδε στον σταυρό σταυρωµένον κι όλόγυµνο και µατωµένον τον Χριστό, αναφώνησε: “Ωχου, το παλληκάρι, το λαβώσανε οι άτιµοι! “Ωχου και τον έχουν κρεµασµένον ακόµα! Τήν ίδια στιγµή, ένας καλόγερος του εφερε λίγα φαγώσιµα, τάβαλε πάνω στον πάγκο καί τούπε νά φάη, συνέχισε ο Προκόπης. Ό καλόγερος όµως µπαίνοντας τόν άκουσε, πού µιλούσε στόν σταυρωµένον και τον ρώτησε: Μιλούσες µε κανέναν, άδερφέ; Ό Μαυρογένης, που υποψιάστηκε τον καλόγερον, πώς είναι απ” αύτούς, πού τον σταυρώσανε, δεν είπε τίποτα. Κι όταν έφυγε ο καλόγερος φώναξε στον σταυρωµένον: “Έ, παλληκάρι! Μπορείς να κατεβείς; από κει πάνω, να “ρθης να φαµε µαζί αυτά, που µου φέρανε; Θές να “ρθώ να σε κατεβάσω εγώ; “Οχι. Μπορώ καί µόνος µου να κατέβω. “Ερχοµαι. Κατέβηκε το λοιπόν ο Σταυρωµένος κάτω, συνέχισε ο Προκόπης την αφήγησή του, κάθησε στον πάγκο κι έφαγε κι έπιασε κουβέντα µέ τόν τσοµπάνο. “Εκείνος τούπε να τον πάρει µαζί του, τώρα που πάει να συναντήσει τον Θεό. Θέλεις να σε πάρω κι εσένα; Ό Θεός είναι καλός και θα σε λυπηθή και θα σε βάλη και σένα στον Παράδεισο. “Εγώ γι” αυτό πάω στον Θεό. “Ερχεσαι µαζί µου; Δεν πρόλαβε όµως ο Σταυρωµένος ν” άποκριθή, γιατί ακούστηκε να ερχεται ο καλόγερος. Τότε ο Σταυρωµένος ξανανέβηκε γρήγορα πάνω στόν σταυρό κι έµεινε µε ανοιγµένα χέρια. Καί ο καλόγερος ρώτησε τον τσοµπάνο: Τώρα µη µου πης πως δεν µίλαγες µε κανέναν. Σ” ακουσα µε τα ίδια µου τ” αυτιά. Λέγε µε ποιόν µιλούσες; Ό Μαυρογένης φοβήθηκε στην αρχή, δίστασε και στο τέλος είπε στον καλόγερο πώς μιλούσε με το κρεμασμένο αυτό παλληκάρι, που το λυπήθηκε και το κάλεσε να φάνε μαζί το βρισκάμενο. Και είπε στον καλόγερο: Μη με μαρτυρήσεις, άγιε καλόγερε, αλλά θέλω να πάω στον Παράδεισο και ο παπάς του χωριού μας είπε να πάρουμε τον ίσιο δρόμο και να είμαστε ψυχοπονιάρηκα. Κατάλαβες; Το λυπήθηκα λοιπόν το παλληκάρι και το κάλεσα να πάρη κι αυτό μιά μπουκιά ψωμί. Κακό έκανα; “Οχι, όχι, καλά έκανες καί πάντα να συμπονάς τους άναγκεμένους, αποκρίθηκε κατάπληκτος ο καλόγερος με τα όσα του είπε ο τσομπάνος. Κι έτρεξε και τα φανέρωσε όλα στον Ήγούμενό του.

“Ύστερα, λέγει η ιστορία, φτάσανε όλοι οι καλόγεροι με τον Ήγούμενο στην εκκλησιά και βάλανε μετάνοια στον τσομπανο, που έφαγε μαζί με τον Σταυρωμένο Χριστό και τον παρακαλέσανε να πει καμμιά καλή κουβέντα και γι” αύτούς, όταν συναντήσει τον Θεό. Άμα τον δω τον Θεό, θα του πω και για σας, αλλά γιατί τό κρατάτε σταυρωμένο το παλληκάρι; Τί σας έκανε; Κατεβάστε το να φάη καί να ντυθη, που είναι ολόγυμνος καί πληγωμένος. Κι αν δεν τον θέλετε εσείς εδώ, τον παίρνω εγώ μαζί μου. Έκείνοι κοκκαλώσανε απ” τήν καλωσύνη και την αθωότητα του Μαυρογένη καί, αφού του δώσανε όλα τα χρειαζούμενα, τον συνόδεψαν κάμποσο στον ίσιο δρόμο. που ακολουθούσε κι όταν εκείνος απομακρύνθηκε, τον βλέπανε πού δεν πάταγε στην γη, αλλά περπατούσε στον αέρα μέχρι, πού χάθηκε απ” τα μάτια τους. Αυτός ο καλός άνθρωπος για μένα θα πήγε στον Παράδεισο τό δίχως άλλο. Γιατί λυπότανε όλους τους πονεμένους, όπως κάνει κι ο Θεός. Έγώ γράμματα δεν ξέρω για να τα πω πιο όμορφα, αλλά θυμάμαι τον παππού μου τον Χαραλάμπη, που έλεγε πως ό,τι κάνεις σ” αυτήν τήν ζωή τά ίδια θά σου κάνουνε κι εσένα στην άλλη. Κι αυτό τό πιστεύω. Αυτή είναι n Ιστορία, που άκουσα.

Από το βιβλίο του π.Μ.Σωτήρχου «Οι εραστές του παραδείσου», εκδ. Αστήρ