Κατά των τοκιζόντων – Αγίου Γρηγορίου Επισκόπου Νύσσης

Αποτέλεσμα εικόνας για αγιοσ γρηγοριοσ νυσσησ

Εγώ δε διακηρύττω και παραγγέλλω κατά πρώτον βέβαια το να δίνουν δωρεάν.

Επειτα προτρέπω και το να δανείζουν (διότι το δάνεισμα είναι δεύτερο είδος δωρεάς), και να κάνουν τούτο όχι με τόκους ούτε με αυξήσεις (Λουκ. 6, 35), αλ­λά καθώς ο θείος λόγος παραγγέλλει σε μας΄ διότι είναι επίσης ένοχος τιμωρίας και αυτός που δεν δα­νείζει και αυτός που δίνει με τόκο, επειδή στον μεν έναν αποδίδεται η μισανθρωπία, στον δε άλλον η εμπορία. Αυτοί δε που πηγαίνουν στο αντίθετο ά­κρο υπόσχονται ότι θα σταματήσουν παντελώς να δίδουν. Είναι δε αυτό αισχρή εναντίωση, μανιώδης φιλονεικία προς το δίκαιο, μάχη και πόλεμος κατά του Θεού. Διότι, «ή δεν θα δώσω», λέγει, «ή δανεί­ζοντας θα κάνω συναλλαγή με τόκο».

Λοιπόν προς μεν τους τοκογλύφους αρκετά ο λόγος αγωνίσθηκε, και ικανοποιητικώς αναλύθηκε, όπως στα δικαστήρια, και είθε να τους δώσει ο Θε­ός μετάνοια΄ προς αυτούς που απερίσκεπτα δανεί­ζονται και πιάνονται ριψοκίνδυνα στα αγκίστρια των τόκων δεν θα κάνω κανέναν λόγο, κρίνοντας ό­τι τους αρκεί η συμβουλή, την οποία ο θεσπέσιος πατέρας Βασίλειος διατύπωσε σοφά στο σύγγραμμά του, λέγοντας περισσότερα σ’ αυτούς που απερί­σκεπτα δανείζονται, παρά σ’ αυτούς που δανείζουν πλεονεκτικώς«Έκκλινον από του κακού και ποίησον αγαθόν» (Ψαλμ. 36, 27)

Των φιλαρέτων ανθρώπων που προαιρούνται να ζουν σύμφωνα με τον θείο Λόγο (πρβλ. Ιωάν. 1, 1) ο βίος τους έχει κανονισθεί με νόμους αγαθούς και προστάγματα, στα οποία φαίνεται καθαρά η γνώμη του νομοθέτη, που αποτείνεται γενικώς σε δύο σκοπούς: ο ένας μεν που απαγορεύει αυτά που δεν πρέπει να γίνονται, ο άλλος δε που επιβάλλει την ενέργεια των καλών. Διότι δεν είναι δυνατό διαφορετικά να κατορθωθεί βίος με καλή πολιτεία και φρόνιμος, παρά μόνον αν αποφύγει με όλη του την δύναμη την κακία και επιδιώξει την αρετή, όπως ο υιός την μητέρα του. Αφού συναχθήκαμε λοιπόν και σήμερα για να α­κούσουμε τα προστάγματα του Θεού, ακούσαμε τον προφήτη να φονεύει τα κακά παιδιά των δανεισμάτων, τους τόκους (Ιεζ. 22, 12), και να εξαίρει στην ζωή την χρήση των χρημάτων για εργασία. Ας δε­χθούμε προθύμως το παράγγελμα, για να μη γίνουμε η πέτρα εκείνη στην οποία κατέπεσε ο σπόρος και έμεινε ξηρός και άγονος (Λουκ. 8, 13), ούτε να λεχθούν σ’ εμάς αυτά που κάποτε ελέχθησαν στον απείθαρχο Ισραήλ: «Θα ακούσετε με τα αυτιά σας και δεν θα καταλάβετε, θα ιδείτε με τα μάτια σας και δεν θα ιδείτε» (Ησ. 6, 9).

Παρακαλώ δε αυτούς που θα με ακούσουν να μη με κατακρίνουν καθό­λου για θρασύτητα ή ανοησία΄ αν και άνδρας εκλε­κτός και ονομαστός για την φιλοσοφία του, που και ασκήθηκε σε κάθε είδος παιδείας (υπαινίσσεται εδώ τον αδελφό του Μ. Βασίλειο. Εδώ φαίνεται η μεγάλη του ταπείνωση), και έχοντας καλή φήμη σ’ αυτήν την υπόθεση και μας άφησε τον λόγο του κατά των τοκιστών κτήμα για την ζωή, και εγώ προς την ίδια άμιλλα κατέβηκα, αφού εχρησιμοποίησα άρμα όνων ή βοδιών δίπλα σε ά­λογα στεφανωμένα. Διότι εμφανίζονται πάντοτε τα μικρά κοντά στα μεγάλα: η σελήνη, που λάμπει ό­ταν φωτίζει ο ήλιος΄ και όταν το μυριόφορτο (δηλ. πλοίο που φέρει φορτίο άνω των 10 χιλ. μέ­τρων) πλοίο πλέει και σπρώχνεται με την σφοδρότητα των ανέμων, επακολουθεί η μικρή βαρκούλα, που διαβαίνει τα ίδια βάθη΄ και ενώ πάλιν αγωνίζονται οι άνδρες με τους αθλητικούς νόμους, μετέχουν στον αγώνα στο ίδιο μέρος και τα παιδιά. Αυτή λοιπόν ας είναι η αίτηση της συγγνώμης.

Τα έργα του τοκιστή

Συ όμως, προς τον οποίον απευθύνεται ο λόγος, οποιοσδήποτε και αν είσαι, μίσησε τον τρόπο τον καπηλικό΄ σαν άνθρωπος, που είσαι, αγάπησε τους ανθρώπους και όχι τα χρήματα. Σταμάτησε την α­μαρτία μέχρις εδώ. Να ειπείς στους φιλτάτους σου τόκους τον λόγο του Ιωάννη του Βαπτιστή: «»Γεννήματα εχιδνών, φύγετε μακριά από εμένα» (Ματθ. 3, 7). Είσθε καταστροφή αυτών που σας έ­χουν και σας λαμβάνουν, τέρπετε για λίγο, αλλά ύστερα από καιρό η σκωρία σας γίνεται πικρό δηλη­τήριο στην ψυχή, φράζετε την οδό της ζωής, κλείετε τις θύρες της ουρανίου βασιλείας΄ αφού τέρψετε για λίγο την όραση και χαϊδέψετε, γίνεσθε πρόξε­νοι της αιωνίου κολάσεως». Αφού ειπείς αυτά, να αποχωρισθείς την πλεονεξία και τους τόκους, και πήγαινε με το μέρος της φιλοπτωχείας. «Και αυτός που θέλει να δανεισθεί από σένα να μη τον περι­φρονήσεις» (Ματθ. 5, 42). Εξ αιτίας της φτώχειας του σε ικετεύει και κάθεται συνέχεια στις θύρες σου, είναι άπορος και καταφεύγει στον πλούτο σου, για να γίνεις της ανάγκης του βοηθός. Συ ό­μως κάνεις το αντίθετο, συ ο σύμμαχος γίνεσαι ε­χθρός, δηλαδή δεν τον βοηθείς, ώστε να ελευθερω­θεί από την ανάγκη που τον πιέζει, και σε σένα να εξοφλήσει το δάνειο, αλλά διασπείρεις κακά σ’ αυ­τόν που βρίσκεται σε δυσχέρεια, γυμνώνοντας περισσότερο τον γυμνό, ξανατραυματίζεις τον τραυματισμένο, επισυνάπτοντας φροντίδες στις φροντί­δες, και λύπες στις λύπες. Διότι αυτός που δέχεται χρήματα με τον τόκο τους λαμβάνει προκαταβολή για πενία, και με το πρόσχημα της ευεργεσίας βά­ζει την καταστροφή στην οικία του. Οπως δηλαδή, όταν σ’ αυτόν που έχει πυρετό, και καίεται από την ζέστη, και διψά υπερβολικά, και με αγωνία ζητεί νερό, εκείνος δήθεν από φιλανθρωπία του δίνει κρασί, τότε ο πρώτος ευχαριστεί βεβαίως για λίγο εκείνον που σύρει το ποτήρι, όμως όταν περάσει λίγη ώρα δημιουργεί στον ασθενή σφοδρό και δέ­κα φορές περισσότερο πυρετό΄ έτσι και αυτός που δανείζει στον φτωχό χρήματα με τόκο δεν σταματά την ανάγκη, αλλά επιτείνει την συμφορά.

Ο χαρακτηρισμός του τοκιστή.

Το ωραιότερο κείμενο

Μη ζήσεις λοιπόν φιλάνθρωπο βίο με το πρόσχημα της φιλανθρωπίας, ούτε να γίνεις ιατρός δολοφόνος, που έχεις βέβαια εξ αιτίας του πλούτου σου το πρόσχημα της σωτηρίας, όπως εκείνος εξ αιτίας της επιστήμης του, μεταχειριζόμενος με την προαίρεσή σου την α­πώλεια εκείνου που σε εμπιστεύθηκε. Είναι αργός και πλεονεκτικός ο βίος εκείνου που τοκίζει΄ δεν γνωρίζει τον κόπο της γεωργίας, την επινοητικότη­τα του εμπορίου, και κάθεται στο ίδιο μέρος τρέ­φοντας θηρία στο σπίτι του. Άροτρο έχει την πέν­να, χωράφι το χαρτί, σπόρο το μελάνι, βροχή τον χρόνο, που του αυξάνει χωρίς να γίνεται αντιληπτό την επικαρπία των χρημάτων, και δρεπάνι του εί­ναι η απαίτησή του. Αλώνι του είναι το σπίτι, στο οποίο λεπτύνει τις περιουσίες των θλιβομένων΄ όλα τα βλέπει σαν δικά του. Εύχεται στους ανθρώπους ανάγκες και συμφορές, για να πάνε αναγκαστικά σ’ αυτόν. Μισεί αυτούς που αρκούνται στα εισοδήμα­τά τους, και θεωρεί αυτούς που δεν έχουν δανεισθεί εχθρούς. Κάθεται πολύ χρόνο στα δικαστήρια, για να βρει αυτόν που πιέζουν οι απαιτητές, και ακολουθεί τους εισπράκτορες των φόρων όπως οι γύ­πες τις παρατάξεις του στρατού και τους πολέμους. Περιφέρει το πορτοφόλι του, και δεικνύει στους πνιγομένους το δόλωμα που θα τους πιάσει, ώστε εξ αιτίας της ανάγκης τους να καταπιούν αυτό με το στόμα ανοικτό μαζί με το αγκίστρι των τόκων. Καθημερινώς μετρά το κέρδος του και δεν χορταί­νει η επιθυμία του. Στενοχωρείται με το χρυσάφι που έχει στην οικία του, διότι κείτεται αργό και ά­πρακτο. Μιμείται τους γεωργούς, που σπείρουν ευ­θύς από τους σωρούς του θερισμού΄ έλαβε, έδωσε. Δεν δίνει άνεση στον ταλαίπωρο χρυσό, άλλα τον μεταφέρει από χέρια σε χέρια. Βλέπεις λοιπόν τον πλούσιο να είναι με πολύ χρυσάφι, πολλές φορές χωρίς να έχει ούτε ένα νόμισμα στο σπίτι του, αλ­λά οι ελπίδες του είναι στα χαρτιά, στις ομολογίες η κατάσταση, χωρίς να έχει τίποτα και όλα τα κα­τέχει, περιερχόμενος στην ζωή αντιθέτως προς το αποστολικό γράμμα (Ματθ. 5, 42, Λουκ. 6, 30), δί­δοντας τα πάντα σ’ αυτούς που του ζητούν όχι από φιλάνθρωπη διάθεση, αλλά από φιλάργυρο τρόπο. Διότι προτιμά την πρόσκαιρη στέρηση, για να επα­νέλθει σαν δούλος κατάκοπος ο χρυσός, αφού ερ­γασθεί με τους μισθούς του. Βλέπεις πως η ελπίδα του μέλλοντος αδειάζει την οικία, και κάνει τον πο­λύχρυσο πρόσκαιρα ακτήμονα;Στους υλόφρονες είναι πιο αξιόπιστο το χαρτί από το Ευαγγέλιο

Και ποιά είναι η αιτία αυτού του πράγματος; Η γραφή στο χαρτί, το ομόλογο αυτού που βρέθηκε στην ανάγκη: «Θα τα δώσω με την εργασία, θα τα πληρώσω μα­ζί με τον τόκο». Επειτα, παρακαλώ, ο μεν χρεώ­στης, ενώ είναι άπορος εξ αιτίας του χαρτιού, είναι αξιόπιστος, ο δε Θεός, ενώ είναι πλούσιος και υπό­σχεται, δεν γίνεται πιστευτός. «Δώσε και εγώ θα σου το επιστρέψω» (Λουκ. 6, 38)΄ το φωνάζει αφού το έγραψε στα Ευαγγέλια, σε δημόσιο συμφωνητι­κό της οικουμένης, το οποίον έγραψαν οι τέσσαρες Ευαγγελιστές, αντί ένας συμβολαιογράφος, του ο­ποίου (συμφωνητικού) μάρτυρες είμαστε όλοι οι χριστιανοί από τα χρόνια της σωτηρίας.Ιδιοκτήτης των πάντων είναι ο ΘεόςΕχεις υ­ποθήκη τον Παράδεισο, ενέχυρο αξιόπιστο. Εάν όμως και εδώ ζητείς, όλος ο κόσμος είναι κτήμα του ευγνώμονος χρεώστη σου. Εξέτασε με σοφία την ευπορία εκείνου που ζητεί την εργασία, και θα βρεις τον πλούτο. Κάθε χώρα χρυ­σοφόρος είναι κτήμα του χρεώστη σου, κάθε μέταλλο -ασήμι και χαλκός και τα άλλα υλικά- εί­ναι μέρος της κυριαρχίας εκείνου. Ατένισε τον με­γάλο ουρανό, μελέτησε την άπειρη θάλασσα, ερεύ­νησε το πλάτος της γης, μέτρησε τα ζώα που τρέ­φονται επάνω της. Τα πάντα είναι δούλοι και κτή­ματα εκείνου που συ καταφρονείς ως άπορο. Βάλε μυαλό, άνθρωπε, να μη καθυβρίζεις τον Θεό, ούτε να τον θεωρείς ατιμώτερο από τους τραπεζίτες, που, όταν σου εγγυηθούν, χωρίς αμφιβολία τους πι­στεύεις. Δώσε σε εγγυητή που δεν πεθαίνει, πίστευσε σε ένα συμφωνητικό που δεν κλέβεται, ούτε σχί­ζεται. Να μη ερωτήσεις τι εργασία κάνει, αλλά δώσε την ευεργεσία χωρίς δόλο (Παροιμ. 19, 17), και θα ιδείς τον Θεό να σου αποδίδει την χάρη με προσθή­κη.Ο Θεός χαρίζει πολλαπλασίως τα αγαθά του στους πιστούς

Αν όμως ο λόγος ξενίζει την ακοή σου ως παράδοξος, έχω πρόχειρη την μαρτυρία ότι ο Θε­ός σ’ αυτούς που ευσεβώς δαπανούν και ευεργετούν αποδίδει την αμοιβή πολλαπλασίως. Διότι όταν ο Πέτρος τον ερώτησε και του είπε΄ «ιδού ε­μείς αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε΄ τί ά­ραγε να δοθεί για μας ως αμοιβή;», «Αλήθεια σας λέγω», του λέγει, «ο καθένας που άφησε οικίες ή αδελφούς ή αδελφές ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς, θα λάβει εκατό φορές περισσότε­ρα, και αιώνιο ζωή θα κληρονομήσει» (Ματθ. 19, 27 και 29). Βλέπεις την γενναιοδωρία; Βλέπεις την αγαθότητα; Ο υπερβολικά αναίσχυντος δανειστής κουράζεται, για να διπλασιάσει το κεφάλαιό του, ο Θεός όμως εκουσίως δίδει το εκατονταπλάσιο σ’ αυτόν που δεν στενοχωρεί τον αδελφό του. Πίστευσε λοιπόν στον Θεό, που σε συμβουλεύει, και θα λάβεις τόκους όχι αμαρτωλούς. Γιατί με αμαρτωλές μέριμνες λειώνεις τον εαυτόν σου μετρώντας τις ημέρες, τους μήνες αριθμώντας, το κεφάλαιο σκεπτό­μενος, ονειροπολώντας τις αυξήσεις, φοβούμενος την προθεσμία, μήπως έλθει άκαρπη, όπως το θέ­ρος χτυπημένο από το χαλάζι;

Το άγχος και η αγωνία του τοκιστή

Παρατηρεί με προσοχή ο δανειστής του χρεώστη τις πράξεις, τις απουσίες, τις κινήσεις, τα ταξίδια, τις εμ­πορίες. Και αν έλθει κάποια δυσά­ρεστη είδηση, ότι ο δείνα έπεσε στα χέρια των λη­στών, ή από κάποια περίσταση η ευπορία του έγινε φτώχεια, κάθεται με δεμένα τα χέρια, στενάζει συνεχώς, συχνά κρυφοκλαίει, ξεδιπλώνει το χρεωστι­κό, θρηνεί τον χρυσό μέσα στα γράμματα, βγάζον­τας το συμβόλαιο σαν το ρούχο του παιδιού του που επέθανε΄ και από εκείνο το γεγονός ο πόνος γί­νεται εντονότερος. Κι αν το δάνειο είναι ναυτικό, κάθεται στους αιγιαλούς, ενδιαφέρεται για τις κινή­σεις των ανέμων, συνεχώς ερωτά εκείνους που φθά­νουν μήπως ακούσθηκε κάπου για ναυάγιο, μήπως κάπου πλέοντας εκινδύνευσαν. Θλίβεται η ψυχή του όταν ιδεί την θάλασσα να αγριεύει, βλέπει ό­νειρα, βλέπει φαντάσματα η ψυχή του από τα υπό­λοιπα της καθημερινής φροντίδος. Προς αυτόν λοι­πόν πρέπει να πούμε: «Σταμάτησε, άνθρωπε, από την επικίνδυνη μέριμνα, σταμάτησε από την προσ­δοκία που σε λειώνει, μη καταστρέψεις το κεφά­λαιο επιζητώντας τόκους για τον εαυτόν σου. Ζη­τείς από τον φτωχό εισοδήματα και αυξήσεις του πλούτου σου κάνοντας κάτι παρόμοιο όπως εάν ή­θελε κανείς από χωράφι που από την ξηρασία και τον καύσωνα εξεράθηκε να πάρει θημωνιές σιτα­ριού, ή πλήθος σταφυλιών από αμπέλι μετά την χαλαζόπτωση, ή να γεννηθούν παιδιά από στείρα κοι­λιά, ή γάλα από γυναίκες που δεν εγέννησαν». Κανείς δεν επιχειρεί τα παρά φύσιν και αδύνατα, διότι με το να μην κατορθώνει τίποτε γίνεται και καταγέλαστος.

Τα αδύνατα στους ανθρώπους είναι δυνατά στον Θεό

Μόνος παντοδύναμος είναι ο Θεός, ο οποίος από τα αδύνατα ευρίσκει τις διεξόδους και δημιουργεί αυτά που είναι πάνω από την ελπίδα και προσδοκία, τώρα μεν διατάσσοντας η πέτρα να βγάλει νερό, έπειτα δε βρέχοντας από τον ουρανό άρτο ασυνήθιστο και παράδοξο, και πάλιν γλυκαίνοντας το πικρό νερό της Μερράν με την επαφή του ξύλου (Εξόδ. 17, 16΄ 16, 15΄ 15, 25), και πάλιν κάνοντας γόνιμη την κοιλιά της Ελισάβετ (Λουκ. 1, 5-25), και δίνοντας τον Σαμουήλ στην Αννα, και στην Μαρία τον πρωτότοκο (και μονογενή) «εν παρθε­νία» (Λουκ. 1, 26-38 και 2, 7). Αυτά είναι έργα μό­νον του παντοδύναμου χεριού.Το δάνειο είναι ευπρόσωπη αίτηση ελεημοσύνηςΕσύ όμως από τον χαλκό και τον χρυσό, που είναι άγονες ύλες, να μη ζητείς τόκο, μήτε να εκ­βιάζεις τους πτωχούς και να συμπεριφέρεσαι όπως οι πλούσιοι, μήτε να δίνεις παραπάνω σ’ αυτόν που ζητεί το δάνειο. Ή, λοιπόν, δεν γνωρίζεις ότι η ανάγκη δανείου είναι ευπρόσωπη αίτηση ελεημοσύνης; Γι’ αυτό και ο (Μωσαϊκός) νόμος, δη­λαδή το εισαγωγικό γράμμα της πίστεως, παντού α­παγορεύει τον τόκο: «εάν δανείσεις χρήματα στον αδελφό σου, δεν θα είσαι καταπιεστικός» (Εξόδ. 22, 24). Και η χάρη του Ευαγγελίου, που πλεονάζει την πηγή της αγαθότητας, νομοθετεί την διαγραφή των οφειλών΄ εδώ γίνεται ελεήμων και λέγει: «και αν δανείζετε σε αυτούς που ελπίζετε να πάρετε πί­σω τα δανεισθέντα» (Λουκ. 6, 34)΄ και αλλού στην παραβολή τιμωρώντας πικρά τον σκληρό δούλο, ο οποίος δεν ελυπήθηκε τον σύνδουλό του, που τον επροσκύνησε, ούτε του εχάρισε το μηδαμινό χρέος των εκατό δηναρίων, αυτός όμως έλαβε την συγχώ­ρηση για τα μύρια τάλαντα (Ματθ. 18, 23-35).

Ο δε Σωτήρας μας και ο διδάσκαλος της ευσεβείας και προσευχής, τύπο απλό εισηγούμενος στους μαθη­τές του, ένα και μοναδικό έβαλε στα λόγια της ικε­σίας, τούτο δε μάλιστα πρέπει και είναι αρκετό πρώτα να παρακαλέσουμε τον Θεό: «και άφησέ μας τις οφειλές μας, καθώς και εμείς αφήσαμε στους ο­φειλέτες μας» (Ματθ. 6, 12). Πώς λοιπόν θα προσευχηθείς συ, ο τοκοφλύφος; Με ποιά συνείδηση θα ζητήσεις από τον Θεό αγαθό αίτημα συ, που πάντοτε παίρνεις και δεν έμαθες να δίνεις; Ή δεν γνωρίζεις ότι η προσευχή σου είναι υπόμνηση της μισανθρωπίας σου; Τι πράγμα εσυγχώρησες και ζητείς συγγνώμη;

Ελεημοσύνη δεν θεωρείται αυτή που προέρχεται από τις συμφορές των αδικουμένων

Ποιόν ελέησες, και καλείς τον ελεήμονα; Κι αν όμως κά­ποτε δώσεις ελεημοσύνη, από πού την δίνεις; Δεν την δίνεις από την πικρή σου και μισάνθρωπο φορολογία; Δεν είναι γεμάτη από τα δάκρυα και τους στεναγμούς των ξένων συμφορών; Εάν εγνώριζε ο πτωχός από που του δίνεις την ελεημοσύνη, δεν θα εδέχετο, διότι θα ήτο σαν να επρόκειτο να γευθεί σάρκες αδελφικές και αίμα των δικών του, και θα σου έλε­γε ένα λόγο γεμάτο από συνετή παρρησία: «Μη με θρέψεις, άνθρωπε, από αδελφικά δάκρυα, μη δώσεις άρτο στον πτωχό που γίνεται από τον στεναγμό των συμπτωχών μου. Να το επιστρέψεις προς τον όμοιό μου αυτό που άδικα επήρες, και εγώ θα ομο­λογήσω την χάρη».«Εάν δεν υπήρ­χε το πλήθος των τοκιστών, δεν θα υπήρχε το πλήθος των πεινασμένων». Το ωραιότερο κείμενοΤί ωφελείς όταν κάνεις πολ­λούς πτωχούς, και ικανοποιείς έναν; Εάν δεν υπήρ­χε το πλήθος των τοκιστών, δεν θα υπήρχε το πλή­θος των πεινασμένων. Διάλυσε την συμμορία σου, και όλοι θα αποκτήσουμε την αυτάρκεια. Ολοι κατηγορούν τους τοκιστές, και δεν θεραπεύεται το κακό α­πό τον νόμο, τους προφήτες και τους Ευαγγελιστές. Οπως λοιπόν λέγει ο θεσπέσιος Αμώς: «ακούσατε, σεις που συντρίβετε το πρωΐ τον πτωχό και καταδυ­ναστεύετε τους πτωχούς επάνω στην γη, εσείς που λέγετε πότε θα περάσει ο μήνας, και να κάνουμε νέα συναλλαγή» (Αμώς 8, 4 εξ). Διότι ούτε οι πατέ­ρες τόσον χαίρονται όταν γεννώνται τα παιδιά τους, όσον χαίρονται οι τοκιστές όταν συμπληρώ­νονται οι μήνες.Ειρωνεία του αγίου κατά των τοκιστών

Καλούν δε την αμαρτία με σεμνά ονόματα, ως φιλάνθρωπο, θηρεύοντας το άδικο κέρδος για τον εαυτόν τους, κατά μίμηση των Ελλήνων, που αποκαλούν μερικές δαίμονες που είναι μισάνθρωπες και φονικές, αντί της α­ληθινής ονομασίας, Ευμενίδες. Είναι φιλάνθρωπος βέβαια! Διότι η καταβολή του τόκου δεν καταστρέ­φει οικίες, δαπανώντας τα πλούτη, κάνοντας τους εύπορους να ζουν χειρότερα από τους δούλους, που τέρπει για λίγο στην αρχή, οδηγώντας την κατοπι­νή ζωή σε πικρία!..

Πως παρομοιάζεται η απάτη των τοκογλύφων

Οπως δηλαδή τα πτηνά που θέ­λουν να πιάσουν οι κυνηγοί χαίρονται όταν τους ρίπτουν σπόρους, και τους αρέσει και συνηθίζουν να πηγαίνουν σ’ εκείνα τα μέρη που άφθονη γι’ αυ­τά είναι η τροφή, ύστερα δε από λίγο, αφού πιασθούν με τις παγίδες, πεθαίνουν΄ έτσι και αυτοί που παίρνουν δάνεια με τόκους, αφού ευπορήσουν για λίγο χρόνο, ύστερα χάνουν και αυτό το πατρικό τους σπίτι. Και η ευσπλαγχνία εντοπίζεται από τις ψυχές των μιαρών και φιλαργύρων, και βλέποντας την ιδία οικία του οφειλέτη τους να ε­κτίθεται προς πώληση δεν συγκινούνται, αλλά βιά­ζουν περισσότερο την πώληση, ώστε, αφού λάβουν το ταχύτερο τα χρήματά τους, άλλον ταλαίπωρο να δεσμεύσουν με τον δανεισμό τους, όπως με τους σπουδαίους και άπληστους κυνηγούς, οι οποίοι, αφού κυκλώσουν με τα δίκτυά τους μια κοιλάδα, και αφού συλλάβουν όλα τα ζώα που ζουν εκεί, μεταφέ­ρουν τους πασσάλους στο γειτονικό φαράγγι, και απ’ αυτό σε άλλο, και μέχρι τόσο, έως ότου τα όρη κενωθούν από τα θηράματα. Με ποιους λοιπόν ο­φθαλμούς συ, ο τέτοιος άνθρωπος (παλιάνθρωπος), κοιτάζεις στον ουρανό; Και πώς ζητείς άφεση α­μαρτίας; Ή ίσως από αναισθησία και τούτο λέγεις προσευχόμενος, αυτό που εδίδαξε ο Σωτήρας, «συγχώρησέ μας τα οφειλήματά μας, καθώς και ημείς εσυγχωρήσαμεν τους οφειλέτες μας» (Ματθ. 6, 12);

Που καταλήγουν τα θύματα των τοκογλύφων

Ω, πόσοι εξ αιτίας του τόκου εκρεμάσθησαν και επνίγησαν στα ποτάμια και έκριναν τον θάνατο ελα­φρότερο από τον δανειστή, και άφησαν παιδιά ορ­φανά με κακή μητρυιά την πενία! Και οι καλοί τοκογλύφοι ούτε τότε λυπούνται το έρημο το σπίτι, αλλά σύρουν στους κληρονό­μους το σχοινί της θηλειάς, και απαιτούν χρήματα απ’ αυτούς που ζουν από τους εράνους.

Οι τοκογλύφοι μεταθέτουν την ευθύνη τους στην ειμαρμένη

Και όταν υ­βρίζονται, όπως είναι φυσικό, για τον θάνατο του χρεώστη τους και κάποιοι για να τους λυγίσουν υ­πενθυμίζουν την θηλειά, ούτε κρύβονται από εντροπή για το δράμα, ούτε συγκινούνται στην ψυχή, και από σκληρή διάθεση λέγουν λόγια αναιδή:

Και είναι τούτο το αδίκημα των ιδικών μας ηθών, εάν ο κακότυχος και αχάριστος εκείνος, επειδή έτυχε να έχει μια ανάποδη γέννηση κάτω από την ανάγκη της ειμαρμένης (μοίρας) οδηγήθηκε σε βίαιο θάνατο; Αλήθεια, φιλοσοφούν και οι τοκογλύφοι, και γίνον­ται μαθητές των μάγων Αιγυπτίων όταν βρεθούν στην ανάγκη να απολογηθούν για τις βρώμικες πράξεις τους και τους φόνους.Αυτά δεν τα δέχεται ο άγιος πατήρ, αλλά απαντά στην διαστροφική τους διάνοιαΠρέπει λοιπόν να πούμε σ’ έναν απ’ αυτούς: «Συ είσαι η ανάποδη γέννηση, συ είσαι η κακή ανάγκη των αστέρων, διότι εάν του είχες ανακουφίσει την φροντίδα και του είχες αφήσει ένα μέρος του χρέους του, ένα μέ­ρος παίρνοντας με άνεση, δεν θα εμισούσε την βα­σανισμένη ζωή, ούτε θα εγένετο δήμιος του εαυτού του».Πώς θα αντιμετωπίσουν οι τοκογλύφοι τον Κύριο;Αραγε με ποιά μάτια στον καιρό της αναστά­σεως θα ιδείς αυτόν που εσκότωσες; Διότι και οι δύο θα έλθετε εμπρός στο βήμα του Χριστού, όπου δεν ψηφίζονται οι τόκοι, αλλά οι βίοι κρίνονται. Και τί θα απαντήσεις όταν θα κατηγορείσαι στον αδέκαστο κριτή, ό­ταν σου λέγει: «Είχες τον νόμο, τους προφήτες, τα ευαγγελικά παραγγέλματα. Ακουες όλα μαζί να φωνάζουν με μια φωνή για την αγάπη, την φιλαν­θρωπία». Οι μεν έλεγαν΄ «δεν θα δανείσεις με τόκο τον αδελφό σου» (Δευτ. 23, 20), οι δε άλλοι΄ «δεν έ­δωσε τα χρήματά του με τόκο» (Ψαλμ. 14, 5), οι άλ­λοι΄ «εάν δανείσεις τον αδελφό σου, δεν θα είσαι καταπιεστικός» (Εξόδ. 22, 25). Και ο Ματθαίος με παραβολές έλεγε δυνατά απαγγέλλοντας τον δεσπο­τικό λόγο: «»Δούλε πονηρέ, όλη την οφειλή εκείνη σου την εχάρισα, επειδή με παρακάλεσες΄ δεν έ­πρεπε και συ να ελεήσεις τον σύνδουλό σου, όπως και εγώ σε ελέησα;». Και αφού οργίσθηκε ο κύ­ριος, τον παρέδωσε στους βασανιστές, έως ότου ε­πιστρέψει όλη την οφειλή του» (Ματθ. 18, 32-34). Τότε θα σε καταλάβει η ανώφελη μεταμέλεια (αυτή είναι η κόλαση, να μη μπορεί να μετανοήσει κανείς, λόγω της υπερηφανείας. Απεναντίας η ταπείνωση με την μετάνοια είναι ο Παράδεισος) και βαρύς στεναγμός και κόλαση ανηλεής. Καθόλου δεν θα σε βοηθήσει το χρυσάφι, ούτε το ασήμι θα σε προστατεύσει, και η είσπραξη των τόκων είναι πικρότερη από την χολή. Αυτά δεν είναι λόγια που φοβίζουν, αλλά πράγματα αληθινά, που διαβεβαιώ­νουν το δικαστήριο προτού το δοκιμάσουμε, και εί­ναι καλό να τα διαφυλάξει ο φρόνιμος και όποιος προνοεί για το μέλλον.Το πάθημα ενός τοκογλύφουΚαι για να ωφελήσω κάτι τους ακροατές μου μεταξύ των κριμάτων του Θεού, αφού σας διηγηθώ κάτι που συνέβη στα δικά μας χρόνια, ακούσατε τον λόγο, και ίσως πολλοί την υπόθεση ως γνωστή θα την καταλάβετε. Ήταν κάποιος άνδρας σ’ αυτή την πόλη (δεν θα πω το όνομά του, επιφυλασσόμενος, για να μη γελοιοποιή­σω ονομαστικώς τον νεκρό), που είχε τέχνη τα δανείσματα και το εισόδημα από τους μιαρούς τό­κους.

Επειδή είχε καταληφθεί από το πάθος της φι­λαργυρίας, ήταν τσιγκούνης και για τις δικές του ανάγκες (διότι τέτοιοι είναι οι φιλάργυροι), δεν παρέθετε τραπέζι απαραίτητο, ένα ρούχο συνέχεια, χωρίς να αλλάζει ρούχο (σπανίως) ή ανάλογα με την ανάγκη του, χωρίς να παρέχει στα παιδιά του την αναγκαία διατροφή΄ το λουτρό δεν το επεσκέπτετο, από τον φόβο του εισιτηρίου και των τριών οβολών, και επινοούσε κάθε τρόπο από που να πληθύνει το ποσό των χρημάτων΄ ούτε όμως ενόμιζε κανέναν αξιόπιστον φύλακα του ταμείου του, ούτε το τέκνο του, ούτε τον δούλο του, ούτε τον τρα­πεζίτη, ούτε το κλειδί, ούτε και την σφραγίδα, και το χρυσάφι το έβαζε στις τρύπες των τοίχων, και ε­παλείφοντας αυτά απέξω με τον πηλό είχε τον θη­σαυρό του άγνωστο σε όλους, αλλάζοντας τόπους από τόπους και τοίχους από τοίχους, και εσοφιζόταν με μεγάλη επινοητικότητα να διαφεύγει την προσοχή όλων. Εφυγε από την ζωή ξαφνικά, χω­ρίς να αποκαλύψει σε κανέναν που ο χρυσός είχε ταφεί. Ετάφη λοιπόν και εκείνος, κερδίζοντας μό­νον την απόκρυψη του χρυσού, τα δε παιδιά του με την ελπίδα ότι θα είναι οι λαμπρότεροι στην πόλη από πλούτο, ερευνούσαν παντού, ερωτούσε ο ένας τον άλλο, ανέκριναν τους δούλους, έσκαβαν τα εδάφη των οικιών, τους τοίχους ετρυπούσαν, τα σπίτια των γειτόνων και των γνωρίμων εξέταζαν με λεπτο­μέρεια, και αφού κάθε λίθο, όπως λέγει ο λόγος, εκίνησαν, δεν ευρήκαν ούτε οβολό, ακόμη δε διά­γουν ζωή χωρίς οικογένεια, ανέστιοι, φτωχοί, δί­νοντας πολλές κατάρες καθημερινώς στην ανοησία του πατέρα.

Ο μέν λοιπόν φίλος σας και σύντροφος, τοκιστές, τέτοιος είναι. Αφού κατέστρεψε την ζωή του επάξια με τον τρόπο του ως ανεμοσκορπιστής χρη­ματιστής, εμόχθησε με πόνους και με πείνα, και εμάζευσε κληρονομιά για τον εαυτόν μεν την αιώνια κόλαση, για τους δικούς του δε την φτώχεια. Και ε­σείς δεν γνωρίζετε για ποιόν συναθροίζετε ή μο­χθείτε΄ πολλές οι περιστάσεις, οι συκοφάντες πάμ­πολλοι, οι κακοποιοί ενεδρεύουν, και ληστές ενο­χλούν γη και θάλασσα.Η σκληρότητα και η αμετανοησία των τοκογλύφωνΠροσέχετε, μήπως και τις αμαρτίες κερδίσετε, και τον χρυσό δεν κρατήσετε. «Ενοχλητικός μας είναι αυτός», λέγουν (γιατί γνωρίζω τους γογγυσμούς μέσα στα δόντια σας), «και συνεχώς υποστηρίζοντας αυτά από το βήμα κάνει κακό σ’ αυτούς που ευεργετούνται και έχουν ανάγκη.

Ιδού λοιπόν δεν δίνουμε πλέον δανεικά, και πώς θα ζήσουν αυτοί που βρίσκονται σε ανάγ­κη;». Οι λόγοι τους είναι άξιοι των πραγμάτων, αρμόζοντας η αντίρρηση στους σκοτισμένους από το σκότος των χρημάτων΄ διότι ούτε το κριτήριο της διανοίας έχουν ισχυρό, ώστε να εννοούν τα λεγόμε­να, και να ακούουν τα αντίθετα από τις συμβουλές αυτών που τους νουθετούν. Ετσι υπογογγύζοντας απειλούν να κλείσουν την θύρα σ’ αυτούς που έ­χουν ανάγκη, καθώς εγώ τάχα λέγω ότι δεν πρέπει να δανείζουν.

Να δίνουμε δωρεάν και να δανείζουμε χωρίς τόκο!

Conference on Spiritual Based Management Models

Την Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2018 έλαβε χώρα στην Αθήνα το Διεθνές Συνέδριο Πνευματικοτητας και Μάνατζμεντ στα γραφεία της εταιρίας EUROPALSO, το οποίο διοργάνωσε ο καθηγητής αθλητικού μάνατζμεντ και πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής
Θάνος Κριεμάδης.

Ένα καταπληκτικό διεθνές συνέδριο υψηλών πνευματικών δονήσεων!!!

Κάτι κινείται θετικά στον παραπέοντα κόσμο μας !

 spiritualmanagementmodels.net 

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, περιλαμβάνονται οι Κυριάκος Κόκκινος και Aris Antoniadis, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται

Η εικόνα ίσως περιέχει: 3 άτομα, περιλαμβάνονται οι Κυριάκος Κόκκινος και Giannis Govas, , τα οποία χαμογελούν

Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ- Εκδήλωση: Σπαθόχορτο ή υπερικός, βαλσαμέλαιο και Σκοπιανό!

Καθώς όλη η Ελλάδα παγωμένη ακόμη, προσπαθεί να αντιληφθεί το μέγεθος της πολιτικής αθλιότητας, που συνδέεται με τη χείριστη , αιφνίδια και βεβιασμένη λύση σε ένα διεθνές πρόβλημα, που τόσο αυτό , όσο και η δήθεν λύση του , δημιουργήθηκαν από συμφέροντα τρίτων, δηλαδή εκτός Ελλάδος και Σκοπίων, το ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ επιχειρεί τη δική του παρέμβαση στο τόσο δυσεπίλυτο και ευαίσθητο αυτό εθνικό και διεθνές ζήτημα.
Μετά τα άκρως δημιουργικά, αλλά παράνομα (κατά το εθνικό και διεθνές δίκαιο) και αντισυνταγματικά επιβεβλημένα μνημόνια, επακολούθησε και η για πρώτη φορά «πρωτότυπη» και διεθνώς μοναδική διαφοροποίηση της ονομασίας ενός κράτους (Βόρεια Μακεδονία) από την υπηκοότητα των κατοίκων του (Μακεδόνες)!!!
Μία λύση λοιπόν που δεν ήρθε να ειρηνεύσει την περιοχή, αλλά για να αποτελέσει δικλείδα έξωθεν και διαρκούς ελέγχου των κρατών μας – και των δύο κρατών – διασφαλίζοντας τη διαιώνιση της ανάγκης ύπαρξης έξωθεν πατρόνων, που θα παρεμβαίνουν κάθε φορά, που η κατάσταση θα ξεφεύγει από τα όρια, καθώς οι ίδιοι πάτρωνες βεβαίως θα κατέχουν το κλειδί της στρόφιγγας, όπως επί δεκαετίες κάνουν με την Ελλάδα, την Τουρκία, την Αλβανία και πολλές άλλες περιοχές και κράτη του κόσμου μας, δηλαδή μία λύση που θα έχει χαρακτήρα διαρκούς προσωρινότητας.
Άλλωστε η έννοια της Μακεδονικής υπηκοότητας (ούτε καν Βορειομακεδονικής!) , ενός λαού που ομιλεί τη Μακεδονική (ούτε καν Βορειομακεδονική!), διασφαλίζει ασφαλώς και δεν περιορίζει τη δυνατότητα αλυτρωτικών εκδηλώσεων, προερχομένων είτε εκ των βορείων γειτόνων μας είτε από όποιες δυνάμεις γνωρίζουν καλά τη χειραγώγηση λαών και κοινωνιών μέσω προβοκάτσιας.
Αυτά και άλλα πολλά συζητήσαμε στις 11.00 της Κυριακής, 24/6/2018, με την ομάδα ενεργών πολιτών του Κοσμόπολις στο Ναυτικό Όμιλο Βάρκιζας, με τον εκλεκτό καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά Παναγιώτη Ήφαιστο, επ’ ευκαιρία συλλογής σπαθόχορτου ή υπερικού ή βαλσαμόχορτου, για να φτιάξει καθένας μας βαλσαμέλαιο, με τις σπουδαίες χρήσεις που περιγράφουμε πιο κάτω και συμβολικά για την επούλωση των βαθιών εθνικών πληγών, που άνοιξαν και δύσκολα όπως φαίνεται θα κλείσουν!
 
Στις 11.00 της Κυριακής, 24/6/2018, θα συναντηθούμε στη είσοδο του Ναυτικού Ομίλου Βάρκιζας, ώστε να προηγηθεί μία αναφορά στο βαλσαμόχορτο από τον Παναγιώτη Ήφαιστο και στη διαδικασία συλλογής και δημιουργίας βαλσαμέλαιου.
Φωτογραφία του χρήστη Ήφαιστος, Βάρη Βάρκιζα Βούλα Βουλιαγμένη, πολιτισμός περιβάλλον φύση ψάρεμα.
Θα πρέπει να έχετε μαζί σας μία σακούλα, ένα μαχαιράκι, ένα γυάλινο βάζο με καπάκι και λάδι για να το γεμίσετε.
Μετά τη διαδικασία παρασκευής βαλσαμέλαιου, θα επακολουθήσει συζήτηση με τον καθηγητή σε κάποια από τις καφετέριες ή ταβέρνες της περιοχής επί των εθνικών θεμάτων, που βασανίζουν όλους μας!
Η παρουσία σας και η ενεργητική παράθεση της απόψεώς σας, θεωρείται από όλους μας στο ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ πολύτιμη , ως στοιχείο της οργανικής αντίληψης για την κοινωνική και πολιτική οργάνωση κάθε υγιούς πολιτείας.
Αντλούμε τις ακόλουθες πληροφορίες από την ιστοσελίδα του Παναγιώτη Ήφαιστου:
ΣΠΑΘΟΧΟΡΤΟ, ΒΑΛΣΑΜΟΧΟΡΤΟ, ΒΑΛΣΑΜΟ, ΚΟΚΚΙΝΟΛΑΔΟ:
Κόντρα στο ρέμα του μεταμοντερνισμού
Αμέσως μετά παραθέτω ανάρτηση του Ιουνίου 2015 η οποία περιέχει μερικές πληροφορίες για το ΒΑΛΣΑΜΟ. Μαζί, εδώ, και φωτογραφίες των νέων φυτών που άνθισαν πρόωρα. Οδηγίες επίσης κατασκευής. Πάντως, όσον αφορά τις πληροφορίες του 2015 που αναρτώ ξανά, ή άλλες που μπορεί κανείς να διαβάσει, πρέπει να ειπωθεί πως όσα και να διάβασα για το μαγικό βότανο βάλσαμο, αυτό που τελικά έχει μεγάλη σημασία είναι η εμπειρία αυτή καθαυτή.
Το ΣΠΑΘΟΧΟΡΤΟ ή ΒΑΛΣΑΜΟΧΟΡΤΟ προφανώς άνθισε πρόωρα λόγω πρόωρων ζεστών θερμοκρασιών. Όσοι ενδιαφερθούν να σπεύσουν. Το περιθώριο είναι ένας περίπου μήνες. Μόλις τώρα τα περισσότερα έχουν τους κίτρινους ανθούς που στην συνέχεια θα γίνονται κόκκινοι πριν ξεραθούν.
Τέτοιες μέρες όταν βρω «παράθυρο ευκαιρίας» εκδράμω, μαζί και με βιβλία, φορητούς υπολογιστές και όλα τα αναγκαία. Τελευταία, προσπαθώ να ολοκληρώσω κάποια πολύ απαιτητικά κεφάλαια βιβλίων που επέρχονται. Αναζητώ ήσυχους υπήνεμους τόπους των νησιώτικων βραχότοπων του Σαρωνικού όπου και μελετώ, γράφω, ασκούμε και κολυμπώ τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.
Χθες και σήμερα που γράφω το παρόν (4&5 Ιουνίου 2018) βρέθηκα στον Σαρωνικό στα Βασίλεια της φυσικής / πολιτισμικής μας κληρονομιάς τα οποία ανίερα σχέδια κινούνται ταχύρρυθμα για να τα εκποιήσουν στο όνομα της … ανάπτυξης. Τα βράχια ήταν γεμάτα χιλιάδες μικρούς γλάρους που τώρα μόλις πετάνε, πάπιες, χελώνες, κάπαρη που και αυτή άνθισε, και μύρια άλλα. Το τελευταίο Βασίλειο της φύσης του Σαρωνικού όπως συχνά γράφω. Όποιος πάει από Απρίλιο μέχρι και Ιούνιο (αλλά και άλλες εποχές) στις βραχονησίδες του Σαρωνικού και στην υπό εκποίηση περιβαλλοντολογικά Βασιλικών προδιαγραφών Νήσο Φλέβα, αντιλαμβάνεται ότι τέτοια ανίερα σχέδια είναι ύβρεις που θα φέρουν Νέμεση (ίσως και πολλές Νέμεσες και εξοντωτικές).
Περιορίζομαι λοιπόν στο σπαθόχορτο ή βαλσαμόχορτο. Σκοπός είναι όσοι ενδιαφέρονται και δεν γνωρίζουν, να δουν εδώ τις φωτογραφίες του φυτού, και να παρασκευάσουν βάλσαμο (ή κοκκινόλαδο το λέμε επίσης) μόνοι τους. Είναι πολύ εύκολο. Σπαθόχορτο είναι γεμάτοι οι κάμποι, οι λόφοι και τα βουνά. Σε σημεία που ξέραμε ότι υπάρχουν πολλά απεικονίσαμε μερικά.
Ας πούμε αρχικά ότι το βάλσαμο είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα βότανα. Η Ελλάδα επειδή έχει απέραντες ποσότητες, θα μπορούσε πέραν της προσωπικής χρήσης να παρασκευαστεί και εξαχθεί. Στα φαρμακεία πουλάνε περίπου 10 ευρώ ένα μικρό μπουκαλάκι το οποίο, προειδοποιώ, είναι ίσως ούτε 1% της ισχύος της σπιτίσιας παραγωγής. Μια φορά αγόρασα για να δω τι είναι και ήταν εισαγωγής από την Γερμανία. Γι’ αυτό σε φίλους που έδωσα δικής μου «παραγωγής» (φτιάχνω μερικά μπουκάλια κάθε χρόνο) τους συνιστώ να το αραιώνουν με ελαιόλαδο (συν ίσως λίγο vicks αλοιφή η οποία υπόψη είναι και αυτό εξαίρετο, εν μέρει περιέχει και λάδι ευκαλύπτου).
Εδώ λοιπόν προτιμούμε να εισάγουμε βότανα όπως το βάλσαμο από την … Γερμανία ενώ στο κατώφλι μας έχουμε το θεϊκό αυτό φυτό. Στην περιβαλλοντολογικά Βασιλική Νήσο Φλέβα που μαζί με πολλά άλλα έχει πολύ σπαθόχορτο, η … «ανάπτυξη» θα καταπλακώσει (ζήτημα για το οποίο πιο κάτω έχω πολλές αναρτήσεις και έπονται πολλές άλλες). Κανείς μπορεί να δει σε προγενέστερες αναρτήσεις και πολλές φωτογραφίες αυτού του Βασιλείου της φύσης που θα μπορούσε να αποτελέσει το διαμάντι των Αττικών πεδίων και να γίνει πόλος έλξης και Αειφόρου ανάπτυξης η οποία θα ωφελέσει την κοινωνία και τους επαγγελματίες της γύρω περιοχής. Χωρίς να θιγεί στο παραμικρό η φύση και το περιβάλλον και η χλωρίδα και πανίδα που δεν ανήκει σε εμάς αλλά στην πατρίδα και στις επόμενες γενιές. Να το πω με άλλα λόγια η εκποίηση κατά παράβαση τους Συντάγματος χωρίς καν να γίνει μελέτη σύμφωνα με τις Συνθήκες που υπογράψαμε, θα γραφτεί σε μαύρες σελίδες της ιστορίας μας. Καζίνα, σπίτια Εμίρηδων και δεν ξέρω τι άλλο. Να «παίζουν» στα ανίερα καζίνα οι απελπισμένοι νεοέλληνες με ότι τους άφησαν οι βρικόλακες-τοκογλύφοι-κερδοσκόποι οι οποίοι λογικότατα τα κέρδη θα μπορούσαν να καταθέτουν σε καμιά Ελβετία. Καμμένη !! ανάπτυξη της συμφοράς των νεοελλήνων.
ΣΠΑΘΟΧΟΡΤΟ
Τώρα, τι είναι το σπαθόχορτο ή όπως το λένε στα χωριά κοκκινόλαδο; Όταν οι Σπαρτιάτες πληγωνόντουσαν έτριβαν αυτό που βλέπετε στις φωτογραφίες για επούλωση. Ο αδελφός μου όταν του το είπα με κάκισε. Δεν γνωρίζεις; Μου είπε επιτιμητικά. Όταν πηγαίναμε κυνήγι με τον πατέρα και πληγωνόμουν το ίδιο έκανα.
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ:
Εγώ πάντως είχα την τύχη να έχω ένα πολύ καλό φίλο από τα φοιτητικά χρόνια. Τον Λευτέρη, απόφοιτο του Πολυτεχνείου. Έκανε τρία χρόνια μαθήματα βοτανολογίας και ξέρει πολλά για το βάλσαμο αλλά όχι μόνο. Πριν δέκα χρόνια είχα ατύχημα και έκανα επέμβαση στην μέση. Όντας παράτολμος συχνά (είπαμε η ύβρης φέρνει Νέμεση) συχνά δεν είμαι προσεκτικός. Ούτως ή άλλως όταν επιδίδεσαι σε έντονη άθληση, καταδύσεις, αναρριχήσεις και άλλες παρόμοιες δραστηριότητες οι μικρο-τραυματισμοί είναι αναπόφευκτοι. Η εγχείρηση έγινε επειδή κουβαλώντας μια μεγάλη γλάστρα. Δύο εργάτες που βοηθούσαν στην μετακόμιση την άφησαν και προκάλεσε τραυματισμό που απαιτούσε επέμβαση. Σε δέκα μέρες χρειάστηκε δεύτερη επέμβαση. Μετά την δεύτερη επέμβαση δεν τολμούσα να σηκωθώ από το κρεβάτι. Το υπνοδωμάτιό μου με την βοήθεια των δικών μου ανθρώπων το έκανα … γραφείο με κρεμαστές οθόνες, πληκτρολόγια και ασφαλώς δίπλα στο κρεβάτι τους υπολογιστές.
Μέχρι που ήλθε ο Λευτέρης με το μπουκαλάκι με … κοκκινόλαδο. Εντριβή. Μισή ώρα ακίνητος. Και … σηκώθηκα. Σε μερικές μέρες ήταν σαν να μην είχα κάνει εγχείριση. Το κοκκινόλαδο, επέμενε και επιμένει ο Λευτέρης ο οποίος βοηθά αναρίθμητους, διεισδύει και διαπλάθει.
Συντομεύω, επειδή δυστυχώς όπως και να το κάνουμε παιδιόθεν ζω επικινδύνως, δεν είναι μόνο ότι το κοκκινόλαδο βοήθησε να μην υπάρξει άλλη επέμβαση αλλά αποδεδειγμένα είχε πολλές άλλες εφαρμογές. Μελέτησα και εγώ επισταμένως αλλά χρειάστηκε να το χρησιμοποιήσω σε πολλές περιπτώσεις ατυχημάτων: Κατρακύλησα από σκάλες πέντε ορόφων σε συνέδριο στο εξωτερικό, έπεσα από την σκάλα του γραφείου και χτύπησα τον ώμο, τον δε ίδιο ώμο μετά από δύο χρόνια τον τραυμάτισα σε βαθμό που μετά την μαγνητική σε δημόσιο νοσοκομείο με συμβούλευσαν για άμεση επέμβαση.
Η απάντηση σε όλες τις περιπτώσεις, αυτές και άλλες, ήταν: Προς το παρόν εντριβές με γνήσιο πανίσχυρο βάλσαμο δικής μου παρασκευής, και βλέπουμε. Σε μερικές μέρες το πρόβλημα τελείωνε ενώ για την πολύ πιο σοβαρή του δεύτερου εσωτερικού τραυματισμού στον ώμο χρειάστηκε γύρω στον ένα μήνα και μέχρι σήμερα μετά από τρία χρόνια –μιλάμε για πολύ σοβαρό εσωτερικό τραυματισμό– όταν αισθανθώ κάτι γίνονται αμέσως εντριβές.
Θα αναφέρω και την περίπτωση της Βάσως, η οποία όταν κτύπησε στο σκαφάκι και πρήστηκε το πόδι, έκανα αμέσως εντριβή με βάλσαμο και σε μισή ώρα ξεπρήστηκε.
Όλοι ανεξαιρέτως που είχαν προβλήματα στην μέση και στις ωμοπλάτες μετά από επέμβαση στην μέση έκπληκτοι μου στέλνουν μηνύματα για τις θαυματουργικές ιδιότητες και το γεγονός ότι το πρόβλημα τελείωσε ή μειώθηκε αισθητά σε μερικές μέρες.
Μπορεί κανείς να αντιτάξει: Τι λες ρε τσαρλατάνε ψευτό-γιατρέ. Απάντηση:
1. Δεν είμαι γιατρός αλλά λόγω ατυχημάτων ασθενής που εμπράγματα θεραπεύτηκα ή απέφυγα εγχειρήσεις, κυρίως στον ώμο όταν όλοι μου έλεγαν να εισαχθώ επειγόντως.
2. Συμβουλεύω πάντοτε δε τους φίλους να πηγαίνουν στον γιατρό και να έχουν τα βότανα ως εφεδρεία. Κανείς δεν υποτιμά την διάγνωση, ιδιαίτερα με τα σύγχρονα μέσα.
3. Από τότε που το έμαθα και το χρησιμοποιώ βάλσαμο εμπράγματα είδα ανθρώπους να θεραπεύονται και θυμάμαι πάντα τον Λευτέρη που είπε όπως προανέφερα ότι διεισδύει και διαπλάθει
4. Εντυπωσιάστηκα όταν μελετώντας το «τι είναι ιατρική» κατάλαβα ότι η σημερινή ιατρική αν και αναμφίβολα κατά το πλείστο είναι πολύ χρήσιμη για πολλούς, ενδεχομένως, ως επιστήμη αφορά την … μειονότητα του πλανήτη. Ανατολικά η βοτανολογία είναι κυρίαρχη. Η φύση και ότι μας προσφέρει θεωρείται πολύτιμο. Οι Αρχαίοι εξάλλου ήξεραν πολλά που στις μέρες μας παραμελήθηκαν.
5. Ο καλύτερος γιατρός του ανθρώπου είναι ο εαυτός του και γι’ αυτό θα μπορούσα να γράψω εκατοντάδες σελίδες μαζί και να καταθέσω και σοβαρά τεκμήρια. Ο καλός γιατρός, εξάλλου, θα σε συμβουλεύσει και αυτός να έχεις αυτογνωσία, αυτοπεποίθηση και να σέβεσαι το σώμα σου.
Κατά συνέπεια, με τα πιο πάνω και αυτά που έπονται με κανένα τρόπο δεν ανταγωνίζομαι την συμβατική ιατρική την οποία σέβομαι και για την οποία συχνά συνομιλώ με εξαίρετους ιατρούς, φίλους και συναδέλφους. Πάντως, ως προς αυτά, εδώ, παραλείπω πάρα πολλές εμπειρίες για τις οποίες ίσως όταν βρω καιρό θα τις εξιστορήσω.
Οδηγίες
Πριν την ανάρτηση του 2015 που περιέχει πληροφορίες που παραθέτω ξανά μαζί με τις πρόσφατες φωτογραφίες, υπενθυμίζω τι ανέφερα πιο πάνω: Φέτος λόγω θερμοκρασίας πολλά επιταχύνθηκαν. Τα βουνά και οι κάμποι μας, οι βράχοι και τα νησιά μας είναι γεμάτα.
Κατά προτίμηση χρησιμοποιείται παρθένο ελαιόλαδο. Βάζουμε το σπαθόχορτο (εγώ μαζί με τους ανθούς βάζω και τα κλαριά) σε βάζο. Βλ. φωτογραφίες. Όσο περισσότερο μπορούμε μέχρι εκεί που συμπιέζεται και δεν χωράει άλλο. Το ανεβάζουμε στην ταράτσα όπου μένει δύο με τρείς μήνες στον ήλιο. Ήδη σε 2-3 μέρες γίνεται κατακόκκινο (εξ ου και στα χωριά το λένε κοκκινόχορτο). Στο τέλος βασικά αρχές Φθινοπώρου το στραγγίζουμε σε μπουκάλια και το βάζουμε σε δροσερό μέρος.
Βέβαια, επαναλαμβάνω ότι βάλσαμο πουλάνε και στα φαρμακεία απ’ ότι γνωρίζω κυρίως εισηγμένο . Κανείς επιλέγει να φτιάξει κοκκινόλαδο μόνος του ή να αγοράσει –εισηγμένο και δυνάμεως ενός εκατοστού όπως ήδη ανέφερα σε σύγκριση με αυτό που μπορούμε να φτιάξουμε αντλώντας από την πάμπλουτη Ελληνική φύση.
Για το Ελληνικό βάλσαμο θα μπορούσα όπως ήδη ανέφερα να πω πολλές αληθινές εμπειρίες. Περιορίζομαι σε δύο μηνύματα ενός φίλου ανώτατου κρατικού λειτουργού και ενός συγγενή μου στο εξωτερικό. Για ευνόητους λόγους αν και πολύ με ικανοποίησαν δεν αναφέρω ονόματα. Μάλιστα, το δεύτερο ήρθε πριν λίγο ενώ έγραφα το παρόν Του έδωσα ένα μπουκαλάκι μετά από επέμβαση στην μέση και οδυνηρούς πόνους από τον αυχένα και πιο κάτω στην ωμοπλάτη.
Το πρώτο: «Δάσκαλε σε υπερευχαριστούμε για το σπαθόλαδο. Εκτός από δάσκαλος φαίνεται είσαι & γιατρός πλέον!! Να είσαι καλά»
Το δεύτερο: Παναγιώτη καλημέρα Ανκαι χρησημοποιεισα το βάλσαμο μόνο τρεις φορές νιώθω μια αισθητή βελτίωση Ευχαριστώ
Στο πρώτο ήδη απάντησα αυτά που λέω πιο πάνω, ότι δηλαδή δεν είμαι γιατρός και ότι για την βοτανολογική κλίση υποκινητής είναι ο Λευτέρης. Βέβαια, όσο προχωρώ το ενισχύω το κοκκινόλαδο και σε κάποια βάζα το εμπλουτίζω και με άλλα βότανα όπως βασιλικό, ρίγανη και φασκόμηλο.
Ο φυσικός μας κόσμος είναι απέραντος και ανεξερεύνητος και αντί όπου απέμεινε να τον διαφυλάξουμε και να διδάξουμε τις νεότερες γενιές φέρνουμε Εμίρηδες για να …. αναπτυχθούμε. Με καζίνα και βίλες/χαρέμια, ακούμε. Άκουσα ότι κάποιος πάμπλουτος των τελευταίων πετροπροδιαγραφών πριν λίγα χρόνια σε μια … αναπτυξιακή σύσκεψη με επενδυτές, είπε το θρασύτατο ον: «Εμείς τα σπίτια μας μπορούν να είναι και χαρέμια. Θα έρχονται και οι γυναίκες σας;». Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό λέχθηκε ή μου το είπαν για να με ξεσηκώσουν. Απάντησα πάντως ότι αν και είμαι εναντίον της διαπροσωπικής ή άλλης βίας σε αυτή την περίπτωση ο εκ Κόλπου ορμώμενος προπέτης επιβαλλόταν να αρπάξει τουλάχιστον ένα ηχηρό χαστούκι κι ας είναι να πληρωθεί το πρόστιμο αν βρεθεί δικαστής να καταδικάσει ένα χαστούκι για μια τόσο βέβηλη προσβολή. Φταίει αυτός; Όχι. Φταίνε οι εγχώριοι εξουσιαστές οι οποίοι επί 2 αιώνες υπηρετούν ξένους αντί να είναι εντολοδόχοι των πολιτών και της κοινωνίας.
Τέλος, αυτά λέγοντας, πρόσφατα με ρώτησε φίλος: «Εσύ γιατί δεν επιδιώκεις θέσεις και αξιώματα». Απάντησα ότι δεν με ενδιαφέρουν καθότι άλλες είναι οι προτεραιότητές μου. Αν όμως το έκανα θα ήθελα πολιτική θέση μόνο εάν ήμουν εντολοδόχος των εντολέων πολιτών και ποτέ εάν είμαι εντολοδόχος ξένων και ιδιαίτερα κερδοσκόπων με κύριο «έργο» να λέω ψέματα, να εκποιώ την πατρίδα, να καταστέλλω την κοινωνία και την εθνική ανεξαρτησία και να εξοντώνω τους πολίτες με κάθε δυνατό τρόπο.
Ήφαιστος, Βάρη Βάρκιζα Βούλα Βουλιαγμένη, πολιτισμός περιβάλλον φύση ψάρεμα 23 Ιουνίου 2015 ·
ΠΕΡΙ ΒΑΛΣΑΜΟΥ, ΒΑΛΣΑΜΟΧΟΡΤΟΥ ή ΣΠΑΘΟΧΟΡΤΟΥ
Σπεύστε για σπαθόχορτο. Για 2-3 ακόμη εβδομάδες θα είναι ανθισμένο.
Εκτός από μερικές περιοχές της υπαίθρου ελάχιστοι σύγχρονοι Έλληνες γνωρίζουν τα βοτανόχορτα της Ελληνικής φύσης. Προσωπικά γνωρίζω μερικά μόνο. Το σπαθόχορτο είναι ένα από αυτά. Πριν 7 περίπου χρόνια κουβαλώντας μεγάλη γλάστρα με εργάτες εταιρείας μετακομίσεων είχα ένα φρικτό ατύχημα στην μέση (το νεύρο μεταξύ των σπονδύλων) και δύο απανωτές χειρουργικές επεμβάσεις. Φρικτή εμπειρία. Μετά την δεύτερη νόμισα δεν θα σηκωθώ ξανά. Κάποια στιγμή την τρίτη εβδομάδα με επισκέφτηκε ο πολύ φίλος και παλιός συμφοιτητής (αυτός του Πολυτεχνείου). Μην ανησυχείς μου λέει, μια απάλειψη, περιμένουμε μισή ώρα και σηκώνεσαι. Το βάλσαμό μου όχι μόνο διεισδύει και απαλύνει αλλά πιστεύω, συνέχισε, ότι αναπλάθει με τρόπο άγνωστο στην ιατρική. Το θαύμα συνέβη. Σηκώθηκα και περπατούσα κανονικά. Έκτοτε έχω κάνει … βιομηχανία. Η συνταγή είναι απλή. Αυτή την εποχή μαζεύεις του ανθούς μαζί και τα πάνω κλωνάρια, το στριμώχνεις σε ένα βάζο και το γεμίζεις ελαιόλαδο. Όσο καλύτερο ελαιόλαδο τόσο καλύτερο. Το βάζεις στον ήλιο. Την επομένη είναι ήδη κατακόκκινο. Γι’ αυτό σε μερικά χωριά το λένε και κοκκινόλαδο. Για τον χρόνο οι απόψεις διαφέρουν. Εγώ το αφήνω γύρω στους δύο μήνες πριν το στραγγίξω και το βάλω σε καθαρά μπουκάλια σε δροσερό μέρος. Τελευταία διάβασα ότι καμιά δεκαριά μέρες αρκεί και στην συνέχεια μαζί με το χόρτο το αποθηκεύεις σε δροσερό μέρος.
Δεν θα παραθέσω ιδιότητες γιατί βάζοντας «βαλσαμόχορτο» ή «σπαθόχορτο» ή «βάλσαμο» στο Google ή αγοράζοντας ένα καλό βιβλίο βρίσκει κανείς όλες τις ιδιότητες (εκτίμησή μου είναι ότι υπάρχουν και πολλές άγνωστες). Η δική μου εμπειρία είναι ότι έχει ένα ευρύ θεραπευτικό φάσμα από κτυπήματα μέχρι πιο σοβαρά προβλήματα όπως πτώσεις. Πριν δύο χρόνια σε συνέδριο στο εξωτερικό γλίστρησα και κατρακύλησα σχεδόν πέντε μέτρα. Παντού μαυρίσματα, πόνους και η αξονική στον ώμο έδειχνε … θρύψαλα. Δίπλα μου ο πρώην ΛΟΚ και φίλος Φαήλος μου είπε ότι μόνο … ΟΥΚ θα μπορούσε να γλυτώσει θάνατο από τέτοια πτώση. Η αλήθεια είναι τον φορητό υπολογιστή τον έκανα κόσκινο καθότι όπως έπεφτα στριφογυρίζοντας κατηφορικά στις σκάλες. Το θαυματουργό βάλσαμο επενέργησε. Δύο χρόνια μετά λίγος πόνος ακόμη υπάρχει. Δεν χρειάστηκα όμως χειρουργείο όπως οι εξετάσεις έδειξαν. Μπορεί αυτό να μην έχει αποδεικτική βάση αλλά πιστεύω ότι ο φίλος ο Λευτέρης έχει δίκαιο. Αναπλάθει. Οι χρήσεις του θεϊκού αυτού βότανου είναι πολλές και το μάθεις συνεχώς τις ανακαλύπτεις
Και κάτι τελευταίο. Στο φαρμακείο ένα μικρό μπουκαλάκι εισαγόμενο στοιχίζει 10 ευρώ. Κατασκευή όπως το λέω πιο πάνω είναι εκατό φορές ισχυρότερο από το εισαγόμενο και ασφαλώς όση ποσότητα και να κάνεις στοιχίζει μόνο το λάδι.
Υστερόγραφο.
1. Το λένε και σπαθόχορτο γιατί οι Σπαρτιάτες όταν κόβονταν με το σπαθί στην μάχη έτριβαν τους ανθούς στο σημείο όπου κόπηκαν για επούλωση των πληγών.
2. Η πείρα δείχνει ότι το παραθαλάσσιο είναι πιο δυνατό. Ίσως όμως να είναι η γνωστή μου … προκατάληψη για οτιδήποτε θαλασσινό.
3. Μετά το ατύχημα που προανέφερα και την ενασχόλησή μου με την βοτανολογία διαπιστώνω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στον πλανήτη δεν ακολουθούν την συμβατική ιατρική. Η Βοτανολογία Ανατολικά μας είναι πιο διαδεδομένη. Δεν σημαίνει ότι η δική μας συμβατική σύγχρονη ιατρική δεν έχει να επιτρέψει επιτεύγματα. Ισχύει όμως ότι η ίαση με πατροπαράδοτες μεθόδους είναι πολύ διαδεδομένη. Η διαδρομή της εξάλλου είναι σταθερή επί χιλιάδες χρόνια.
4. Παραθέτω μια μόνο ανάρτηση που αναφέρεται σε μερικές ιδιότητες
Mε ιδιότητες που το κατατάσσουν σε ένα από τα πολύ σημαντικά για τον άνθρωπο θεραπευτικά βότανα, το βαλσαμόχορτο από την αρχαιότητα είναι γνωστό για την αποτελεσματική αντιμετώπιση δερματολογικών προβλημάτων, την επούλωση πληγών και την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Στις μέρες μας, όμως, είναι ένα από τα βότανα που έχουν ερευνηθεί περισσότερο και με ιδιαίτερα ενθαρρυντικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση της ήπιας και μέτριας κατάθλιψης και άλλων ψυχικών και νευρολογικών διαταραχών.
Σχετικά με το όνομά του
H επιστημονική ονομασία του είναι Hypericum perforatum, αλλά είναι πιο γνωστό ως βαλσαμόχορτο ή St-John’s-wort. Άλλα ονόματά του είναι: υπερικό το διάτρητο, βότανο του Προδρόμου, βαλσαμάκι, μπάλσαμο, λειχηνόχορτο, ψειροβότανο, χελωνόχορτο, κουκτσούδι, περίκη, σπαθόχορτο, κοψοβότανο. Yπάρχουν διάφορες ερμηνείες για το συσχετισμό του με τον Iωάννη τον Πρόδρομο. Kατά μία εκδοχή, ονομάστηκε βότανο του Προδρόμου επειδή ήταν από τις «ακρίδες», δηλαδή τα άκρα των φυτών με τα οποία τρεφόταν ο Bαπτιστής στην έρημο. Kατά μία άλλη άποψη, οφείλει το όνομά του στα ημιδιάφανα και μαυροκόκκινα στίγματα στα πέταλά του, που ερμηνεύτηκαν ως σύμβολο του αίματος του αγίου Iωάννη, ενώ οι διαφανείς κουκκίδες των πετάλων θεωρήθηκαν σύμβολο των δακρύων που χύθηκαν όταν αποκεφαλίστηκε.
Tο φυτό και η ιστορία του
Tο βαλσαμόχορτο είναι μια χαμηλή πολυετής πόα με ελαφρά ξυλώδη κλαδιά και κατακίτρινα χαρακτηριστικά λουλούδια που ανθίζουν στις κορφές του από τον Iούνιο μέχρι και το Σεπτέμβριο. Όταν πέσει πάνω τους φως, εμφανίζουν ημιδιάφανα στίγματα και μαυροκόκκινες κουκκίδες, όπου βρίσκονται έγχρωμα αιθέρια έλαια και ρητίνες. Στην αρχαιότητα, οι θεραπευτικές ιδιότητες του βαλσαμόχορτου ήταν ονομαστές. O Γαληνός και ο Διοσκουρίδης το πρότειναν ως διουρητικό, επουλωτικό, εμμηναγωγό και αιμοστατικό. Tο Mεσαίωνα αποδόθηκαν στο φυτό μαγικές ιδιότητες, ιδιαίτερα μάλιστα αν η συλλογή του γινόταν στις 24 Iουνίου, τη μέρα που εορτάζεται η μνήμη του Iωάννη του Προδρόμου. Σύμφωνα με λαϊκές δοξασίες, το υπερικό ήταν το βότανο που έδιωχνε με τη μυρωδιά του τα κακά πνεύματα. Eκτός από τη θεραπευτική του χρήση, έχει χρησιμοποιηθεί και ως πρώτη ύλη για την παραγωγή κίτρινης και κόκκινης βαφής που προοριζόταν για το χρωματισμό μάλλινων και μεταξωτών νημάτων. Tέλος, αποτελούσε βασικό συστατικό στη διαδικασία ταρίχευσης των νεκρών, από όπου και η λέξη «βαλσάμωμα».
Tι πρέπει να ξέρετε για τη φαρμακευτική του χρήση
H πιο σημαντική δραστική ουσία του βαλσαμόχορτου είναι η υπερικίνη, η οποία βρίσκεται σε ολόκληρο το φυτό, αλλά σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στις ανθισμένες κορυφές του (που όμως, όταν πολυκαιρίσουν, χάνουν τις ιδιότητές τους). Περιέχει ακόμα φλαβονοειδή (16% στα φύλλα), ξανθόνες, φαινολικά οξέα και ίχνη αιθέριων ελαίων (0,13%). Tο φυτό σε φρέσκια μορφή θεωρείται πιο αποτελεσματικό από το αποξηραμένο. Σε καταστήματα βοτάνων, θα βρείτε ολόκληρο το φυτό αποξηραμένο, τα άνθη ή τα φύλλα του. Kυκλοφορεί επίσης σε κάψουλες και ταμπλέτες αυτούσιο, ενώ περιέχεται και σε συμπληρώματα διατροφής. Στις μορφές αυτές πωλείται σε φαρμακεία και καταστήματα υγιεινής διατροφής. H μορφή, οι αναλογίες και οι τρόποι χρήσης του βαλσαμόχορτου εξαρτώνται από το εκάστοτε πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί και είναι απόλυτα εξατομικευμένοι. Πρόκειται για ένα ισχυρό φαρμακευτικό μέσο με σοβαρές αντενδείξεις, που για κανένα λόγο δεν μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε αν δεν έχετε προηγουμένως συμβουλευτεί γιατρό. Oι τρόποι που το χρησιμοποιούμε είναι:
Kάψουλες (ξερό εκχύλισμα ή τιτλοδοτημένο ξερό εκχύλισμα)
Tο τελευταίο έχει υποστεί ειδική επεξεργασία, προκειμένου να διατηρηθεί ή να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα ορισμένων δραστικών συστατικών του και κυρίως της υπερικίνης. Στη μορφή αυτή, το υπερικό χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης και για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Έλαιο
Tο «σπαθόλαδο», όπως το αποκαλούν συχνά, παράγεται αν βάλουμε τις ανθισμένες κορυφές του φυτού σε ένα μπουκάλι με παρθένο ελαιόλαδο (σε αναλογία 1 μέρος φυτού προς 10 μέρη ελαιόλαδου) και τις αφήσουμε για 2-3 εβδομάδες στον ήλιο. Tότε αποκτά κόκκινο χρώμα και είναι έτοιμο για χρήση. Διατίθεται και έτοιμο στο εμπόριο. Eνδείκνυται για την αντιμετώπιση δερματολογικών προβλημάτων, την επούλωση τραυμάτων, εγκαυμάτων κλπ.
Aλοιφή
Παράγεται από παρθένο ελαιόλαδο και σκόνη από το αποξηραμένο φυτό. Oι ακριβείς αναλογίες των συστατικών της κρέμας καθορίζονται κατά περίπτωση, σύμφωνα με το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί, γι’ αυτό και παρασκευάζεται από ειδικευμένους στη βοτανοθεραπεία φαρμακοποιούς. Eνδείκνυται για πρώτου βαθμού εγκαύματα, έκζεμα, σκασίματα χεριών, ανοίγματα του δέρματος λόγω κατάκλισης.
Πόσιμο έγχυμα
Eίναι κατάλληλο για στομαχικές διαταραχές, για παθήσεις του ουροποιητικού και του νευρικού συστήματος.
Bάμμα
Xρησιμοποιείται ευρέως ως συστατικό φαρμακευτικών σκευασμάτων.
Yπερικό και κατάθλιψη
Σύμφωνα με πολλές διεθνείς επιστημονικές μελέτες, η επίδραση του βαλσαμόχορτου στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης είναι θετική. Bάσει μιας πρόσφατης μελέτης που διεξήγαγε μεγάλη γερμανική φαρμακευτική εταιρεία και δημοσιεύτηκε στο «British Medical Journal», το βάλσαμο αποδείχτηκε τουλάχιστον εξίσου δραστικό με την παροξετίνη, ένα συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο κατά της κατάθλιψης. Oι μισοί από τους ασθενείς που το έλαβαν, ανακουφίστηκαν από την κατάθλιψη χωρίς να εμφανίσουν σημαντικές παρενέργειες (με συχνότερη τις γαστρεντερικές ενοχλήσεις), ενώ στην ομάδα της παροξετίνης το αντίστοιχο
ποσοστό ήταν το ένα τρίτο.
Oι θεραπευτικές του ιδιότητες
Tο βάλσαμο θεωρείται:
Aντικαταθλιπτικό, ηρεμιστικό, αντισπασμωδικό και βελτιωτικό της ποιότητας του ύπνου σε αϋπνίες.
Aντιφλογιστικό και επουλωτικό για εγκαύματα και πληγές. Eπίσης, θεωρείται ότι επιταχύνει την εξαφάνιση των στιγμάτων της λευκόρροιας και των σκληρών όγκων του δέρματος.
Tονωτικό και διεγερτικό για εξασθενημένους οργανισμούς.
Kαταπραϋντικό και ανακουφιστικό σε βρογχίτιδα, βήχα, άσθμα.
Eμμηναγωγικό-ρυθμιστικό της εμμήνου ρύσεως.
Διουρητικό.
Σπασμολυτικό.
Για στομαχικές-εντερικές διαταραχές.
Aντιπυρετικό και παυσίπονο.
Παρενέργειες και αντενδείξεις
Tο υπερικό μπορεί να επηρεάσει το μεταβολισμό ορισμένων ενζύμων. Kατά συνέπεια, χρειάζεται προσοχή όταν χορηγείται ταυτόχρονα με άλλα φάρμακα. Eπίσης, επειδή επηρεάζει τους νευροδιαβιβαστές, αλληλεπιδρά με διάφορα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των άλλων αντικαταθλιπτικών.
Eάν πίνετε συχνά βάλσαμο, μπορεί να παρουσιάσετε εμετούς και διάρροια.
H υπερικίνη μπορεί να προκαλέσει φωτοευαισθησία. Tο βαλσαμέλαιο προκαλεί φωτοευαισθησία, γι’ αυτό πρέπει να το χρησιμοποιείτε μόνο όταν δεν υπάρχει άμεση έκθεση στον ήλιο και καλύτερα τις βραδινές ώρες.
Oι έγκυοι και οι μητέρες που θηλάζουν δεν πρέπει να λαμβάνουν το υπερικό σε καμία μορφή.
Eλπίδες για αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του AIDS
Mε βάση τα αποτελέσματα πρόσφατων μελετών, το βαλσαμόχορτο μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του απλού έρπητα, του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης και του AIDS. Aσθενείς με AIDS που δέχτηκαν να ακολουθήσουν αγωγή η οποία βασιζόταν μεταξύ άλλων και στο βάλσαμο, δήλωσαν πως ένιωθαν πιο αισιόδοξοι, με περισσότερη ενέργεια και λιγότερη κούραση.
H γνώμη του ψυχιάτρου
Σύμφωνα με το λέκτορα Ψυχιατρικής της Iατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Iωαννίνων, κ. Πέτρο Σκαπινάκη, η υπερικίνη, με βάση έγκυρες διεθνείς επιστημονικές έρευνες, έχει αποτελεσματική δράση στην αντιμετώπιση της ελαφριάς και μέτριας βαρύτητας κατάθλιψης. Tο υπερικό παρουσιάζει ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον, επειδή αποτελεί ίσως τη μοναδική φυτική ουσία με αντικαταθλιπτικές ιδιότητες, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες, που είναι καθαρά χημικές. Στη χώρα μας μπορεί οποιοσδήποτε να το αγοράσει χωρίς συνταγή γιατρού. Eπίσης, δεν το παρέχουν τα ταμεία, σε αντίθεση, λόγου χάρη, με τη Γερμανία, όπου συνταγογραφείται ευρέως από τους γιατρούς και παρέχεται στους ασθενείς με ασφαλιστική κάλυψη. Σε περίπτωση που κάποιος αποφασίσει να το χρησιμοποιήσει, θα πρέπει πρώτα να έχει συμβουλευτεί το γιατρό του, διότι είναι ένα φάρμακο με παρενέργειες, όπως όλα. Aπαγορεύεται η λήψη του μαζί με άλλα αντικαταθλιπτικά ή αντιπηκτικά. Θα πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό ότι προκειμένου ο ασθενής να δει αποτέλεσμα, είναι αναγκαία η θεραπεία του για αρκετούς μήνες.
H άποψη του βοτανοθεραπευτή
Ένα από τα πιο χρήσιμα βότανα για την υγεία του ανθρώπου χαρακτηρίζει το βαλσαμόχορτο ο βοτανολόγος-ολιστικός γιατρός κ. Ξενοφών Mάγνης. Tο χρησιμοποιεί ευρέως στη βοτανοθεραπεία για την αντιμετώπιση προβλημάτων του κεντρικού νευρικού συστήματος (π.χ. στρες, κατάθλιψη) και του δέρματος, καθώς επίσης και για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος. Προσοχή όμως: είναι κατηγορηματικά αντίθετος στην αυθαίρετη χρήση του, χωρίς δηλαδή τη συμβουλή ειδικού, καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες, ιδιαίτερα μάλιστα αν το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η κατάθλιψη. Tότε απαιτείται η λήψη της σωστής δόσης, η οποία ορίζεται με βάση τις ιδιαιτερότητες του ασθενούς, για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και ποτέ παράλληλα με άλλα αντικαταθλιπτικά φάρμακα.
H άποψη του φαρμακοποιού
Mε αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα και επιστημονική αποδοχή διεθνώς, το υπερικό, σύμφωνα με τη φαρμακοποιό κ. Γιάννα Περγαντά, είναι ένα βότανο με πολλές θεραπευτικές ιδιότητες. Aποτελεί ένα από τα λίγα βότανα στον κόσμο που έχουν μελετηθεί τόσο διεξοδικά. Στη χώρα μας, πωλείται στα φαρμακεία, όπως και στα καταστήματα ειδών υγιεινής διατροφής, ως συμπλήρωμα διατροφής, αλλά και το φυτό ατόφιο σε κάψουλες και ταμπλέτες. Tο βαλσαμέλαιο κάνει πολύ καλό στο έλκος στομάχου και στα προβλήματα αρθρώσεων. Tο βάμμα του υπερικού χρησιμοποιείται για την παρασκευή σκευασμάτων βάσει ιατρικής συνταγής, για την αντιμετώπιση του στρες, της κατάθλιψης κλπ. H συμβουλή γιατρού ή εξειδικευμένου φαρμακοποιού είναι απαραίτητη για τη λήψη του σκευάσματος.
Αποτέλεσμα εικόνας για υπερικός

ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ “ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ” ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΞΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΗΦΑΙΣΤΟΥ

ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ “ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ” ΚΑΙ ΔΙΑΛΕΞΗ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΗΦΑΙΣΤΟΥ «Κοινωνικό και Πολιτικό γεγονός στον τόπο και στον χρόνο, κατά την διάρκεια των πέντε χιλιετιών πολιτικού πολιτισμού» – ΔΕΚ 2017

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στα πλαίσια του εκπαιδευτικού της προγράμματος ανάπτυξης της προσωπικότητας των ανθρώπων, ως ΟΛΟΝ, διοργάνωσε διάλεξη του εκλεκτού Διεθνολόγου, Στρατηγικού Αναλυτή και Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά Παναγιώτη Ήφαιστου, με θέμα: «Κοινωνικό και Πολιτικό γεγονός στον τόπο και στον χρόνο, κατά την διάρκεια των πέντε χιλιετιών πολιτικού πολιτισμού».

Η ομιλία έλαβε χώρα την Τετάρτη, 6/12/2017, στις 18.30, στον πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ, ο οποίος γέμισε από ανήσυχους κι ενεργούς πολίτες, που τιμούν την ιδιότητα του πολίτη , φιλοσοφούντες και δρώντες επ’ αγαθώ. Παρά τις αντίξοες συνθήκες, λόγω των επεισοδίων του κέντρου ελέω επετείου Γρηγορόπουλου, παρά το εορταστικό της ημέρας του Αγ. Νικολάου και τα μέτρα για την επίσκεψη Ερντογάν, επέλεξαν να αφήσουν τη ζώνη άνεσης και παθητικότητας και να απαντήσουν θετικά στο προσκλητήριο ενότητας. Μεταξύ αυτών και ο εκλεκτός καθηγητής του Πενπιστημίου Πειραιά (υπεύθυνος του Τμήματος Πληροφορικής και του Μεταπτυχιακού Συστημικής Ανάλυσης) Νικήτας Ασσημακόπουλος, που μας τίμησε επίσης με την παρουσία και την παρέμβασή του.

Τον ομιλητή προλόγισε ο Πρόεδρος του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ Κυριάκος Κόκκινος παρουσιάζοντας την έννοια του πολιτικού και κοινωνικού γεγονότος υπό την έννοια της ιδέας της οργανικότητας.

Ο ομιλητής Παναγιώτης Ήφαιστος με την μακρά και πλούσια σε έργο πορεία του, μοιράστηκε μαζί μας τα βιώματα και τις γνώσεις του , προσφέροντας ένα πολύτιμο υλικό και έναυσμα συζήτησης , για ζητήματα που αγγίζουν το χαρακτήρα και την ιδιοσυστασία του Πολιτικού Γεγονότος, που συντελείται σε ένα κόσμο, ο οποίος είναι κοινωνικά και πολιτειακά διαφοροποιημένος. Πώς δηλαδή συμπλέκονται σκοποί, κριτήρια πολιτικής ηθικής, που τους δικαιολογούν, καθώς και αποφάσεις και σχέσεις των ανθρώπων, ως άτομα και ως συλλογικότητες.
Η επικέντρωση του ομιλητή μας φώτισε τα θέματα αυτά σε τρία επίπεδα:
Πρώτον, πως φορείς κοινών παραδοχών συσπειρώνονται με τρόπο, που διακρίνει την ιεραποστολική προσπάθεια πειθούς από την πολιτική προσπάθεια πειθούς. Στην εποχή του πολιτικού πολιτισμού, η αφετηρία του οποίου τοποθετείται πριν πέντε χιλιάδες χρόνια, Πολιτικό Γεγονός σημαίνει πολιτική οργάνωση, προσδιορισμό των σκοπών, διανεμητική δικαιοσύνη και νομιμοποιημένες πολιτικοοικονομικές ιεραρχίες.
Δεύτερον, το Πολιτικό γεγονός με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικά όμως χαρακτηριστικά μπορεί να είναι: α) πολιτειακό γεγονός, β) διαπολιτειακό γεγονός (συμφωνίες, συνθήκες, συμβάσεις, διεθνείς θεσμοί) και γ) παγκόσμιο γεγονός. Και στα τρία επίπεδα το μέγα ζήτημα είναι η συσχέτιση πνευματικών κριτηρίων και παραγόντων με Πολιτικά άξια λόγου γεγονότα. Με δεδομένη την διαφοροποίηση πολιτισμών και πολιτικών παραδόσεων, στο παγκόσμιο επίπεδο, επίσης, κανείς θα πρέπει να σκεφτεί την πολιτική τους ένταξη.
Τρίτον, η πολιτική οργάνωση πέραν του κράτους μπορεί να νοηθεί: α) ως δεσποτική ηγεμονική (Ρωμαίοι, Οθωμανοί, Αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες), β) ως μετακρατική/διεθνιστική (ΕΣΣΔ και κάποιες τάσεις στην ΕΕ αλλά και στα αναρχικά ρεύματα) και γ) ως μετακρατοκεντρική/κοσμοσυστημική (Βυζαντινή Οικουμένη). Σε αυτές τις τρεις εκδοχές ενδιαφέρον είχε η άποψή του για το ποια είναι η σχέση του μέρους με το όλο (ανθρώπου-κράτους, ανθρώπου-κόσμου, κράτους-κόσμου).
Επακολούθησε συζήτηση με τα μέλη και τους παρευρισκομένους σε ένα κλίμα , όπως πάντα θερμό.

Όλη την εκδήλωση μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ!

 

Διάλεξη του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ με ομιλητή το Διεθνολόγο και Καθηγητή του ΠΑ.ΠΕΙ. Παναγιώτη Ήφαιστο, με θέμα: «Κοινωνικό και Πολιτικό γεγονός στον τόπο και στον χρόνο, κατά την διάρκεια των πέντε χιλιετιών πολιτικού πολιτισμού»

ΦΩΤΟ

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στα πλαίσια του εκπαιδευτικού της προγράμματος ανάπτυξης της προσωπικότητας των ανθρώπων, ως ΟΛΟΝ, διοργανώνει διάλεξη του εκλεκτού Διεθνολόγου, Στρατηγικού Αναλυτή και Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά Παναγιώτη Ήφαιστου, με θέμα: «Κοινωνικό και Πολιτικό γεγονός στον τόπο και στον χρόνο, κατά την διάρκεια των πέντε χιλιετιών πολιτικού πολιτισμού».

ΦΩΤΟ ΗΦΑΙΣΤΟΣ

Η ομιλία θα λάβει χώρα την Τετάρτη, 6/12/2017, στις 18.30, στον πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ.

Ο ομιλητής με την μακρά και πλούσια σε έργο πορεία του, θα μοιραστεί μαζί μας τα βιώματα και τις γνώσεις του , προσφέροντας ένα πολύτιμο υλικό και έναυσμα συζήτησης , για ζητήματα που αγγίζουν το χαρακτήρα και την ιδιοσυστασία του Πολιτικού Γεγονότος, που συντελείται σε ένα κόσμο, ο οποίος είναι κοινωνικά και πολιτειακά διαφοροποιημένος. Πώς δηλαδή συμπλέκονται σκοποί, κριτήρια πολιτικής ηθικής, που τους δικαιολογούν, καθώς και αποφάσεις και σχέσεις των ανθρώπων, ως άτομα και ως συλλογικότητες.

Η επικέντρωση του ομιλητή μας θα φωτίσει τα θέματα αυτά σε τρία επίπεδα:

Πρώτον, πως φορείς κοινών παραδοχών συσπειρώνονται με τρόπο, που διακρίνει την ιεραποστολική προσπάθεια πειθούς από την πολιτική προσπάθεια πειθούς. Στην εποχή του πολιτικού πολιτισμού, η αφετηρία του οποίου τοποθετείται πριν πέντε χιλιάδες χρόνια, Πολιτικό Γεγονός σημαίνει πολιτική οργάνωση, προσδιορισμό των σκοπών, διανεμητική δικαιοσύνη και νομιμοποιημένες πολιτικοοικονομικές ιεραρχίες.
Δεύτερον, το Πολιτικό γεγονός με διαφορετικό τρόπο και διαφορετικά όμως χαρακτηριστικά μπορεί να είναι: α) πολιτειακό γεγονός, β) διαπολιτειακό γεγονός (συμφωνίες, συνθήκες, συμβάσεις, διεθνείς θεσμοί) και γ) παγκόσμιο γεγονός. Και στα τρία επίπεδα το μέγα ζήτημα είναι η συσχέτιση πνευματικών κριτηρίων και παραγόντων με Πολιτικά άξια λόγου γεγονότα. Με δεδομένη την διαφοροποίηση πολιτισμών και πολιτικών παραδόσεων, στο παγκόσμιο επίπεδο, επίσης, κανείς θα πρέπει να σκεφτεί την πολιτική τους ένταξη.
Τρίτον, η πολιτική οργάνωση πέραν του κράτους μπορεί να νοηθεί: α) ως δεσποτική ηγεμονική (Ρωμαίοι, Οθωμανοί, Αποικιοκρατικές αυτοκρατορίες), β) ως μετακρατική/διεθνιστική (ΕΣΣΔ και κάποιες τάσεις στην ΕΕ αλλά και στα αναρχικά ρεύματα) και γ) ως μετακρατοκεντρική/κοσμοσυστημική (Βυζαντινή Οικουμένη). Σε αυτές τις τρεις εκδοχές ενδιαφέρον θα έχει η άποψή του για το ποια είναι η σχέση του μέρους με το όλο (ανθρώπου-κράτους, ανθρώπου-κόσμου, κράτους-κόσμου).

Θα επακολουθήσει συζήτηση με τα μέλη και τους παρευρισκομένους.

Σύντομο Βιογραφικό : 

Περί της Οργανικότητας και της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

 

Το πανανθρώπινο ρεύμα ΕΝΟΤΗΤΑΣ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΙ ΑΡΕΤΗΣ, που ονομάσαμε ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ , εμπνέεται,

Συνέχεια

Διάβασε το θα εκπλαγείς, θα οργιστείς, θα κλάψεις αλλά θα μάθεις – Οι Χρεοκοπίες της Ελλάδας

143

Η πρώτη μας χρεοκοπία, γνήσια χρεοκοπία σαν ελληνικό κράτος, συνέβη στα 1827. Η πρώτη πράξη που έκανε ο κυβερνήτης τότε ήταν να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των λεγόμενων «δανείων ανεξαρτησίας» που ούτε δάνεια ήταν, ούτε για την ανεξαρτησία της χώρας δόθηκαν και το πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 που συνέταξαν οι μεγάλες δυνάμεις, ερήμην φυσικά των Ελλήνων, προσδιόριζε με το άρθρο 6 ότι οι μεγάλες δυνάμεις επειδή ακριβώς τους χρωστάνε οι Έλληνες μπορούν να μπαίνουν όποτε γουστάρουν στη χώρα και να κάνουν ότι γουστάρουν σ’ αυτή τη χώρα.
Η δεύτερη χρεοκοπία έσκασε στα 1843. Εκεί έγινε και η εξέγερση της 3ης Σεπτέμβρη του 1843 που διεκδικήθηκε σύνταγμα. Επειδή όμως το ελληνικό κράτος αδυνατούσε να πληρώσει ή να έρθει σε διευθέτηση με τους χρηματιστές του, του επιβλήθηκε η πρώτη κατοχή (σε απελευθερωμένο ελληνικό κράτος) που είναι η κατοχή του 1853 όταν Άγγλοι και Γάλλοι αποβίβασαν 15.000 πεζοναύτες στο Πειραιά, ασκήσανε κατοχή επί μια σχεδόν 10ετία που ήταν από τις πιο αιματηρές κατοχές που έζησε ο τόπος και ο λόγος ήταν το δημοσιονομικό, η καταβολή του χρέους στους τοκογλύφους, στις μεγάλες δυνάμεις. Όποιος ξέρει από ιστορία γνωρίζει ότι είχαμε τη δική μας οκτωβριανή επανάσταση τον Οκτώβριο…

του 1862 όταν εξεγέρθηκε ο λαός, καθάρισε τα κόμματα της κατοχής, το αγγλικό και το γαλλικό, διέλυσε τα πάντα, έδιωξε τον Όθωνα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις ενός νέου συντάγματος, μιας νέας συνταγματικής αρχής, που θεωρήθηκε ως η πλέον δημοκρατική της Ευρώπης εκείνη την εποχή. Ο λαός πάντα δηλαδή έκανε το χρέος του.
Η 3η μεγάλη χρεοκοπία είναι η μόνη γνωστή (που αναφέρεται δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Χαριλάου Τρικούπη στα 1893. Πήγε σε διαπραγμάτευση τότε η κυβέρνηση με τους ομολογιούχους, η κυβέρνηση Τρικούπη και ο Τρικούπης έλεγε, «παιδιά τι θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο πράγματα». «Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο». Φυσικά οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος στα 1898. Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή. Οπότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.
Υπό το καθεστώς του ΔΟΕ και της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών που είχε και αυτή αναλάβει την εποπτεία της χώρας χρεοκοπούμε ξανά το 1932. Η χρεοκοπία του 32 είναι του Βενιζέλου, αλλά την επέβαλε ο Τσαλδάρης. Πάλι οι ίδιες ιστορίες, πάλι λιτότητες, κλείσανε τα 2/3 των σχολείων της εποχής εκείνης για να πληρώσουν τους δανειστές, απολύσανε πάνω από τα 2/3 των εκπαιδευτικών της χώρας, οι μισοί δημόσιοι υπάλληλοι της διοίκησης απολύθηκαν, απαγορεύτηκε με την χρήση του ιδιώνυμου η συνδικαλιστική δράση ειδικά στο δημόσιο τομέα, στη δημόσια διοίκηση.
Είναι σκόπιμο να γνωρίζουμε πως γινόταν ο δανεισμός της χώρας: στα 100 χρυσά φράγκα δανείου ο τόκος, το επιτόκιο, έτρεχε στα 100, οι δανειστές όμως κρατούσαν ένα ποσοστό του δανείου, περίπου 20 με 30%, ανάλογα, ως «εγγύηση καλής εκτέλεσης δανείου». Έτσι το δάνειο που εκταμίευε τελικά το κράτος έφτανε να είναι το 50% της αρχικής ονομαστικής αξίας.

Στην συνέχεια έφεραν τον βασιλιά, ο βασιλιάς φυσικά εκτέλεσε τις εντολές των Βρετανών και έφερε τη τεταρτο-αυγουστιανή δικτατορία του Μεταξά. Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Μεταξάς ήταν να πάρει το αποθεματικό του ΙΚΑ, του νεοσύστατου τότε ΙΚΑ, μόλις 3 χρόνια είχε δημιουργηθεί, και ήταν κατάλληλα προικισμένο, πολύ σοβαρά προικισμένο, πολύ καλό, είχε μια πολύ καλή προοπτική. Πήρε επίσης ότι βρήκε στις τράπεζες συν τα αποθεματικά στο δημόσιο ταμείο και πλήρωσε τους Γάλλους και Βρετανούς χρηματιστές.
Μετά τον 2ο ΠΠ ήταν παλλαϊκό το αίτημα προς τους συμμάχους, που υποστήριξε και ο πρώτος πρόεδρος της Τραπέζης της Ελλάδος μετά την απελευθέρωση, ο Ξενοφών Ζολώτας: να μας χαρίσουν ή να μας διαγράψουν τα προπολεμικά χρέη. Αν μη τι άλλο, για τη προσφορά της χώρας στη νίκη των συμμάχων τουλάχιστον διαγράψτε τα χρέη τα προπολεμικά, έλεγαν.
Φυσικά όχι απλά δεν διαγράφτηκαν τα χρέη αλλά μετά από 15 χρόνια απανωτών πιέσεων και άνευ προηγουμένου εκβιασμών, φτάσαμε στο 1964 όπου έγινε η τελική ρύθμιση των προπολεμικών χρεών. Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου, υπουργός Οικονομικών Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που υπέγραψε τη χειρότερη δανειακή σύμβαση και ρύθμιση χρεών που έχει υπογράψει ποτέ η χώρα (εκτός από τη σημερινή). Αναγνώρισε το σύνολο των προπολεμικών χρεών της χώρας από το 1881 και μετά. Στο ακέραιο της αξίας τους, χωρίς να παίρνουμε υπόψη αυτά που πληρώθηκαν από τη χώρα ή που είχαν πληρωθεί μέχρι τότε. Χωρίς να παίρνεται υπόψη ότι γι’ αυτά είχαμε κηρύξει 2 πτωχεύσεις επίσημες, το 1893 και το 1932. Αναγνώρισαν επιπλέον το σύνολο των τόκων υπερημερίας που είχαν μεταφέρει φυσικά σε τιμές του 64 συν 71% προσαύξηση των τόκων υπερημερίας για το πιστωτικό κίνδυνο και φυσικά τη ψυχική οδύνη, το πρόβλημα ψυχικής γαλήνης, που είχαν υποστεί οι δανειστές. Καθορίστηκε να πληρωθούν αυτά τα χρέη σε 45 χρόνια, Δηλαδή, 1964 και 45 = 2009.
Τι έκανε η χούντα στη συνέχεια; Έκανε τη πληρωμή των χρεών αυτών εξωλογιστική. Γι’ αυτό εμφανίζεται ότι έχει μικρά ποσοστά χρέους η χούντα. Τα πλήρωνε κάτω από το τραπέζι. Και τα πλήρωσε με 2 βασικούς τρόπους. Οι ξένοι δανειστές μας και οι μεγάλες δυνάμεις που κρύβονταν από πίσω απαίτησαν 2 πράγματα. Πρώτον εκχώρηση ολόκληρου του Αιγαίου την οποία την προετοίμασε προσπαθώντας να επαναφέρει (αυτό που πάει να κάνει τώρα η κυβέρνηση) τον «θεσμό επιφανείας». Είχαν έτοιμες τις συμβάσεις, απλά έπεσε η ιστορία της μεταπολίτευσης και έχασαν αυτό το πράγμα. Και το δεύτερο, με την εκχώρηση της Κύπρου. Υπάρχουν χαρτιά στα αρχεία που δημοσιεύονται αυτή την εποχή όπου η παραχώρηση ή η εκχώρηση ή η τραγωδία της Κύπρου εμπεριείχε και ένα κομμάτι αποπληρωμής προπολεμικού χρέους της Ελλάδας. Δηλαδή σε αντάλλαγμα να μας χαρίσουν ένα κομμάτι του χρέους η χούντα άνοιξε την πόρτα στην τουρκική εισβολή και στο τι συνέβη μετά στην Κύπρο.
Μετά την μεταπολίτευση οι κυβερνήσεις φορτώσανε το χρέος αυτό στις δημόσιες επιχειρήσεις. Υπάρχει έκθεση του 1985 που λέει ότι η ΔΕΗ, η τότε κρατική ΔΕΗ, για κάθε 1000 δραχμές που δανειζόταν είχε εσωτερική ανάγκη μόνο τη μια δραχμή. Όλο το υπόλοιπο ήταν απαιτήσεις εξωλογιστικές για πληρωμή χρεών. Την εποχή εκείνη αρχίζουν να δανείζονται ξανά οι κυβερνήσεις για τις δικές τους ανάγκες και ο δανεισμός είναι επαχθέστατος. Για παράδειγμα το 1977 συνάπτεται με όμιλο τραπεζών από τη Γαλλία δάνειο με την ελληνική κυβέρνηση όπου εκτός από τους τρομακτικά τοκογλυφικούς όρους που επιβάλλονται στην Ελλάδα, της επιβάλλονται και οι εξής όροι. Πρώτον. Το πόσες φρεγάτες θα αγοράσει από τη Γαλλία. Δεύτερον. Πόσο όγκο κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων θα αγοράσει από τη Lacoste και από τις γαλλικές επιχειρήσεις με αποτέλεσμα φυσικά την καταστροφή της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας γιατί εισάγαμε αυτά που θα μπορούσαμε να παράγουμε οι ίδιοι με έναν αναπτυγμένο κλάδο της βιομηχανίας εκείνη την εποχή. Αργότερα έγιναν και άλλες τέτοιες δανειακές συμβάσεις, η μεγαλύτερη ήταν το 1987 η οποία ήταν με τον όμιλο της Mitsubishi Funds όπου ανάμεσα σε αυτά που μας ζητούσαν να αγοράσουμε, ήταν και τα περίφημα ιαπωνικά προγράμματα της τηλεόρασης, δηλαδή τότε άρχισε η εισβολή των Pokemοn, των Digimon και όλη αυτή την τερατολογία ας πούμε που γενιές επί γενιών ζούνε τα δικά μας παιδιά. Από εκεί και πέρα έχουμε την δημιουργία τεράστιων ελλειμμάτων λόγω της σχέσης μας κυρίως με την ΕΟΚ που τα εκτινάσσει μετά το 1984 αλλά και μιας πολιτικής κυριολεχτικά αθώωσης των υπευθύνων για τη λεηλασία αυτού του τόπου και την καταστροφή της βιομηχανίας μέσω κυρίως των προβληματικών. Μιλάμε για 340 περίπου ή 370 βιομηχανικές επιχειρήσεις της χώρας, την αφρόκρεμα της ελληνικής βιομηχανίας και της ελληνικής παραγωγής ευρύτερα. Το ποσό που χρωστάγανε, το πόσο δηλαδή είχαν φορτώσει οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες αυτές τις μεγάλες βιομηχανίες και παραγωγικές επιχειρήσεις κατά μέσο όρο ήταν περίπου 12 φορές το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών και είχε μετατραπεί σε δανεικά και αγύριστα. Η κυβέρνηση λοιπόν παίρνει όλα τα χρέη αυτά στον προϋπολογισμό, αθωώνει τους παλιότερους ιδιοκτήτες και κρατάει επί μια 10ετία αυτές τις επιχειρήσεις είτε να υπολειτουργούν, είτε χωρίς να λειτουργούν καθόλου, δίνοντας απλά τον μισθό στους εργαζόμενους με αντάλλαγμα την ψήφο. Αυτό από μόνο του εκτίναξε το δημόσιο χρέος, γιατί αυτά με τι λεφτά θα γινόντουσαν; Μόνο με δάνεια. Το αποτέλεσμα είναι να εκτιναχθεί μέσα σε 4 χρόνια στο διπλάσιο το χρέος της χώρας.
Με την πρώτη κυβέρνηση ΝΔ μετά το ΠΑΣΟΚ έχουμε την δεύτερη μεγάλη επιτυχία του κ. Μητσοτάκη. Στα 3 χρόνια που είχε την κυβέρνηση, έχει ρεκόρ, πραγματικά παγκόσμιο ρεκόρ, 4πλασιασμού του χρέους, κυριολεκτικά μέσα σε 3 χρόνια σε απόλυτα νούμερα, δηλαδή είναι να τρελαίνεσαι. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ο πρώτος που έκανε τι; Αντί να δανείζεται από το εσωτερικό όπως γινόταν τότε με δραχμικό χρέος από την εσωτερική αγορά, άρχισε να δανείζεται ως επί το πλείστον από τη ξένη αγορά, δηλαδή από τις ξένες αγορές σε σκληρό νόμισμα. Και όπως ήθελα να ξέρετε και θα σας πληροφορήσω, καμία ποτέ, καμία χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει από τον εσωτερικό της δανεισμό. Το τρανότερο παράδειγμα είναι η Ιαπωνία με 220% χρέος, το μεγαλύτερο στον κόσμο, αλλά το 92% του χρέους αυτού είναι σε γιεν. Πάντα χρεοκοπείς από τον εξωτερικό δανεισμό. Από το δανεισμό δηλαδή που κάνεις από τις ξένες αγορές σε σκληρό συνάλλαγμα.
Παραμονές του ευρώ οι κυβερνήσεις Σημίτη μεθοδεύουν τη μετατροπή ολόκληρου του δημόσιου χρέους και κυρίως του εσωτερικού που μέχρι τότε ήταν περίπου το 80% του δημόσιου χρέους και ήταν δραχμικό, σε εξωτερικό χρέος εκφρασμένο σε σκληρό νόμισμα, το ευρώ. Και ξέρουμε ότι είναι πιο εύκολο να αντιμετωπίσεις το εσωτερικό χρέος γιατί τέλος πάντων κανένα κράτος δεν έχει χρεοκοπήσει από το εσωτερικό του χρέος, στο δικό του νόμισμα. Χρεοκοπείς πάντα από το εξωτερικό χρέος. Από εκεί και πέρα οι οικονομολόγοι ξέρανε ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ξεκινήσει. Είναι υπόθεση συγκυρίας το πότε θα σκάσει το κανόνι.
Το δεύτερο που έγινε είναι ότι η οικονομία βίωνε μια απίστευτη κατάσταση μακροχρόνιας κρίσης ρευστότητας όπως λέμε. Δηλαδή άρχισε να εξαφανίζεται το χρήμα από την αγορά. Αν δείτε τα στοιχεία το 2001, το 2002 μέχρι το 2004 που είχαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες είχαμε κάθε χρόνο μείωση της νομισματικής κυκλοφορίας ενώ το φυσιολογικό ήταν να αυξάνει η νομισματική κυκλοφορία ανάλογα με το ΑΕΠ. Με την αύξηση δηλαδή του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος που παράγει η χώρα, ανάλογα αυξάνει και η νομισματική κυκλοφορία. Αντί γι’ αυτό είχαμε μείωση. Τρομακτική ασφυξία. Γιατί; Γιατί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα που εκδίδει το νόμισμα δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να μας δώσει περισσότερο νόμισμα. Πως καλύφθηκε αυτό το έλλειμμα νομισματικής κυκλοφορίας; Εμπορικά πλεονάσματα δεν είχαμε, νόμισμα δεν είχαμε. Τι έμενε; Ο δανεισμός. Κάθε χρόνο, μέσα στη 10ετία, κατά μέσο όρο, το «οικονομικόν θαύμα» όπως το ονομάσανε, η «ισχυρή Ελλάς» αναπτυσσότανε κατά 4%, όντως το ποσοστό ήταν εξαιρετικά σημαντικό ακόμα και σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μόνο που ξεχάσανε να μας πουν δημόσια ότι για κάθε 4% άνοδο που είχαμε τότε ο δημόσιος δανεισμός αύξανε 18%. Δηλαδή δανειζόμασταν για να υπάρξει επέκταση του ΑΕΠ.
Παράλληλα είχαμε μια οικονομία της οποίας συνθλίφτηκε κυριολεκτικά η παραγωγική της βάση. Φτάσαμε, η αγροτική οικονομία, το υπογραμμίζω, στην Ελλάδα όχι στην Ολλανδία, ή στη Γερμανία ή στη Σουηδία. Στην Ελλάδα. Να έχει συμμετοχή στο ΑΕΠ 3%. Δηλαδή έχουμε λιγότερη συμμετοχή της αγροτικής μας οικονομίας στο ΑΕΠ από ότι έχει η Ολλανδία. Δηλαδή έλεος! Και συμμετοχή της βιομηχανίας και της παραγωγής ευρύτερα μόλις 13%. Όταν ο μέσος όρος παραγωγής της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 35%. Έχουμε μια οικονομία παρασιτικών υπηρεσιών. Μη παραγωγικών παρασιτικών υπηρεσιών. Που διαμορφώθηκε κατά κύριο λόγο μέσα στα πλαίσια του ευρώ αλλά και νωρίτερα, μόνο που το ευρώ το επιτάχυνε πάρα πολύ. Αυτό εκτίναξε σε ιστορικό ρεκόρ το εξωτερικό μας έλλειμμα.
Την ίδια ώρα το μέσο νοικοκυριό βιώνει μια λιτότητα που ουσιαστικά διαρκεί πάνω από δυο 10ετίες. Ουσιαστικά από το 1984 είναι σε συστηματική λιτότητα το εργαζόμενο νοικοκυριό. Φτάσαμε στο μοναδικό, και αυτό πάλι ιστορικό ρεκόρ, την τελευταία 10ετία να έχουμε αρνητικά πρόσημα αποταμίευσης. Μόνο το 2009 χαθήκανε 28 δισ. αποταμιεύσεις από την ελληνική οικονομία. Και όπως γνωρίζετε, ότι καθεστώς και να έχει μια χώρα, όποιος και να κυβερνάει, αν δεν υπάρχουν αποταμιεύσεις στις τράπεζες και αν δεν υπάρχει αυξημένη ροπή προς αποταμίευση δηλαδή διαθέσιμο εισόδημα που μένει όταν πληρώνω τα βασικά μου και μπορώ να το βάλω να γίνει αποταμίευση, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί μια αυτοδύναμη οικονομική ανάπτυξη. Φτάσαμε στο σημείο, το μέσο διαθέσιμο εισόδημα του νοικοκυριού για μια ολόκληρη 10ετία να βρίσκεται κάτω, να υπολείπεται δηλαδή των βασικών καταναλωτικών δαπανών που πρέπει να κάνει η μέση ελληνική οικογένεια στην Ελλάδα. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά αλλού στην Ευρώπη, πουθενά αλλού, ακόμα και στις κατεστραμμένες χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. Δηλαδή με λίγα λόγια για πάνω από μια 10ετία το μέσο νοικοκυριό δεν έχει εισόδημα πραγματικό που να του ικανοποιεί τις βασικές του καταναλωτικές ανάγκες. Οπότε αναγκάζεται και πάει στο δανεισμό. Το αποτέλεσμα: το 2010, το 77% του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος το χρωστάμε στις τράπεζες.
Φτάσαμε λοιπόν παραμονές του 2009 όπου είχαμε την διεθνή βόμβα, το κραχ του 2008. Πως συνέβη αυτό; Στην παγκόσμια αγορά είχαν συσσωρευτεί τεράστια δανείσιμα κεφάλαια. Τι εννοούμε δανείσιμο κεφάλαιο; Δανείσιμο κεφάλαιο εννοούμε εκείνο το κεφάλαιο που δεν μπορεί να επενδυθεί στη παραγωγή. Είναι αυτό που δημιουργείται με χρηματοπιστωτικά παιχνίδια έναντι μελλοντικών αποδόσεων. Το δανείσιμο κεφάλαιο για να φέρει κέρδος πρέπει να γίνει τοκοφόρο κεφάλαιο. Δηλαδή να βρει κάποιον οφειλέτη να το δανειστεί και να του πληρώνει τόκους. Ξέρετε πόσα είναι αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια υπολογισμένα με βάση τον Απρίλη του 2010; 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια, δανείσιμα κεφάλαια. Περίπου 1600 θεσμικοί επενδυτές έχουν αυτά τα δανείσιμα κεφάλαια στη παγκόσμια αγορά. Η μέση απόδοση αυτών των κεφαλαίων μέχρι πριν τη κρίση ήταν 6.22%. Η παγκόσμια οικονομία έχει Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν 57 τρισεκατομμύρια. Που σημαίνει ότι τα 1.000 τρισεκατομμύρια δολάρια προσδοκούν ετήσιο κέρδος 62 τρισεκατομμύρια δολάρια από μια οικονομία που παράγει στο σύνολο της 57 τρις. Εκεί μπλόκαρε η οικονομία και έσκασε η βόμβα το φθινόπωρο του 2008 και φυσικά άρχισαν να καταρρέουν οι τράπεζες γιατί οι τράπεζες βασικά είναι οι θεσμικοί επενδυτές που παίζουν με αυτά τα λεφτά. Λοιπόν, όταν έσκασε το κραχ, η κυβέρνηση, η τότε κυβέρνηση μας έλεγε, θα θυμάστε φαντάζομαι, ότι υπήρχε μεν η παγκόσμια κρίση, αλλά εμείς δεν φοβόμαστε, ήμασταν «οχυρωμένοι στο ευρώ», ήμασταν «θωρακισμένοι γερά» κλπ.
Το Γενάρη όμως του 2009 βγήκε να πουλήσει ομόλογα η ελληνική κυβέρνηση για να αντλήσει λεφτά όπως κάθε χρόνο για να τροφοδοτήσει τις τρομακτικές ανάγκες που έχει σαν κράτος. Και δεν αγόραζε κανένας. Και τότε υπήρξε ο γενικευμένος πανικός. Ξαφνικά ο τότε πρωθυπουργός και ο τότε υπουργός Οικονομικών ανακάλυψαν ξαφνικά την κρίση. Και αποδείχτηκε αυτό που γνωρίζαμε όλοι όσοι τουλάχιστον μελετούσαμε τα στοιχεία, ότι ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος. Και αποδείχτηκε όχι μόνο αυτό αλλά και ότι δεν υπήρχε δυνατότητα ανάταξης ή αντιμετώπισης του προβλήματος του χρέους. Γιατί στην τελευταία 10ετία, στη 10ετία του ευρώ, ο συνολικός δανεισμός του ελληνικού κράτους ήταν 490 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά ξέρετε τι πληρώσαμε; 450 δισεκατομμύρια πληρώσαμε εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή μέσα σε μια 10ετία πληρώσαμε 1,5 φορά το χρέος που είχαμε στις 31/12/2009, (340 δις Χ 1,5 = περίπου 500) Και μένουν άλλα 40. Από αυτά τα 40 περίπου τα 18 με 20 είναι το συσσωρευμένο έλλειμμα 10ετίας του κρατικού προϋπολογισμού. Και τα υπόλοιπα 20 δεν ξέρουμε που πήγαν. Δεν ξέρουμε. Γιατί υπολογιστικά βγαίνει το νούμερο αλλά δεν υπάρχει αιτιολόγηση. Κάποιοι τα πήραν. Ποιοί τα πήραν; Το ψάχνουμε!
Λοιπόν, τι έγινε τώρα; Όταν κινδύνευε η χώρα, και βρέθηκε πλέον, αποκαλύφθηκε, το καθεστώς χρεοκοπίας της, η ευρωζώνη κλονίστηκε διότι εάν προχώραγε η χώρα, όπως είχε κάθε δικαίωμα να το κάνει, η συνθήκη της Λισαβόνας της το επέτρεπε, να προχωρήσει σε μονομερή ρύθμιση των χρεών της εκείνη τη στιγμή, δεν θα μπορούσε κανείς να την σταματήσει. Και δεν θα μπορούσε να την σταματήσει για τον εξής απλούστατο λόγο. Όταν δανείζεις ιδιώτη ή επιχείρηση, νοικοκυριό ή επιχείρηση και δεν μπορεί να πληρώσει τι κάνεις; Τον βάζεις σε εκκαθάριση, του παίρνεις τα περιουσιακά και τελειώσαμε. Στο κράτος δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Και αυτός είναι ο μεγαλύτερος εφιάλτης των δανειστών κρατών από τον 19ο αιώνα. Τι γίνεται αν αποφασίσει το κράτος να μην πληρώσει; Δεν μπορείς να του κάνεις εκκαθάριση. Δεν μπορείς να του απαιτήσεις την περιουσία σαν δανειστής.
Γιατί; Γιατί έχει ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Έτσι λένε οι νομικοί. Και αυτό είναι στο διεθνές δίκαιο, στον σκληρό πυρήνα του διεθνούς δικαίου. Το ήξεραν αυτό στην ευρωζώνη, οπότε τι κάνανε; Καλέσανε τα πολιτικά κόμματα στην έδρα, στις Βρυξέλλες, τις ηγεσίες, της τότε κυβέρνησης και της μελλοντικής κυβέρνησης και τους είπαν «εδώ είμαστε σε πολύ δύσκολη θέση, προέχει το ευρώ». Και επειδή πίσω από την Ελλάδα έρχονταν και άλλοι, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Γαλλία, είπαν «πρέπει να φτιάξουμε έναν μηχανισμό άμεσα που να μην επιτρέπει στα κράτη και στους λαούς φυσικά να επιβάλλουν είτε διαγραφή, είτε ρυθμίσεις ή οτιδήποτε μονομερώς για να χάσουν τα λεφτά τους οι τράπεζες». Και έτσι στήσανε την ιστορία στην Ελλάδα γιατί ξέρανε ότι έχουμε τόσο εθελόδουλο πολιτικό σύστημα που μπορούν να επιβάλλουν ότι γουστάρουν εδώ. Και έτσι έγινε η μεταβολή, η πολιτική μεταβολή. Φυσικά επειδή κανένας δεν κάνει τίποτα με το αζημίωτο στήθηκε αυτή η λεηλασία των spreads, επιτοκίων και όλα αυτά τα πράγματα που είδαμε εκείνους τους μήνες και που απέφεραν στους κερδοσκόπους περίπου 17 δισεκατομμύρια κέρδη και από εκεί και πέρα άρχισε το γαϊτανάκι του να πάμε στο μηχανισμό στήριξης. Βεβαίως ο μηχανισμός στήριξης του ευρώ δεν έχει καμία σχέση με το μηχανισμό στήριξης της χώρας.
Εκεί λοιπόν κάνανε το εξής. Αυτό που τους ενδιέφερε δεν ήταν να βάλουν σε εφαρμογή το μνημόνιο αλλά την δανειακή σύμβαση. Με την δανειακή σύμβαση λοιπόν εξαναγκάσανε τη κυβέρνηση, «εξαναγκάσανε» τρόπος του λέγειν. Επειδή τυχαίνει λόγω επαγγέλματος να γνωρίζω και στελέχη του ΔΝΤ, γελάγανε τις μέρες εκείνες. Μου λέγανε ότι δεν είχαν προφτάσει να στείλουν τη δανειακή σύμβαση και είχε γυρίσει πίσω υπογραμμένη Ή τα ίδια στελέχη πιστεύανε ότι θα υπήρχε διαπραγμάτευση γι’ αυτό ήταν ακραία η διατύπωση της δανειακής σύμβασης με σκοπό να κοπούνε κάποιες, οι πιο ακραίες εκδοχές, μέσα από μια διαπραγμάτευση. Δεν υπήρξε τίποτα, υπογράφτηκε αβλεπί. Και γράφτηκε στον διεθνή τύπο άλλωστε πολύ έντονα, κάποιοι οικονομικοί αναλυτές είπαν «τι σόι κυβέρνηση έχετε στην Ελλάδα».
Η δανειακή σύμβαση λοιπόν προβλέπει, το πρώτο πράγμα που προβλέπει είναι ότι η Ελλάδα αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται της ασυλίας λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Στις 6 Μαΐου του 2010 ψηφίζεται ο νόμος του μνημονίου από την Ελληνική Βουλή και δυο μέρες μετά, στις 8 Μαΐου, με τροπολογία σεψηφισμένο νομοσχέδιο της Βουλής, δίνεται το δικαίωμα μόνο με την υπογραφή του υπουργού να ισχύει η δανειακή σύμβαση. Βεβαίως όσο γνωρίζω εγώ που ασχολούμαι περίπου μια 10ετία με τα ζητήματα αυτά σας πληροφορώ ότι δεν υπάρχει παρόμοιο συμβάν ή τέτοια δανειακή σύμβαση όχι μόνο στα ελληνικά χρονικά αλλά και στα διεθνή χρονικά από τις αρχές του 19ου αιώνα, δεν υπάρχει κράτος ακόμα και αποικία που να έχει υπογράψει τέτοιο πράγμα.
Ο Τσολάκογλου στις δίκες του 46, στις δίκες δοσιλόγων του 46, χρησιμοποίησε ως επιχείρημα ότι «εγώ όταν μου ζητήθηκε από τους χιτλερικούς, από τους ναζί, να υπογράψω τη κατάλυση του ενιαίου και αδιαίρετου της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, παραιτήθηκα». Αυτό είναι γεγονός. Δεν τον κάνει φυσικά λιγότερο δοσίλογο Αλλά τουλάχιστον ακόμα και αυτός είχε τσίπα. Και ‘δω μιλάμε, σε ομαλές συνθήκες, υπό καθεστώς υποτίθεται κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, έχουμε κυβέρνηση εκλεγμένη από την χώρα που παρέδωσε το σύνολο της χώρας στους ξένους δανειστές. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό στη πράξη;
Πρώτον. Παραιτήθηκε η χώρα από όλα τα φυσικά δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης απέναντι στο δανειστή του. Ακόμα και αυτά που έχει ένα φυσικό πρόσωπο.
Δεύτερον. Με βάση τη δανειακή σύμβαση στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να πάει σε τρίτες πηγές να αναζητήσει τα χρήματα και να ξεχρεώσει τους δανειστές. Δηλαδή αν είχαμε μια κυβέρνηση που διεκδικούσε το κατοχικό δάνειο από τους Γερμανούς, που είναι άμεσα απαιτητό, και συμφωνούσε η γερμανική κυβέρνηση να μας δώσει το κατοχικό δάνειο, τα 160 περίπου δισεκατομμύρια που υπολογίζουμε ότι είναι η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου, δεν θα μπορούσαμε να τα χρησιμοποιήσουμε για να ξεχρεώσουμε τους κυρίους αυτούς.
Τρίτον. Οι δανειστές έχουν όμως το δικαίωμα, μερικά ή ολικά, να εκχωρήσουν τις δικές τους χρεωστικές απαιτήσεις σε τρίτους απέναντι στην Ελλάδα. Και σας λέω ένα σενάριο το οποίο αναφέρουν πάρα πολλοί ειδικοί. Ακραίο σενάριο, όντως, αλλά δεν είναι απίθανο, γιατί το έχουν υπογράψει αυτό το πράγμα. Και λέει ότι… το έχει πει ο κύριος Κασιμάτης, το έχω ακούσει και από τον κύριο Χρυσόγονο συγκεκριμένα, συνταγματολόγοι και οι δυο. Λοιπόν είπαν το εξής. Μπορούν να δώσουν τις χρεωστικές απαιτήσεις, πχ να δώσει η Ολλανδία τις χρεωστικές της απαιτήσεις απέναντι στην Ελλάδα στην Τουρκία, να έρθει η Τουρκία, να δεσμεύσει την Ακρόπολη και να τοποθετήσει την τούρκικη σημαία στην Ακρόπολη. Διότι παραίτηση από την ασυλία λόγω άσκησης εθνικής κυριαρχίας σημαίνει ότι παραιτείσαι από την δημόσια περιουσία του κράτους από το σύνολο της εθνικής επικράτειας, από το εθνικό έδαφος. Παραιτείσαι από την ιδιωτική περιουσία των πολιτών σου. Και παραιτείσαι ακόμη και από τη δυνατότητα να μην υπάρξει δέσμευση ή υποθήκευση ακόμα και στον οπλισμό της χώρας. Αυτό το πράγμα είναι πρωτοφανές. Γι’ αυτό βγήκαν πάρα πολλοί αναλυτές στον κόσμο και νομικοί και λέγανε, συγκεκριμένα εγώ θυμάμαι έναν Αμερικανό χρηματιστή, ο οποίος είχε γράψει τότε στους New York Times ένα άρθρο λέγοντας «υπογράφει την εθνική της αυτοκτονία η χώρα».
Τέταρτον και το χειρότερο. Με βάση τα διεθνή ήθη και έθιμα, στις διεθνής αγορές η δανειακή σύμβαση αυτή εμπίπτει στο περίφημο «ίσοι όροι ανάμεσα στους δανειστές». Δηλαδή ότι ισχύει για έναν δανειστή υποχρεωτικά ισχύει για όλους είτε έχουν υπογράψει την δανειακή σύμβαση είτε όχι. Αν την εκτελέσεις δηλαδή μέχρι το τέλος αυτή τη δανειακή σύμβαση, τότε οποιοσδήποτε δανειστής του ελληνικού κράτους μπορεί να το χρησιμοποιήσει ως νομικό προηγούμενο και να απαιτήσει τις ίδιες ρήτρες, τις ίδιες υποχρεώσεις του κράτους απέναντι του, έστω και αν δεν συμπεριλαμβανόταν στην δανειακή σύμβαση. Αυτό λέγεται Pari Passu είναι ένας νομικός όρος που σημαίνει «ότι ισχύει για τον ένα, ισχύει για όλους».
Αυτό το πράγμα λοιπόν δεν έπρεπε να το μάθουμε εμείς, ούτε και η Βουλή βέβαια, γι’ αυτό και δεν πήγε ποτέ στη Βουλή, πήγε μόνο στη προπαρασκευαστική της Βουλής και έμεινε εκεί. Βεβαίως στη Βουλή μπορείτε να το βρείτε ολόκληρο, είναι αναρτημένο πλέον. Δεν έχει κυρωθεί αλλά, με βάση το τι έχουν αποφασίσει, ισχύει γιατί εκτελείται.
Με βάση αυτά λοιπόν εφαρμόσανε τη πολιτική του μνημονίου η πολιτική του οποίου είχε σχεδιαστεί εξ’ αρχής όχι τόσο για να δημιουργήσει τα πλεονάσματα εκείνα για να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν πληρώνονται. Κάθε χρόνο η εξυπηρέτηση του χρέους μας κοστίζει 35 με 40% του ΑΕΠ. Αυτό το πράγμα δεν γίνεται να πληρωθεί. Είναι αδύνατο. Το ξέρανε. Και εφόσον λοιπόν το ξέρανε τι έπρεπε να γίνει; Αν μας λέγανε το Γενάρη του 2010 «Θα βάλω χέρι στη δημόσια περιουσία», θα ξεσηκωνότανε όλος ο κόσμος. Οπότε τι κάνανε; Έφεραν ολόκληρο τον κόσμο στην απόγνωση, στην απελπισία, μεροδούλι μεροφάι, να σκέφτεται την ανεργία, το αν θα μπορεί να επιβιώσει αυτός, το παιδί του, η οικογένεια του αύριο και να του θέσουν το εξής δίλλημα, αυτό που είπε ο κύριος Όλι Ρεν πριν 3 βδομάδες μετά την 11η του Μάρτη που αποφασίστηκε η εκποίηση των 50 δις της δημόσιας περιουσίας. Τι είπε; «Ή πουλάτε ή χάνετε τους υπόλοιπους μισθούς της 10ετίας». Αυτό ήταν το δίλλημα των τοκογλύφων. Ή πουλάτε ή χάνετε ότι έχει μείνει από συντάξεις και μισθούς. Να εξαναγκάσουν το λαό να πει «Ας τα κομμάτια, πούλα κάτι, προκειμένου να μην χάσω και ότι μου έχει απομείνει». Και την ίδια ώρα ένα ολόκληρο σύστημα προπαγάνδας προσπαθεί να πείσει το λαό ότι είμαστε πάμπλουτη χώρα ρε παιδιά. Έχουμε πετρέλαια… Σαουδική Αραβία έχουμε πυρηνικά, έχουμε ιστορίες, πλουτώνιο, χρυσάφια… Τι είναι τώρα να δώσουμε 350 δισεκατομμύρια που είναι το χρέος; Ενώ στη πραγματικότητα δεν είναι έτσι.
Λοιπόν, από κει και πέρα η κατάσταση πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Σε 8 μήνες εφαρμογής του μνημονίου είχαμε υποχώρηση μιας 10ετίας στην ελληνική οικονομία και τα εισοδήματα κατέληξαν στο 1974 σε πραγματικούς όρους. Τα επόμενα χρόνια που έρχονται θα είναι ακόμα πιο δύσκολα και πολύ χειρότερα από αυτό που έχουμε πληρώσει. Είμαστε στη προκαταρκτική διαδικασία.

Κατά τη γνώμη μου αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι ένα πραγματικά, αυθεντικά, ρωμαλέο παλλαϊκό μέτωπο που θα απαιτήσει τον επαναπροσδιορισμό όλων των πολιτικών συνθηκών στη χώρα. Δηλαδή την ανατροπή του πολιτικού συστήματος και τη δημιουργία νέων προϋποθέσεων μιας νέας εξουσίας που θα επιβάλλει:
Την καταγγελία της δανειακής σύμβασης και το σύνολο του οικοδομήματος που στήθηκε πάνω σ’ αυτή ώστε να μπορεί να γλυτώσει την αγχόνη και το δόκανο ο ελληνικός λαός και να οικοδομήσει μια νέου τύπου πορεία για το τόπο. Μια νέου τύπου εξουσία που αντανακλά και πρέπει να αντανακλά τα πραγματικά συμφέροντα του μόνου αυθεντικού εκφραστή αυτού του τόπου που είναι αυτός που τον ποτίζει με τον ιδρώτα του.
Με αυτό το πράγμα θέλω να κλείσω, Κοιτάξτε. Οι εποχές που αναθέταμε σε κάποιους άλλους την διοίκηση και την κυβέρνηση της χώρας τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Τελειώσανε ανεπιστρεπτί. Είναι πολύ σοβαρό το μέλλον της χώρας το μέλλον των παιδιών μας και των οικογενειών μας για να το αναθέσουμε σε τρίτους σωτήρες.
Ή εμείς ή κανένας.

Η ληστεία της Ελλάδας

40
Στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ που θα συμμετέχει η Κομισιόν θα βρεθεί κάποια συμβιβαστική λύση για το θέμα της Ελλάδας – έτσι ώστε να διασφαλίζονται τα συμφέροντα τόσο της Γερμανίας, όσο και του ΔΝΤ που θέλουν να συνεχίσουν να πίνουν στην υγεία των κορόιδων.

.

«ΤΟ ΔΝΤ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΕΧΕΙ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ ΠΕΡΙ ΤΑ 4 ΔΙΣ € ΣΕ ΤΟΚΟΥΣ (ΜΕ ΕΠΙΤΟΚΙΟ 3,6%) ΚΑΙ ΑΜΟΙΒΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ 118% ΤΩΝ ΣΥΝΟΛΙΚΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΕΡΔΩΝ! (ΠΗΓΗ).

ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΚΑΘΕ ΛΟΓΟ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΕΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ – ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΒΙΩΣΗ, ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΣ ΝΑ «ΑΡΜΕΓΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΕΛΑΔΑ». ΜΕ ΑΠΛΑ ΛΟΓΙΑ, ΕΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΞΕΛΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙ ΑΛΛΟΝ ΠΕΛΑΤΗ ΤΟ ΔΝΤ, ΘΑ ΜΕΙΩΘΟΥΝ ΔΡΑΜΑΤΙΚΑ ΤΑ ΕΣΟΔΑ ΤΟΥ – ΟΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΟ ΝΑ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΣΕ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΜΕΤΡΑ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΜΑΣ.

ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ ΝΑ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΘΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ – ΑΦΟΥ ΜΕΣΩ ΑΥΤΗΣ ΕΧΕΙ ΕΤΗΣΙΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ 300 ΔΙΣ €, ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΧΑΜΗΛΗ Η ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩ, ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΟΣΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΤΗΣ, ΛΕΗΛΑΤΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΑΔΙΑΚΑ, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΟΚ.» (ΠΗΓΗ).

.

Ανάλυση

 

Η Ελλάδα συνεχίζει να οφείλει περί τα 326,4 δις € από 299 δις € στα τέλη του 2009, παρά το PSI – ενώ έκτοτε έχει καταρρεύσει το ΑΕΠ της, υπερχρεώθηκε ο ιδιωτικός της τομέας, εκτοξεύθηκε η ανεργία στα ύψη, έκλεισαν δεκάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, εκμηδενίσθηκε ο παραγωγικός της ιστός, αυξήθηκαν υπερβολικά οι φόροι, κατακρεουργήθηκαν τα εισοδήματα των Ελλήνων, χάθηκε πάνω από 1 τρις € κοκ.

Ενώ όμως ακόμη και οργανισμοί όπως το ΔΝΤ, καθώς επίσης δεκάδες επιστημονικές μελέτες τεκμηριώνουν ότι, χωρίς μία σημαντική ελάφρυνση του χρέους δεν υπάρχει μέλλον για την Ελλάδα, δυστυχώς αρκετοί «Έλληνες» ισχυρίζονται το αντίθετο – αναφέροντας επί πλέον λόγω άγνοιας ότι, η Κύπρος δανείζεται με επιτόκιο χαμηλότερο της Ιαπωνίας (πηγή), παρά το ότι τα ομόλογα της εκδόθηκαν με απόδοση 4,25%.

Προφανώς δεν μπορούν να κατανοήσουν τα προβλήματα που δημιουργεί το χρέος – όπως είναι η αδυναμία ανάπτυξης, η απώλεια της πιστοληπτικής ικανότητας τόσο του δημοσίου, όσο και του ιδιωτικού μας τομέα, η μη διεξαγωγή επενδύσεων, η πτώση των τιμών των παγίων κοκ. Εν τούτοις, το γεγονός ότι συντάσσονται με τους δανειστές κατηγορώντας την ίδια τους τη χώρα, δεν δικαιολογείται από την άγνοια τους – ενώ επιτρέπει σε όλους αυτούς που ληστεύουν σήμερα την Ελλάδα να δρουν ανενόχλητοι, «πίνοντας στην υγεία των κορόιδων» που τους στηρίζουν.

Αυτών που ως άξιοι ιθαγενείς επιμένουν πως είμαστε αχάριστοι σαν λαός, επειδή δεν παίρνουμε τα καθρεφτάκια που μας χαρίζουν – έναντι της κρατικοποίησης των επιχειρήσεων μας από τις χώρες που θησαυρίζουν εκμεταλλευόμενες την ανοησία των κυβερνήσεων μας, καθώς επίσης Ελλήνων όπως ο παραπάνω. Για παράδειγμα η κρατική FRAPORT η οποία, με δάνεια από την τράπεζα που εμείς διασώσαμε επιβαρύνοντας το δημόσιο χρέος μας, εξαγόρασε σε εξευτελιστική τιμή μόνο τα κερδοφόρα αεροδρόμια μας – τα οποία θα ανακαινίσει αυξάνοντας την τιμή για τους επιβάτες, όπως άλλωστε θα συμβεί με την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ, τη ΔΕΗ κοκ.

261

Η ψυχρή πραγματικότητα δε, σύμφωνα με την οποία η ομορφότερη από φυσικής πλευράς χώρα του κόσμου, η Ελλάδα δηλαδή, είναι η τρίτη φθηνότερη παγκοσμίως όσον αφορά την αγορά ενός σπιτιού για τις διακοπές (φωτογραφία), είναι αρκετή για να τεκμηριώσει πού έχουμε καταντήσει – χωρίς αυτό να σημαίνει ότι, η κατηφόρα θα σταματήσει, αφού βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή της.

Περαιτέρω, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη (πηγή), η Ελλάδα δανείζεται σήμερα από τους «θεσμούς» έναντι θηριωδών μνημονίων με επιτόκιο λίγο χαμηλότερο από το 2% – οπότε για να μειωθεί το δημόσιο χρέος της θα χρειαζόταν να παραμείνει ο ονομαστικός ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας της πάνω από το 2%, με ένα μικρό πρωτογενές πλεόνασμα. Εν προκειμένω βέβαια δεν αναφέρεται εάν κάτι τέτοιο θα ήταν αρκετό για να επιβιώσει μία κοινωνία, η οποία έχει πληγεί παραπάνω από οποιαδήποτε άλλη στα παγκόσμια ιστορικά χρονικά σε περίοδο ειρήνης – σύμφωνα με συγκρίσεις του ΔΝΤ (πηγή).

Εάν τώρα η Ελλάδα δανειζόταν από τις αγορές, όπως ισχυρίζεται ανόητα η κυβέρνηση πως θα συμβεί μετά το 2018, καθώς επίσης ο κ. Σόιμπλε, χωρίς να έχει προηγουμένως διαγραφεί μεγάλο μέρος του χρέους της, το επιτόκιο που θα πλήρωνε θα ήταν ασφαλώς υψηλότερο – κρίνοντας από το γεγονός ότι, η Ιταλία δανείζεται με ένα πραγματικό κόστος της τάξης του 2,7% και η Πορτογαλία με 3,3% (πηγή). Υποθέτοντας πως τα επιτόκια που θα πλήρωνε θα ήταν στο μέσον όρο των δύο παραπάνω κρατών, άρα στο 3%, τότε σχεδόν θα διπλασιαζόταν το έλλειμμα του προϋπολογισμού της – οπότε θα έπρεπε να ληφθούν νέα μέτρα λιτότητας, για να καλυφθεί η διαφορά.

Το πιθανότερο είναι όμως να αναγκασθεί να πληρώσει περισσότερα, ακόμη και αν στηριχθεί από την ΕΚΤ όπως οι άλλες χώρες – κρίνοντας από το επιτόκιο των ομολόγων της, το οποίο στις 11.04.17 ήταν στο 7,26% (πηγή). Ως εκ τούτου το έλλειμμα της θα μπορούσε εύκολα να τριπλασιαστεί – οπότε, χωρίς μία ανάλογη αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος της, το δημόσιο χρέος της θα συνέχιζε την ανοδική του πορεία τόσο σε απόλυτες τιμές, όσο και σε σχέση με το ΑΕΠ της.

Αυτός είναι ουσιαστικά ο λόγος, για τον οποίο το ΔΝΤ επιμένει στην ελάφρυνση του χρέους εκ μέρους των δημόσιων πιστωτών της χώρας – φυσικά όχι από καλοσύνη, αλλά επειδή θέλει να συνεχίσει να αρμέγει την ελληνική αγελάδα. Τουλάχιστον έως ότου βρει κάποιον καινούργιο πελάτη-θύμα, κάτι που είναι πολύ δύσκολο αφού καμία πλέον χώρα από εκείνες που λήστεψε στο παρελθόν δεν θέλει να το βλέπει.

Ο παραλογισμός των πρωτογενών πλεονασμάτων   

Η πρωσική γερμανική κυβέρνηση τώρα, η οποία έχει εντελώς διαφορετικά συμφέροντα από το ΔΝΤ όπως αναφέρθηκε στον πρόλογο του κειμένου, ισχυρίζεται πως οι Έλληνες μπορούν να αντέξουν οικονομικά να πληρώσουν – έχοντας στο παρελθόν πει ότι, η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους είναι τότε μόνο δυνατή, εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα (πηγή).

Η νέα μελέτη όμως που αναφέραμε, στην οποία συμμετέχει επίσης ένας γερμανός οικονομολόγος, τεκμηριώνει επιστημονικά πως δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να τα καταφέρει η Ελλάδα χωρίς μία σημαντική μείωση του χρέους της – γεγονός που σημαίνει ότι, εκείνοι οι «Έλληνες» που ισχυρίζονται αυθαίρετα το αντίθετο, χωρίς να έχουν τουλάχιστον κάποιο συμφέρον όπως γερμανός υπουργός οικονομικών, είναι κάτι περισσότερο από ανόητοι.

Οι οικονομολόγοι τονίζουν επί πλέον ότι, τα συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα που «οραματίζεται» το Euro Group του κ. Σόιμπλε δεν έχουν απλά κανένα ιστορικό προηγούμενο – οπότε η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να κάνει κάτι που δεν έχει πετύχει κανένα άλλο κράτος στο παρελθόν, πόσο μάλλον όταν η νομιμοποίηση της είναι εξαιρετικά εύθραυστη, ενώ η οικονομία της χώρας είναι υπό κατάρρευση.

Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται επίσης από μία άλλη μελέτη (πηγή), σύμφωνα με την οποία τα διαρκή πρωτογενή πλεονάσματα του προϋπολογισμού που προϋποθέτει το δημοσιονομικό σύμφωνο της Ευρωζώνης είναι εξαιρετικά σπάνια και επομένως απίθανα. Η μελέτη αυτή στηρίχθηκε σε μία έρευνα του ΔΝΤ (πηγή), η οποία αφορούσε 48 χώρες μεταξύ των ετών 1955 και 2015 – όχι στα κενά και αυθαίρετα συμπεράσματα δηλαδή εκείνων των συμπλεγματικών πολιτικών που υποστηρίζουν το αντίθετο.

Τέλος, πάντοτε κατά τη μελέτη, ακόμη και αν η Ελλάδα καταφέρει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018, οι πιθανότητες διατήρησης του για άλλα 15 χρόνια είναι στην πραγματικότητα μηδενικές – ενώ οι οικονομολόγοι εξέτασαν το θέμα από πολλές οπτικές γωνίες που δεν υπάρχει λόγος να επαναλάβουμε, καταλήγοντας στο ίδιο συμπέρασμα.

Προφανώς λοιπόν εάν ο γερμανός υπουργός οικονομικών δεν το γνώριζε, διαβάζοντας τόσες μελέτες δεν μπορεί παρά να είχε πεισθεί. Εν τούτοις επιμένει στο αντίθετο, επειδή η πρόθεση του είναι η ληστεία της Ελλάδας: η εξυπηρέτηση δηλαδή των χρεών της με το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, καθώς επίσης με τις κατασχέσεις/ πλειστηριασμούς/δημεύσεις της ιδιωτικής, όπου όμως η Ελλάδα θα παραμένει χρεωμένη στο διηνεκές (έτσι ώστε οι Πολίτες της να είναι χαμηλά αμειβόμενοι σκλάβοι χρέους του τέταρτου Ράιχ που θέλει να δρομολογήσει στην Ευρώπη).

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας έχουμε την άποψη ότι, στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ που θα συμμετέχει η Κομισιόν (πηγή), θα βρεθεί κάποια συμβιβαστική λύση για την Ελλάδα – έτσι ώστε να διασφαλίζονται τα συμφέροντα τόσο της Γερμανίας, όσο και του ΔΝΤ που θέλουν να συνεχίσουν να πίνουν στην υγεία των κορόιδων. Αυτών δηλαδή που έχουν την εντύπωση πως οι μεγάλες δυνάμεις και οι διεθνείς οργανισμοί είναι δίκαιοι και αντικειμενικοί, καθώς επίσης ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές λειτουργούν με γνώμονα τους την ηθική – ενώ οι ίδιοι αμάρτησαν έχοντας υπερχρεωθεί, οπότε πρέπει να πληρώσουν για τα λάθη τους!

Στο πάρτι βέβαια συμμετέχουν και τα ελληνικά κόμματα, «ένθεν κακείθεν» – αφού το ένα μετά το άλλο νέμονται τα οφέλη της εξουσίας, αδιαφορώντας εντελώς για τους ιθαγενείς που, ευρισκόμενοι σε κατάσταση σοκ, σιωπούν εκκωφαντικά όπως τα πρόβατα πριν από τη σφαγή τους.

Για να είμαστε πάντως αντικειμενικοί, η σιωπή των αμνών δικαιολογείται απόλυτα από το «δόγμα του σοκ». Εν τούτοις, αυτό που μετράει στη ζωή δεν είναι η δικαιολογία, αλλά το αποτέλεσμα – τονίζοντας πως οι Έλληνες δεν έχουν δει ακόμη τίποτα, από αυτά που τους περιμένουν. Το γεγονός δε ότι, ισχυρίζονται συνεχώς πως δεν αναφέρει κανείς λύσεις, επειδή δεν έχουν το θάρρος να στηρίξουν αυτές που τους προτείνονται (ανάλυση) παριστάνοντας τους «κωφούς», έχει αποθρασύνει σε μεγάλο βαθμό τους «θεσμούς» – κάτι που δυστυχώς θα πληρώσουμε πολύ πιο ακριβά από τις άλλες χώρες-θύματα τους.

Ο δεκάλογος του ελέγχου των μαζών

25
Υπάρχουν συνήθως πολλά γιατί: παράδειγμα, γιατί ο πόλεμος του Ιράκ, γιατί της Λιβύης ή της Συρίας, γιατί κατέρρευσε η Βενεζουέλα ή γιατί η Ελλάδα χρεοκόπησε. Η απάντηση όμως είναι πάντοτε η ίδια: για την απόκτηση πλούτου και δύναμης από μία μικρή μειοψηφία, η οποία έχει πάρει τα ηνία.

(Το άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

«ΟΙ ΕΛΙΤ «ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ» ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, ΧΩΡΙΣ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ – ΕΝΩ ΟΙ ΜΑΖΕΣ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΠΩΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΕΣ ΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΜΕΝΕΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ Η ΑΛΛΕΣ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΟΥΝ ΟΤΙ, ΟΙ «ΠΡΑΞΕΙΣ» ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ, ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ – ΟΠΩΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΟΠΟΥ ΟΙ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΔΙΑΦΩΝΩΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥΣ, ΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΕΛΑΤΕΙΑ«.

.

Ανάλυση

62

Ο «λαϊκισμός», κυριότερος εκπρόσωπος του οποίου θεωρείται σήμερα ο πρόεδρος Trump με το γνωστό δόγμα του, αποτελεί μία σύγχρονη πολιτική και οικονομική τάση – ενώ αναφέρεται μεταξύ άλλων σε ηγέτες που τάσσονται εναντίον της παγκοσμιοποίησης και των υπερεθνικών συμφωνιών τύπου Ε.Ε. ή TTIP, καθώς επίσης υπέρ του οικονομικού εθνικισμού.

Το τι πραγματικά πιστεύουν αυτοί οι ηγέτες θα φανεί αργότερα, από εκείνες τις πολιτικές που θα υιοθετήσουν – σημειώνοντας πως μία από τις πρώτες αποφάσεις του αμερικανού ήταν η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων στο 15% από το 35%, ενώ των ιδιωτών μόλις στο 35% από το 39%, όπου όμως διπλασίασε το αφορολόγητο εισόδημα στις 24.000 $, την ίσια στιγμή που το ΔΝΤ απαιτεί τον περιορισμό του στη χώρα μας στα 5.000 €.

Σε γεωπολιτικό βέβαια επίπεδο δεν τήρησε καθόλου τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, εν πρώτοις με τον ξαφνικό βομβαρδισμό της Συρίας και του Αφγανιστάν – ενώ ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του, ο κ. P.C. Roberts, θεωρεί πως οι Η.Π.Α. προετοιμάζουν μία πυρηνική επίθεση εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας (πηγή). Με δεδομένους πάντως τους κινδύνους για το δολάριο, την αναπάντεχη μείωση του ρυθμού ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας, η οποία θα μπορούσε να επηρεαστεί αρνητικά από το σπάσιμο της φούσκας των ακινήτων στον Καναδά και την τραπεζική επίθεση στη μεγαλύτερη τράπεζα ενυπόθηκων δανείων (πηγή), καθώς επίσης τα υπόλοιπα οικονομικά προβλήματα της υπερδύναμης, τίποτα δεν είναι απίθανο.

Περαιτέρω ο «λαϊκισμός», ο οποίος υιοθετείται από κόμματα όλων των αποχρώσεων αλλά τελικά στηρίζει τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, όπως στην περίπτωση της «αριστεράς» στην Ελλάδα, λέγεται πως έχει γενέτειρα του το Ισραήλ – σύμφωνα με την καθηγήτρια κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ κυρία Eva Illouz (πηγή), κατά την οποία τα εξής:

«Η ΧΩΡΑ ΕΧΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΑΤΑΞΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ «ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ» ΣΤΟ ΦΟΝΤΑΜΕΝΤΑΛΙΣΜΟ, ΕΙΧΕ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕΙ ΜΙΑ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΗ ΛΑΪΚΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ«.

Η καθηγήτρια συμπληρώνει ότι, για πολλές δεκαετίες τα αριστερά και τα φιλελεύθερα κόμματα καθόριζαν το πολιτικό κλίμα στο Ισραήλ – παραμελώντας από την αρχή μία διαρκώς αυξανόμενη ομάδα εβραίων μεταναστών από τις αραβικές χώρες, τα μέλη της οποίας για πολλά χρόνια θεωρούνταν ως «επισκέπτες εργάτες» και όχι ως ισότιμοι Πολίτες.

Έτσι έχασαν τη στήριξη τους από την πλειοψηφία του πληθυσμού, αφού έπαψαν να την εκπροσωπούν – με αποτέλεσμα να ανέλθουν στην εξουσία λαϊκιστικά κόμματα, τα οποία τασσόταν με το μέρος αυτών των ομάδων. Παρά το ότι δε η πρώτη παγκοσμιοποίηση αποτελούσε την κεντρική ιδεολογία των εργαζομένων, καθώς επίσης των μειονοτήτων στο 19ο και στον 20ο αιώνα, για να εξασφαλίσουν την ισότιμη αντιμετώπιση τους, σήμερα επιλέγουν τον εθνικισμό και τη θρησκευτική τους περιχαράκωση – επειδή είναι οι μεγάλοι χαμένοι της ασύμμετρης δεύτερης παγκοσμιοποίησης.

Ο επικεφαλής τώρα του ισραηλινού θρησκευτικού κόμματος Schasισχυρίσθηκε πως η εκλογή του κ. Trump αποτελεί ένα σημάδι για την επερχόμενη έλευση του Μεσσία – ενώ το Ισραήλ γενικότερα, η πολιτική του οποίου είχε πάρει πολλά χρόνια προηγουμένως «λαϊκιστική μορφή», θεωρείται πως έφτασε στο ζενίθ της ισχύος του με τη νίκη του νέου προέδρου της υπερδύναμης που γιορτάσθηκε στη χώρα περισσότερο από παντού.

Ο έλεγχος των μαζών

Συνεχίζοντας ο «λαϊκισμός», έτσι όπως τον περιγράψαμε, αποτελεί πιθανότατα τη νέα μέθοδο επιβολής του ακραίου νεοφιλελευθερισμού, μέσω της εξαπάτησης των μαζών – στις οποίες δίνονται υποσχέσεις που ηχούν μεν εξαιρετικά, αλλά δεν τηρούνται ποτέ. Οι επωφελούμενοι αυτής της διαδικασίας πάντως δεν είναι φυσικά οι αμερικανοί, οι γερμανοί ή όποιος άλλος λαός – αλλά το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και η παγκόσμια ελίτ, η οποία κυβερνάει τη Δύση. Στόχος της είναι η περαιτέρω συγκέντρωση πλούτου και δύναμης, με τις εξής μεθόδους (πηγή):

(1)  Η διάλυση της Δημοκρατίας: Ο συνιδρυτής των Η.Π.Α. και 4ος πρόεδρος (J. Madison) είχε την πεποίθηση πως η Δημοκρατία είναι το καλύτερο πολίτευμα. Θεωρούσε όμως ότι, ο έλεγχος της θα έπρεπε να βρίσκεται στα χέρια των πλουσίων, επειδή είναι πιο υπεύθυνοι – ενώ εάν οι φτωχοί ενώνονταν θα έπαιρναν την ιδιοκτησία των πλουσίων, γεγονός που θα ήταν άδικο. Έτσι οι Η.Π.Α. υιοθέτησαν μία ολιγαρχική ουσιαστικά δημοκρατία, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τη λέξη που χρησιμοποιείται.

Αν και ο Αριστοτέλης είχε την ίδια άποψη, πρότεινε μία εντελώς διαφορετική λύση: την καταπολέμηση των ανισοτήτων, μέσω της δημιουργίας ενός κοινωνικού κράτους. Ως εκ τούτου την πραγματική Δημοκρατία, ενώ ο Αμερικανός ήθελε την κατάργηση της – κάτι που τείνει να ολοκληρωθεί σήμερα, μετά την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού και την αποτυχία όλων των άλλων συστημάτων.

(2) Η διαμόρφωση ιδεολογιών: Τη δεκαετία του 1960 δημιουργήθηκαν μεγάλα κύματα υπέρ της Δημοκρατίας, τα οποία τρομοκράτησαν τις ελίτ. Την αμέσως επόμενη δεκαετία υπήρξε μία τεράστια και οργανωμένη επίθεση των επιχειρήσεων, η οποία είχε στόχο την καταπολέμηση αυτών των τάσεων που επιδίωκαν την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων – μέσω προειδοποιήσεων περί του ότι η Οικονομία χάνει των έλεγχο της Κοινωνίας, πως η Δημοκρατία ευρίσκεται σε κρίση, ότι έχει γίνει συνώνυμη της ασυδοσίας κοκ. Έτσι διαμορφώθηκε μία καινούργια ιδεολογία: αυτή που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ισχυρών.

(3)  Η μεταρρύθμιση της οικονομίας: Όσο οι τράπεζες ήταν ρυθμισμένες, δεν υπήρχαν οικονομικές κρίσεις – οπότε οι κοινωνίες είχαν το χρόνο, την άνεση και τη δυνατότητα να διαμαρτύρονται, να διεκδικούν τα δικαιώματα τους, καθώς επίσης να αντιστέκονται στην εκμετάλλευση τους από τις ελίτ.

Για να αντιμετωπισθεί το «πρόβλημα» οι τράπεζες απορυθμίσθηκαν, αφέθηκαν ελεύθερες δηλαδή να κάνουν ότι θέλουν, ενώ ταυτόχρονα υπήρξε μία αστρονομική άνοδος της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας – όπως στο παράδειγμα των μεγάλων εταιρειών, όπου ένα σημαντικό μέρος του τζίρου τους επιτυγχάνεται με τη διακίνηση των κεφαλαίων τους, χωρίς να προστίθεται τίποτα στην αξία της οικονομίας (χωρίς να παράγεται ΑΕΠ).

38

Από την άλλη πλευρά μεταφέρθηκε ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής στο εξωτερικό, ενώ το εμπορικό σύστημα αναδιαμορφώθηκε και διεθνοποιήθηκε – με βασικό στόχο τη δημιουργία ανταγωνισμού μεταξύ των εργαζομένων παγκοσμίως, έτσι ώστε να διατηρούνται χαμηλά τα εισοδήματα τους αφού οι αμερικανοί έπρεπε να ανταγωνίζονται τους κινέζους. Ταυτόχρονα προστατεύονταν τα υψηλά αμειβόμενα στελέχη των πολυεθνικών, ενώ οι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν να μετακινηθούν ελεύθερα, όταν τα κεφάλαια είχαν πλήρη ελευθερία κινήσεων – με στόχο της πολιτικής εξουσίας την αύξηση της ανασφάλειας των εργαζομένων, επειδή τότε ελέγχονται ευκολότερα (πηγή).

(4)  Η μετατόπιση των βαρών: Επιβάλλονται φορολογικές ελαφρύνσεις στους πλουσίους, άμεσα ή έμμεσα (=ίδρυση φορολογικών παραδείσων) – με την παράλληλη αύξηση των φόρων για τους φτωχούς που καλούνται να εξισορροπήσουν τις διαφορές. Η αιτιολογία που χρησιμοποιείται έντεχνα είναι η διεξαγωγή επενδύσεων εκ μέρους των εισοδηματικά ισχυρών, με στόχο τη δημιουργία θέσεων εργασίας – κάτι που δεν έχει τεκμηριωθεί ποτέ.

Αντίθετα, όταν θέλει να εξασφαλίσει κανείς περισσότερες επενδύσεις θα πρέπει να αυξήσει την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων (μείωση φόρων, αύξηση μισθών) – επειδή καταναλώνουν όλα τα χρήματα που εισπράττουν, αυξάνοντας τη ζήτηση που δημιουργεί την ανάγκη διεξαγωγής επενδύσεων, οπότε νέες θέσεις εργασίας.

Όταν όμως αυξάνονται τα εισοδήματα των πλουσίων, δεν καταναλώνουν περισσότερο, ενώ τα χρησιμοποιούν κερδοσκοπικά. Επομένως δεν διεξάγονται επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, αλλά δημιουργούνται φούσκες – όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με τα πακέτα ποσοτικής διευκόλυνσης των κεντρικών τραπεζών, μέσω των οποίων επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη αναδιανομή εισοδημάτων στην παγκόσμια ιστορία, από τα κάτω προς τα επάνω.

(5)  Ο εκμηδενισμός της αλληλεγγύης: Από την πλευρά των ελίτ η αλληλεγγύη είναι επικίνδυνη, οπότε οι άνθρωποι θα έπρεπε να ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους – προφανώς αφού μπορεί να ενώσει τις μάζες εναντίον τους, όπως στο παράδειγμα των πλειστηριασμών ακινήτων στην Ελλάδα εις βάρος των τραπεζών.

Το γεγονός αυτό διαπιστώνεται από τις επιθέσεις που δέχεται το κοινωνικό κράτος, καθώς επίσης όλες οι υπόλοιπες ασφαλιστικές δικλείδες των εργαζομένων (μαζικές απολύσεις, συλλογικές συμβάσεις κοκ.), με την επίκληση της μείωσης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας – όπου όμως δεν δίνεται σημασία στο συντελεστή «κεφάλαιο», αλλά μόνο στις αμοιβές των εργαζομένων.

Εν προκειμένω, όταν οι ελίτ θέλουν να καταστρέψουν ένα υφιστάμενο σύστημα για να επιβάλλουν το δικό τους, τότε του αφαιρούν εν πρώτοις τα χρήματα – τη ρευστότητα δηλαδή, όπως παρατηρείται στην Ελλάδα. Τότε το σύστημα παύει να λειτουργεί, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να εξεγείρονται ζητώντας κάτι άλλο. Αυτή είναι η στάνταρ μέθοδος, μέσω της οποίας δρομολογούνται οι ιδιωτικοποιήσεις.

Εκτός αυτού καλλιεργείται η εντύπωση ότι, εάν αποκρατικοποιηθούν οι ζημιογόνες δημόσιες επιχειρήσεις οι άνθρωποι θα πληρώνουν λιγότερους φόρους – επειδή οι ιδιώτες θα αναλάβουν τις ζημίες τους! Προφανώς είναι ανόητο να το αποδέχεται κανείς, ενώ το πρώτο πράγμα που κάνουν οι ιδιώτες είναι να αυξήσουν τις τιμές ακόμη και στις κερδοφόρες, όπως στο παράδειγμα της FRAPORT – ενώ φυσικά θα μπορούσε να κερδίζει το κράτος ακόμη και από τις ζημιογόνες επιχειρήσεις του, αυξάνοντας ανάλογα τις τιμές τους.

(6)  Ο έλεγχος των ρυθμιστικών Αρχών: Διαπιστώνεται σχεδόν πάντοτε ότι, η πρωτοβουλία υιοθέτησης κανόνων που ελέγχουν διάφορους τομείς, προέρχεται από τους ίδιους τους ελεγχόμενους – όπως στο παράδειγμα των τραπεζικών λόμπι που υιοθετούν νόμους για τη ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Ήδη από τη δεκαετία του 1980 υπήρξαν μεγάλες τραπεζικές και οικονομικές κρίσεις, ειδικά στις Η.Π.Α., όπου το «σύστημα» (τράπεζες, μεγάλες επιχειρήσεις, ασφαλιστικές εταιρείες κοκ.) διασώθηκε από τους φορολογουμένους – όπως συνέβη πρόσφατα σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, οι Πολίτες της οποίας επιβαρύνθηκαν με πάνω από 40 δις € για να διασώσουν τις τράπεζες που τελικά αφελληνίσθηκαν.

Βασικό στοιχείο εδώ είναι η κατάργηση του νόμου που απαγόρευε την ένωση των εμπορικών με τις επενδυτικές τράπεζες το 1999, με αποτέλεσμα να διασωθούν πολλές χρεοκοπημένες τράπεζες αμέσως μετά, από τις κυβερνήσεις Bush και Obama – παρά το ότι σε ένα καπιταλιστικό σύστημα δεν επιτρέπεται η διάσωση επιχειρήσεων. Όπως φαίνεται λοιπόν, οι κανόνες του καπιταλισμού ισχύουν μόνο για τους φτωχούς – οι οποίοι όταν υπερχρεώνονται χάνουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους, αφού το κράτος δεν τους διασώζει ανάλογα.

Βέβαια, το σύστημα που έχουμε σήμερα δεν είναι ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς, αλλά ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, ο οποίος έχει έναν διττό χαρακτήρα: διαφορετικό για τους πλουσίους και τους φτωχούς. Φυσικά δε θα συνεχίσει να υπάρχει, όσο δεν αντιδρούν οι μάζες – οι οποίες πιστεύουν ανόητα πως ζουν σε φιλελεύθερες κοινωνίες, όταν στην πραγματικότητα πρόκειται για σοβιετικού τύπου οικοδομήματα των ελίτ.

(7)  Η ενορχήστρωση εκλογών: Η δύναμη των κομμάτων έχει άμεση σχέση με τη χρηματοδότηση τους – αφού διαφορετικά δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν τα έξοδα τους, τις διαφημίσεις τους, τα γραφεία που νοικιάζουν ανά τη χώρα κοκ. Ως εκ τούτου είναι εξαρτημένα από τις ελίτ – οι οποίες τότε καθορίζουν τις «δημοκρατικές επιλογές» των μαζών, στηρίζοντας συνήθως κόμματα που δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, όσον αφορά τα συμφέροντα τους (των ελίτ).

Οι ελίτ λοιπόν ουσιαστικά αγοράζουν τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες συγκρούσεις των πολιτικών. Δυστυχώς δεν κατανοούν ότι, οι «πράξεις» των κομμάτων εξουσίας, από τις οποίες οφείλει να τα κρίνει κανείς και όχι από τα λόγια τους, διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις υποστηρίζουν τα μνημόνια, αφού από αυτά αντλούν τη χρηματοδότηση τους, διαφωνώντας μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους, με κριτήριο την κομματική τους πελατεία.

(8)  Η διατήρηση του «όχλου» υπό έλεγχο: Μία από τις ελάχιστες δυνατότητες των μαζών να αντισταθούν στις πιέσεις των ελίτ, ήταν τα οργανωμένα εργατικά συνδικάτα – έως ότου τοποθετήθηκαν στο στόχαστρο με διάφορους τρόπους, όπως ο χρηματισμός και η διαφθορά των ηγετών τους, η διαπλοκή τους με τη διεφθαρμένη πολιτική κοκ., με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Για παράδειγμα, στις Η.Π.Α. μόλις το 7% των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα είναι οργανωμένο σε συνδικάτα – οπότε οι ελίτ δεν έχουν πια καμία δυσκολία, όσον αφορά τον έλεγχο τους.

(9) Η μετατροπή των Πολιτών σε καταναλωτές: Μία από τις καλύτερες δυνατότητες ελέγχου των ανθρώπων, σύμφωνα με το γνωστό οικονομολόγο T.Veblen, είναι η «παραγωγή» καταναλωτών – η μετατόπιση των ενδιαφερόντων των ανθρώπων δηλαδή σε επιφανειακά θέματα. Με απλά λόγια σε ένα είδος σύγχρονου καταναλωτισμού, έτσι ώστε να αποφεύγουν τις ανόητες σκέψεις, όπως είναι η διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, η συμμετοχή τους στην ψήφιση νόμων κοκ. – οπότε να είναι θεατές αυτών που συμβαίνουν, παρά το ότι τους αφορούν άμεσα, χωρίς να συμμετέχουν ενεργά.

37

Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται μέσω των διαφημίσεων κάθε είδους – όπου οι άνθρωποι χειραγωγούνται σχετικά με το πώς θα έπρεπε να είναι η ζωή τους, καθώς επίσης τι θα ήταν ιδανικό να κατέχουν. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις εκλογές, όπου ο στόχος είναι η δημιουργία μίας πλειοψηφικής ομάδας ψηφοφόρων, η οποία θα λαμβάνει παράλογες αποφάσεις, αφού θα ψηφίζει ενάντια στα συμφέροντα της –  καθοδηγούμενη από τα ΜΜΕ και τους κατ’ επίφαση ειδικούς που τους παρουσιάζουν.

Υπενθυμίζουμε εδώ πως αμέσως μετά την εκλογή του ο πρόεδρος Obama πήρε το βραβείο της καλύτερης καμπάνιας, από τη διαφημιστική βιομηχανία της χώρας του – επειδή τα κατάφερε, χωρίς ουσιαστικά να υποσχεθεί τίποτα. Φυσικά έχει αποκτήσει έκτοτε πολλούς μιμητές – ακόμη και στην Ελλάδα, όπου η αξιωματική αντιπολίτευση δηλώνει συνεχώς πως δεν υπόσχεται τίποτα στους Έλληνες.

(10) Η δημιουργία συναισθημάτων αδυναμίας στον πληθυσμό: Σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα (M. Gilens), το 70% του αμερικανικού πληθυσμού δεν επηρεάζει καθόλου την πολιτική της χώρας του. Οι άνθρωποι το γνωρίζουν πολύ καλά, όπως διαπιστώνεται επίσης στην Ελλάδα – όπου αρκετοί θέλουν να αντιδράσουν στη ληστεία που συντελείται, αλλά δεν βρίσκουν κάποιον τρόπο να το κάνουν.

Το αποτέλεσμα των παραπάνω είναι να εξοργίζονται οι Πολίτες, να απογοητεύονται και να μισούν όλους τους Θεσμούς – μη ενεργώντας εποικοδομητικά, αφού κινητοποιούνται μεν με διάφορους τρόπους, όπως ο ακτιβισμός, αλλά με ένα αυτοκαταστροφικό μένος. Έτσι επιτίθενται ο ένας εναντίον του άλλου, με διάφορες κατηγορίες και σε ευάλωτους στόχους – κάτι που φυσικά καταστρέφει τις κοινωνικές σχέσεις. Ορισμένοι δε αναζητούν κάποιον ηγέτη, ο οποίος θα τους σώσει – παρά το ότι γνωρίζουν πως το σύστημα δεν επιτρέπει σε κανέναν εχθρό του να ανέλθει στην εξουσία, ενώ είναι αδύνατον χωρίς να χρηματοδοτηθεί/προωθηθεί από το ίδιο.

Εν προκειμένω ο στόχος των ελίτ είναι να κάνουν τους ανθρώπους να μισούν και να φοβούνται ο ένας τον άλλο, οπότε να μην οργανώνονται – καθώς επίσης να ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους και για κανέναν άλλο. Όποιοι δε αναφέρουν δημόσια τι συμβαίνει, χαρακτηρίζονται αυθαίρετα ως οπαδοί θεωριών συνωμοσίας ή/και τοποθετούνται στο στόχαστρο των συμπολιτών τους – με την κατηγορία πως επιδιώκουν ιδιωτικά οφέλη, όπως το κέρδος από τη συγγραφή των άρθρων τους, κάποιο πολιτικό αξίωμα ή απλά την προσωπική προβολή τους, οπότε δεν τους ακούει κανείς.

Επίλογος

Σύμφωνα με το φιλόσοφο J. Dewey, μόνο όταν όλοι οι Θεσμοί, η παραγωγή, το εμπόριο, οι τράπεζες και τα ΜΜΕ ελέγχονται δημοκρατικά, θα καταφέρουμε να οικοδομήσουμε μία λειτουργική δημοκρατική κοινωνία – κάτι που θα μπορούσε τότε μόνο να επιτευχθεί, όταν όλοι οι άνθρωποι ενωθούν μεταξύ τους, χωρίς κομματικές αγκυλώσεις, αγωνιζόμενοι για τα δικαιώματα τους, όπως έκαναν στο παρελθόν.

Ίσως βέβαια να φαίνεται σήμερα ουτοπικό κάτι τέτοιο, αφού οι κοινωνίες έχουν υποστεί όλη αυτή τη χειραγώγηση που αναλύσαμε παραπάνω – κάτι που όμως θα μπορούσε να αλλάξει, εάν οι άνθρωποι κατανοήσουν τις μεθόδους, μέσω των οποίων γίνονται υποχείρια αυτών που θέλουν να τους ελέγχουν, για να διατηρούν οι ίδιοι τα προνόμια τους, αυξάνοντας τα αχόρταγα.

39

Ολοκληρώνοντας υπάρχουν συνήθως πολλά «γιατί»: για παράδειγμα, γιατί ο πόλεμος του Ιράκ, γιατί της Λιβύης ή της Συρίας, γιατί κατέρρευσε η Βενεζουέλα, γιατί η Ελλάδα χρεοκόπησε κοκ. Η απάντηση όμως είναι πάντοτε η ίδια: για την απόκτηση πλούτου και δύναμης από μία μικρή μειοψηφία, η οποία έχει πάρει τα ηνία.

Ο πόλεμος σημαίνει πώληση όπλων, κλοπή φυσικών πόρων όπως η ενέργεια, μετακίνηση πληθυσμών, ανοικοδόμηση κατεστραμμένων πόλεων κλπ.άρα χρήματα και εξουσία, καθώς επίσης έλεγχο των πληθυσμών, μεταξύ άλλων μέσω της δημιουργίας πολυπολιτισμικών κοινωνιών όπως στο παράδειγμα της Σουηδίας. Η χρεοκοπία συνοδεύεται από την κερδοσκοπία, από τη λεηλασία της χώρας, από την επιβολή μίας νέας τάξης πραγμάτων, από την τρομοκράτηση άλλων χωρών κοκ. – ξανά με κίνητρο τον πλούτο και τη δύναμη οπότε, μπορεί να είναι πολλοί οι αριθμητές, αλλά ο παρανομαστής είναι πάντοτε ένας: τα χρήματα και η εξουσία.

Διάλεξη του διεθνολόγου – αναλυτή Κλεάνθη Κυριακίδη για τις γεωπολιτικές εξελίξεις

inv

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ , στα πλαίσια του προγράμματός της ευρείας ανάπτυξης της προσωπικότητας «ΑΚΑΔΗΜΙΑ», διοργάνωσε Διάλεξη του διεθνολόγου – γεωστρατηγικού αναλυτή Κλεάνθη Κυριακίδη , με τίτλο «Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις τους στην Ελλάδα», την Τετάρτη, 22/2/2017, στον πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ.

img_20170222_192025
Από πλευράς του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, τοποθετήθηκαν στο θέμα ο Πρόεδρος της Κίνησης, Δικηγόρος, κ. Κυριάκος Κόκκινος κι ο Σύμβουλος κ. Ευθύμης Στίγγας. Πολύ σημαντικές ήσαν οι παρεμβάσεις και πληροφορίες εκ μέρους του Σύριου Καθηγητή Γεωστρατηγικής Aref Alobeid. Στη συνέχεια ακολούθησε συζήτηση με τα πολυάριθμα μέλη και τους παρευρισκομένους φίλους και μέλη του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ.

Οι προσκλήσεις για συμμετοχή στις εκδηλώσεις μας, απευθύνονται προς κάθε ενεργό ‘Ελληνα και πολίτη, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο για την πορεία της ανθρωπότητας!
Στην τόσο κρίσιμη για την πατρίδα μας ιστορική συγκυρία, όπου διακυβεύεται για πρώτη φορά στην ιστορία της η ίδια η βιολογική υπόστασή της , αλλά κι η μακραίωνη πολιτιστική της ταυτότητα και καθώς το σύνολο της ανθρωπότητας αναζητά ένα υγιές κι αληθινό πρότυπο και φως για τη διέξοδο από το σκοτεινό τέλμα , στο οποίο έχει παγιδευτεί, η παρουσία όσων ενδιαφέρονται να φωτισθούν από διαφορετικές όψεις της αλήθειας , να διασυνδεθούν και γνωριστούν μαζί μας και να δράσουν δημιουργικά, ατομικά και συλλογικά, μη αρκούμενοι στα λόγια, είναι απαραίτητη…!

Οι δράσεις του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ αποτελούν μέρος της εκπαιδευτικής δομής ολικής ανάπτυξης της προσωπικότητας της Ακαδημίας , μέσω της οποίας παρέχονται ερεθίσματα, δυνατότητες κι ευκαιρίες σε όσους ενδιαφέρονται κι είναι ΕΝΕΡΓΟΙ, να ανέβουν ενεργειακό επίπεδο, σωματικά, ψυχικά και πνευματικά, στη βάση των αρχών της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ, της πραγματιστικής ιδέας ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε παρά κύτταρα του πολυσύνθετου οργανισμού της Ανθρωπότητας κι οι φυσικές συλλογικότητές μας (έθνη, πόλεις, οικογένειες, επιχειρήσεις κλπ) δεν αποτελούν παρά τα αναγκαία όργανα αυτής, μιας ιδέας ενωτικής, που φιλοδοξεί να αντικαταστήσεις τις μέχρι σήμερα συγκρουσιακές αντιλήψεις, που διέπουν την οργάνωση της ανθρωπότητας κι έχουν επικίνδυνα δηλητηριάσει τις ανθρώπινες συνειδήσεις!

Όλη η εκδήλωση σε video

Διάλεξη του διεθνολόγου – αναλυτή Κλεάνθη Κυριακίδη για τις γεωπολιτικές εξελίξεις

inv

Η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ διοργανώνει διάλεξη του γεωπολιτικού αναλυτή Κλεάνθη Κυριακίδη, με τίτλο: «Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις τους στην Ελλάδα», την Τετάρτη, 22/2/2017, στις 18.30, στον πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ.
Από πλευράς του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, θα τοποθετηθούν στο θέμα ο Πρόεδρος της Κίνησης κ. Κυριάκος Κόκκινος κι ο Σύμβουλος κ. Ευθύμης Στίγγας. Θα επακολουθήσει συζήτηση με τα μέλη και τους παρευρισκομένους.
cv-1

Πρόσκληση προς κάθε ενεργό ‘Ελληνα και πολίτη, αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο για την πορεία της ανθρωπότητας!

Στην τόσο κρίσιμη για την πατρίδα μας ιστορική συγκυρία, όπου διακυβεύεται για πρώτη φορά στην ιστορία της η ίδια η βιολογική υπόστασή της , αλλά κι η μακραίωνη πολιτιστική της ταυτότητα και καθώς το σύνολο της ανθρωπότητας αναζητά ένα υγιές κι αληθινό φως για τη διέξοδο από το σκοτεινό τέλμα , στο οποίο έχει παγιδευτεί, η παρουσία όσων ενδιαφέρονται να φωτισθούν από διαφορετικές όψεις της αλήθειας , να διασυνδεθούν και γνωριστούν μαζί μας και να δράσουν, ατομικά και συλλογικά, μη αρκούμενοι στα λόγια, είναι απαραίτητη…!

Η διάλεξη αποτελεί μέρος της εκπαιδευτικής δομής ολικής ανάπτυξης της προσωπικότητας της Ακαδημίας του ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, μέσω της οποίας παρέχονται ερεθίσματα, δυνατότητες κι ευκαιρίες σε όσους ενδιαφέρονται κι είναι ΕΝΕΡΓΟΙ, να ανέβουν ενεργειακό επίπεδο, σωματικά, ψυχικά και πνευματικά.