Ένας εξαιρετικός Δικαστής και Άνθρωπος!

Κάθε Δικαστής είναι μεν λειτουργός της Δικαιοσύνης, αλλά είναι και μέγας Παιδαγωγός, όταν είναι και Άνθρωπος!

Αν όλοι εκτελούσαμε την εργασία μας, όποια κι αν είναι, με αίσθημα ευθύνης, ανθρωπιά και αγάπη προς την ανθρωπότητα ως σύνολο και με το ανυπέρβλητο πρότυπο της εκούσιος προσφοράς και θυσίας του Θεανθρώπου, θα μεταβάλαμε καθημερινά τον κόσμο μας προς το καλλίτερο!

Κανένας ιός δεν θα μας άγγιζε κι αν αυτό γινόταν, κάποιος καλός γιατρός θα μας κούραρε και κάποια νοσοκόμα με θερμή καρδιά θα απάλυνε τον πόνο μας κι αυτός θα περνούσε, κάνοντάς μας, όλους ισχυρότερους!

Γιατί έτσι αναπτύσσεται το ανοσοποιητικό σύστημα καθε κοινωνίας και του οργανισμού της Ανθρωπότητας!

Δείτε κι ακούστε το λόγο και το πρότυπο ενός τέτοιου Δικαστή ΕΔΩ!

Το «Τρίγωνο Κάρπμαν»: Το μοντέλο εξέλιξης σχέσεων και προσώπων!

Το Δραματικό Τρίγωνο Κάρπμαν, είναι το πιο διαδεδομένο μοντέλο σχέσεων μεταξύ ανθρώπων. Περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1968 από τον κλασσικό λόγιο της συναλλακτικής ανάλυσης, τον Στίβεν Κάρπμαν.


Πρόκειται για το γεγονός ότι οι άνθρωποι χειραγωγούν ο ένας τον άλλον, εξαρτώνται ο ένας από τον άλλον και κουράζονται πολύ από αυτό. Δεν υπάρχει μεγάλη ευτυχία σε τέτοιου είδους σχέσεις και οι άνθρωποι γίνονται πολύ εξαντλημένοι για να αλλάξουν. Ωστόσο, υπάρχει μια λύση.

Παρακάτω μπορείτε να μάθετε περισσότερα για το τρίγωνο Κάρπμαν. Να θυμάστε πως προκειμένου να επιλυθεί ένα πρόβλημα, πρέπει πρώτα να το καταλάβετε.

Το τρίγωνο Κάρπμαν

Μπορεί να υπάρχουν δύο, τρία ή περισσότερα άτομα μέσα σε ένα τρίγωνο. Υπάρχουν πάντα τρεις ρόλοι: ένα θύμα, ένας θύτης και ένας σωτήρας.

Οι συμμετέχοντες ενός τριγώνου συχνά αλλάζουν ρόλους. Ένα πράγμα παραμένει αμετάβλητο: είναι όλοι χειριστές και φέρνουν πόνο τόσο στον εαυτό τους όσο και στους κοντινούς και τους αγαπημένους τους ανθρώπους.

Συνέχεια

Εκοιμήθη ο αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΟΥΔΑΡΟΣ 06/03/2020

Ένα από τα πιο εμβληματικά πρόσωπα του ιερού Κλήρου στην Ελλάδα, ο αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ρατόπουλος που είχε συνδέσει το όνομα του με την διακονία στον χώρο των φυλακών, έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών.

Ο κληρικός που αφιέρωσε τη ζωή του στην στήριξη των φυλακισμένων καταγόταν από τα Γρεβενά όπου γεννήθηκε το 1931.

Είχε σπουδάσει θεολογία στην θεολογική σχολή του ΑΠΘ και είχε υπηρετήσει στις Μητροπόλεις Σιδηροκάστρου, Θεσσαλονίκης και Κασσανδρείας.

Κατά τη διάρκεια της δράσης του που ξεπέρασε τις τέσσερις δεκαετίες επισκέφθηκε διαφορετικά σωφρονιστικά ιδρύματα σε 90 χώρες, από την Αλβανία μέχρι τη Μαδαγασκάρη αποφυλακίζοντας πάνω από 15.500 άπορους κρατουμένους, δίνοντας συνολικά 4,4 εκατομμύρια ευρώ.

Ο μακαριστός ιερέας είχε τιμηθεί:

1) Δύο φορές από την Ακαδημία Αθηνών (1996 με Έπαινο. 2001 με Χαλκό μετάλλιο).

2) Δύο φορές από την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος (1992 Έπαινος 4300/1737/22-12-1992, 2001 Παράσημο του Απ. Παύλου Χρυσούς Σταυρός μετά Αστέρος).

3) Από το Υπουργείο Δικαιοσύνης (28-9-06).

4) Από το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας-Ελληνική Ραδιοφωνία (Ε.Ρ.Α.) (5-12-2001 Βραβείο).

5) Από το Κέντρο Στήριξης Οικογένειας Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών (2001 Έπαινος Εθελοντικής Προσφοράς).

6) Από την Ι. Μητρόπολη Δημητριάδος (2002 Ανώτατο Παράσημο Χρυσούς Σταυρός μετά τιμητικού Διπλώματος της Τοπικής Εκκλησίας).

Και άπο άλλους φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η μυσταγωγία των ψαλμών της Αγίας Σοφίας

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

u870884-copy

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη δημιουργήθηκε από νεοπλατωνιστές αρχιτέκτονες που ενσωμάτωσαν στην κατασκευή της ελληνική γνώση – πυθαγόρεια και πλατωνική – για την πραγμάτωση της επαφής του ανθρώπου με το θείο. 1483 χρόνια μετά από τα εγκαίνια του λαμπρότερου χριστιανικού ναού (που έγινε στις 27 Δεκεμβρίου 537) η καθηγήτρια του πανεπιστημίου Stanford των ΗΠΑ Μπισέρα Πέντσεβα έχει ολοκληρώσει μια πρωτοποριακή μελέτη που έχει οδηγήσει, με τη βοήθεια προηγμένων υπολογιστικών συστημάτων, στην πιστή αναδημιουργία του ήχου του Ναού φέρνοντας στο σήμερα κάτι που μέχρι πρότινος έμοιαζε ότι είχε χαθεί οριστικά: την εμπειρία της συμμετοχής στον Όρθρο και στον Εσπερινό, σαν να βρίσκεσαι στην Αγία Σοφία της Βυζαντινής εποχής.

Το βιβλίο της Μπισέρα Πέντσεβα, «Hagia Sofia: Sound, Space and Spirit in Byzantium (Pennsylvania State University Press, 2017) κέρδισε το 2018 το βραβείο για την καλύτερη μονογραφία στις ιστορικές σπουδές της American Academy of Religion.Remaining Time-0:19FullscreenMute

Η ακουστική εμπειρία της Αγίας Σοφίας αναδημιουργήθηκε μέσα από συστηματική μελέτη που έγινε στην Καλιφόρνια τα τελευταία χρόνια, χάρη στη γνώση, στην πίστη και στο όραμα μιας αφοσιωμένης επιστήμονος, χριστιανής ορθόδοξης, βουλγαρικής καταγωγής. Η κυρία Πέντσεβα μίλησε στην «Καθημερινή» και εξήγησε γιατί η επαφή με το θείο που επιτυγχάνεται στην Αγία Σοφία δεν είναι ένα μεσαιωνικό «ειδικό εφέ», αλλά το αποτέλεσμα εφαρμογής πτυχών της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας. 

Συνέχεια

Η «Αγέλαστος Πέτρα» και ο Παναγιώτης Φαρμάκης μέσα μου…

Η Αγέλαστος Πέτρα ήταν, σύμφωνα με την μυθολογία, ένας βράχος στην Ελευσίνα πάνω στον οποίο κάθησε η Δήμητρα για να θρηνήσει για την Περσεφόνη την κόρη της που την άρπαξε ο Πλούτωνας.
Ο μύθος αυτός συγκινούσε πάντα τους Έλληνες και οι λόγοι είναι πολλοί.
Η μάνα που χάνει το παιδί της από τον θεό του κάτω κόσμου.
Ο συμβολισμός του θανάτου.
Ο χειμώνας που σκοτεινιάζει τα πάντα.
Και μετά η ανάσταση.
Η Περσεφόνη κάθε Άνοιξη επιστρέφει στην μητέρα της.
Η φύση ξαναγεννιέται.
Τα Ελευσίνια Μυστήρια ήταν μια μυστηριακή τελετή που τελούνταν προς τιμή της Δήμητρας και της Περσεφόνης, ήταν δε η ιερότερη και πιο σεβαστή από όλες τις γιορτές της αρχαίας Ελλάδας.
Η απαρχή των Μυστηρίων ανάγεται με βεβαιότητα πριν τον 8ο π.Χ. αιώνα σύμφωνα με την χρονολόγηση των αντικειμένων που βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο του Τελεστηρίου.
Τα Ελευσίνια Μυστήρια λάμβαναν χώρα μέχρι το 392 μ.Χ. όταν ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α’ του Βυζαντίου με διάταγμά του διέταξε το κλείσιμο όλων των αρχαίων ιερών σε μια προσπάθεια να καταστείλει την αντίσταση των οπαδών της αρχαιοελληνικής θρησκείας στην επιβολή του Χριστιανισμού.
Τα τελευταία απομεινάρια των Μυστηρίων εξαλείφθηκαν το 396 όταν ο βασιλίας των Γότθων Αλάριχος, συνοδευόμενος από χριστιανούς ιερείς, κατέστρεψε το ιερό της Ελευσίνας και θανάτωσε όλο το ιερατείο….
Οι εποχές που ακολούθησαν φέρθηκαν αμείλικτα στην Ελευσίνα.
Πόνος κι εγκατάλειψη για μια από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Ελλάδας.
Η ταφόπλακα στην ιστορική σημασία της πόλης, σφραγίστηκε κατά κάποιο τρόπο τον 20ο αιώνα.
Η ευρύτερη περιοχή του κάμπου της Ελευσίνας μετατράπηκε σε βιομηχανική ζώνη διύλησης πετρελαίου, οι γύροι λόφοι έγιναν πρώτη ύλη του τσιμέντου που χρησιμοποιήθηκε στην Αθήνα της αντιπαροχής από τα εργοστάσια της περιοχής και η Ελευσίνα υποβαθμίστηκε τόσο πολύ που το όνομά της έχει γίνει συνώνυμο της βιομηχανοποίησης, της εγκατάλειψης, της κακώς εννοούμενης ανάπτυξης.

Ο Φίλιππος Κουτσάφτης

Τον Φίλιππο Κουτσάφτη παρακίνησε στις 20 Μαίου 1988 «Τύχη Αγαθή» όπως ο ίδιος αναφέρει να ξεκινήσει να φτιάξει ένα αφιέρωμα στον τόπο της Περσεφόνης και της Δήμητρας.
Τα γυρίσματα κράτησαν 10 χρόνια και είχαν σαν αποτέλεσμα να δημιουργθεί ένα πραγματικό αριστούργημα που κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 2000.

Η ταινία ταξιδεύει μέσα από τα μάτια των κατοίκων της Ελευσίνας στην ιστορία της περιοχής.
Ζωντανεύει την δεκαετή καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν σ αυτή. Νοιώθει τα προβλήματά τους, πονάει με τις ανησυχίες τους.
Περπατάει δίπλα τους στις ανασκαφές που γίνονται στις γειτονιές της, που φέρνουν ξανά στο φως του Ήλιου εικόνες μοναδικές και αμέσως μετά τις κλείνουν πίσω από τις πόρτες μιας αποθήκης.
Ο αρχαιολογικός χώρος γίνεται οικόπεδο, το οικόπεδο οικοδομή και η οικοδομή πολυκατοικία.
Οι άνθρωποι αλλάζουν, οι γειτονιές αλλάζουν.
Μόνο η Ελευσίνα μένει ίδια…
Όσες φορές κι αν δω την Αγέλαστο Πέτρα, τόσο περισσότερο αισθάνομαι πως τελικά το θέμα της ταινίας δεν είναι η Ελευσίνα αλλά ο θεόσταλτος «πρωταγωνιστής» της, ο Παναγιώτης Φαρμάκης.
Ένας άνθρωπος άστεγος, άπατρις που ο σκηνοθέτης τον χαρακτηρίζει «σαλό» ο οποίος έχει μια «σαλεμένη σχέση» με τα αρχαία της περιοχής.
Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος ο περιθωριακός, ενδιαφέρεται για την ιστορία του τόπου κι ας μην έχει γεννηθεί εκεί, περνάει τον χρόνο του διασώζοντας ευρύματα που πετάχτηκαν μαζί με μπάζα στη θάλασσα. Ευρύματα σημαντικά που καταλήγουν στις προθήκες των μουσείων…
Κι όλα αυτά όταν οι υπόλοιποι, οι «κανονικοί», οι «πολιτισμένοι», γκρεμίζουν αρχαία τείχη για να χτίσουν πολυκατοικίες και να υψώσουν άλλα, από οπλισμένο σκυρόδεμα και σάρκα, γύρω τους, πάνω και κάτω τους…

Ο Παναγιώτης Φαρμάκης

Με αγγίζει πολύ αυτή η ταινία.
Την έχω δει δεκάδες φορές, την βλέπω καμία φορά και αποσπασματικά.
Μου αναστατώνει τη σκέψη.
Κάνω των Ελευσίνα πατρίδα μου, βλέπω την καταστροφή δίπλα μου και την αδιαφορία να φωλιάζει στις καρδιές των γειτόνων μου.
Είμαι σίγουρος πως αν ήμουν κάποιος από την ταινία, θα ήμουν ο Παναγιώτης Φαρμάκης.
Ο σαλός με τη σαλεμένη σχέση με τα αρχαία.
Πώς διαφορετικά θα μπορούσα να εξηγήσω τα δάκρυα που πετιόνται από τα μάτια μου όταν στο 32ο λεπτό της ταινίας, με τη μουσική του Κων/νου Β στο παρασκήνιο, οι μπουλντόζες γκρεμίζουν το τείχος της Ιεράς Οδού;
 Υπάρχουν πράγματα πολλά που έχω μετανιώσει στη ζωή μου που δεν τα έκανα.
Ένα από αυτά είναι πως, όταν το 2015 ήμουν υπεύθυνος σε μια ομάδα της Φωτογραφικής Εταιρείας Κρήτης, δεν προσπάθησα αρκετά ώστε να βρω τον χρόνο να δείξω στα παιδιά της ομάδας την Αγέλαστο Πέτρα, αν και το είχα σκοπό.
Κρίμα.
Είναι κάτι που οφείλω στον εαυτό μου…

Αναρτήθηκε από Marios Psalidakis στις 10:01 μ.μ.

Κοσμόπολις – Συνεχίζεται με απόλυτη επιτυχία ο «Διαδικτυακός Κύκλος Οργανικής Αυτογνωσίας» την Κυριακή, 5 Απριλίου 2020, με καλεσμένη την ψυχολόγο Σμαρούλα Παντελή!

Μάθετε γι’ αυτόν όσοι αναζητάτε…

Κάνουμε επίθεση στους ιούς, που μας απειλούν, βελτιώνοντας την εσωτερική και πνευματική μας κατάσταση και την επικοινωνία μας με τους συνανθρώπους μας, ενισχύοντας την ανοσοποιητική μας απόκριση . Διαβάστε πώς!

Συνεχίστηκε την Κυριακή, 5 Απριλίου 2020, ο 1ος Κύκλος Οργανικής Αυτογνωσίας, ένα δωρεάν πρόγραμμα συλλογικού coaching, που προσφέρει η Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ στα μέλη και τους φίλους μας, ως ένα αποτελεσματικό μέσο αντιμετώπισης των συμπτωμάτων της κοινωνικής πίεσης, λόγω των μέτρων περιορισμού εξάπλωσης του Covid19, πραγματικά όμως ως εργαλείο ουσιαστικής προσφοράς στην πορεία όλων μας προς την αυτογνωσία και την εν Θεώ τελείωση!

Μαζί μας είχαμε τη χαρά και τιμή να βρίσκεται η κα Σμαρούλα Παντελή, πολύ γνωστή και επιτυχημένη ψυχολόγος, με πλούσια δράση. Η Δρ. Σμαρούλα Παντελή είναι ιατρική ψυχολόγος, διπλωματούχος ψυχοδράματος – κοινωνιοδράματος, συγγραφέας βιβλίων ψυχολογίας, παιδαγωγικών ιστοριών και θεματικών ημερολογίων. Ηθοποιός και σκηνοθέτης του θεάτρου playback και ιδρύτρια της ομάδας Playback Nuevo. Ασχολείται ιδιαίτερα με τη διαχείριση των συναισθημάτων και την ενίσχυση της δημουργικότητας>>. Πολύ ενδιαφέροντα και ψυχοενισχυτικά βίντεό της μπορείτε να παρακολουθήσετε ΕΔΩ!

Ο Κύκλος πραγματεύθηκε τόσο σε αυτήν, όσο και στην προηγούμενη συνάντηση το συναίσθημα του Θυμού.

Ενημερώνουμε ότι επειδή οι θέσεις για τον 1ο Κύκλο καλύφθηκαν πλήρως, μπορείτε όσοι ενδιαφέρεστε να συμμετάσχετε, να στείλετε μήνυμά σας, με τον τρόπο, που αναφέρουμε στο τέλος του παρόντος, αφού το διαβάσετε και με τη μόνη προϋπόθεση ότι έχετε ειλικρινή διάθεση να εργαστείτε με συνέπεια εντός του Εαυτού σας και ομαδικά στα πλαίσια του Κύκλου. Εφ’ όσον συγκεντρωθεί ο αναγκαίος αριθμός και πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις, θα πραγματοποιήσομε και 2ο Κύκλο.

Τί είναι η «ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ»;

Η «Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ» είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο, που εδρεύει στην Παλλήνη Αττικής, με εγκατάσταση και στην Αθήνα, το οποίο μελετά και διαδίδει την ΙΔΕΑ της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ. Φιλοδοξεί να ενεργοποιήσει με επίκεντρο της Ελλάδα, ένα παγκόσμιο ρεύμα Ενότητας, Δημιουργίας και Αρετής, στηριζόμενο στους δύο πνευματικούς πυλώνες του Ελληνισμού, την Αρχαιοελληνική Φιλοσοφία και την Ορθοδοξία, ιδιαιτέρως υπό την πατερική, ησυχαστική και νηπτική της πνευματική εμπειρία.

Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ως πνευματική κίνηση, έχει ως σκοπό να διαχύσει στην κοινωνία το όραμα της Οργανικότητας, μιας ιδέας αναμορφωτικής και γνήσια επ-αναστατικής, δια της οποίας θεραπεύονται οι επί δεκαετίες και εκατονταετίες παγιωμένες, αρνητικές και συγκρουσιακές αντιλήψεις, από τις οποίες πάσχει ο άνθρωπος, αναφορικά με τη σκοπιμότητα και το Λόγο ύπαρξης των Ατόμων και των Κοινωνιών τους εντός του πραγματικού Κόσμου!

Συνέχεια

Κοσμόπολις – Ξεκίνησε με απόλυτη επιτυχία ο «Διαδικτυακός Κύκλος Οργανικής Αυτογνωσίας». Μάθετε γι’ αυτόν όσοι αναζητάτε…

Κάνουμε επίθεση στους ιούς, που μας απειλούν, βελτιώνοντας την εσωτερική και πνευματική μας κατάσταση και την επικοινωνία μας με τους συνανθρώπους μας., ενισχύοντας την ανοσοποιητική μας απόκριση . Διαβάστε πώς!

Τί είναι η «ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ»;

Η «Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ» είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο, που εδρεύει στην Παλλήνη Αττικής, με εγκατάσταση και στην Αθήνα, το οποίο μελετά και διαδίδει την ΙΔΕΑ της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ. Φιλοδοξεί να ενεργοποιήσει με επίκεντρο της Ελλάδα, ένα παγκόσμιο ρεύμα Ενότητας, Δημιουργίας και Αρετής, στηριζόμενο στους δύο πνευματικούς πυλώνες του Ελληνισμού, την Αρχαιοελληνική Φιλοσοφία και την Ορθοδοξία, ιδιαιτέρως υπό την πατερική, ησυχαστική και νηπτική της πνευματική εμπειρία.

Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ως πνευματική κίνηση, έχει ως σκοπό να διαχύσει στην κοινωνία το όραμα της Οργανικότητας, μιας ιδέας αναμορφωτικής και γνήσια επ-αναστατικής, δια της οποίας θεραπεύονται οι επί δεκαετίες και εκατονταετίες παγιωμένες, αρνητικές και συγκρουσιακές αντιλήψεις, από τις οποίες πάσχει ο άνθρωπος, αναφορικά με τη σκοπιμότητα και το Λόγο ύπαρξης των Ατόμων και των Κοινωνιών τους εντός του πραγματικού Κόσμου!

Οι αρνητικές αντιλήψεις και ασυνείδητες εσωτερικές εγγραφές, που φέρνουν τον άνθρωπο σε σύγκρουση με τους άλλους ανθρώπους και τις συλλογικότητες, όπως εταιρίες και έθνη, σε συνεχή ανταγωνισμό μεταξύ τους, αποτελεί τη διαρκή κι ασυνείδητη Αιμορραγία της ανθρωπότητας, μία κατάσταση ασθένειας, συνεχούς απώλειας δυναμικού και εκτροπής των ανθρώπων από την Οδό της ατομικής και συλλογικής Ευημερίας και Ευδαιμονίας, που θα μπορούσαν να επιτύχουν, αν ανακτούσαν τη Συνείδηση και τη γνώση της Αλήθειας. Η σταδιακή μεταβολή τους, που μπορεί να υποβοηθηθεί με την ιδέα της Οργανικότητας, ενοποιεί τους Ανθρώπους ως σύνθετα Όντα και αποκαθιστά τους Κοινωνικούς τους Οργανισμούς, ώστε να αποκαλυφθούν ιστορικά ως Κοσμήματα της Δημιουργίας και όχι ως εκτροπές της.

Τι εννοούμε ως «ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ»;

Αναζητώντας απαντήσεις για το αν υπάρχει μία ιδανική, αρμονική κατάσταση, εντός της οποίας κάθε άνθρωπος και κάθε ανθρώπινη συλλογικότητα, από την απλούστερη, που είναι το ζεύγος, έως τις πλέον σύνθετες, ως οι οικογένειες, οι εταιρίες, οι πόλεις και πολιτείες, τα έθνη και η ανθρωπότητα ως σύνολο, μπορεί να συνειδητοποιήσει τη σκοπιμότητα της ύπαρξής του, τους νόμους που διέπουν τη λειτουργία του και να εκπληρώσει αποτελεσματικότερα το σκοπό της εγκόσμιας ζωής του, οδηγηθήκαμε στη μεθοδολογία της αναζήτησης των Αναλογιών, της μελέτης των Θείων Αποτυπωμάτων εντός της Δημιουργίας, δια της εμφάνισης σε κάθε επίπεδό της συγκεκριμένων επαναλαμβανόμενων σχεδίων – δομών μορφοκλασμάτων – fractals.

Μέσω αυτής της αναζήτησης αποφασίσαμε να μελετήσουμε το μοντέλο λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού, ως ένα υπόδειγμα συνδυασμού Τέλειας συλλειτουργίας των τμημάτων, που τον αποτελούν, δηλαδή στο βασικό του επίπεδο των κυττάρων και των συλλογικοτήτων του, που είναι τα όργανά του και κατόπιν να ελέγξουμε τους όρους και κανόνες λειτουργίας του στην Ανθρώπινη πλέον Κοινότητα και κατόπιν στο Μακρόκοσμο. Στην έρευνά μας αυτή αποφασιστικός μας σύμμαχος υπήρξε η συστημική σκέψη και ανάλυση.

Συνέχεια

ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ – 1ος Διαδικτυακός Κύκλος Οργανικής Αυτογνωσίας – Μένουμε σπίτι, αλλά πάντα ενεργοί και σε αγαστή επικοινωνία !

Κάνουμε επίθεση στους ιούς, που μας απειλούν, βελτιώνοντας την εσωτερική και πνευματική μας κατάσταση και την επικοινωνία μας με τους συνανθρώπους μας., ενισχύοντας την ανοσοποιητική μας απόκριση . Διαβάστε πώς!

Τί είναι η «ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ»;

Η «Κίνηση Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ» είναι μη κερδοσκοπικό σωματείο, που εδρεύει στην Παλλήνη Αττικής, με εγκατάσταση και στην Αθήνα, το οποίο μελετά και διαδίδει την ΙΔΕΑ της ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑΣ. Φιλοδοξεί να ενεργοποιήσει με επίκεντρο της Ελλάδα, ένα παγκόσμιο ρεύμα Ενότητας, Δημιουργίας και Αρετής, στηριζόμενο στους δύο πνευματικούς πυλώνες του Ελληνισμού, την Αρχαιοελληνική Φιλοσοφία και την Ορθοδοξία, ιδιαιτέρως υπό την πατερική, ησυχαστική και νηπτική της πνευματική εμπειρία.

Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ, ως πνευματική κίνηση, έχει ως σκοπό να διαχύσει στην κοινωνία το όραμα της Οργανικότητας, μιας ιδέας αναμορφωτικής και γνήσια επ-αναστατικής, δια της οποίας θεραπεύονται οι επί δεκαετίες και εκατονταετίες παγιωμένες, αρνητικές και συγκρουσιακές αντιλήψεις, από τις οποίες πάσχει ο άνθρωπος, αναφορικά με τη σκοπιμότητα και το Λόγο ύπαρξης των Ατόμων και των Κοινωνιών τους εντός του πραγματικού Κόσμου!

Οι αρνητικές αντιλήψεις και ασυνείδητες εσωτερικές εγγραφές, που φέρνουν τον άνθρωπο σε σύγκρουση με τους άλλους ανθρώπους και τις συλλογικότητες, όπως εταιρίες και έθνη, σε συνεχή ανταγωνισμό μεταξύ τους, αποτελεί τη διαρκή κι ασυνείδητη Αιμορραγία της ανθρωπότητας, μία κατάσταση ασθένειας, συνεχούς απώλειας δυναμικού και εκτροπής των ανθρώπων από την Οδό της ατομικής και συλλογικής Ευημερίας και Ευδαιμονίας, που θα μπορούσαν να επιτύχουν, αν ανακτούσαν τη Συνείδηση και τη γνώση της Αλήθειας. Η σταδιακή μεταβολή τους, που μπορεί να υποβοηθηθεί με την ιδέα της Οργανικότητας, ενοποιεί τους Ανθρώπους ως σύνθετα Όντα και αποκαθιστά τους Κοινωνικούς τους Οργανισμούς, ώστε να αποκαλυφθούν ιστορικά ως Κοσμήματα της Δημιουργίας και όχι ως εκτροπές της.

Τι εννοούμε ως «ΟΡΓΑΝΙΚΟΤΗΤΑ»;

Αναζητώντας απαντήσεις για το αν υπάρχει μία ιδανική, αρμονική κατάσταση, εντός της οποίας κάθε άνθρωπος και κάθε ανθρώπινη συλλογικότητα, από την απλούστερη, που είναι το ζεύγος, έως τις πλέον σύνθετες, ως οι οικογένειες, οι εταιρίες, οι πόλεις και πολιτείες, τα έθνη και η ανθρωπότητα ως σύνολο, μπορεί να συνειδητοποιήσει τη σκοπιμότητα της ύπαρξής του, τους νόμους που διέπουν τη λειτουργία του και να εκπληρώσει αποτελεσματικότερα το σκοπό της εγκόσμιας ζωής του, οδηγηθήκαμε στη μεθοδολογία της αναζήτησης των Αναλογιών, της μελέτης των Θείων Αποτυπωμάτων εντός της Δημιουργίας, δια της εμφάνισης σε κάθε επίπεδό της συγκεκριμένων επαναλαμβανόμενων σχεδίων – δομών μορφοκλασμάτων – fractals.

Μέσω αυτής της αναζήτησης αποφασίσαμε να μελετήσουμε το μοντέλο λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού, ως ένα υπόδειγμα συνδυασμού Τέλειας συλλειτουργίας των τμημάτων, που τον αποτελούν, δηλαδή στο βασικό του επίπεδο των κυττάρων και των συλλογικοτήτων του, που είναι τα όργανά του και κατόπιν να ελέγξουμε τους όρους και κανόνες λειτουργίας του στην Ανθρώπινη πλέον Κοινότητα και κατόπιν στο Μακρόκοσμο. Στην έρευνά μας αυτή αποφασιστικός μας σύμμαχος υπήρξε η συστημική σκέψη και ανάλυση.

Από τη μελέτη αυτή και τη μεταμορφωτική ενωτική ιδέα της Οργανικότητας, της θέασης δηλαδή της Ανθρωπότητας ως ζώντος Οργανισμού και κάθε ανθρώπου ως αναπόσπαστου μέρους του, εντός του οποίου σχηματίζει πάσης φύσεως αναγκαίες συλλογικότητες και της διασύνδεσης όλων αυτών των ατόμων και ομάδων, κατά τρόπο άρρηκτο και αναγκαία αλληλεπιδρούντα, με τον Κόσμο και το Δημιουργό. Όταν αυτό αποκαλύπτεται, ότι δηλαδή οι ανθρώπινες κοινωνίες κι οι συλλογικότητες δεν είναι παρά μικρότεροι ή μεγαλύτεροι οργανισμοί ή αλλιώς όργανα, εντός του Όλου Οργανισμού της Ανθρωπότητας, όπου κάθε άνθρωπος, έχει τη θέση ενός και μοναδικού κυττάρου του, τότε και μόνον κάθε άνθρωπος βρίσκει τη μοναδική του θέση εντός της συλλογικότητας, χωρίς να χάνει τη δική του ατομικότητα και έτσι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, της Υγείας, της Αρμονίας και Ευδαιμονίας, τόσο των μερών όσο και του όλου, τα ουσιώδη συμφέροντα των οποίων είναι Πάντα Ταυτόσημα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η Fractal δομή του σύμπαντος – Όχι μόνον τα ζώα αλλά και τα φυτά διαθέτουν μία πολύπλοκη μεταξύ τους επικοινωνία, μέσω ενός υπογείου δικτύου

Αποτέλεσμα εικόνας για υπόγεια επικοινωνία των φυτών

Τα φυτά χρησιμοποιούν ένα υπόγειο δίκτυο επικοινωνίας για την ανταλλαγή χημικών προειδοποιήσεων, σύμφωνα με νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε από ομάδα βιολόγων του Σουηδικού Πανεπιστημίου Γεωπονικών Επιστημών.

Σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, τα φυτά που βρίσκονται σε ένα πολυσύχναστο περιβάλλον εκκρίνουν χημικές ουσίες στο έδαφος που ωθούν τα γειτονικά φυτά, να αναπτυχθούν πιο επιθετικά, πιθανώς για να μην είναι στη σκιά. Επιστήμονες έχουν ήδη αποδείξει ότι όταν τα φύλλα των φυτών αγγίζουν τα φύλλα και τα κλαδιά γειτονικών δέντρων, αλλάζουν στρατηγικές ανάπτυξης.

Αυτή η μελέτη έρχεται να προσθέσει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με το περίπλοκο σύστημα επικοινωνίας των φυτών. Σε αντίθεση με τα ζώα, τα φυτά δεν έχουν νευρικά συστήματα και έτσι δεν μπορούν να επικοινωνήσουν χρησιμοποιώντας ταχεία ηλεκτρικά σήματα. Αντ ‘αυτού, τα φυτά επικοινωνούν μέσω μιας σχετικά αργής ανταλλαγής χημικών μηνυμάτων. Μέρος της επικοινωνίας πραγματοποιείται μέσω των υπόγειων δικτύων συμβιωτικών οργανισμών, τις μυκόρριζες, που είναι μικροσκοπικά, λευκά και σπειροειδή σωληνάρια στο έδαφος, των οποίων ο ρόλος είναι η μεταφορά νερού και θρεπτικών συστατικών αλλά και τοξικών, χημικών ουσιών, από δένδρο σε δένδρο.

Ο Δρ. Νίνκοβιτς και η ομάδα του, θέλησαν να δουν εάν οι χημικές ουσίες που απελευθερώνονται κατευθείαν στο έδαφος από τα καταπονημένα φυτά, θα μπορούσαν να αλλάξουν τη συμπεριφορά των γειτόνων τους.

Η μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Plos One, εστίασε στα φυτά αραβοσίτου, τα οποία τείνουν να αναπτύσσονται σε ένα προβληματικό περιβάλλον. Η επιστημονική ομάδα προσομοίωσε την αφή ενός φυτού χαϊδεύοντας τα φύλλα ενός καλαμποκιού για ένα λεπτό κάθε μέρα, με μια βούρτσα μακιγιάζ.

Όταν αφαίρεσαν το καλαμπόκι και τοποθέτησαν ένα άλλο φυτό στην θέση του, διαπίστωσαν ότι το νέο φυτό ανέπτυξε περισσότερα φύλλα και λιγότερες ρίζες. Τα σπορόφυτα που φυτεύτηκαν σε ένα ειδικό διάλυμα μέσα στο οποίο είχαν προηγουμένως τοποθετηθεί άλλα φυτά που δεν είχαν αγγιχτεί με τη βούρτσα, δεν αντέδρασαν με τον ίδιο τρόπο.

ΠΗΓΕΣ: IndependentTheGuardian

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

1. Επικοινωνούν μέσω των ριζών τους

Τα δέντρα είναι τόσο ήσυχα και απομονωμένα εκ πρώτης όψεως: τα κλαδιά τους κινούνται απαλά στο αεράκι και τα ζώα φωλιάζουν στον κορμό τους. Μάλλον όμως θα εκπλαγείτε μαθαίνοντας ότι τα ήρεμα αυτά δέντρα έχουν αναπτύξει μια πολύβουη συζήτηση κάτω από τα πόδια σας. Οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι τα φυτά έχουν την ικανότητα να επικοινωνούν μέσω ενός υπόγειου δικτύου από μύκητες.

Αυτή η επικοινωνία εξυπηρετεί το φυτό με διάφορους τρόπους. Μια μελέτη βρήκε ότι το υπόγειο αυτό δίκτυο μπορεί να προειδοποιήσει τα άλλα φυτά για βλαβερές μολύνσεις από παράσιτα. Μια άλλη μελέτη υποστήριξε ότι οι μύκητες μπορούν να μεταφέρουν θρεπτικά συστατικά από και προς άλλα δέντρα.

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

2. Μηχανισμοί άμυνας

Μπορεί να τα βλέπουμε έτσι ακίνητα, αλλά δεν είναι καθόλου αβοήθητα όσον αφορά σε βλαβερούς εισβολείς – έντομα. Ορισμένα φυτά έχουν μια αρκετά εντυπωσιακή σειρά μηχανισμών άμυνας ενάντια στους «κακούς»: όταν αισθάνονται ότι πρόκειται να δεχθούν επίθεση, απελευθερώνουν μια χημική ουσία στον αέρα που προσελκύει τον φυσικό εχθρό των εισβολέων. Ο εχθρός υποχωρεί ή εξοντώνεται, σώζοντας το φυτό.

3. Αίσθηση όσφρησης

Όταν σκεφτόμαστε την τέλεια όσφρηση, τα αρπακτικά ζώα είναι αυτά που μας έρχονται στο νου, όπως οι σκύλοι και οι καρχαρίες. Φαίνεται όμως ότι η όσφρηση είναι άλλος ένας μηχανισμός επιβίωσης του φυτού. Λέγεται ότι τα φυτά μπορούν να διακρίνουν πότε τα φρούτα τους είναι γινωμένα, πότε ένα κοντινό τους φυτό έχει κοπεί ή πότε ο γείτονάς τους έχει δεχθεί επίθεση από εισβολείς.

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

4. Αντιλαμβάνονται την ώρα της ημέρας

Θα γνωρίζετε ήδη ότι οι άνθρωποι και τα ζώα έχουν ένα εσωτερικό ρολόι που ονομάζεται κιρκάδιος ρυθμός και το οποίο ρυθμίζει τις εσωτερικές μας λειτουργίες. Αλλά γνωρίζατε ότι και τα φυτά έχουν ένα τέτοιο ρολόι; Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να προετοιμάζονται για συγκεκριμένες ώρες της ημέρας όπως κάνουμε κι εμείς.

Για παράδειγμα, τα φυτά δεν αντιδρούν στο πρώτο φως της ημέρας, επειδή «γνωρίζουν» ότι η μέρα μόλις άρχισε και έτσι απλά προετοιμάζονται βιολογικά για τις επόμενες ώρες. Σε μια σημαντική μελέτη από επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Cambridge βρήκε ότι τα φυτά χρησιμοποιούν τα σάκχαρα που παράγουν για να κρατούν χρόνο.

5. Η «καφεΐνη» που τρελαίνει τις μέλισσες

Όλοι γνωρίζουμε και μάλλον βιώνουμε τον εθισμό στην καφεΐνη που μας κάνει να «ζουζουνίζουμε» όλη μέρα σε καφέ και καφετέριες της περιοχής μας. Φαίνεται όμως ότι και οι μέλισσες έχουν έναν παρόμοιο εθισμό. Συγκεκριμένα, το 55% των ανθισμένων φυτών παράγουν ένα είδος καφεΐνης στο νέκταρ τους. Οι μέλισσες είναι πιθανότερο να επιλέξουν το νέκταρ με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αυτή και πραγματικά ενθουσιάζονται γι’ αυτή.

Σε πείραμα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Current Biology οι ερευνητές απέδειξαν ότι οι μέλισσες που είχαν πιει περισσότερο νέκταρ με καφεΐνη ήταν πιθανότερο να ειδοποιήσουν τις άλλες μέλισσες για την ποιότητα και την τοποθεσία του νέκταρ από το οποίο επιστρέφουν.

6 πράγματα που δεν γνωρίζαμε για τον μαγικό κόσμο των φυτών

6. Ένα δάσος που αποτελείται μόνο από ένα δέντρο

Η φύση είναι γεμάτη εκπλήξεις. Εκεί που πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε αρκετά δέντρα για να φτιάξουμε ένα δάσος, η φύση έχει άλλη γνώμη. Το μεγαλύτερο δέντρο κάσιους στον κόσμο έχει εντοπιστεί στην πόλη Natal της Βραζιλίας. Φυτεύτηκε το 1888 από ένα τοπικό ψαρά και τώρα το δέντρο καλύπτει περίπου 7.5000 τ.μ. και έχει περίμετρο σχεδόν 500 μέτρων, στο μέγεθος 75 γηπέδων τένις.

Αυτό οφείλεται σε δύο εξαιρετικά σπάνια γενετικά χαρακτηριστικά. Κατά τη διάρκεια της περιόδου συγκομιδής υπολογίζεται ότι το δέντρο παράγει περισσότερα από 60.000 καρπούς κάσιους.

Η επικοινωνία των φυτών στον μυστικό κόσμο τους!

Τα φυτά είναι έξυπνα!

Η επικοινωνία των φυτών στον μυστικό κόσμο τους!

Τα φυτά είναι έξυπνα!

Από μικρό παιδί μου άρεσε να κάθομαι δίπλα σε φυτά και να τα παρατηρώ και ο λόγος ήταν η έντονη αίσθηση της επικοινωνίας που μου δημιουργούσαν. Τα έβλεπα να αλλάζουν προσανατολισμό και ακόμα, να «στρίβουν» ολόκληρο το «κορμάκι» τους αν η γιαγιά άλλαζε θέση στη γλάστρα, αποζητώντας την έκθεση στο φως. Παρατηρούσα τα αναρριχόμενα φυτά να επιλέγουν να κινούνται προς τη μεριά που θα έβρισκαν κάποιο στήριγμα και σκεφτόμουν πως τα «μάτια» τους φροντίζουν γι αυτό.  Έβλεπα καθαρά πώς άλλαζε η όψη τους όταν διψούσαν, ή όταν κάποιο έντομο τους είχε κάνει επίθεση, ή την δυσαρέσκειά τους όταν δεν τους άρεσε η θέση που τα τοποθετούσαμε στην αυλή μας.  Όταν τα καθάριζα με τα χέρια μου ή άγγιζα τους νέους βλαστούς είχα τη βεβαιότητα πως με «κοίταζαν» με ευχαρίστηση.

Ας δούμε λοιπόν τι έχει να πει η επιστήμη για τον αισθητήριο κόσμο των φυτών και τον τρόπο που επικοινωνούν.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΒΛΕΠΟΥΝ
Μπορεί να μην έχουν μάτια αλλά έχουν φωτοϋποδοχείς σε όλους τους βλαστούς και τα φύλλα τους, όπως ακριβώς και εμείς στα μάτια μας. Αυτό τους επιτρέπει να κάνουν διάκριση μεταξύ του κόκκινου και του μπλε καθώς επίσης να δουν μήκη κύματος που εμείς δεν μπορούμε όπως το υπέρυθρο και το υπεριώδες τμήμα του φάσματος . Επιπλέον, βλέπουν από ποια κατεύθυνση έρχεται το φως, μπορούν να καταλάβουν αν είναι δυνατό ή αδύναμο και να κρίνουν πόση ώρα παραμένουν χωρίς φως.

Τα φυτά βλέπουν το κόκκινο φως χρησιμοποιώντας υποδοχείς στα φύλλα τους που ονομάζονται φυτοχρώματα. Είναι ένα είδος διακόπτη που ενεργοποιείται με το φως και  τους επιτρέπει να «ετοιμάζοναι για ύπνο» στο τέλος της ημέρας. Τους επιτρέπει επίσης, να αισθάνονται όταν είναι στη σκιά. 

ΤΑ ΦΥΤΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Το παρασιτικό αμπέλι, που ονομάζεται Ντοντερ, για να φάει πρέπει να πάρει το ζαχαρούχο χυμό από τα άλλα φυτά . Το Ντοντερ χρησιμοποιεί την όσφρηση για να κυνηγήσει την λεία του. Μπορεί να διακρίνει πιθανά θύματα από τη μυρωδιά τους ,αντιλαμβάνεται ποια το ενδιαφέρουν αλλά και ποια εκπέμπουν μυρωδιά που είναι ανθυγιεινή και πρέπει ν` αποφύγει (Science, τόμος 313, σελ. 1964).

Την  δεκαετία του 1920, ερευνητές σε συνεργασία με το αμερικανικό υπουργείο Γεωργίας απέδειξαν ότι αν δώσουμε σε άγουρα φρούτα αέριο αιθυλένιο τα ωθούσε στην ωρίμανση.  Από τότε, έχει γίνει φανερό ότι όλα τα ώριμα φρούτα εκπέμπουν αιθυλένιο σε άφθονες ποσότητες, τα φυτά μπορούν να το μυρίσουν και ανταποκρίνονται σε αυτό με την ωρίμανση. Αυτό όχι μόνο εξασφαλίζει ότι ένα φρούτο ωριμάζει ομοιόμορφα , αλλά επίσης ότι τα γειτονικά φρούτα ωριμάζουν μαζί, παράγοντας περισσότερο αιθυλένιο που οδηγεί σε μεγάλο αριθμό ωριμάνσεων. Το αιθυλένιο έχει και άλλα πλεονεκτήματα, όπως την συντονισμένη αλλαγή χρώματος στα φύλλα κατά το φθινόπωρο.

Πάνω απ ‘όλα, όμως, η μυρωδιά επιτρέπει στα φυτά να επικοινωνούν. Η έρευνα στην δεκαετία του 1980 έδειξε ότι τα υγιή δέντρα σε περιοχή που τα δέντρα ήταν μολυσμένα με κάμπιες ήταν ανθεκτικά στα παράσιτα, επειδή τα φύλλα τους περιείχαν χημικές ουσίες που τα έκανε δυσάρεστα . Άλλα δέντρα που ήταν απομακρυσμένα από την μόλυνση δεν παρήγαγαν αυτές τις χημικές ουσίες. Έτσι, τα δέντρα που είχαν υποστεί επίθεση έστειλαν ένα αερομεταφερόμενο μήνυμα προς τα υγιή δέντρα για να προετοιμαστούν για την επικείμενη επίθεση. Γνωρίζουμε τώρα ότι εμπλέκονται πολλές πτητικές χημικές ουσίες.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΕΥΣΗ, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΥΝ
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, τα φυτά κάτω από μια επίθεση εκπέμπουν μια ποικιλία πτητικών χημικών ουσιών για να προειδοποιήσουν τους γείτονές τους. Μια από αυτές τις χημικές ουσίες, το μεθυλιασμονικο αέριο, διαχέεται μέσα από τους stomata – οι πόροι στην επιφάνεια του φύλλου – μετατρέπεται σε υδατοδιαλυτό ιασμονικό οξύ και αυτό συνδέεται με έναν ειδικό υποδοχέα στα κύτταρα και ενεργοποιεί τις αντιδράσεις άμυνας των φύλλων. Ακριβώς όπως η γλώσσα μας περιέχει υποδοχείς για τα διαφορετικά μόρια γεύσης του φαγητού, τα φυτά περιέχουν υποδοχείς για διάφορα διαλυτά μόρια, συμπεριλαμβανομένου του ιασμονικού οξεως.

Καθώς η γεύση περιλαμβάνει διαλυτά χημικά προϊόντα, ένα  μεγάλο μέρος της γεύσεως βρίσκεται στις ρίζες τους που περιβάλλονται από το έδαφος και το νερό. Ένα κλασικό πείραμα αποκαλύπτει ότι τα φυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα υπόγεια χημικά μηνύματα για να αναγνωρίσουν τους συγγενείς τους σε κοντινή απόσταση (New Scientist, 26 Μαρτίου 2011, p46). Υπάρχει, επίσης, επικοινωνία ρίζα-με-ρίζα μεταξύ μη συνδεδεμένων γειτόνων. Όταν μια ομάδα φυτών υποβλήθηκε σε συνθήκες ξηρασίας χρειάστηκε μόλις μία ώρα για το μήνυμα να ταξιδέψει έως τα φυτά τα οποία ήταν πέντε σειρές μακριά, αναγκάζοντας τα να προετοιμαστούν για την έλλειψη νερού (PLoS One, VOL6, pe23625). Άλλα φυτά που ήταν εξίσου κοντά, αλλά δεν είναι συνδεδεμένα στις ρίζες τους, απέτυχαν να αντιδράσουν. Έτσι, το σήμα πρέπει να έχει μεταφερθεί από ρίζα σε ρίζα, πιθανόν υπό τη μορφή ενός διαλυτού μορίου.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΑΚΟΥΝ
Υπάρχουν  ήχοι που είναι επωφελείς  για τα φυτά. Αυτοί περιλαμβάνουν τις δονήσεις που παράγονται από τα έντομα, όπως ο ήχος της μέλισσας ή ο ρυθμός κτυπήματος των φτερών μιας αφίδας κλπ. Θα μπορούσαν να ωφεληθούν επίσης και από την ικανότητα να ανιχνεύουν ήχους που παράγονται από άλλα φυτά. Οι ερευνητές στο Ινστιτούτο Φυτικών Επιστημών στη Βέρνη της Ελβετίας κατέγραψαν πρόσφατα υπερηχητικές δονήσεις που προέρχονται από πεύκα και βελανιδιές κατά τη διάρκεια μιας ξηρασίας (New Phytologist, vol179, p1070), ίσως προειδοποιώντας άλλα δέντρα ώστε να προετοιμαστούν για τις συνθήκες ξηρασίας. Ο Στέφανο Μανκούζο από το Διεθνές Εργαστήριο Νευροβιολογίας των Φυτών στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας στην Ιταλία και οι συνεργάτες του έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν αυστηρά μέτρα για τη μελέτη της ακοής των φυτών (Trends in Plant Sciences, vol17, ρ323). Τα πρώτα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ρίζες καλαμποκιού αναπτύσσονται προς συγκεκριμένες συχνότητες δονήσεων. Αυτό που είναι ακόμη πιο εκπληκτικό είναι το εύρημά τους ότι και οι ίδιες οι ρίζες μπορεί να εκπέμπουν ηχητικά κύματα. Προς το παρόν έχουμε μακρύ δρόμο ακόμα για να βρούμε πώς ένα φυτό μπορεί να παράγει ηχητικά σήματα και πώς μπορεί να τα εντοπίσει.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΦΗ
Τα φυτά ζουν σε ένα κόσμο αφής. Τα κλαδιά τους χορεύουν στον άνεμο, τα έντομα σέρνονται στα φύλλα τους και τα αναρριχόμενα αναζητούν στηρίγματα για να κρεμαστούν. Είναι ευαίσθητα στη ζέστη και στο κρύο, αλλάζοντας τον ρυθμό ανάπτυξης τους και ρυθμίζοντας τη χρήση του νερού. Απλά αγγίζοντας ή κουνώντας ένα φυτό είναι συχνά αρκετό για να μειωθεί η ανάπτυξή του. Αυτός είναι ο λόγος που η βλάστηση στις ανεμοδαρμένες περιοχές τείνει να είναι καχεκτική.

Η απτή ευαισθησία είναι πιο εμφανής στον σαρκοβόρα flytrap venus. Όταν μια μύγα, σκαθάρι ή ακόμη και ένα μικρό βατράχι σέρνεται στα ειδικά διαμορφωμένα φύλλα του, αυτά κλείνουν απότομα με εκπληκτική δύναμη εμποδίζοντας το θύμα να διαφύγει. Αλλά δεν θα κλείσει απότομα με κάθε διέγερση – πρέπει να αισθανθεί τουλάχιστον δύο αγγίγματα στις τρίχες της μέσα σε διάστημα περίπου 20 δευτερόλεπτων το ένα από το άλλο. Αυτό βοηθά να διασφαλιστεί ότι το θήραμα έχει το ιδανικό μέγεθος και δεν θα είναι σε θέση να ελευθερωθεί από την παγίδα μόλις αυτή κλείσει.

Μολονότι τα περισσότερα φυτά δεν αντιδρούν τόσο γρήγορα, αισθάνονται τον μηχανικό ερέθισμα με τον ίδιο τρόπο . Αυτό που είναι πραγματικά συναρπαστικό είναι ότι ακόμη και στο επίπεδο των μεμονωμένων κυττάρων τα φυτά και τα ζώα χρησιμοποιούν παρόμοιες πρωτεΐνες για να αισθανθούν. Αυτοί οι μηχανοϋποδοχείς είναι ενσωματωμένοι στις κυτταρικές μεμβράνες και όταν διεγείρονται με μηχανική πίεση η παραμόρφωση, επιτρέπουν φορτισμένα ιόντα να διασχίσουν τη μεμβράνη . Αυτό δημιουργεί μια διαφορά στο ηλεκτρικό φορτίο μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού του κυττάρου, το οποίο παράγει ρεύμα. Σε αντίθεση με εμάς, τα φυτά δεν διαθέτουν εγκέφαλο για να μεταφράσει αυτά τα σήματα σε αισθήσεις με συναισθηματική χροιά. Παρ ‘όλα αυτά, η ευαισθησία τους στο άγγιγμα τους επιτρέπει να ανταποκρίνονται στις μεταβολές του περιβάλλοντος τους με συγκεκριμένους και κατάλληλους τρόπους.

ΤΑ ΦΥΤΑ ΘΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ
Το τελευταίο μήνυμα που στέλνουν τα φυτά που πεθαίνουν είναι η οδηγία για την εμφάνιση των επόμενων γενεών!

Έχετε προσέξει τι συμβαίνει σε μια ντοματιά που πεθαίνει πρόωρα από ασθένεια; Το φυτό δίνει όλες τις θρεπτικές ουσίες στους καρπούς, ακόμα και όταν έχουν ξεραθεί όλα τα φύλλα και ο κορμός και φροντίζει να αντέξει μέχρι να κοκκινίσουν οι καρποί του προκειμένου να εξασφαλίσει την επόμενη γενιά.  Ή… θα έχετε ακούσει πως μετά από μια πυρκαγιά η γη βλασταίνει και ανανεώνεται το κατεστραμμένο οικοσύστημα γιατί οι σπόροι που υπάρχουν κοιμισμένοι κάτω από το έδαφος ξυπνούν.

Όπως ανακάλυψαν προσφάτως ερευνητές του Ινστιτούτου Salk και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο, τα καιόμενα φυτά είναι αυτά που ενημερώνουν τους σπόρους ότι ήλθε η ώρα να ξυπνήσουν. Ειδικότερα, όπως περιγράφουν οι αμερικανοί ερευνητές με άρθρο τους στην επιστημονική επιθεώρηση (Proceedings of the National Academy of Sciences) (έκδοση της 23ης Απριλίου 2013), τα καιόμενα φυτά παράγουν χημικές ουσίες που ονομάζονται καρρικίνες (karrikins). Αυτές οι ουσίες, που υπάρχουν στον καπνό, προσδένονται με τη βοήθεια μορίων που εντόπισαν οι αμερικανοί επιστήμονες πάνω στους κοιμισμένους σπόρους. Η πρόσδεση των καρρικινών στα μόρια αυτά, τα οποία ονομάζονται ΚΑΙ2, μεταβάλλει τη στερεοδιάταξή τους και η μεταβολή αυτή λειτουργεί για τους σπόρους όπως ένα ξυπνητήρι. Ίσως και κάτι παραπάνω: είναι η σαφής οδηγία ότι ο συγκεκριμένος σπόρος πρέπει να βλαστήσει αυτή τη δεδομένη στιγμή σε αυτόν τον δεδομένο χώρο.

Ίσως επειδή τα φυτά αδυνατούν να μετακινηθούν από το σημείο όπου έχουν φυτρώσει, προικίστηκαν με μια σειρά άλλων ιδιοτήτων που τα βοηθούν να αντεπεξέλθουν. 

Το υπαρκτό Εμβόλιο για τον 2019-nCOV Wuhan, που κυκλοφορεί παντού! Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος Ποινικολόγος – Διαπραγματευτής – Coach Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ

Για το πώς θα το λάβετε, διαβάστε τις οδηγίες χρήσης:

Η επιδημία ενός άγνωστου κατά πολλούς ιού, του 2019–nCoV, ήρθε και ανέτρεψε για άλλη μία φορά τα δεδομένα μας, ως ανθρωπότητας. Έχουμε συνηθίσει κι ίσως να είναι στοιχείο του «προγραμματισμού» μας, να βολευόμαστε σε καταστάσεις, στις οποίες ζούμε για ένα μακρύ διάστημα, θεωρώντας ότι έχουμε τον έλεγχό τους και ότι αυτές δεν θα αλλάξουν. Είναι μία «βεβαιότητα» μη βάσιμη, με βάση τα εμπειρικά και ιστορικά δεδομένα, που μοιάζει με αυτό, που οι παλιοί αποκαλούσαν «φρούδες ελπίδες».
Η πραγματικότητα είναι άλλη και αποκαλύπτεται όταν οι άνθρωποι ανακτούν ένα κύριο συστατικό της πνευματικότητάς τους, που ονομάζεται ΜΝΗΜΗ. Η μνήμη υπάρχει στις ανώτερες νοητικές λειτουργίες κάθε ανθρώπου και συνδέεται με την ύψιστη κατά Σωκράτη αρετή της Φρόνησης, αφού χωρίς πρακτική εμπειρία που ανακαλείται με τη μνήμη δεν ενεργοποιείται η φρόνηση, η γνώση δηλαδή του τί είναι καλό και τί κακό. Επίσης η μνήμη εμφανίζεται στο ίδιο μας τον βιολογικό οργανισμό ως μνήμη των εχθρικών ουσιών, που μας επιτίθενται κάθε στιγμή και για να τις αντιμετωπίσουμε παράγουμε τα αντιγόνα, στα οποία μέσω της βιολογικής μνήμης των κυττάρων και των διεργασιών του οργανισμού, βασίζεται όλη η λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Αλλά η μνήμη ενυπάρχει και στις συλλογικές εκφράσεις της κοινωνίας των ανθρώπων, κυρίως με τη μελέτη της Ιστορίας, μέσω της οποίας μπορούμε με βάση τη γνώση και εμπειρία του παρελθόντος να αποφασίσουμε τί είναι σωστό να πράξουμε στο παρόν και στο μέλλον. Με την πρόσφατη εμφάνιση της επιδημίας αυτό που διαπιστώνει κανείς, είναι η αδυναμία της ανθρωπότητας να διατηρήσει ενεργή τη μνήμη της μετά από αντίστοιχες πληγές του παρελθόντος, αγόμενη και φερόμενη από τα όσα συμβαίνουν, τα οποία όμως μόνον ως «τυχαία» δεν μπορούν να θεωρηθούν.
Ας θυμηθούμε τι μας έχει συμβεί μέχρι σήμερα και ποια είναι τα κοινά χαρακτηριστικά των σχετικών κινδύνων. Ένας κορονοϊός ήταν υπεύθυνος για ένα ξέσπασμα οξέως σοβαρού αναπνευστικού συνδρόμου (SARS–CoV) το οποίο άρχισε το 2002 στη Κίνα και μεταδόθηκε από μοσχογαλές στους ανθρώπους, ενώ ένα άλλο είδος κορονοϊού ο MERS-CoV προκάλεσε το αναπνευστικό σύνδρομο της Μέσης Ανατολής το 2012 και μεταδόθηκε από καμήλες σε ανθρώπους στη Σαουδική Αραβία. Όσον αφορά τον 2019–nCoV το πιο πιθανό είναι ότι η μετάδοση στον άνθρωπο προήλθε από κάποιο ζώο σε αγορά ζωντανών ζώων στην Κίνα. Αν πάμε ακόμη πιο πίσω θα θυμηθούμε τη σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών (BSE – Bovine Spongiform Encephalopathy) ή νόσο των τρελών αγελάδων και τη σχέση της με την εμφάνιση μιας μορφής της νόσου Creutzfeldt-Jakob στον άνθρωπο, πρόβλημα που προέκυψε το 1985 στη Bρετανία, όπου η κτηνοτροφία εξασκείται από τεράστιες μονάδες, οι οποίες κατέφευγαν σε ζωοτροφές ζωικής προέλευσης για να περιορίσουν το κόστος παραγωγής και για να συμπιέσουν το κόστος εκτροφής δεν τηρούσαν τους κανόνες αποστείρωσης στα κρεατάλευρα, που προέρχονταν από πρόβατα με σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια. Περαιτέρω θα θυμηθούμε διάφορους τύπους της γρίπης των χοίρων κι ιδίως των πτηνών, από στελέχη του ιού όπως είναι ο Η1Ν1, ο Η2Ν2 και ο Η3Ν2 , εκ των οποίων ο πλέον υψηλά μεταδοτικός τύπος είναι ο H5N1, εμφανίστηκε στην Κίνα το 1996, ως αποτέλεσμα της τεράστιας ζήτησης κρέατος πουλερικών και του τρόπου διατροφής και εκτροφής τους, αφού εκ του λόγου αυτού την δεκαετία του 1990, ο διεθνής πληθυσμός των πουλερικών αυξήθηκε κατά 76% στις αναπτυσσόμενες χώρες, και κατά 23% στις ανεπτυγμένες, κάτι που συνέβαλε στην διάδοση της γρίπης, ενώ η φερόμενη ως «πανδημία» του Η1Ν1 του 2010 στο Μεξικό ολοκλήρωσε τον κύκλο της σε λίγους μήνες και παρά το θόρυβο από τα ΜΜΕ και τις αποφάσεις του Π.Ο.Υ. για μαζικούς εμβολιασμούς, από εμβόλια που αίφνης παρασκευάστηκαν, τίποτε από αυτά δεν χρειάστηκε, αφού αλλού εδραζόταν το πρόβλημα.
Από τη μικρή αυτή ιστορική αναδρομή προκύπτει ότι κοινό χαρακτηριστικό της έντονης διάδοσης των ασθενειών στην εποχή μας συνδέεται με τις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων, την τεχνητή ανάγκη μεγαλύτερη κατανάλωσης κρέατος και την παράλογη και άγρια εκμετάλλευση του ζωικού βασιλείου για την εξυπηρέτηση της σκοπιμότητας αυτής.
Χαρακτηριστικό είναι ότι με βάση τις ανωτέρω αναφορές, κάθε δεκαετία μετά το 1980, εμφανίζεται μίας μορφής «επιδημία» ή «πανδημία», που συνδέεται με τα ανωτέρω. Αφού η ασθένεια συνταράσσει την ανθρωπότητα για λίγους μήνες, με βάση ανακοινώσεις του Π.Ο.Υ. και με στοίχιση όλων των μεγάλων και τρομολάγνων ΜΜΕ, αφήνει μερικές χιλιάδες θύματά της νεκρά, ενώ στη συνέχεια, τα παραγόμενα στους οργανισμούς των ανθρώπων αντισώματα, δημιουργούν το φαινόμενο της «ανοσίας της αγέλης» και έτσι κλείνει τον κύκλο της.
Με το κλείσιμο του κύκλου, κλείνουν όμως ξαφνικά και τα φώτα της δημοσιότητας, κλείνουν τα πνευματικά κυκλώματα της μνήμης και ουδείς φαίνεται να ασχολείται περαιτέρω με τα πραγματικά αίτια, που προκάλεσαν τις πανδημίες. Σταματά ξαφνικά ο Π.Ο.Υ. τις ανακοινώσεις, τα Μ.Μ.Ε. δεν ξαναασχολούνται με το ζήτημα, σαν να μην υπήρξε ποτέ κι οι Κυβερνήσεις επανέρχονται στο συνήθη ληθαρχικά ατομικιστικό ωφελιμισμό τους. Αναρωτιέμαι αν ως συνέπεια της συσσωρευμένης εμπειρίας, περιορίστηκε η ανάγκη για κατανάλωση κρέατος, αν άλλαξαν οι άγριες συνθήκες εκτροφής και το υλικό διατροφής των ζώων, αν βελτιώθηκαν οι συνθήκες υγιεινής και παιδείας των υποβαθμισμένων αλλά και των ανεπτυγμένων σχετικά χωρών! Προφανέστατα όχι! Το γιατί, αιωρείται, ιδιαίτερα σήμερα, που βιώνουμε μία ακόμη «πανδημία» σαν να ζούμε συνθήκες πολέμου!
Η επανάληψη εμφάνισης ανάλογης αιτιολογίας προβλημάτων παγκόσμιας πλέον έκτασης, άπαξ τουλάχιστον σε κάθε δεκαετία, αποδεικνύει ότι όχι μόνον δεν βάζουμε μυαλό, για ζητήματα ζωής και θανάτου, αλλά και ότι η όσμωση υψηλής κερδοφορίας συμφερόντων μεταξύ τους (βιομηχανίες τροφίμων, φαρμακοβιομηχανίες, ΜΜΕ, πολιτικές ηγεσίες κλπ), είτε συμβάλουν στην πρόκληση των προβλημάτων αυτών, είτε τα τροφοδοτούν όποτε εμφανιστούν ως κάτι ωφέλιμο, είτε δημιουργούν προσκόμματα στις λογικά αναμενόμενες δράσεις προς την εξάλειψη όχι των συμπτωμάτων, αλλά των πρωταρχικών αιτίων των πανδημιών.
Δεν θα ήταν σώφρον με βάση την εμπειρία του παρελθόντος να έχουν απαγορευτεί οι αφύσικες διατροφικές και εκτροφικές συνθήκες των ζώων, να έχει γίνει εκστρατεία ενημέρωσης για μείωση και όχι αύξηση στην κατανάλωση κρέατος και να υπάρχει αύξηση των συνθηκών υγιεινής παγκοσμίως; Η λογική απαντά ναι, αλλά η συνήθεια, το ανέλεγκτο θυμικό, ο μηχανικός καταναλωτισμός και τα πανταχού παρόντα συμφέροντα, επιβάλλουν το όχι!
Αντί να τρέχουμε λοιπόν ως άνθρωποι πίσω από τις εξελίξεις, με ημίμετρα και φάρμακα για τα συμπτώματα, όπως εμβόλια και άλλα με τα οποία θησαυρίζουν όσοι έχουν συμφέρον από τη διαρκή λήθη και αποβλάκωσή μας, που όμως αφήνουν ανέγγιχτα τα αίτια και μάλιστα διαιωνίζουν και καθιστούν πλέον πολύπλοκο το πρόβλημα μέσω των δυνατοτήτων μετάλλαξης των ιών, οφείλουμε να τις προλάβουμε και να τις διαμορφώσουμε εμείς, στο βαθμό, που αυτό εξαρτάται από λογικές και σύμφωνες προς τα συνολικά μας συμφέροντα αποφάσεις και πολιτικές.
Η ταχύτατη μετάδοση των ιών και των εν γένει προβλημάτων της ανθρωπότητας κι η ευκολία εμφάνισης πανδημιών ανά δεκαετία, αποδεικνύει ότι περάσαμε ανεπιστρεπτί στην εποχή μιας ενοποιημένης ανθρωπότητας σε επίπεδο κατ’ αρχάς ταχύτητας επικοινωνίας και μετακίνησης.
Η προβλεψιμότητα από την άλλη των πανδημιών, για να μην αναφερθώ σε λογικές υποψίες, που εκφράζονται παγκοσμίως αναφορικά με την προέλευση του ιού 2019–nCoV της Wuhan, ανοίγει ένα νέο παράθυρο στην ανθρώπινη νόηση και τις δυνατότητες αντιμετώπισης των δεινών μας. Αναφέρομαι στο καθόλου τυχαίο γεγονός του βιβλίου που εξέδωσε το 1981 ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Dean Koontz , με τίτλο «The Eyes of Darkness», στο οποίο αναφέρεται στην πανδημία κορονοϊού με την ονομασία Wuhan-400, την περιοχή όπου πρωτοεμφανίστηκε ο 2019–nCoV 40 χρόνια αργότερα. Επίσης αναφέρομαι στο καθόλου τυχαίο γεγονός της διοργάνωσης στις 18 Οκτωβρίου 2019, 6 εβδομάδες πριν από την πρώτη εμφάνιση της ασθένειας στην πόλη Wuhan της Κίνας, του Event 201, μιας άσκησης – προσομοίωσης για την αντιμετώπιση μιας πανδημίας κορονοϊού υψηλού επιπέδου, που διοργανώθηκε από το Κέντρο Ασφάλειας Υγείας (Center for Health Security) του Johns Hopkins σε συνεργασία με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και το Ίδρυμα Bill & Melinda Gates. Το δυσάρεστο συμπέρασμα είναι ότι παρά την δυνατότητα πρόβλεψης, ούτε οι λαοί, ούτε οι κυβερνήσεις, ούτε οι υπερκυβερνητικοί οργανισμοί, έδειξαν να βρίσκονται σε ετοιμότητα δράσης και όλοι πιάστηκαν καθεύδοντες ή χειρότερα αδιαφορούντες!
Η μηχανικότητα έχει κυριαρχήσει παντού κι οφείλεται στην τάση επανάληψης των παγιωμένων ανθρώπινων κακών επιλογών, αλλά και σε μία διαφαινόμενη προσπάθεια διεθνούς χειραγώγησης των ανθρώπων και μέτρησης της δυνατότητάς τους για αντίδραση, ιδιαίτερα όταν εξαπολύονται υβριδικές ασθένειες και αντίστοιχες πολιτικές αντιμετώπισής τους, σαν να βιώνουμε έναν πρωτοφανή παγκόσμιο πόλεμο!
Πώς αλλάζουν αυτά και τι πρέπει να κάνουμε; Για όλα τα δεινά υπάρχει εξήγηση, λόγος και μέθοδος ίασης. Εν προκειμένω απαιτείται ο τάχιστος εμβολιασμός της ανθρωπότητας με το υπαρκτό εμβόλιο, που δυστυχώς κρύβεται έντεχνα και δεν προσφέρεται στους πολίτες, γιατί αν έκαναν χρήση του, θα άλλαζαν τα πάντα και πρώτα απ’ όλα τις κυρίαρχες ελίτ. Ονομάζεται «Μνήμη, Φρόνηση και Ενάρετος Βίος», είναι παμπάλαιο, κυκλοφορεί παντού σε αστείρευτες ποσότητες, ενώ μπορεί να ληφθεί από καθένα μας, όταν κάνει τα ακόλουθα:
1. Ενεργοποιεί το φυσικό μηχανισμό της μνήμης του, για να θυμάται τα καθήκοντα φυσικής αυτοσυντήρησης και συλλογικής υπευθυνότητας, με φυσικό τρόπο, ως η ιδέα της Οργανικότητας παριστά, όπως δηλαδή πράττει κάθε κύτταρο μέσα στον οργανισμό μας, όπου κάθε δράση του αποτελεί αναγκαία αγαθή συνεισφορά για την λειτουργία του ιδίου, ως ατόμου, αλλά και του συνόλου συλλογικού οργανισμού, χωρίς να νοείται καμμία σύγκρουση μεταξύ των δύο.
2. Διάγει βίο ενάρετο επιλέγοντας σοφά, δηλαδή με φρόνηση και αφού προηγηθεί απόκτηση γνώσης από τους ειδικούς και εσωτερικός ειλικρινής διάλογος, για το τι είναι καλό και τί κακό για τον ίδιο και τους συνανθρώπους του, για τους οποίους έχει και ο ίδιος μερίδιο ευθύνης.
3. Διάγει βίο ενάρετο ζώντας με ανδρεία, με τη φυσική ρώμη της ψυχής, ως προς την έμπρακτη αντιμετώπιση του φόβου, ενώπιον των δεινών και των θαρραλέων ενορμήσεών της, ιδίως μπροστά στο φάσμα του θανάτου, οπότε πέφτει κάθε προσωπείο ευγένειας και μένει γυμνός ο καθένας, όπως πραγματικά είναι.
4. Διάγει βίο ενάρετο ζώντας με σωφροσύνη, δηλαδή ελέγχοντας κάθε στιγμή τις σωματικές, ψυχικές και νοητικές παρορμήσεις, ένστικτα, πάθη και αδυναμίες του, ξεκαθαρίζοντας τα όρια του φυσικού και αρμονικού, από τον αφύσικο και ασθενή βίο, εντός του ιδίου του ατόμου, αλλά και εντός της συλλογικότητάς του, όπου υπάρχει και ζει.
5. Διάγει βίο ενάρετο ζώντας με δικαιοσύνη, εντός του και ως μέρος της συλλογικότητάς του, με σεβασμό, υπευθυνότητα, ελευθερία και αγάπη για το ειδικό έργο του ιδίου, αλλά και όλων των συνανθρώπων του, που αποτελούν κύτταρα του ιδίου οργανισμού, έστω και χωρίς ανεπτυγμένη συνείδηση προς την κατεύθυνση αυτή.
Όταν ο άνθρωπος ζει έτσι, βιώνει ένα συνειδησιακό και φυσικό άλμα, ενεργοποιεί φυσικά αντισώματα σε όλα τα επίπεδα, βελτιώνει την υπόστασή του και την επικοινωνία του με τους συνανθρώπους του, που παύει να είναι απειλητική και συγκρουσιακή και γίνεται μέσο χαράς, αλληλεγγύης και συμπάθειας και στην κατάσταση αυτή, οι ασθένειες απλά δεν τον αγγίζουν!
Ωστόσο ο ίδιος οφείλει να συνεχίσει να πράττει ό,τι οι ανεπτυγμένες αρετές του του επιβάλλουν, χάριν του καλού και όλων των υπολοίπων συνανθρώπων του. Έτσι ως προς το ζήτημα του ιού της Wuhan, ανεξαρτήτως πώς και γιατί αυτός παρουσιάστηκε και της ιδιαίτερης δράσης, που πρέπει να αναπτυχθεί για την ιαστική επίδραση στα αληθή αίτια, που πιο πάνω ακροθιγώς αναπτύχθηκαν, καθένας οφείλει να τηρεί τους κανόνες της φρόνησης, της σωφροσύνης, της ανδρείας και της δικαιοσύνης στο απόλυτα πρακτικό επίπεδο, πάντα με το νου στα ανώτερα πεδία, που φωτοδοτούν και δείχνουν το δρόμο!

Κυριάκος Κόκκινος – Δικηγόρος Ποινικολόγος – Διαπραγματευτής – Coach
Πρόεδρος της Κίνησης Οργανικότητας ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΣ
Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων